Opinions

Mijn eerste animefilm die niet uit de stal van Ghibli komt. De cyberpunkachtige metropool wordt schitterend neergezet, versterkt door de uitstekende muziek. De vaart zit er goed in en ondanks de lange speelduur verveelt de film geen moment. Toch ben ik er niet van ondersteboven. Ik kon het verhaal niet goed volgen waardoor ik er niet echt 'in' kwam. Over een paar maanden eens herzien, kijken of het dan beter gaat.

De Nederlandse ondertiteling was trouwens erg oubollig. Welk bendelid spreekt er nou van 'jongelui' en een 'knul' of vloekt met 'jezusmina'?

Dit had een prachtige film kunnen zijn over posttraumatische stressstoornis, waar zowel Kyle als zijn moordenaar (vermoedelijk) aan leden - of een film over de vraag of Kyle eigenlijk wel zo'n held is. In plaats daarvan krijgen we clichématige oorlogsverheerlijking die een fictief conflict (met Mustafa) nodig heeft om enige zin aan het verhaal te geven. Gemiste kans, Clint. Wel spannend en mooi in beeld gebracht.

Deze film kon mijn aandacht nauwelijks vasthouden. Na een uur had ik het wel gezien. Leuk waren de lekker ongemakkelijke scènes tussen de vier hoofdfiguren Asterix, Obelix, Flegmatix en Hippix. Gérard Depardieu blijft de perfecte Obelix en Edouard Baer zette een prima Asterix neer. Af en toe zat er een goede grap in. Verder hield het echter niet over. De clichématige Britten, de piraten en de Vikingen zijn gimmicks. Even leuk, maar de lol is er snel af.

Opmerkelijk dat RTL 5 deze film (van 20:30 tot 23:00) Nederlands nagesynchroniseerd uitzond, maar bij de Asterixfilms stoort het nooit zo. De setting is toch niet realistisch (in Gallië spraken ze net zo min Frans als Nederlands) en de strips en tekenfilms heb ik ook altijd in het Nederlands tot me genomen. De stemacteurs deden hun werk in het algemeen prima (o.a. Youp van 't Hek als Obelix en vooral de mij onbekende Patrick Martens als Asterix). Alleen Beau van Erven Dorens als Caesar was niet om aan te horen. Storend was wel dat de dialoog te zacht was vergeleken met de geluidseffecten. Ik meen me te herinneren dat Astérix et Obélix contre César (1999) aan hetzelfde euvel leed.

Ik kan voor dit stuk afval met goed fatsoen niet meer dan een halve punt geven, maar ik heb me best vermaakt. De scène met de hangglider heb ik met open mond bekeken. Gewoonweg onvoorstelbaar dat D'Amato de kijker dit durft voor te schotelen. Heerlijk.

Humor van het niveau Peppie en Kokkie met erotiek waar vandaag de dag zelfs een jongen van 14 niet meer warm van wordt. De seksscènes zijn zo slecht en flauw dat ze stiekem weer leuk zijn.

Kom met je waldhoorn tussen m'n Alpen (de titel is legendarisch) schijnt een enorme kaskraker te zijn geweest. Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen waarom.