Opinions

Ik blijf dit een hilarische komedie vinden. Het is de laatste jaren een zeer moeilijke opdracht om een goede film in dit genre neer te zetten.

Deze vind ik wel geslaagd.

De volle 4 *!

rare film. Dit was de eerste volwassen film waarin ik als het ware een eerste belangrijke levensles kreeg in het begin van mijn puberteit, samen met American Beauty (ik was toen 12).

Eigenlijk al bij al een simpel verhaaltje met voorspelbare gebeurtenissen maar toch blijft deze film mij op een of andere reden bij. De moraal op het einde van de film lijkt ongelooflijk melig, maar ik was erdoor geschrokken en aangedaan.

En oja, de muziek is prachtig tot zeer diepgaand. Zo erg zelf dat ik in die tijd bijna met tranen in mijn ogen ernaar toe luisterde.

YouTube - Moby - Porcelain

YouTube - The Beach Soundtrack - Underworld - 8 Ball vanaf 4.44 zo pijnlijk

YouTube - Angelo Badalamenti & Orbital - Beached prachtige tekst

Zonder al deze bovenstaande gebeurtenissen dus een erg matige film van 2.5-3 sterren.

Maar ik geef hem 4. Onwaarschijnlijk.

Een heerlijke intense film deze Birdman.

Het hoofdpersonage die door Michael Keaton wordt neergezet op een geweldige wijze is de typische antiheld waar het publiek van smult. De emotionele ups en downs volgen zich op in een rollercoastertempo, subliem. Edward Norton steelt mijn zijn "eikel"personage toch wel weer de show, wat een fenomeen deze verschikkelijk coole acteur.

De humor, emotie en fantasie in Birdman kent ongelimiteerde grenzen : de hele zaal bulderde vaak van het lachen en op sommige momenten was het muisstil, maar op andere tijdstippen was het WTF-gehalte heel hoog . Dit is helemaal te wijten aan het sublieme scenario en indrukwekkende regie van Inniratu. Wat mij ook opvalt is dat er enorm lange scenes werden gemaakt zonder editing, een sterk staaltje van voorbereiding en kunde!

Als besluit: een echte aanrader voor liefhebbers van de echte cinema. Voor mij de beste film van het jaar, voor Gone Girl en Boyhood.

Net geen 5 sterren door het einde. 4.5

Bijzonder flauw en rechtlijnig filmpje.

Statham in zijn gekende arrogante "Like a boss"- achtige stijl en een slechterik die de ene flik achter de andere molt. Waarom weten we bijna niet, en hoe hij het doet is redelijk openbaar. In de realiteit zou hij zich ook bijvoorbeeld niet zo snel kunnen mengen bij een begrafenis waar hij net z'n slachtoffer heeft vermoord. Zeer naief allemaal en plotgaten in overtal.

En deze film kent wel een van de zwakste eindes zijn die ik ooit heb gezien.

Zeer verfrissende film over rock n roll. Heel fijne personages en leuke gebeurtenissen, alhoewel het laatste halfuur beetje overbodig en langdradig lijkt. Ook het uitwerken van de vader-zoon band kon veel beter. Daar lijkt de regisseur een beetje verdwaald. En ja de muziek is vanzelfsprekend uitmuntend.

Ik wou dat ik toen 18 jaar was.

4 verdiende sterren.

Net deze film gezien. Ik vind deze film een prettige aaneenschakeling van heerlijke foute, fijne, mooie en hilarische momenten. De sfeerverandering gedurende film is echt kenmerkend voor een regisseur als Anderson. Gitzwart met een komisch randje. Verder zijn de acteerpestaties van zowat heel de cast uitmuntend.

Ik moet net als There Will Be Blood een weekje nadenken over hoeveel sterren ik de film zal geven. Heel moeilijk. 3.5-4-4.5?

De film kwam vorige week op de Vlaamse TV. Mijn ouders vertelden me na de film dat ze hem zeer goed vonden.

Ik had de film reeds in 2002 gezien, maar vond er niet direct veel aan. Reden: de LOTR saga was in volle bloei, waardoor mijn aandacht op andere genres verslapte.

Gisteren de film herzien, en wat ben ik positief verrast. Heerlijk tempo, spannende gevechtscène's, goed plot, mooie stills en muzieksequentie en vooral realistisch. Logisch dat de BOND-reeks een klap in het gezicht kreeg van deze Trilogy ( zeker na het belabberde Die Another Day).

Dik verdiende 4 sterren, voor deze tijdloze actiethriller.

Een bizarre film inderdaad. Het verhaaltje boeit in het begin, je wil de afloop kennen maar het verloopt toch allemaal te traag. Ook de acteerprestaties zijn niet echt sterk te noemen, buiten Langella dan die de boel nog beetje red.

Op een gegeven moment wist ik dat het verhaaltje zich in een vicieuze cirkel zou voortgaan. Ik was het plot van de regisseur dus voor, wat niet de bedoeling ( maar wel vaker gebeurd bij films, maar niet bij Usual Suspects, Prestige, 7 en zo...)

Ook heb ik de indruk dat het allemaal te ver gaat, en juist dat te ver gaan wordt niet opgehelderd in de film. Je zit dus met andere woorden 45m naar een ik-besef-niet -wat -ik-zie -film te gapen, terwijl je bij de laatste 10m je weer op het juiste spoor zit...

Toch wel een gemiste kans denk ik, er zat volgens mij veel meer in.

Zeer mooie film, waarin de emoties/ menselijke gevoelens en gedachten zeer goed worden neergezet.

Soms krijg je het ervan hoe bekrompen en kortzichtig de mensen wel zijn. Jaloezie, beinvloeding. We hebben dit nu wel in de film gezien, maar hoeveel keer komt dit voor in de echte wereld?

Verder prima acteurs, mooie sfeer en een terecht einde.

Enorm slap filpmje waarin veel meer in zat.

De film probeert logischerwijs in te spelen op de cookingboost die al jaren gaande is, maar z'n hoogtepunt ferm voorbij is.

Nochtans komt het goed op dreef: een leuk muziekje en het gestommel van de aankomende gasten, die verschillende type koppeltjes spelen. Maar al snel daalt het niveau, of eig is de film zelfs niet tot een bepaald niveau gekomen, het is hoe je het bekijkt. Ik noem het cliché, belachelijk, overdreven tot genant. Bovendien had ik enorm weinig empathie (een woord dat in de film blijkt worden uitgevonden of zoiets om de kijker; waarsch een doorsnee vtm-kijker; iets bij te willen leren) met de hoofdrolspelers.

Ik wilde dat een leger Orcs het restaurant zou binnenkomen en alle karakters levend zouden villen en koken, want ja ik had liever The Hobbit gezien, maar die was volzet.

Gemiste kans, want in het begin werd ik wel degelijk een in het culinaire sfeertje meegesleurd. 2*

Je let teveel op de details. Het is het totaalwerk waarop je moet letten, nl de gedachtegang van jongeren rond onze leeftijd, en een plaats zoeken in de maatschappij, die voor hen "wereldvreemd" lijkt. Dit terwijl elk van hen ( en ook van ons) een minder kantje heeft als het op persoonlijkheid of een karaktertrek aankomt.

Dat is de sterkte van de film, niet de betekenisloze commentaren van jou hierboven (niet persoonlijk op jou bedoeld, maar inhoudelijk).

Het thema op zich is tijdloos.

PS: Ik raad voor liefhebbers van deze film Entre les Murs aan. Het gaat over een leeftijdscategorie lager, en de leerkracht die met deze jongeren omgaat. (H)eerlijke cinema.

Wat een lekker sfeertje in deze film. Fantastische soundtrack ook:

YouTube - FatBoy Slim - Song for Shelter

De acteerprestaties zijn top, de situaties eigenaardig genoeg realistisch.

Jammer dat de hoofdrolspeler Brad Renfro ook exact dezelfde rol speelde in het echte leven, met zijn dood als gevolg.

Krijgt 3.5 sterren.

Heb mij weer eens kapotgelachen met een film van de Coens.

De humor de typetjes zijn stuk voor stuk hilarische filmfragmenten, die ontstaan uit iets heel banaals: een "toevallige vondst in de gym". Het ergste van al is dat dit bv in Amerika nog kan gebeuren ook, als we bijv naar Fargo refereren.

En de cast was subliem, een ongelooflijk grappige sul(jammer dat hij er zo snel dood ging) , een bedriegende Cloony, een achterlijke gymassistente McDormand, en een complete bitch: Tilda Swanton, en fenomenale badass Malkovich. Die laatste steelt volgens mij de show...

De Coens mogen elk jaar zo'n soort wtf-films blijven maken...
Ik ben enorme fan geworden!