Opinions

Peter Weir heeft enkele grote films op zijn naam staan. Toen hij Picknick at hanging rock maakte was hij 30 jaar jong en stond dus nog midden in zijn ontwikkeling als regisseur. Toen ik deze film voor het eerst zag, eind jaren 70, was ik gefascineerd door het verhaal dat haaks op de Hollywoodwetten géén bevredigend eind in zich had. Nu ik de film voor de tweede maal heb gezien reken ik het tot één van mijn favorieten.

Weir maakt op subtiele wijze gebruik van tegenstellingen waarmee hij het verhaal vertelt. De strenge structuur van het kosthuis waar de meisjes wonen tegenover de onvoorspelbare vrijheid van de natuur, de onderdrukking van seksualiteit in de Victoriaanse periode waarin het verhaal zich afspeelt tegenover de overgave aan de vrijheid als de kostschoolmeisjes een dagje uit zijn naar Hanging Rock, de veiligheid binnen de muren van de kostschool tegenover de onveiligheid van Hanging Rock.

Het camerawerk is van een hoog niveau met af en toe prachtige en ingenieuze camerabewegingen die het mysteriegehalte van de film naar een hoger plan brengt. Uit Weirs film The Last Wave blijkt zijn fascinatie voor de oorspronkelijke bewoners van Australie en hun Droomtijdmystiek. Dit citaat uit de openingsscene: What we see and what we seem are but a dream, a dream within a dream, zet de toon en geeft voor de kijker richting aan hoe de meisjes verdwijnen: Hanging Rock is een mystieke plek in het Aboriginal landschap waar tijd en ruimte eindigen, een wormhole naar een andere dimensie. Het is knap dat de regisseur je die kant op duwt als verklaring voor de verdwijning van de meisjes, zonder dat dit expliciet als oorzaak naar voren wordt gebracht.

Het tweede gedeelte van de film vertelt over de consequenties van de verdwijning voor met name de directrice van de kostschool. Deze mevr. Appleyard maakt in de film een ontwikkeling door van iemand die de touwtjes strak in handen heeft, naar iemand die al haar opgebouwde zekerheden door haar vingers ziet glippen en haar zorgvuldig opgebouwde decorum verliest tot aan haar ondergang als ze dood wordt aangetroffen bij Hanging Rock. Rachel Roberts, de actrice die de rol van Appleyard vertolkt was een alcoholverslaafde en maakte op 53 jarige leeftijd een eind aan haar leven.