Opinions

Redelijk onderhoudend, maar in het algemeen vooral erg vermakelijk. Dat zorgt ervoor dat je de film makkelijk weg kijkt en er wel een avondje of middag mee kan vullen. Het verhaal is goed bedacht en redelijk in beeld gezet. Daarbij wordt de film ondersteunt door een toepasselijke soundtrack die sommige scenes met wat spanning weten te ondersteunen. De onbekende hoofdactrice Zoë Bell speelt daarbij geen slechte rol, maar blinkt net als andere castleden ook weer niet uit in hun rollen.

3,0*

Het begin vond ik niet zo heel erg speciaal, het was allemaal nogal traag en de martelingen kwamen niet echt gore over. Voor mij werd het na de helft wat vermakelijker, waarschijnlijk door de wending die ik eerlijk gezegd niet had verwacht, maar wel voorspelbaar over had kunnen komen!

Volgens mij zijn er ook aardig wat films die op dit verhaal teren, zo herkende ik wat dingen uit de horror film Otis (2008) Als het op zulke verhalen uit komt, dan bevalt dat mij wel. In deze film kwam dat zo doende ook wat later op een vermakelijk manier op gang.

2,5*

Central Intelligence probeert hier een nieuw komedie duo te vormen van topacteurs Dwayne Johnson en Kevin Hart. Het resultaat is wat aan de matige kant. Johnson en Hart zetten beide personages neer die opgeven moment wel zijn uitgediept en waar de humor van vervelend gaat worden. Als gewoonlijk schreeuwt Hart de humor bij elkaar en probeert daarmee grappig te zijn. Daar tegenover zien we Johnson een triest figuur spelen die zo zijn grappige momenten had en anders ook wel goed kon vechten.

Het verhaal maakte een leuke start vanaf het moment waar het duo te samen komt. Eenmaal als dit duo vorm gaat krijgen in de film lijkt het langzamerhand niet te gaan werken. De geslaagde grappen zijn halverwege de film al weg gegeven en wat daarvan over blijft is een opstapeling aan flauwigheid. Als eenmaal de actie wat meer balans gaat maken met de komedie lijkt het vermaak nog redelijk staande te blijven. Maar daarna zakt het geheel toch helemaal in elkaar uit pure verveling. Hart en Johnson lijken daarbij nog wel hun personage zonder enig probleem door te kunnen zetten, maar komen op geen enkel moment meer leuk over. Als kijker zou je er ook makkelijk aan kunnen gaan vervelen of irriteren.

Opgeven moment wordt het dan langdradig en is het wachten tot de aftiteling volgt.

2,0*

Hoofdpersonage (Warren) zit op emotioneel gebied heel erg met up and downs, als kijker leefde ik dan ook erg mee met Warren en kwamen sommige scenes ook erg triest over.

Vermakelijk vond ik de film helaas niet, ik kon er daardoor namelijk niet echt ontspannen naar kijken.

Maar dat zegt natuurlijk niet dat de film slecht was, want het heeft een goed verhaal en dat is hierin redelijk goed neergezet, naar mijn idee. Ik ben dan ook benieuwd wat andere kijkers hier van vinden.