Opinions

Vermakelijke film, die in het algemeen toch wel standaard over komt. Enkele originele (gruwel) scenes worden goed in beeld gebracht, maar brengt de film verder niet naar een hoogte punt. Hoofdactrice Rachel Nichols weet haar rol wel overtuigend neer te zetten, even goed als Wes Bentley die ook wel uitblinkt in zijn personage. Als Nichols opgeven moment in een jurk de film door moet lopen lijkt het nog sexy te gaan worden ook. Verder geen slechte film en zeker eens de moeite waard.

Volgens mij is Michael Bay een prima regisseur die meteen weet wat hij wilt maken en hoe hij dit het beste op beeld kan krijgen. Dat was wat bij mij overkwam na het kijken van de extra's op de dvd van Pain & Gain. Op een of andere manier krijg ik ook van alle kanten te horen dat hij geen goeie regisseur is, maar na het zien van de extra beelden weet ik wel zeker dat hij heel veel aandacht geeft aan zijn films en dat hij exact weet wat hij wilt en hoe hij dit moet doen!

De film Pain & Gain maakt het daar niet makkelijker op, want het gaat hier tenslotte om een waar gebeurt verhaal wat werd verwerkt als film en daar kunnen volgens mij nogal wat rechten aan zitten.

Het verhaal is bizar en dat maakt dit dan ook weer tot het genre 'komedie' waar de actie centraal staat. Zoals de criminele zelf al hadden gezegd wisten ze niet hoe ze hun plan het beste konden aanpakken, daarom krijg je ook wel eens absurde dingen te zien, wat naar mijn idee af en toe wel grappig overkwam.

De casting is ook niet gek, vooral Dwayne Johnson laat zich van de andere kant zien in de rol.

Mark Wahlberg vind ik daarin tegen wel geschikt voor elke film, want ook hier speelt hij zijn rol weer erg luchtig. De rest van de cast vond ik ook erg goed, Ed Harris, Tony Shalhoub, Anthony Mackie.

Zoals ik hier al eerder heb omschreven zit er veel aandacht aan deze film, dit is terug te zien in het scherpe camerawerk en de snelle actie scene's. Helaas viel niet alles mee, want voor mij als kijker duurde het erg lang voordat de film afgelopen was! Op zo'n moment leek het wel of de film 3 uur lang duurde, terwijl ik deze gewoon erg vermakelijk vond!

3,5*

Onnodig vervolg wat je meer kan zien als het uitmelken van het eerste deel, wat nog wel leuk was!

Toch word er dan weer voor gekozen om een vervolg te maken en dat valt niet altijd even mee!

Zelf had ik vooral veel moeite met het eerste uur, waarin het verhaal naar mijn idee nog niet helemaal tot zijn recht kwam.

Het werd dan ook vooral erg opgevuld met misschien wel goed bedoelde –grappige- situaties.

Gelukkig wist de film zich voor mij nog te reden als eenmaal de matrix parodie passeert en het meer naar einde toe gaat. Dan volgt al snel de aftiteling en de opluchting voor (misschien wel) de meeste kijkers.

Simpel gegeven, maar misschien hier en daar nog wel vermakelijk met een krampachtige spetter lach.

2,0*

Leuk familie filmpje, wat in goede handen is gekomen van Shawn Levy, die meerdere familie/komedies op zijn naam heeft staan. Het verhaal wordt leuk neergezet met heel wat geslaagde (flauwe) grappen, met in de hoofdrol Steve Martin (Cheaper by the Dozen, The Big Year)

De cast valt verder heel erg op door de kleine rollen die er in verstopt zitten, zo zien we Jason Statham als trainer Gluant, en Clive Owen als agent 006.

Naast Martin speelt ook Jean Reno een grote rol in deze film, die we normaal gesproken niet zo snel in een komedie zien spelen. In de film is ook Byonce te zien, ze probeert te acteren en tegelijk te zingen, wel leuk om naar te kijken...

De film is dus zeker aan te raden!

De film heeft een hoop te bieden en weet dit gelukkig afwisselt neer te zetten waardoor er geen saaie moment in voor komen. Zo doet het zich vermakelijk voor en weet het zelfs in de tweede heft wat gore aan te bieden. Het vervolg '3DD' doet het ook erg goed op het zelfde concept als dit eerste deel.

2,5*

Ik was na Vet Hard en Spion van Oranje de films wel een beetje gewend aan de film van jong regisseur Tim Oliehoek, maar dit is toch wel een van zijn minderen films.

Het verhaal is veel te simpel neer gezet en valt meerdere keren terug op momenten die eerder in de film voorkwamen, terwijl Oliehoek met Vet Hard en Spion van Oranje nog wel de kijker wist te verrassen/vermaken. Buiten dat is de inhoud ook veel gekakel waarvan ook nog eens met ondertiteling, ook de humor is ver te zoeken.

Laten we het maar zien als een snel gemaakt project, iets te snel (net als die scooters)

1,0*

De laatste tijd komen we niet meer zo veel spannende horrors tegen in de bioscopen.

Echte horror fans zullen dit zelf wel onder vinden,

de laatste horror films warren Silent Hill 2, Sinister, Texas Chainsaw 3D, The Possession.

Regisseurs proberen tegenwoordig het genre 'horror' in een modern jasje te steken,

schrikmomenten zijn dan niet meer wat ze waren als vroeger.

Sommige horror films van de laatste tijd viel me dan ook (persoonlijk) best wel tegen,

als we dan terug kijken naar Silent Hill 2 was dit iegelijk al erg simpel uit gewerkt.

Maar dan nog geeft de film wel een echte grimmige uitstraling (maar daar blijft het dan ook bij)

Sinister daar in tegen was weer erg origineel en meer richting het genre thriller.

De horror film The Possession was dan ook de spannendste sinds een tijdje,

dit is dan ook (voor mij) een van de spannendste horror in 2013 tot nu toe.

Als we kijken naar het verhaal wordt dit enorm zorgvuldig maar ook op eigen tempo opgebouwd,

het verhaal zelf is iegelijk niet zo origineel maar weet wel originelen scènes neer te zetten.

Bij de montage van de film worden heel wat scènes snel geknipt, dit zie je veel in het begin.

Natuurlijk proberen ze hier mee de spanning op te bouwen, wat tegen het hoogte punt op geven spannend blijft en deze snellen montage over gaat in een doorlopend verhaal.

The Possession is dan ook een goede horror film met een goede opbouw,

en zat spannende momenten die niet alleen door de muziek het spannend maakt!

3,0*

In de nieuwe film van Ernie Barbarash krijgt Jean Caude van Damme weer de hoofdrol, eerder acteerde hij in Assassination Games (2011) en in 6 Bullets (2012) van regisseur Barbarash. In Pound of Flesh wordt je als kijker al meteen in een vrij mysterieuze setting gestopt, Deacon (van Damme) wordt wakker in een ijskoud bad in een hotelkamer en weet niet waar hij zich bevind en hoe hij daar komt. Als hij probeert bij te komen treft hij wat bijzondere aanwijzingen aan, er ligt veel bloed op bed en op de kast ligt een geschreven kaart en veel geld in een envelop, tot schrik komt hij er nog eens achter dat hij een wond heeft op zijn lichaam en dat er wel eens mee te maken kan hebben.

Van Damme is bestolen van zijn nier, die hij tenslotte nog zou doneren aan de dochter van zijn broer, maar iemand was hem hierin voor.

Gelukkig heeft hij nog 1 nier over om de dader te vinden en te achterhalen, actie dus niet te minder.

De casting is aan de slechte kant, vooral als je ziet dat John Ralston de broer van Van Damme moet voorstellen, daarin tegen is het acteerwerk van meerdere acteurs in deze film ook wat aan de matige kant. Het verhaal klinkt in het eerste gehoor wat simpel, maar is toch wel wat diepgaander dan andere tegenwoordige actie B films. Op zo’n moment ligt het nog aan de verwerking van het verhaal en de kwaliteiten van de regisseur waarvan vooral de kwaliteiten er wel in zitten, maar de rest…. ?

Vooral de eerste samenwerking tussen Van Damme en deze regisseur kwam goed uit de verf als je terug kijkt naar Assassination Games (2011) .

Dit derde werk bevat ook weer een goede samenwerking, maar helaas bied de film niet genoeg creatie aan om het interessant te houden.

Het wordt pas interessant bij drie zeer sterke scenes die gelukkig verdeeld zitten over het anderhalf uur heen, de eerste scene is het gevecht in de dans club waar Deacon met een bijbel iedereen te lijf gaat, de tweede creatieve scene is wat later in de film waar Deacon in strijd komt met twee spionnen, de vecht scene speelt zich af in/bij een auto, de laatste interessante actie scene speelt zich af tegen het einde van de film waar Deacon met een infagroenlicht een gebouw binnenvalt. Deze drie scenes laat zien dat regisseur Barbarash niet zijn kwaliteiten heeft verloren. Gelukkig houd dit de film in stand waardoor het vermaak wat schommelt en het zo af en toe wat interessante momenten heeft.

2,0*