Opinions

Heel erg meta deze film.

Deze film is schijnbaar een lofzang over het jetset leven dat zich afspeelt in Ibiza, maar onderhuids toont het eigenlijk een aanklacht op het holle leven van dit bestaan.

Het toont hoe prachtig, fijn en vol glitter die feestjes op Ibiza wel niet zijn om dan direct terug te slaan met de droevige beelden van een ingedommelde oma die voor een paar ton is afgeript door enkele feestende adonissen.
En hier hield het niet op: iedere keer onze voetballer ons vroeg om vergiffenis voor zijn bestaan kwam miss x-factor oorverdovend aanrazen en maakte ons duidelijk dat deze jongen niet meer dan een witte raaf is.
Alles wordt aan de schandpaal genageld: zedenloze families, alcoholisme en drankmisbruik, onbeschermde seks, slecht ouderschap, abortus, verheerlijking van de personencultus...
Heerlijk hoe de regisseur fijn de lijn weet te bewaren tussen persiflage en flauwe romcom en voortdurend speelt met de gevoelens van de kijker.

Of zou het kunnen dat deze film gewoon bagger is die zichzelf belachelijk maakt?
Ik vrees voor het 2de.

Pure horror deze film en dit al vanaf de openingsscène: die kerel dopt een korst pizza van gisteren in zijn koffie! Ik verdenk hem er van dat hij ook pizza Hawaï eet.

Verder wel en bizarre film, die zonder hoogdravend te worden toch iets te vertellen heeft.

Wat hij wel wordt is iedere mogelijke manier om u "huh?" te doen denken, en lichtjes horror. Maar de sfeer en suspense deden mijn tikker sneller gaan dan de spetters bloed.

Ik denk dat ik ook lichtjes verliefd geworden ben op deze special effects, geen idee hoe ze em toen geflikt hebben maar het ziet er alvast super uit.

Niet voor iedereen, maar ik vond het zeker het zien waard!

Super prachtige film die ik nu voor de 2de keer heb gezien en hij heeft er ineens een half sterretje bij gekregen.

Naast het type verhaal, dat niet echt een plot heeft (later meer daarover) maar gewoon een moment uit een leven is. Een heel speciaal moment echter vol persoonlijk drama en een beetje mysterie.
Het is dat mysterie dat de 4 jongens jaren later nog vasthoud, en na het bekijken van de film ook de kijker.

Nu, over dat plot: wat ik niet snap is dat iedereen hier alle referenties naar het beetje plot direct tussen spoiler haakjes smijt. Er staat toch duidelijk in de titel "suicides" (meervoud) en voor de slechte begrijper staat het ook nog eens in de beschrijving. In diezelfde zin staat ook fijntjes "raadselachtig" en een van de eerste zinnen van de narrator zegt het ook al.

Soit, dat van mijn hart zijnde terug naar de film:

Alhoewel ik van dit soort films houd, kan een eenvoudig verhaal als dit zeker niet een hele film dragen. Maar blijkbaar weet Sofia daar wel een weg mee!
De prachtige beelden en het kleurgebruik (een beetje instagram filters avant la lettre voor de fans ervan) strelen echt de ogen, en het camera werk is ook zeer goed uitgedacht.

En dan, het allerbelangrijkste bij dit soort films (denk maar aan amelié poulin bv): de muziek.
De soundtrack van air maakt het gewoon perfect! (wat yann tiersen met de voorgenoemde film ook klaar wist te spelen). Hier staat die geregeld op (ik ben dan weliswaar meestal van de zon en/of een cocktail aan het genieten i.p.v. zelfmoord aan het plegen )
De andere plaatjes waren ook een kers op de taart (denk aan Trip in de gangen of het bellen naar elkaar)