Opinions

Wat doe je op een vrije maandagavond, terwijl de grootste kermis van de Benelux bij jou in de stad staat en het ook nog eens de befaamde en tevens beruchte Roze Maandag is?
Welnu, dan laat je de kermis links liggen en je gaat naar Cinecitta! Immers daar sta je niet in een enorme mensenmassa waarbij je jezelf als een haring in een ton waant.

Slechts met marginale voorkennis over de rolprent besloot ik 'The Reader' maar eens te gaan kijken. Per slot van rekening speelt Ralph Fiennes mee in de productie en dan zit het met de kwaliteit van de film doorgaans wel snor.

Marginaal was mijn voorkennis omdat ik enkel de korte recensie op de site van Cinecitta had gelezen en daarin zullen ze vast niet zeggen dat een film tegenvalt. Ze zijn niet achterlijk daar, ze zullen niet hun eigen glazen ingooien en daarmee hun broodwinning op het spel zetten. De recensie beloofde mij een hartstochtelijk verhaal tussen een 15-jarige jongen en een tramconductrice. Opeens verdwijnt zij uit het zicht en 8 jaar later, ziet deze jongeman zijn tramconductrice weer terug, maar nu in de beklaagdenbank tijdens het proces van Nurenberg.
Dat was ongeveer de informatie waarmee ik het moest doen en ik besloot de film te gaan kijken.

Welnu mijn recensie zal iets anders zijn:

-----------------Begin Spoilers!-----------------

De film begint in medias res; dit is een mooie literaire term voor het gegeven dat de film begint tijdens een bepaalde gebeurtenis, tijdens een bepaald proces. Het eigenlijke verhaal dat we gaan zien bestaat voornamelijk uit flashbacks, dus uit herinneringen.

De 15-jarige Michael Berg (David Kross) ontmoet een bloedmooie vrouw. Deze vrouw, zij is iets ouder, maakt nogal wat indruk op deze puber en van het één, komt het ander. Michael heeft enorm veel mazzel. Hij weet namelijk op zijn leeftijd al een bloedmooie vrouw voor zich te winnen. Of het legaal was doet nu niet ter zake. Maar deze puber wordt dus de toy-boy van deze mooie vrouw, waarvan we later ontdekken dat zij Hanna Schmitz (Kate Winslet) heet. Hun relatie is passioneel en hartstochtelijk, voor zoverre er sprake kan zijn van een liefdesrelatie tussen een volwassen vrouw en zo'n wandelende hormoonklier vol testosteron.

Michael komt regelmatig bij Hanna op bezoek waar zij telkens met elkaar van bil gaan. Niks geen voorspel, niks geen romantiek, het is n**ken of niks. Daarna leest Michael nog fijn voor aan Hanna. Doorgaans uit de klassieke literatuur, maar ook enkele 19e eeuwse Russen komen voorbij en zelfs een kuifje-album dat met veel gevoel voor dramatiek wordt voorgelezen.

Maar aan alles komt een einde, ook aan mooie ongecompliceerde relaties als deze en op een dag treft Michael, Hanna niet thuis; ze is met de noorderzon vertrokken. Onze puber is een poosje zwaar depressief maar komt er vervolgens wel weer bovenop. Hij gaat rechten studeren en op een gegeven moment woont hij een zitting bij van de Neurenberg processen, als onderdeel van zijn studie. Dan hoort hij ineens een bekende naam en vervolgens een bekende stem. Hanna Schmitz zit in het beklaagdenbankje en niet voor te hard zingen in het kerkkoor. Ze wordt beschuldigd van vreselijke misdaden, maar is feitelijk niet zo schuldig als dat zij uiteindelijk wordt bevonden. Door haar grote schaamte voor het feit dat zij analfabeet is, kan zij niet anders dan de schuld op zich nemen en boeten voor een misdaad waar zij in ieder geval niet alleen schuldig aan is.

Hanna Schmitz verdwijnt de bajes in voor 20 jaar. Vervolgens zijn we weer in het heden, de flashback is voorbij. Hanna Schmitz staat op het punt vrij te worden gelaten. In de laatste jaren heeft Michael haar voorgelezen middels ingesproken cassettebandjes. Hij heeft haar echter nooit bezocht, de reden hiervoor is onduidelijk. Maar de nu veel oudere Michael Berg (gespeeld door Ralph Fiennes) krijgt telefoon van de reclassering of hij zich wil ontfermen over Hanna, ze heeft namelijk geen familie of vrienden. Na even te hebben nagedacht besluit hij zich te ontfermen over haar, hij besluit haar een week voor vrijlating te bezoeken en zegt voor haar een flat te hebben gevonden en een baantje. Echter het lot besluit anders. Michael Berger is de executeur-testamentair en dient ook de laatste wensen van Hanna ten uitvoer te brengen. Hiermee komt de film feitelijk aan zijn einde.


-----------------

Deze hele film heeft mij ongelooflijk gedeprimeerd! Ik ben echt met een ongelooflijk down gevoel die zaal uitgelopen. Want deze film, hoe goed de techniek, de regie en het camerawerk ook zijn, het verhaal is zo ongelooflijk deprimerend.

We zien een heel erg introverte jongeman, die niet kan zeggen wat hem bezighoudt. Die niet kan zeggen wat er nu werkelijk toe doet. Hij eerbiedigt het geheim van een vrouw die hij ooit eens heeft 'liefgehad' (lees: gen**kt) en laat haar vervolgens 20 jaar lang de bak indraaien, terwijl het heel wat minder had kunnen zijn.

Daarnaast is er geen greintje liefde te bekennen in deze film, het is enkel vleselijke lust. We hebben het nota bene over een puber van 15 die kennelijk een vaardig minnaar is en een interessante gesprekspartner.
Ik wil niet heel lullig doen, maar de 15-jarigen die ik ken, die lezen geen Tolstoj of Tsjechov. Je mag blij zijn als ze überhaupt iets lezen!

Verder vind ik het heel erg jammer dat de rol van Ralph Fiennes zo klein is en feitelijk onder doet voor de rol van David Kross die de jonge Michael Berg speelt. Terwijl zijn naam niet eens op de filmposter voorkomt terwijl hij wel het grootste en het belangrijkste stuk van het hele verhaal vertolkte.
Kate Winslet deed het uitstekend als de mooie maar analfabetische Hanna. Ook in deze rol gaat ze weer uit de kleren, het is kennelijk toch ook bij Kate nog zo dat de kont de kop mag verkopen. Haar kop zal ook vast wel haar kont verkopen hoor, enfin, je snapt vast wat ik bedoel.

Ik vind dus, hoe jammerlijk ook, deze film nogal tegenvallen. Het verhaal vind ik best goed. Maar ik zou het graag anders hebben gezien, wellicht ben ik iemand die enkel goede eindes wil zien. Maar ik voelde me niet prettig na het kijken van deze film. In de zaal hing ook echt een grafstemming.

Wellicht had ik toch beter naar de kermis kunnen gaan, wellicht had ik dan nu een date gehad met een leuke gast.