Opinions

Ik had wel zin in een zoete Zuid-Koreaanse Romance. Ji-hyun Jun vertedert van begin tot einde en ook haar twee mannelijke tegenspelers overtuigen. Voeg daarbij een typisch Zuid-Koreaanse soundtrack (oh zo gevoelige westerse muziek), mooie beelden van een zonnig Limburgs heuvellandschap en de Amsterdamse binnenstad, bloemetjes, veel bloemetjes en een heerlijk melancholisch, prettig-traag sfeertje. Dat zou toch eigenlijk goed moeten zijn voor een verder onbenullige maar aanstekelijke romance. Maar helaas, een kogelregen aan stupideiten in vertelwijze en plot alsook de onwerkzame genre-mix (action-thriller) vergallen de pret behoorlijk. Soms te gênant voor woorden (split-screen scène, bijv.) Jammer.

(ik heb trouwens de Koreaanse theaterversie (101 min) gezien. De dir.cut (125 min.) schijnt een andere einde te hebben en iets gecompliceerder in de vertelwijze te zijn.)

Low-budget film die eigenlijk bestaat uit een reeks seksscènes, maar toch is het wat mij betreft geen porno. Je kijkt naar mensen die seks met elkaar hebben en gespeeld worden door acteurs die hun rol serieus nemen, niet naar mensen die seksuele handelingen verrichten om de kijker op te winden. Het dramatisch gegeven is mager, maar zet wel een serieuze sfeer. De soms tamelijk kinky handelingen worden behoorlijk expliciet, maar ook erg droog gebracht, waardoor het geheel toch iets geloofwaardigs krijgt en soms grappig of vertederend is.

Irritant vervolg op deel 1 dat ik door zijn sfeertje erg de moeite waard vond. Nu komt er meer humor (gaaaap) bij en platte romantiek (snurk). Hoofdpersoon is ook van karakter verandert. Wie weet heeft hij gelezen dat iemand op moviemeter hem “mietje” genoemd heeft in de thread over Night Watch en wil ie nu de “coole” uithangen. Wat een mietje.
Regisseur laat zich hier heel erg kennen. Alleen al die verwisseling van lichaam. Hey, moet ie gedacht hebben, nou kunnen we er ook wat lesbisch in gooien. The public will love it. . En dat lijkt bij veel zaken zijn overheersende gedachte geweest te zijn.
Soundtrack is trouwens ook bedenkelijk, was bij Night watch al. Lijkt wel of er met een programma gewerkt is waar je een "mood" kunt ingeven en hij spuugt dan wat fragmentjes uit waaruit dan weer willekeurig wat gekozen is. 1,5 voor deze en 0,5 bij Nightwatch eraf.
Jammer.

De tweede pinku van Kurosawa, weer een komedie, doet een *beetje* denken aan avant-garde werk van Wakamatsu (zonder diens geweld) of Oshima uit de jaren '60. Onschuldig meisje van het platteland, lekker droog gespeeld, leert het schaamteloze leven op de campus van een faculteit psychologie kennen en moet daar haar eigen plaats bepalen. Dat leven wordt vrij humoristisch gebracht, inclusief intellectueel geneuzel, maar opwindende sex zoek je tevergeefs.

Kurosawa experimenteert er vrolijk op los en probeert in iedere scene wel iets anders, wat de film ook iets sketch-achtigs geeft. Het resultaat is erg tam en geen vergelijk met bovengenoemden. Soms is er wel een leuk plaatje, als decor, want de camera blijft op een enkele uitzondering na, statisch. De film kon me ook niet gedurende de hele speelduur boeien, maar ik heb toch redelijk wat keren hartelijk kunnen (glim)lachen om absurdisme.

Niet iets om naar op zoek te gaan, maar afhankelijk van je stemming ook geen absolute afrader.

Film die op twee benen hinkt. Voor drama (uiteindelijk het dominante genre hier) is het verhaaltje te kitscherig en zou een freudiaan doen gapen van verveling. Voor de erotiek zit eigenlijk het drama in de weg. Zoals wel vaker bij erotische films krijg je een inkijk in de minder flatteuze kanten van de mannelijke psyche, maar thematisch is de film ook verwant aan new-wave met zijn kritiek op het na-oorlogse, door geld gedreven, Japan, en reflectie op seksualiteit (natuur versus cultuur, positie van de vrouw).

Tamelijk onbekende regisseur die een paar honderd pinku's op zijn naam heeft staan. Afgaande op deze film zitten daar vast nog wel een paar aardige films tussen. De erotische scenes in deze zijn smaakvol en niet expliciet, veel inzoomen op voeten, oren, handen, haar, huid of gezicht in extase. Ook de andere scenes kunnen visueel boeien (mooie scene aan de rand van Tokio, langs het spoor), en ook het acteren is zeer acceptabel. Leuk gebruik ook van de soundtrack: klassiek, wat jazz en opvallend gebruik van bedreigend klinkende natuurgeluiden tijdens de erotiek.Jammer alleen dat de doorzichtige plotwendingen me onbedoeld eerder deden gniffelen dan dat ze me in het gebeuren betrokken.

Lijstje met "enkele" van zijn andere films.