'Perfect', noemde de NRC-recensent Up destijds. Dat geldt wat mij betreft zeker voor het subtiele en ontroerende eerste deel waarin het levensverhaal van Carl en zijn ontmoeting met Russell worden geschetst en dat zich kan meten met het beste wat Ghibli te bieden heeft. Het tweede deel, over Charles Muntz en zijn sprekende honden, is veel conventioneler en lijkt te zijn toegevoegd onder druk van de afdeling marketing ('Er moet een slechterik in!'). Goed uitgevoerd, maar aan mij niet helemaal besteed. Ook in dit deel is er echter door een paar scènes tussen Carl en Russell en de zeer geslaagde karakters Kevin en Dug genoeg te genieten. Up is, samen met Toy Story 3 (2010), de beste Amerikaanse animatiefilm die ik ken.