Opinions

Pig in the City is een kinderfilm in zeer goede doen. Excentrieke karakters en karikaturen en veel gooi en smijt werk. Als entertainment niet minder dan het eerste deel, maar wel geheel anders van stijl.

De film bevat geweldige creatieve decors en is vlot gefilmd. De muziek prima maar niet altijd evengoed gekozen.

Toch weet de film mij niet echt te boeien. Het blijft een kinderfilm en ik kan maar moeilijk wennen aan de overdaad aan avontuur en gooi en smijt werk. Het verhaal komt rommelig opgang en

grijpt mij niet en ontwikkeld zich uiteindelijk teleurstellend zwak.

Enkele leuke karakter, zingende katten, bekleedde apen en wilde honden maken de film leuk, maar nog voller dan ie al is. Leukste zin: My belly hurts!! arme poes.

De film leidt aan overdaad, iets waar ik bij de fantasie films van Tim Burton ook vaak maar moeilijk in kan komen.

Genoeg voor jong en oud, maar net niet genoeg voor mij. Blijf over vooral de visuele stijl en de prachtige decors. Heel mooi gedaan. Wat ik ook waardeer is het dat de makers een compleet andere film wilde maken. Geen slappe kopie of een film in dezelfde stijl, maar een opzichzelfstaand vervolg.

Voor kinderen is het leuk en Tim Burton en Jeunet liefhebbers zullen zich zeker gaan vermaken.

Ik moet bekennen, dat sinds ik weer enkele scenes van Deuce Bigalow European Gigalow heb herzien , --zien is geloven!- ik enigszins terug kom op deze mening. nothing beats die film,

Natuurlijk zijn er honderden films in de geschiedenis die slechter zijn dan Bad Boys II, maar het gaat vooral om waarvoor het staat, hoe het is uitgewerkt, wat het pretendeert te zijn en nog veel belangrijker; hoe heb ik de film ervaren?

Ik vond Bad Boys II een van de pijnlijkste ervaringen die ik ooit heb beleefd tijdens het filmkijken (samen met Hudson Hawk en Deuce Bigalow)

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Bij de ongelofelijk slechte en vooral smakeloze grappen van Smith en Lawrence, ik herinner me een scene waarin ze iemand op een grappige manier met een pistool bedreigen bij een overhoring, werkelijk te erg.

Of de tenenkrommend verhaallijn dat de zus ook voor de fbi ofzo werkt, UNDERCOVER, hoe verzin je zo iets, en een geheime relatie heeft met Smith.vermoeiend. EN dat ze dit verborgen willen houden.Iets wat ze bij Leathel Weapon 4 ook gedaan hebben, maar dat nog iets minder slecht.

Of het gooi en smijtwerk met lijken tijdens een verschrikkelijk stompzinnige over de top auto achtervolging, of de scènes waarin ze met een Hummer een halve sloppenwijk kapot rijden en het zo even tussendoor rechtvaardigen omdat Castro hier Drugslabs zou hebben gevestigd, ONGELOOFLIJK wat een nasty crap.

Een uitstekende Mel Gibson in een middelmatige film.

Het verhaal komt nergens boven 'de woensdagavond rtl4 waargebeurde verhalen uit' en het plot rond zijn zoon en zijn vriendin was gewoon zinloos.

Net de moeite waard om de preformence van Gibson te zien.'

De rest snel vergeten.

ps. Gibson moet zelf een film maken!

Ik kan iedereen aanraden om als je Ratatouille gezien hebt Bee movie binnen 24 uur NIET te zien. Het kwaliteitsverschil is zo groot als als de kloof van de Grand Canyon.

Want hier kan ik echt weinig mee. Het verhaal is buitengewoon dom. De leuke humor moet het hebben van aan elkaar geschroefde losse ideeën en de comedy of manners van Seinfeld.

Dat bijen kunnen plotseling praten en de mensen hebben zich hier wel heel makkelijk bij neer gelegd. Toegegeven is dit iets waar ik mezelf maar niet overheen kon zetten. De relatie met Zelweger is onnozel de rechtbank scene slaapverwekkend en totaal niet grappig . De climax met het vliegtuig is zeer teleurstellend en lijkt uit gebrek aan ideeën er ingezet. Konden ze nou echt niets anders bedenken?

De cameo's van sterren zoals Operah en Larry King zijn vermoeiend. Leuker vond ik de stemmen van David Puddy en Cosmo Kramer.

Wat overblijft zijn de dialogen en de grappen in stijl van de observation humor van Jerry Seinfeld en als fan kom ik gelukkig net aan mijn trekken.

Bee Movie is een redelijke leuke film, maar absoluut niet goed, daarvoor is het een te grote rommel.

Toch maar weer Ratatouille,

Deze film dient naar omstandigheden beoordeelt te worden.

Binnen het kader van 20th centry fox, De Tweede wereldoorlog, het wurgcontract van Stan en Ollie en mogelijkheid van de heren voor artistieke vrijheid, de opzet en motivatie van de film , de leeftijd en gezondheid van de hoofdpersonages is de big noise een redelijke komedie.

Er zitten niet teveel personages in de film, niet een te groot subplot en L&H krijgen aardige screen tijd om zo nu en dan wat ouderwetse kracht te laten zien. (Veel gescripte grappen en een ergerlijk kind als trigger van het verhaal. overigens)

Maar het hoogtepunt is de reprise/ode of remake van de scene uit Berth Marks. De verkleedpartij in de slaapcoupe van de trein. Hier laten de helden even zien hoe het moet! Hier laten ze zien dat ze het niet verleerd zijn en dat het puur vakmanschap is. Elke beweging is ingestudeerd en de opbouw van de scene is identiek aan die in Berth Marks. Juist hierdoor komt het alles over als een masterclass en demonstratie van slapstick.

Alsof je Glenn Gloud nog eens vraagt om de goldberg variations nog eens te spelen.

Het einde is weerzinwekkend en afschuwelijk. Een van de slechtste eindes ooit in een film. Het verhaal wordt letterlijk en figuurlijk onderbroken door de Tweede Wereldooorlog. En dat gegeven maakt dat einde in historisch perspectief nog enigszins acceptabel.

Zeker een van de betere van de 20th fox periode, maar zeer veel minder dan een willekeurige uit de Hal Roch periode.

flut film,

samengevat: kitsch

Mooie decors, een mysterieus verhaal en een verbitterde Washington, prima zou je denken. Daarnaast; Dystopische SF blijft altijd boeien. Zeker als deze zo mooi is als deze.

Het religieuze aspect aan de film vond ik zeker mooi waardoor de film een extra boeiende onderlaag kreeg.

Maar helaas, hoewel Gary Oldman altijd prima is als badguy, is het plot met de plaatselijke machtswellustelingen jammerlijk simpel en onnozel. Er had zoveel meer gewicht in zijn rol kunnen zitten. Daarnaast vond ik de persoon Eli vol tegenstrijdigheden. Het religieuze aspect had er van mij apart nog wel wat dikker bovenop mogen zitten. De Strijd tussen Oldman en Eli, had voor mij best nog veel metaforischer gekunt. Zoals bij Plainview en Eli in There will be blood.!


wat mij persoonlijk stoorde

Wat mij persoonlijk even onduidelijk is; Als Eli blind is, is hij dan zo behendig met wapens opdat hij net zo begaafd is als Rutger hauer in Blind Fury, of is het de goddelijke ingreep en protectie die tot de brute geweldsuitbarsting leiden) Daarnaast als hij in opdracht van God handelde, is het wel jammer dat hij met alleen enkele gevechtstactieken een paar handen en hoofden afhakt om het boek te redden.
Het stoort mij dan ook een beetje dat hier wordt gedaan dat geweld ter verdediging van het boek dat op zijn bestemming moet komen, moreel ondersteund door God, geoorloofd is.


tja, zo leren de mensen het nooit!

Dit in combinatie met de eigenlijk best wel kansloze badguys, een veel te kort en makkelijk verhaal (waarom niet meer van de 30jarige tocht van Eli?) maakt de Book of Eli, net als zoveel andere in dit Genre, een goed uitgangspunt en idee, maar jammerlijk uitgewerkt.

In plaats van een Episch verhaal, is het een simpele actiefilm geworden met de diepgang van Demoliton Man.

p.s de shootout scene bij het huis, mooi gefilmd; maar sinds Children of Men blijkbaar een vast nummer in de post apocalyptische SF ( knowing vliegtuig scenebijv) en die slotscène blijft een van de beste gefilmde actiescènes ooit wordt ook in deze film niet overtroffen.

1 Waarom hebben we 3 films nodig om een plot te ontdekken die wij vanaf deel 1 echt allemaal wel weten? (vanaf de eerste bourne versie eigenlijk al)
-- geen idee, misschien alleen als excuus voor in totaal bijna 5 uur achtervolgingen en actie.

2Waarom moeten de actie scenes zo verschrikkelijk schokkerig zijn dat er amper te volgen is wat er gebeurd?
-- lijkt het spannender of omdat de scenes in openbare plekken met gewoon stadspubliek, dus geen figuranten, is opgenomen en je het onmogelijk kan monteren zonder continuïteit problemen.

3Waarom moet de camera schokkend en in en uitzoomen bij scenes waarin dialogen zijn?
-- om desoriëntatie te visualiseren,,..... ik vond het alleen nerveus en irritant.
(let maar eens op; Jason zit aan tafel te praten of aan de telefoon, de camera waggeld en zoomt in en uit, waarom in hemelsnaam?)

Desalniettemin, een sterke actiefilm waarin ik vooral het gebruik van de handcamera en ware locaties, zonder het compleet te ontruimen waardeer. Iemand in Victoria Train station in London geweest? Hoe is het mogelijk.

Hoogtepunt van de film; de mano o mano knoppartij in Tangier, een iets te lange achtervolgingsscène er aan voorafgaand wordt afgesloten met een brute confrontatie. Geweldig ouderwets knokken! Mooi geregisseerd en gemonteerd, Het moest mij erg denken aan de fast montage van Peter Hunt (o.a On Her Majesty's Secret Service) Een stijl waar ik erg van hou.

Matt Damon is hier een enorme bikkel en zeer overtuigend. Geen fan van die man, maar ouderwets knokkel past hem wel en mag hij vaker doen. Gewoon hem niet teveel dialogen geven, hij redt zich prima met zijn faciale uitdrukkingen.

Voor een trilogie, waarin het een doorlopend verhaal dient te zijn, vind ik het verhaal al met al erg zwak. Het plot is vanaf deel 1 zo ongeveer wel duidelijk en alle gebeurtenissen leidden tot een naar mijn smaak onbevredigende ontknoping. Net als bij The Matrix, Terminator Salvation, The Sixs Day, The Island, A.I, Manchurian Candidate en weet ik het hoeveel andere films, leidt de climax naar 'waar het zogenaamd allemaal begon of ontstaan is of gebeurd. De uiteindelijke onthulling vindt ik geen wereldnieuws. Nergens origineel dus. Maar fuck it, het is een actiefilm.

kortom ; een vermakelijke actiefilm met enkele vermakelijk scenes, maar de diepgang viel tegen. Wel een aanrader voor ieder die van actie houdt en daar hoor ik ook bij.

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat zoveel getalenteerde actrices in B-series en films belanden en zo iemand als Kate Hudson een ster is geworden? Een ongetalenteerd vervelende narcistische vrouw.

Wederom een film in de sprookjeswereld New York, waarin geld in overvloed is, de zon altijd schijnt en de zelfbehagende yuppen zich door hun 'moeilijke' leven worstelen. Hele hele vervelende personages in een hele vervelende wereld.

Een aardig idee, blijft aardig, aangezien noch zowel de makers, de acteurs als de schrijvers het komische talent en durft beschikken om er echt iets van te maken.

Het is van alles net niets en van alles net niets gezamenlijk is een hoop niets

De enige contender van de grappigste 'what the FUCK; van Samuel L Jackson, is Malkovich in de ze film. Elke keer wanneer deze zin, te pas en te onpas voorbijkomt, is het grappiger dan een grap in menig andere Amerikaanse Komedie.

Toen ik aan deze film begon wist ik niet dat dit een komedie was, maar zodra ik de ogen van Clooney zag en Pitt met zijn Ipod, veranderde ditr snel. Want ik heb vaak gelachen.

Burn after Reading is een prachtige komedie. Een screwbal komedie op z'n aller zwartst.

Geen van de cast doen voor elkaar onder, maar als ik iemand toch extra wil benoemen, dan Malkovich, want wat heb ik genoten van zijn hilarische cynische uitbarstingen bij elke keer wanneer hij verontwaardigd is.

Maar vergeet de rest niet; Clooney met zijn hyperactieve ogen, Pitt als een sportfreak die teveel films heeft gezien en McDormand die zo naïef is, dat enkele uiterlijke operaties uiteindelijke bevredigend genoeg is om alles te laten sussen.

HEe mooiste aspect van het verhaal vind ik het feit dat iedereen denk dat het ergens over gaat, maar het nergens over gaat.

De dialogen zijn geweldig.

Ik vind dat een goede komedie in staat moet zijn om de meest idiote en ongeloofwaardige verhaallijnen of situaties grappig en geloofwaardig te vertellen. Burn after reading is hierin zeker geslaagd.

Dit is een film die Tarantino had kunnen maken. Een compliment dat bijna niet meer nodig is voor de Coen brothers.

Een typische film waarbij het idee en het onderwerp beter zijn dan de film.

Het eerste half uur is sterk en hoewel de plotwending de film nog boeiender maakt, is het jammer dat er uiteindelijk zo slordig mee omgegaan wordt. Mij stoorde voornamelijk de stoïcijnse simplistische houding van Evan. Kutcher acteert aardig, maar voor het gewicht van wat het personage had kunnen zijn, veel te licht. Ook is het jammer dat hij als karakter matig is uitgewerkt. Het overkomt hem allemaal en het lijkt of hij het allemaal weinig bijzonder vindt.

Het einde vond ik matig, maar er schijnen meerdere in omloop te zijn.

Toch is de film zeker goed voor een intrigerende kijkbeurt. Zoals gezegd, het onderwerp is interessant genoeg om over na te denken en zal je langer bezig houden dan de film zelf.