Opinions

Vrij uitdagende film die veel probeert te doen, maar wel één met een heel mooi resultaat. Visueel werkelijk erg mooi zoals ik ondertussen al gewend ben van deze regisseur - goed om te zien dat dit al van het begin aanwezig is. Toont ook wel aan voor mij dat Hosoda een auteurregisseur is, je kan een Hosoda film wel herkennen denk ik als je er één kijkt. Het idee van de digitale wereld, avatars en AI heb ik ondertussen al in meer films gezien, al kan ik me voorstellen dat dat voor 2009 heel revolutionair was. Maar het levert altijd wel interessante films, dat is hier zeker ook opnieuw het geval. Goed dat het luchtig blijft door het familiale erbij te betrekken en die chemie werkt wel, en er is ook plaats voor wat humor. Ryû to Sobakasu no Hime (Film, 2021) van dezelfde regisseur is overigens trouwens wat mij betreft nog beter.

Goede film, wel een beetje anders zoals verwacht en toch enkele minpunten. Het is vrij melodramatisch, op zich heb ik daar geen probleem en is het zeker ook niet extreem. Maar het is wel anders dan ik gewend ben van Aziatische cinema, ondanks dat de momenten van stilte en genegenheid en andere typische kenmerken van die cinema daar hier aanwezig blijven. Cinematografie is ook zeker goed. Verhalend vind ik het ook zeer goed en pakkend. Editing had wat beter gekund, ik vind dat de film te veel speelt met de tijd en perspectief waardoor het soms wel wat verwarrend wordt of ten koste gaat van de kijkervaring. Ben het ook eens met de voorgaande kritieken dat de film een wat vreemde en onnodige richting inslaat, maar misschien zien we het ook wel te veel als een film over pesten, wat het misschien eigenlijk niet helemaal is? Dus ook wel een dubbel gevoel maar de balans slaat wel in de goede richting. Zeker een film met een smoel die niet onopgemerkt voorbijgaat maar dat dan dus wel niet feilloos doet maar desalniettemin toch een sterk eindresultaat.

Introspectief filmpje van Bergman dat enigszins wel vrij toegankelijk is omdat het vrij veel duiding geeft in wat de film tracht te doen, maar anderzijds ook weer niet zo toegankelijk is omdat de thema's die het aansnijdt wel zeer introspectief zijn en misschien ook niet echt zo universeel zijn. Het is wel een film over na te denken waar Bergman wel bekend voor zal staan neem ik aan.

Schoolvoorbeeld van een overhypete film natuurlijk waarvan de hoge rating echt grotendeels afkomstig is van nostalgia bait en covid relief (eindelijk eens naar de cinema na zoveel lockdowns) neem ik aan. Want verder is dit toch maar een heel gemiddelde film die wel kan entertainen maar veel grote problemen heeft qua script. En veel wordt ook uitgelegd door "magie" waardoor je ook al niet veel meer moet uitleggen. De enige indrukwekkende scènes imo zijn in de spiegeldimensie, de rest is gewoon maar gemiddeld. Zelfs het idee/concept is niet zo indrukwekkend want het is gejat van een andere spiderman film.

Het plekje in de IMDb top 250 is verder belachelijk

Vrij gelijkaardig gevoel als met Marriage Story, hoewel ik die misschien net iets meer impactvoller vond. Een beetje hoogdravend met momenten, net zoals ook Marriage Story. Toch eerder een regisseur die films maakt over de hogere klasse of zeg maar intelligentsia, waar ik zelf iets minder mee heb. Een beetje tot aan het stereotiepe zelfs (tennis, schrijven), maar wel iemand die een zeer geloofwaardig iets kan neerzetten qua familiegebeuren, scheiden en dergelijke. Niemand anders die dat beter kan dan hem, of toch wat betreft de films die ik gezien heb.

Degelijke roadmovie met een biografisch element. Ik denk dat dit Lynch zijn meest toegankelijke film is. Ik heb er ondertussen zeven gezien, maar het is wel niet zo representatief voor hem. Dat geeft niet, toont alleen maar aan dat iemand veelzijdig is en vele soorten films kan regisseren. Maar anderzijds denk ik dan ook wel dat als dit uw favoriete Lynch film is, je wellicht geen fan van de man bent.

Het is een film die iedereen wel goed zal vinden. Het kijkt lekker vlot weg, en het is heel moeilijk om hier tegen te zijn. Maar anderzijds vind ik ook niet dat de film zoveel om het lijf heeft. Het moraal van verhaal is wel vrij duidelijk en dan lag een Nebraska misschien nog iets beter. Ik vind het een goede film maar ik vind hem ook wel een tikkeltje overschat als ik eerlijk mag zijn, wat wellicht wel wat te maken heeft met de reputatie van de regisseur hier.

Toch wel de beste zwijgende film die ik tot dusver heb gezien. Mooi en ontroerend romantisch verhaal, sfeervol en vooral visueel erg sterk met weerzinwekkende cinematografie die eigenlijk jarenlang of decennialang niet geëvenaard zou worden. Eentje die de tand des tijds heeft overleefd en terecht een klassieke status heeft.