Opinions

Er is nog geen jaar voorbij na het succes van The Sixth Sence en regisseur M. Night Shyamalan bracht alweer zijn nieuwe film Unbreakable uit op het grote scherm. Ook voor deze film kon de regisseur Bruce Willis inzetten en word de cast verder aangevuld door Samuel L. Jackson, Robin Wright en Spencer Treat Clark.

Het verhaal van Unbreakable is weer typisch op Shyamalan zijn manier gefilmd en neer gezet. Al vanaf het begin is de sfeer te voelen en komt het allemaal langzaam en mysterieus over. Vooral het camerawerk wordt hier vanaf het begin tot het einde heel erg goed verwerkt. Op een speelse en creatieve manier draait de camera mee met de bewegingen van de personage's en word alles scherp in beeld gebracht. Hier komt het allemaal weer neer op de kwaliteiten van de regisseur. Het kwaliteit ligt zo hoog dat de film in het algemeen mooi is gefilmd en is verwerkt in de montage. Enkel het verhaal lijkt wat kracht te verliezen. Het is goed bedacht en erg herkenbaar voor het werk van Shyamalan, maar in dit sterke script verliest de regisseur zijn greep tot het publiek.

Al vanaf het begin straalt de film een hoop rust af en ligt het tempo ervan erg laag. En dat is helaas het grootste minpunt van de film. De film blijft traag doorlopen en komt daarbij ook nog vrij rustig over. De meeste rust straalt van acteur Willis af, die hierin wel een erg goede rol neer weet te zetten. Maar Unbreakable kent gewoon weg geen hoogte punt waardoor het verhaal al snel in zakt en niet meer interessant lijkt te worden. Enkel richting het einde lijkt Shyamalan iets spannends in petto te hebben, maar dat komt helaas te laat om het vermaak nog omhoog te krijgen. Gelukkig bewijst hij zich nog met een verrassende ontknoping die de film meesterlijk afsluit. De kwaliteit is er en dat bewijst hij zeker. Dat maakt de film nog erg goed. Voor vermaak is het een lange zit, maar zou je er met interesse naar het verhaal er nog wel door heen kunnen komen.

3,5*

Een uitdagende film als het gaat om de uitwerking van twee verhaallijnen, die in het begin op een creatieve manier gesplitst wordt door de twee verhaallijnen allebei een verschillende kleur te geven.

Het gele verhaal (om het zo te noemen) volgt het verliefde stel Bobby (Joseph Gordon-Levitt) en Kate (Lynn Collins) die onderweg zijn naar de familie BBQ, maar verstrikt raken in een kat en muis spel dankzij een geheimzinnige telefoon die zij onderweg vinden in de taxi.

Het groene verhaal volgt de familie van Kate, waar iedereen bij elkaar komt voor een BBQ tijdens het nationale feestdag, hier spelen zich wat kleine broeierige moment op waarbij de zwangerschap, de zus en de oom een grote rol spelen.

Deze twee verhaallijnen komen dus ook uiteindelijk overeen met elkaar.

De twee verhaal lijnen (waarvan twee verschillende ganre's) worden op een creatieve manier overgeschakeld met beelden die overeenkomen met elkaar en uit eindelijk ergens anders uitkomt.

De beelden zijn wat ruig gefilmd wat chaotisch overkomt in de film, maar dit kan geen kwaad bij het gele verhaallijn waar actie momenten centraal zijn.

Het groene verhaallijn geeft weer een feel good gevoel wat op een vermakelijke manier gegeven wordt.

Helaas neemt de film de spanning weg net als de hoogte punten die de film zou moeten hebben.

Het lijkt dan ook wel of de regisseurs hun best wilde doen om het spannend te maken door deze twee verhaallijnen door elkaar te mixen, maar eerlijk gezegd denk ik dat het daardoor weg genomen wordt. En ja, dat heeft veel invloeden op de kijker, waar bij je al snel met je afstandbediening van zender zou switchen of de dvd uit je dvd-speler zou halen.

Daarin tegen heb ik me eigen toch goed vermaakt met deze film!

3,0*