Opinions

Setsuko Hara is een mysterieuze actrice die de pijn door haar glimlach heen laat dringen. Ze is haar hele leven ongetrouwd gebleven, een thema dat ook al in Tokyo Story werd behandeld. Het is moeilijk als westerse kijker een waarheidsgetrouw perspectief op de Japanse cultuur uit de jaren 50 van de vorige eeuw te vormen: voor wat betreft de man-vrouw verhouding, de omgangsvormen kijk ik toch met een geconditioneerde blik naar een cultuur die op dit vlak afwijkt. Deze conservatieve samenleving met traditionele omgangsvormen en verhoudingen die op het punt staat te verdwijnen door westerse invloed en een veranderende tijdsgeest heeft ook hier in ons land plaatsgevonden rond dezelfde tijd. In Akibiyori kiesen de mannen uit saké of whiskey, de reclame-uitingen zijn geschreven in Japanse karikaturen en in Westers alfabet, de vrouwen zijn in kimono en de meisjes in Westerse jurken gekleedt en lopen op naaldhakken.

Ozu observeert deze maatschappelijke veranderingen in een strak en conservatief filmkader. Hij staat in een Japanse kunsttraditie waarin oog voor harmonie en verhouding centraal staat. Binnen zijn filmkaders zijn voor en achtergrond bepalend, ieder meubelstuk staak op de perfecte plaats net zoals ieder glas op tafel op de juiste plek staat. Binnen dit gegeven bewegen zich de acteurs als onderdelen van een Japanse compositie en vallen nooit en te nimmer uit de toon.

De camera staat soms op de as waardoor tijdens dialogen ik als kijker direct wordt toegesproken door een acteur. Dat is vrij ongewoon, vooral in de moderne tijd waarin het de Hollywoodregel is dat de camera aan één kant van de 180 graden lijn staat. Ongewoon of niet, wat is er nu mooier dan dat Setsuko Hara zich in deze film tot jou richt?

In American Fiction is Thelonious "Monk" Ellison gespeeld door Jeffrey Wright, een schrijver en literatuurprofessor die worstelt met de verwachtingen van de literaire industrie ten aanzien van Afro-Amerikaanse auteurs. Zijn bijnaam "Monk" verwijst naar Thelonious Monk, de jazzmusicus die zijn eigen weg volgde en zich niet liet beperken door conventies.

Daarnaast gebruikt het personage Monk in de film het pseudoniem "Stagg R. Leigh" bij het schrijven van een 'zwart' boek. Deze naam is een verwijzing naar de zwarte souteneur/moordenaar Stagger Lee , een historisch figuur.

Deze tweedeling wordt tevens gepersonifieerd in Monk, en zijn broer Cliff (Sterling K. Brown) die in tegenstelling tot Monk niet alleen een diepzwarte huidskleur heeft maar zich ook stereotiep zwart gedraagt.

Monk wordt mooi ingetogen geacteerd door Jeffrey Wright. American fiction is een prettige kijkervaring met een creatieve tot leven geroepen dialoogscene. Het slot van de film comprimeert het thema tot een krachtige uitsmijter: de entertainmentindustrie geeft u wat u graag wilt hebben. Gewoon, omdat het geld oplevert.

Joyce Jameson, de vrouw die de blonde schoonheid in de bar speelde maakte op 54 jarige leeftijd een einde aan haar leven door een overdosis pillen. Dit gegeven was voor mij eigenlijk het meest interessante aan deze film.

Jack Lemon acteert vakkundig zijn rol in een film die nergens boeiend wordt. Deze klucht is prima geschreven en goed neergezet. De opgevoerde personages worden stuk voor stuk eendimensionaal en clichematig uitgebeeld, van de egocentrische en koele manager Sheldrake tot de 'Jewish mama' Mrs. Mildred Dreyfuss.

Camerawerk en montage is strak aan banden gelegd en staan volledig in dienst van het verhaal dat Wilder wil vertellen. De film heeft onder filmliefhebbers een reputatie die ik niet kan onderschrijven, ik vind het geen slechte film maar ook niet een film die bij mij een diepe indruk achterlaat.

2,5

Bloederig en gruwelijk entertainment voor de liefhebbers van het betere Rambo-hak-en-snijwerk. Gibson laat ons kennismaken met een Zuid-Amerikaans jagersvolkje met een ziek gevoel voor humor dat overvallen en ontvoerd wordt door het Maya-volk met de bedoeling om als slaaf te worden verhandeld of te dienen als offer voor de Goden. Dit Mayavolk bestaat uit psychopaten en sadisten die half-psychotisch zonder scrupules hun buit naar de eeuwige jachtvelden helpen.
De hoofpersoon is een good-looking guy die ondanks dat een speer zijn lijf heeft doorboord weet te ontsnappen en, achtervolgd door wraaklustige Maya's als een Usane Bolt door de jungle sprint. Hij schakelt zijn achtervolgers één voor één uit zodat hij zijn liefje uiteindelijk uit een tamelijk benarde situatie weet te redden.

Een en ander is allemaal knap in beeld gebracht, het geweld is recht in your face dus niemand hoeft zich te vervelen. Het is de zoveelste variant op de vlucht-genrefilm en natuurlijk loopt het na heel veel ellende allemaal goed af.

Ondanks dat ik het een overbodige film vindt geef ik het toch 3 sterren voor de gedane moeite.