Opinions

Wat een film weer! Na Totoro (4,5), Ponyo (4,0) en Porco Rosso (4,5) mijn vierde Miyazaki. Kiki verlaat het veilige nest en moet leren functioneren in de volwassen maatschappij. Ze verliest het geloof in zichzelf, maar uiteindelijk komt alles natuurlijk weer op zijn pootjes terecht. Prachtig hoe Miyazaki de kindertijd, de natuur, magie en kunst tegenover de wereld van de volwassenen, de stad en techniek stelt.

Kiki gaat over volwassen worden. En over vliegen, Miyasaki's obsessie. De mens probeert wanhopig het luchtruim in te komen, maar alleen of vogel of heks kan dat écht. Voor de rest van ons is het behelpen.

Romantisch flutverhaaltje dient als vehikel om ABBA-hits de revue te laten passeren. Vrolijke, kleurrijke, duidelijk met plezier gemaakte film. Dat de meeste acteurs niet echt kunnen zingen draagt alleen maar bij aan de charme. Een van mijn ultieme guilty pleasures.

Hoe kun je ooit iets zeker weten? Hoe bewijs je iets? Moet je iets soms maar gewoon geloven? Boeiende film die van mij best langer had mogen duren. Een open einde was beter geweest.

Een opeenvolging van scènes die men in 1962 ongetwijfeld schokkend en bizar vond, voorzien van droogkomisch en vaak wat neerbuigend commentaar. Naar huidige maatstaven vrij tam, maar leuk als historisch curiosum.