Log

Het werk van Homeros (naar verluidt dan) is een epos en wie anders dan Nolan met zijn bombastische stijl is hiervoor geknipt? Hij brengt de film ook echt als een episch belevingsmoment. Geweldig in de bios en op momenten fantastisch maar ook met zijn zwaktes.

Het acteerwerk is nergens heel bijzonder, op een opvallende rol van Leguizamo na dan die zelfs een soort empathie weet op te wekken. Verder blijft het wat vlakjes allemaal op dat gebied. Ik heb me prima vermaakt de volle speelduur maar echt helemaal mee was ik daardoor niet. De film wordt ondersteund door een hoop bombast in de muziek, soms prima maar soms ook met net iets te veel registers die worden opengetrokken. En hoewel de muziek passend is vond ik hem ook wat kleurloos.

De actie is ook niet altijd heel denderend en daar komen de gebreken van Nolan naar boven. De inval in Troje is prachtig gedaan maar op het moment dat het drukker wordt in kleinere ruimtes, daar raakt hij een beetje het overzicht kwijt. Vooral de slotscène duurt echt te lang en dat is het enige moment dat de film een beetje gaat slepen. Maar verder glijden de 172 minuten opmerkelijk zachtjes voorbij en je merkt dat de film een zeker ritme en een bepaalde spankracht heeft, wat dat betreft zit dit ding goed in elkaar. En in dat geheel komen veel losse elementen goed tot hun recht, uiteraard alle bijzondere herkenbare stukken uit het verhaal.

Visueel soms geweldig met veelal kale abstracte plekken en een heel ander Griekenland (en breder, de gebieden rond de Middellandse Zee) dan we gewend zijn. Wel jammer dat het beeldformaat voor de 70MM Imax nergens getoond wordt in Nederland, je krijgt nu een verknipt beeld te zien en wat ik zoal zag ziet dat vierkantere formaat er echt nog veel beter en ruimtelijker uit.

En hoewel er monsters en Goden in voorkomen (je had zelfs een hele Aardse film kunnen maken zoals Batman ook was gestript in Nolans versies) is de film toch zonder heel veel magie voor mijn gevoel. De nadruk ligt ook echt op de personen en is de reis meer een kapstok. Het gaat om Odysseus en het omgaan met innerlijke demomen en teleurstellingen en schaamte en verdriet. De flashbackstructuur werkt hier ook prima bij.

De film is verder het Homerische werk wel vrij trouw, los van de structuur hoewel ook daar niet heel veel aan is gesleuteld. Hoogstens valt op dat de reis zelf bijna 2/3 van de film duurt en in de oorspronkelijke tekst net aan 1/3 - op de helft van de 24 zangen is Odysseus al thuis en hij komt ook pas na enkele zangen in beeld. Deze film heeft daar wel wat nuances gewijzigd. 3,5*

Ik las net mijn review terug uit 2016 en geinig hoe ik sommige zaken nu precies hetzelfde beleefde (ik wist weinig meer van hoe ik de film toen heb ervaren of had opgeschreven).

Enfin, een remake dus. Waar enerzijds best wat op te klagen valt maar anderzijds is de film op momenten erg charmant. Dat zit deels in de leuke vertolking van de jonge Laga'aia. Het is sowieso fijn dat een 18-jarig personage er ook zo uitziet in een film. Ik zeg bewust 'leuk' en niet 'goed' want daarvoor mist de performance diepgang maar ik vind dat haar mimiek ook niet altijd goed past. Een voobeeld? Haar chemie met The Rock is uitstekend. En dat maakt dat deel in de film best genietbaar. Maar eigenlijk is die chemie soms iets te goed want zij is overduidelijk Dwayne Johson (The Rock is al van voor haar geboorte denk ik?) enorm aan het fangirlen. Ze kijkt altijd veel te blij en bewonderend, ook op momenten dat het script iets anders vraagt. Best gek. Johnson doet zijn rol uit de animatie nu zelf maar dat is minder geslaagd, ook zijn mimiek maar zijn hele uitstraling en vertoning passen niet echt. En die Puyol-pruik maakt het er ook niet beter op. Er is maar een persoon op deze planeet die dat kapsel dragen mag en die iemand stond ooit centraal achterin bij Barcelona.

En toch, dit was geen vervelend ding om te zien. Verre van zelfs. De liedjes zijn prima (al blijft een musical bij een animatie wat natuurlijker) en het tempo is uitstekend. Geen moment heb ik me verveeld en ik heb heerlijk in de bios gezeten. Geen wereldcinema maar prima vermaak. 3,0*.

Wat een enorm duffe film waar echt helemaal niks vanuit gaat. Het sfeertje is nog wel oké maar dat is zo ongeveer alles. Echt werkelijk nergens wist dit ding mij te boeien. 1,5*.

Ik moest vaak wel denken aan La Vie d'Adèle van Kechiche. Frans, over de lesbische liefde, beginnend op de middelbare school en richting het einde daar vanaf, dat arm in arm lopen bij een pride (dat shot leek haast gekopieerd). En regisseur Herzi stond ooit een halfuur te buikdansen in een andere film van Kechiche. Maar dan nu de variant in de hoofdstad en rond een migrantenmeisje, hoewel dit gezin in afkomst dat dan is maar verder is dit gewoon een Frans gezin - Moeders staat oerfranse madeleines te bakken aan het eind, waarbij religie ook nog een rolletje speelt. La Vie d'Adèle is bijna op elk vlak superieur en vooral in de pacing is die beter maar deze La Petite Dernière heeft genoeg te zeggen, vooral door het invoelbare en ingetogen (zonder te ingetogen te zijn) acteerwerk van Melliti. En eigenlijk is dit een film die ook gewoon erg goed is en blijft hangen en veel mooie momenten kent (maar ja, vergeleken met La Vie d'Adèle is bijna alles minder).

De film is ook een leuke sfeerschets van het LHBTI-milieu in de grootstad en mooi om te zien hoe iemand haar eigen seksualiteit ontdekt en zich ontwikkelt en kan ontwikkelen eens ze van school af is en een vervolgopleiding in de stad zelf heeft - de vrienden en mensen daar zijn ook een stuk witter dan. De film is verder ook opvallend zwoel en intens gemaakt en dat werkt goed. Dat je vervolgens weet dat het goed zit met Ji-Na komt doordat Fatima dan wel de waarheid vertelt inzake haar naam en afkomst, daarvoor loog ze steeds. 4,0*.

NB: geinig om die moskee te zien, daar ben ik vorige zomer nog geweest. Die lag in de buurt van ons hotel toen. Mooi gebouw.

NB2: de auteur op wier boek dit is gebaseerd komt uit 1995. Dan zou de film rond 2013 moeten spelen. Dat klopt wel ongeveer met hetgeen ik uit de film haalde. Er zijn wel mobieltjes en sommige dating apps maar ik zag ook mensen in Franse voetbalshirts met een ster. Na 2018 had Frankrijk er twee en reken maar dat zulke mensen direct zo'n shirt zouden halen. Dan zit je dus inderdaad in die periode ergens.

Niet onaardig maar voor mijn gevoel een tijd lang te veel van hetzelfde waardoor de film zich nooit echt ontwikkelt dan en begint te slepen. Acteerwerk voldoet maar is niet heel bijzonder. Visueel wat saai. Het einde is best aardig maar voelt ook niet onverwacht. 2,5*

Op een gegeven moment gaat het over een tablet. Ik, met mijn kennis van 2026, had daar direct een beeld bij maar de tablet hier is hel iets anders. Geinig. Verder wel ee aardige film. Net iets te lang wel maar de acteurs hebben er duidelijk zin in en een vrij ingetogen Robbie Williams is ook wel leuk om te zien, Het drama rond Stiller en zijn familie/zoon is allemaal wat minder boeiend maar de cgi overtuigt enorm, sowieso voor een film uit 2006 maar ook in het algemeen. 3,0*.

Wat een vreselijk vermoeiende film. Echt zo'n film die heel geestig wil zijn maar de personages hier volgen duidelijk een plot dat steeds naar drama en conflict toewerkt in plaats van dat drama en conflict uit de personages voortkomen - geen moment vond ik dit echt geloofwaardig. Visueel nog wel aardig en production design is ook fijn, net als sommige stukken regie. Denk aan stukken met vioolmuziek die de Habanera brengt. Het verontrustende, chaotische, gejaagde wordt door de regie goed gebracht al had ik nooit het idee naar een origineel idee te kijken maar eerder goed gejat werk - het fijne Don't Worry Darling van Wilde is een stuk frisser. Verder is zeker Norton is af en toe oprecht geestig (rooibos thee iemand?).

Oké, die laatste 15 minuten zijn ineens goed. Er worden zinnige zaken gezegd en de toon verandert dan ook. Dan valt dat eerste stuk van anderhalf uur meer op zijn plek maar goed, dat weet je dan pas. Ik zou echt voor een andere invulling hebben gekozen. En de film verandert op meer vlakken, want dan pas bedenk je werkelijk of Norton en Cruz daadwerkelijk daar waren of meer een soort hulpmiddelen om Rogen en Wilde hun gevoelens eindelijk uit te spreken. 2,0*.

Heel matig acteerwerk maar het sfeertje is nog wel leuk en de vrouwen aantrekkelijk. Maar langer dan en halfuur weet dit ding eigenlijk niet te boeien. 1,5*.

Wat was dit voor draak? Vooral enorm slecht geacteerd en de rest houdt dan op. Af en toe nog wel een aardig shot maar ergens halverwege was mijn aandacht wel wat weg. 1,0*.

Bloching weet deze film net een stapje meer te geven. De film moet wel even opstarten maar eens de plot waar het om draait naar voren komt wordt de film beter. Zeker enkele losse scènes overtuigen en dan met name het verhoor waarin je Bloching ziet veranderen en twijfelen tussen trouw en waarheid. Die keuze is vervolgens de draad in de rest van de film. Qua script soms iets te snel of wat verwarrend verteld maar Bloching houdt je bij de les. 3,5*.

Qua sfeer echt prima, qua acteren een heel pak minder en daarmee weten de personages en verhaal ook niet echt te boeien. Jammer want de film heeft een prettige toon, wil zinnige dingen zeggen maar overtuigt simpelweg onvoldoende. Op punten nog net aan voldoende. 3,0*.

Best een fraaie film. Heel minimalistisch, ook in uiterlijk en dat is het sterkste punt van de film met mooi contrasrijk zwart-wit en weinig in beeld waardoor juist de lijnen en figuren die er wel zijn opvallen. Dat constante muziekje vond ik dan niet altijd even geweldig maar geeft wel een eigen smoel. Niettemin ook wat afstandelijk en het einde deed me eigenlijk vrij weinig. Maar als sfeerportret en tijdsbeeld werkt dit ding net als de thema's die helder overkomen. 3,5*.

Gelukkig erg kort maar erg matig. Het vlakke spel helpt ook niet echt mee en de fotografie is weinig bijzonder. Wel een aardig inkijkje nog in zo'n opvangplaats maar echt boeiend wordt het nergens. 2,0*.

Tussen burger en overheid is er een sociaal contract: de burger laat aan de overheid om geweld te gebruiken en de burger te beschermen, de overheid doet dar zijn best voor. Maar wat als een van die partijen, in dit geval de overheid in de visie van de makers, zich niet meer voldoende daaraan houdt. Waar komt het punt dat je als burger dan zelf mag ingrijpen? Een heel boeiend filosofisch thema. Alleen is Boll meer geïnteresseerd in een soort shockfilm die nergens shockt. Een film die veel had kunnen zijn maar door het matige spel niets is. De rol van Hammer had ook als karakterstudie gebruikt kunnen worden, hoe iemand van een soort burgerwacht met goede bedoelingen (zo begint hij immers wel) overgaat tot disproportioneel geweld. Maar het vlakke spel en soms ronduit slechte spel werken dan niet mee. Visueel af en toe wel oké en het tempo is ook wel te doen, maar als geheel is dit geen goede film die de aandacht niet weet vast te houden. 2,0*.

NB: wel raar dat men niet een keuring hieraan wil geven want zoveel spannends gebeurt hier niet althans niet in vergelijking met heel veel andere films. Een reeks als Saw geeft die Jigsaw af en toe ook bedenkelijke redenen om mensen te straffen (vaak via de dood). Dan is er in deze film niet iets heel extreems aan de hand. En recent een film als Bumblebee heeft ook dat thema dat burgers actie ondernemen waar de overheid faalt.