Opinions

Na twee herzieningen opgehoogd naar 4,5. Hoe vaker ik hem zie, hoe meer ik hem begrijp.

Het einde is bij nader inzien helemaal niet zo eenduidig happy. Miyazaki gebruikt vliegen als metafoor voor vrijheid. Als Howl voor Sophie en zijn bij elkaar geraapte 'gezin' kiest verliest hij zijn veren. Hij vindt rust, maar is zijn vrijheid kwijt. Zal dat goed gaan? 'Een hart is een zware last', wordt in de slotscène gezegd. En: 'Een onbestendig hart is de enige constante.' Sophie wordt weer jong maar houdt haar grijze haar, wat de mogelijkheid van een slechte afloop niet uitsluit. Heeft Howl niet ook de heks te gronde gericht?

Wat een afgrijselijke film. Cliché op cliché met overgeproduceerde liedjes. Brrrr. Hij was gistermiddag (in het Nederlands) op Disney Channel en we konden het niet laten er even langs te zappen. En ik moet toegeven: we hebben hem uitgekeken. Om de een of andere reden was ik toch benieuwd hoe het zou aflopen, al is de film 100% voorspelbaar. Pluspunten: Er zaten een paar aardige grappen in en sommige liedjes zijn nog wel om aan te horen.

Ik heb wel eens een slechtere film gezien. Maar niet vaak.

Staat in zijn geheel op YouTube.

Sterke film over een vrouw die in een psychose raakt en de werkelijkheid steeds verder uit het oog verliest. Of heeft ze gelijk en is ze écht ontvoerd door aliens? Het antwoord is niet zo belangrijk, iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid.

Voor de scifi-liefhebber is hier niet veel te halen (al zien de aliens er wel cool uit), maar als kijkje in het leven van iemand met een ernstige geestesziekte is Horse Girl erg geslaagd.

Gisteravond gezien en hij spookt nog steeds door m'n hoofd.

De ware tragiek zit hem in het feit dat Seita medeverantwoordelijk is voor de dood van zijn zusje. Zijn luiheid, trots en koppigheid zijn uiteindelijk haar ondergang. Je ziet Setsuko aftakelen terwijl steeds duidelijker wordt dat ze bij haar broer, ondanks zijn liefde voor haar, niet in goede handen is.

Dat maakt Seita niet tot een onsympathiek personage. Hij is jong en heeft net als ieder mens zijn zwaktes, die hier helaas fatale gevolgen hebben. Zijn schuldgevoel moet vreselijk zijn. Wat als...?

Seita had zijn nederlaag tegenover zijn tante moeten accepteren, net als Japan (eerder) zijn nederlaag in de oorlog had moeten accepteren.

In het begin intrigerend, maar de symboliek ligt er wel erg dik bovenop en uiteindelijk kon het verhaal mijn aandacht niet meer vasthouden.