Opinions

Filosofische sf-film over de ethiek van kunstmatige intelligentie.

Mother 'redt' de mensheid, die bezig is zichzelf naar de verdommenis te helpen, door bijna iedereen uit te roeien en een 'verbeterde' mensheid op te kweken. Tegenover het leed dat ze aanricht staat het geluk van miljarden toekomstige mensen die er anders nooit zouden zijn geweest. Rationeel is dit te rechtvaardigen, maar ethisch?

Deze kwestie is behoorlijk actueel: Denk aan de dilemma's waar een zelfrijdende auto mee te maken kan krijgen (voetganger doodrijden of passagier doodrijden?) of figuren als Elon Musk, die serieus waarschuwen voor een onethische superintelligentie in de nabije toekomst.

Ik vond de film dus wel interessant. Verder is het wat Flat Eric zegt: weinig actie, geen briljant acteerwerk, decors of effecten, maar het blijft intrigerend: wat is er aan de hand wie zijn de goeden en wie de slechten? Op de eerste vraag krijg je min of meer een antwoord, al blijven veel dingen onverklaard. Het antwoord op de tweede vraag mag je zelf bedenken. Van dat laatste houden veel mensen niet en dat zal de relatief lage gemiddelde score wel verklaren.

Een waar verhaal is nog geen goed verhaal. Hoe Turings ontdekking het verloop van de oorlog nou precies heeft beïnvloed blijft onduidelijk en wat zijn homoseksualiteit daarmee te maken heeft al helemaal. Die laatste vraag is gemakkelijk te beantwoorden: volstrekt niets. De twee thema's komen op geen enkele wijze samen en doordat de film op twee gedachtes hinkt zijn ze beide niet goed uitgewerkt.

De makers lijken het een schande te vinden dat uitgerekend de oorlogsheld Turing het slachtoffer werd van die antihomowet, maar ze zien een tegenstelling die er niet is. Had de rechter Turing dan vrijuit moeten laten gaan vanwege zijn baan in de oorlog?

IJzersterke verbeelding van het gevoelsleven waarin emotionele diepgang perfect samengaat met humor en actie. Zoals gotti hierboven al zei: Binnenstebuiten houdt de kwaliteit van het eerste kwartier van Up de hele film door vast.

Vrolijk is de film - ondanks de goede grappen - bepaald niet en mijn dochter van 3,5 vond hem daardoor af en toe best heftig. Het verdriet van Riley greep haar duidelijk aan. En mij ook. Ik leefde intens met haar mee en er kwamen allerlei eigen herinneringen bovendrijven... Een meesterwerk.

De Nederlandse nasynchronisatie was prima - al kan ik hem nog niet vergelijken met het origineel. Goed gecaste stemmen (vooral Georgina Verbaan als Afkeer) en de dialogen zijn in vlot, goedlopend Nederlands vertaald. Dat hebben we wel eens anders gezien.

Onvoorstelbaar hoe een film op alle fronten zo totaal kan mislukken. Ik heb me gek gelachen. Eén ding moet ik de film nageven: ik heb me geen seconde verveeld.