Opinions

Hier keek ik ontzettend naar uit. Een film waarbij je gewoon lekker kon lachen en niet teveel bij na hoefde te denken. En dan hadden we ook nog Chris Hemsworth, maar dan niet als stoere Noorse god, maar als een sexy man en iets minder slim. Hoewel zijn rol redelijk klein is, is de film in het algeheel zeker leuk. Ik heb wel de hele film dat ik let op de mond van Ed Helms omdat ik zijn tanden gewoon zo recht vind dat het er raar uit ziet, maar dat terzijde… Het is een leuke roadtrip film met ongecompliceerde, af en toe redelijke grove maar wel lachwekkende, humor voor een avond waarop je gewoon even wilt lachen en niet teveel nadenken.

Valerian is op zich een leuke film, maar je bent hem ook vrij snel weer vergeten. Visueel is de film prachtig, maar dat is dan ook het beste aan de film. De chemie tussen de personages voelde ik helaas niet echt, maar ik ben dan ook geen fan van het acteerwerk van Cara Delevigne. Een zekere scène op het einde vond ik een beetje too much en vond ik niet helemaal bij de film passen. Een prima film om een keer te zien, maar helaas geen must-see.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Lage verwachtingen

Waarom weet ik niet. Maar ik had in mijn hoofd zitten dat de film Venom veel negatieve recensies had ontvangen. Of dit klopte wist ik eigenlijk niet meer. Misschien waren het ook wel mijn verwachtingen – niet zo hoog – die deze gedachte in mijn hoofd had gestopt. Toch wilde ik de film zien, en mijn vriend ook. Het speelt zich immers af in het Marvel universum!

Venom

Voor mij is Venom nog een vrij nieuw personage in de Marvel wereld – ik herinner mij het personage op de één of andere manier niet uit de Spider-Man films. Hierdoor vond ik de verhaallijn automatisch extra interessant. Want hoe zit het allemaal met deze zogenaamde symbioten?

Ik had op de één of andere manier ook verwacht dat de special effects en CGI superslecht zouden zijn. Maar ook dit viel reuze mee. Het was zelfs best goed te noemen.

Grappig

Vanaf het moment dat Venom écht zijn intrede doet – en dat is nog best laat – wordt de film ook spontaan een stuk grappiger. Het gevecht tussen Venom en Eddie Brock in één lichaam levert heel wat grappige scènes op. Dit is mede te danken aan het goede acteerwerk van Tom Hardy. De eerste helft van de film wordt vooral gebruikt om Eddie Brock een achtergrondverhaal te geven en om uit te leggen wat symbioten zijn en waar ze vandaan komen. Hiermee is Venom dus een typische originfilm.

Conclusie

Misschien waren het mijn lage verwachtingen, maar het feit is dat ik Venom vele malen leuker vond dan ik had verwacht. Ik kijk zelfs uit naar het vervolg! Waar humor in het begin nog niet echt van toepassing is, en ook niet perse gemist wordt, vind ik de toevoeging van humor in de tweede helft zeer welkom. Het gaf de film net dat beetje extra. Tom Hardy is goed gecast en zorgt ervoor dat zijn personage ontzettend leuk is om naar te kijken en mee te leven. Kortom: een vermakelijke film.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Nederlandse films

Ondanks dat ik de afgelopen jaren meerdere leuke Nederlandse films heb gezien, blijf ik toch huiverig. Dus aan de ene kant was ik wel benieuwd naar Verliefd op Cuba – mede dankzij mijn vroegere liefde voor Dirty Dancing 2 – en aan de andere kant ging ik er niet van uit dat het een hele sterke film zou worden. Op een gezellig vrijdagavond, bezocht ik samen met een collega Pathé Groningen om te zien wat we ervan vonden.

Cuba

Gek genoeg had ik het idee dat ze de film niet opgenomen hadden in Cuba. Maar ik bleek het mis te hebben. Ze blijken namelijk het grootste deel gewoon opgenomen te hebben op Cuba, en een paar door het regime afgekeurde scènes hebben ze opgenomen op Ibiza. Ikzelf ben nog nooit op Cuba geweest, ik had dan ook geen goed referentiepunt, haha. Maar volgens mij hebben ze enkele Cubaanse gewoontes en gebruiken wel goed opgenomen. Zoals het ruilen van spullen in plaats van verkopen voor geld.

What did they do?!

Wauw, Jan, wat hebben ze met je gedaan. Normaal gesproken vind ik je een knappe vent, maar in Verliefd op Cuba… Je bent bijna onherkenbaar! Voor een romantische komedie als deze had ik het logischer gevonden dat ze jou juist niet zo onaantrekkelijk hadden gemaakt. Luizenmoederfans zullen vooral ook kunnen lachen om Maaike Martens, die de vriendin van Loes’ ex-man Alex speelt. Ik had helemaal niet door dat zij ook in Verliefd op Cuba zou spelen.

Typisch Nederlandse film

De acteerprestaties van de cast zijn regelmatig wat over-de-top en dat is denk ik ook zo bedoeld. Maar ik heb in elk geval zeer regelmatig moeten lachen om de acteurs en de scènes. Er waren ook vrij weinig dingen in de film waar ik mij aan ergerde – zoals ik wel heb bij diverse andere Nederlandse films. De film is misschien vrij standaard en bevat weinig diepgang, maar bevat genoeg leuke humor. Alles bij elkaar vind ik Verliefd op Cuba best een leuke film die zeker goed op je lachspieren werkt. Fans van Zwaar Verliefd! zien Barbara Sloesen trouwens ook nog op een hilarische andere manier in een bijrol in Verliefd op Cuba.

Was het nodig?

Toch zijn er ook weer enkele dingen die ik niet nodig vond in deze film. Twee scènes die voor mij echt niks toevoegden en ik misschien zelfs wel een beetje onprettig vond: de scène met een bepaald gevecht, en de scène die betrekking heeft op een parel in je snikkel. Al vond ik de scène waarin het broertje van Maartje rum proeft, ook niet nodig. Goed, je snapt het wel een beetje. En als je wilt weten wat de scènes precies inhouden, maar de film niet in de bioscoop wilt zien? De dvd verschijnt in juni en ik verwacht dat de film mettertijd ook wel op Netflix of Videoland zal verschijnen. Tot slot denk ik dat ze ook wat teveel diversiteit in deze film hebben proberen te proppen, wat niet altijd goed uit de verf komt of een beetje doelloos aanvoelt in deze film.

Conclusie

Hoewel ik hierboven toch ook wel enkele dingetjes aankaart die ik minder sterk vond, hebben mijn collega en ik zeker wel genoten van Verliefd op Cuba. De film was vooral enorm grappig, dus je lachspieren worden echt aan het werk gezet. De acteerprestaties zijn in mijn optiek gemiddeld, waarbij de één (Susan Visser) wat beter speelt dan de ander (Rolf Sanchez). Verwacht er niet teveel van en het komt wel goed. Maar als je niet een gezellige meidenavond hebt georganiseerd en de film niet persé hoeft te zien: bewaar hem dan gewoon voor een regenachtige middag.

Volgens mij hebben we hier te maken met een mijlpaal dames en heren, mijn eerste 1,5 ster beoordeling. Wauw, wat viel deze film/special vies tegen. Ik had ook nog eens de verkeerde verwachtingen. Ik verwachte namelijk een film over kerst, maar het blijkt meer een soort kerstspecial te zijn. Bill Murray speelt zichzelf, ook een aantal andere acteurs spelen zichzelf, maar ook anderen weer niet. Ze zitten een beetje aan de bar en bij een piano en zingen wat kersthits. Absoluut niks speciaals en ik vond er niks aan. Op een gegeven moment heb ik het laten draaien als achtergrond muziek en ben ik een boek gaan lezen. Nee verdoe je tijd er niet aan, je mist niks als je deze film/special niet kijkt.

Twijfel

Het begin van de film deed mij toch wel even twijfelen hoor. Zou dit dan toch zo’n Nederlandse film worden waarin alle personages overdreven en irritant zijn? Is de verhaallijn überhaupt ook maar een beetje geloofwaardig? Ik bedoel, een fret die iemands zaadleiders doorbijt waardoor hij geen kinderen meer kan krijgen..? Beetje jammer. De scène zelf is ook echt vreselijk.

Goede chemie

Gelukkig werd dit tot enkele personages beperkt gehouden. Vooral de hoofdpersonages, gespeeld door Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort wisten mij aan te spreken. Ze hadden een bepaalde chemie met elkaar waardoor hun scènes samen écht overkwamen. Helaas kwamen personages zoals de beste vrienden van Felix niet echt uit de verf. Gelukkig werd dit goed gemaakt door de actrice die de oudste dochter van de oudste broer van Felix speelt, die ook een goede chemie heeft met Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort.

Beter in Amerika?

Hoewel ik de film niet slecht vond, heb ik toch het gevoel dat de film het beter had gedaan als het door Amerikanen was gemaakt. Het is absoluut niet lullig bedoeld, maar in Nederlandse films vind ik personages zoals Jelle, de broer van Felix, en de vruchtbaarheidsarts maar irritant, terwijl ik ze in Amerikaanse films waarschijnlijk juist erg grappig had gevonden. Ik weet niet wat het is, misschien toch hoe Nederlanders zo’n personage neerzetten? Of dat het in het Nederlands gewoon minder grappig is?

Conclusie

Door enkele rare keuzes van de filmmakers kun je vraagtekens zetten bij de film. Echter heb ik best wel van de film genoten. Niet omdat hij zo goed was, maar omdat Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort een fantastische chemie hadden en daarmee de film absoluut hebben weten te redden. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik heb genoten van Voor elkaar gemaakt, en hem stiekem ook best durf aan te raden. Met inachtneming van een broer en vruchtbaarheidsarts die totaal niet grappig zijn, en de ongeloofwaardigheid van het feit dat Felix in zijn ballen wordt gebeten door een fret. Als je daar rekening mee houdt, valt er best van Voor elkaar gemaakt te genieten. Zeker dankzij Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort. O, en pluspunt is de onverwachte twist tegen het einde. Die had ik dan weer niet aan zien komen.