Opinions

Vind ik ook. Ik geef er net 2 sterren voor.

Leek op zicht meer op een videogame, en deed me denken aan het mislukte Phantom Menace van Star Wars. Raar genoeg verveelt het niet direct, en de sjwoeng wordt er ingehouden.

Maar weer het onovertroffen Amerikaanse leger, een ongelooflijk cliché liefdesverhaal, het stoere Joe-team die in slow motion op het scherm wordt geprojecteerd, zorgen voor de zoveelste pffff...

Ongelooflijk originele film, met een sterk acterende Michael Douglas, die even geniaal speel als in zijn beste film Falling Down.
Sean Penn speelt uitmuntend zoals we gewoon zijn, en de sfeersetting is buitengewoon aangrijpend en spannend, op zijn Fincher's.
Hier en daar wat bedenkingen bij de film, zoals toevalligheden dat hij net in het kruis valt ipv van met zijn tanden tegen een dwarse pilaar te stoten en nog (veel) andere zaken.
Maar dat komt voor in elke film, en verstoort de film helemaal niet, want dit is topentertainment van hoog niveau.

Een weeral geniale Fincher.

Net iets beter.

Gisteren ben ik uiteindelijk gaan kijken naar deze film. De verwachtingen zijn gedeeltelijk ingelost, maar ik had toch dat tikkeltje meer en beter van Fincher en co verwacht.

Laat het duidelijk zijn, voor de kijker die eerder de Zweedse trilogie heeft gezien is het een domper dat deze Amerikaanse verfilming later komt. Dit is er wat ik van denk. Waarschuwing: vergelijkingen tussen beide versies aanwezig! De Zweedse versie heb ik wel 2 jaar geleden bekeken, dus gaten zijn er.

De cinematografie is indrukwekkend zoals verwacht en de acteerprestaties beter. Niet zo veel beter, maar dit heeft te maken met de uitstekende casting. Het personage die Rooney Mara vertolkt komt veel brozer en realistischer voor dan de Zweedse. Palace doet het uitstekend bij de Zweedse versie dat niet, maar haar personage is extremer, harder en uiterlijk minder kwetsbaar (voor de kijker, vind ik althans). Ook in combinatie met de charismatische teddybeer die Daniel Craig is zorgt dit voor een veel duidelijke en begrijpbare romance tussen de 2 hoofdpersonages. De duffe uitstraling die Blomqvist had bij de Zweedse versie paste maw niet met de ruwe Salander door robuste Palace gespeeld.

De soundtrack of score of wat je het ook mag noemen is pure kunst. Ik heb Trent & Reznor leren kennen pas via The Social Network en ik was weggeblazen. Het maakt de film spannender, zorgt voor een extra en diepere dimensie. Ik vond het zelfs jammer dat het geluid in de cine nog redelijk stil was.

De montage is veel voortvarender. En dat bleek mij een groot verschil met de Zweedse versie.
Continu flits- en knipwerk tussen de 2 verhaallijnen van de hoofdpersonages maken het interessanter, terwijl bij de Zweedse versie ik af en toe de vaart miste die de film verdient.

Negatieve punten: de opbouw en afbouw en speeltijd. Ik geef het toe: het vergt bijzondere aandacht om een zorgvuldig uitgeplozen script te creëren om de kijker in het verhaal te mengen en de interesse blijven op te wekken. Dialogen, beelden moeten in continue symbiose het verhaal op zo'n snel mogelijke manier voortbrengen, en toch had ik het gevoel dat de speeltijd wederom te lang was. Toch alle respect voor de makers, het is nu eenmaal niet eenvoudig om kloefen van boeken te verfilmen. Maar een 2de sex-scène leek mij toch overbodig (met alle respect voor Mara haar prachtige lichaam

Ik begrijp ook de reactie van vele users dat het hoofdverhaal te snel afgelopen was, en dat de werkelijke dader voorspelbaar was. Volledig mee eens, er komen te weinig verdachten in beeld en door castkennis van vorige films is het overduidelijk => Maar dat is algemene cliché wat net het boek spannender maakt dan de film imo.



Conclusie: Goede Fincher, maar niet subliem.
Ik blijf er bij met alle respect: domper dat ik de Amerikaanse versie niet eerst heb gezien.
4*

Goede film. Maar heb wel al betere maffiafilms gezien moet ik toegeven.

Ik kan er ook niet bijkomen waarom het algemene stemgedrag bij deze films zo hoog liggen. Ik heb nu de trilogie 3x herbekeken, maar mijn appreciatie veranderd steeds niet ten goede.

De acteerprestaties zijn zeer goed, maar het relaas over de familie Corleone vindt ik toch minder boeiend (als je het bijv vergelijkt met La Meglio Giuventu).

Ik begrijp dat de film hoog staat, maar ik mis precies de déclique om te begrijpen waarom hij op 2 staat. Is het nostalgie, is het de sfeer, de legendarische filmscènes (waarom legendarisch?)...

Ik heb het boek niet gelezen, maar je ziet zo dat de film op alle vlakken minder is. Zeer matige naïeve verfilming waarschijnlijk, en er wordt inderdaad van de hak op de tak gesprongen, om alles netjes in 1u40m af te haspelen.

Deze is gebuisd.

Uitstekende Bondfilm.

Het fijne is dat Bond al heel snel verwikkelt in het dwarsbommen van de plannen van de villain.
Die villain zelf moet een van de leukste geweest zijn in de hele serie, waaronder Le Chifre en misschien een paar uitzonderingen ook horen.

Verder is de film heel stijlvol, wordt er prima geacteerd en een perfect evenwicht tussen ontspanning en actie wordt gevonden. Knulligheden vind je bij alle Bondfilms terecht, toch moet je wederom heel wat door de vingers zien. Maar mede door de goede soundtrack en musicediting wordt dit een van de beste Bonds ooit gemaakt. Ook typische scene's en feitjes staan in het algemeen geheugen gegrift: de beangstigende bolhoedchinees, het meisje in goud omhuld, de ontmanteling van de bom bij 007,....


3.5*, weer een halfje erbij ivm met de voorganger. Op naar Thunderball!

Wat een soundtrack. Lang geleden dat ik zo heb genoten van soundmixing, editing enz....

De film zelf kent zijn kwaaltjes maar valt verrassend genoeg beter mee dan ik zou hebben vermoed. Vlot acteerwerk (ook al is de casting van Mulligan en Maguire niet treffend, maar wie neem je anders?) verder is het in het begin beetje de kitsch doorslikken. De intriges zijn meeslepend; en de Leo ruult weer als ooit te voor, ideaal voor de dames neem ik aan.

Maar net als andere commentaren merk ik op: tiens, dat kon hier wel beter.

(*3D is trouwens totaal overbodig + effecten zijn lelijk en doen pijn aan het hoofd)

Al bij al prima vermaak! 3,5*