Opinions

Niet zo lang geleden palm springs gezien en daar vond ik de groundhog loop leuker uitgewerkt. Mogelijks vond oké ze daardoor wat minder leuk.

Wat me irriteerde was dat Rita vaak vol kameraadschap reageerde naar een kerel die ze amper een paar uur kent. Maar wat me echt tegenstak is dat ze blijkbaar niet kunnen leren uit die fouten en ze gewoon verder gaan waar het de vorige keer mis ging. Ik bedoel: zijn kameraden rekruteren zou toch ma een dood of 200 toch wel easy peasy moeten zijn? De locatie van die omega vinden? Ga naar dat kantoor, steek het ding in zijn been, "Het Louvre zegde?", headshot, en dan kinde deftig beginnen plannen djeezes...

Bon de actie was wel geestig, acteerwerk standaard, voor de liefhebbers: de hoofdrollen zijn een man en een vrouw dus er gaat wat, gelukkig beperkte, romantiek zijn en bij de intro kon mijn Subwoofer nog eens laten weten dat hij er stond.

Ik kan best begrijpen dat veel mensen deze film knap vinden maar ik vond er eigenlijk helemala niet aan.

Uiteindelijk zit de kracht/zwakte van deze film hem volledig in hoe goed/slecht je het persoonlijke verhaal van de agenten vind. Het buddy gedoe en de verhaal opbouw is iets dat ik normaal uit volle borst toejuich maar hier kan het me echt niet pakken. Het is allemaal nogal flets en bouwt niets echt op, terwijl er zeker de kans was om dit wel te doen. Daardoor kwam dit allemaal als dikke tijdverspilling over voor mij en gaf de film een nogal holle indruk aan mij.
Op zich is een holle actiefilm ook geen probleem, maar dan moesten alle saaie gezins-scènes er tussenuit.

Een geluk nog dat de acteurs het verder wel goed doen en de dialogen tussen Taylor en Zavala werken echt wel. De actie op het einde is wel goed maar nu ook niet zo speciaal.
De hinderlaag op het einde irriteerde mij het meest: eerst ontsnappen ze bij ongeschonden aan een valstrik die even moeilijk was als vissen schieten in een ton. En dan missen ze nog een gigantische kans om de film een niveau hoger te laten tillen door Taylor levend te laten. Spijtig.


Op zich niets slecht, maar alles kwam maar matig over en de film ging geen duidelijke richting uit. Geen echte actie en geen echte verhaallijn. Gemiste kans in mijn ogen.

2*

Flauwe film eigenlijk.

Mijn (halverwege in slaapgevallen vriendin) vatte het mooi samen: "het is precies alsof het van een heel dik boek komt".

En dat is dan ook exact wat deze film doet: veel te veel verhaal in een zeer korte tijdspanne proberen af te haspelen waardoor er zeer weinig geacteerd en zeer veel uitgelegd wordt.

"Weinig" is ook de hoeveelheid kwaliteit die de hoofdrolspeler aan dit geheel toevoegd.

"Weinig" is ook de hoeveelheid speeltijd die goede acteurs zoals Malkovich hier krijgen, jammergenoeg.

"Weinig" is tevens de logica in de tijdberekening van de film: "het is nog 5 dagen naar de bannelingen rijden" *1 dag voor aankomst*: "ik ga naar het slechte kasteel, totaal aan de andere kant van het koninkrijk" *diezelfde avond* "amai, nu al aan het kasteel aangekomen" *De volgende ochtend* "goeiedag mijnheer de banneling"

"Weinig" is ook een woord dat nu vast zit in mijn hoofd en niet meer echt een betekenis heeft.

Weinig, weinig, weinig,... Wijnig? Wijn-ig? Heeft het dan iets met wijn te maken? Is dat dan positief? Of gaat het dan net over aangelengde wijn?

Kort door de bocht: het interessantste aan deze film was dat ik door een semantische verzadiging van "weinig" een ethymologische zoektocht van dat woord ben begonnen.

Weinig.

Hehe, weinig sterren ja...