Opinions

Eén van mijn persoonlijk beste films allertijden...ondertussen misschien al 30 keer gezien...en nog geen enkel bericht vanaf mijn kant?? Dat kan natuurlijk niet.

The Thing van John Carpenter is misschien wel de beste remake ooit gemaakt. Sterker nog, deze versie die trouwer is aan het boek Who Goes There? van John W. Campbell, Jr. dan de originele film, overtreft deze met gemak en niet alleen omdat deze verfilming dichter bij het boek staat.
Alhoewel ik nooit het boek gelezen heb, ben ik ervan overtuigd dat deze film-adaptatie van John Carpenter, wat in elk geval al de beste film is van deze invloedrijke cult-regisseur, ook nog eens één van de beste SF/horror-films is ooit gemaakt: het verhaal, de effecten, de opbouw, de setting, de sfeer, de muziek, de overtuigende acteer-prestaties van iedereen. Deze film heeft het allemaal!

Alleen al het begin is zo ijzersterk en intrigerend, dat eenmaal gegrepen door de mystiek en de onderhuidse dreiging, de film je geen seconde meer loslaat.
De eerste 30 minuten, waarin de Noorse poolhond centraal staat en waarvan je weet dat er iets mis is met het beest (zelfs als je de film voor de eerste keer ziet), is zo onderhuids spannend dat je alleen nog maar verder wilt kijken. En als dan eenmaal de scene in de hondenkennel zich aankondigt, weet je dat het niet meer stuk kan; vanaf dan wordt het alleen maar nog aangrijpender en krankzinniger, als het team van het onderzoeks-station op Antarctica, niet alleen op elkaar zijn aangewezen om het wezen, wat zich als ieder van hen zou kunnen vermommen, op te sporen en te vernietigen, maar tegelijkertijd elkaar voor geen meter kunnen vertrouwen. Wat dus zorgt voor onderlinge spanningen, in een situatie en een setting die e.e.a. alleen nog maar desastreuzer maakt.

De reden waarom The Thing met kop en schouders boven vele genre-genoten uitsteekt, heeft puur te maken met de kwaliteit en het talent wat achter deze film schuilt. En het mooie is dat het ook nog eens een tijdloze klassieker betreft. De effecten bijvoorbeeld alleen al, zijn tot op de dag van vandaag zo overtuigend als het maar zijn kan.
The Thing is per definitie dan ook een aanrader voor iedereen die van uitstekende SF-horror houdt. En daarom dan ook verplichte kost voor degenen die deze film nog niet kennen. Wat ik me nauwelijks kan voorstellen overigens...

Een 5: terecht een meesterwerk!!

Toegegeven, ik ben bevooroordeeld. Als Alicia Vikander niet in deze film had gezeten, dan had ik 'm waarschijnlijk minder gevonden. Want toen ik vernam dat één van mijn favoriete actrices de rol van Lara Croft zou gaan vertolken in de verfilming gebaseerd op de reboot van de gelijknamige game uit 2013, was ik bij voorbaat al flink in mijn nopjes.
Nu wil ik graag objectief blijven en de film beoordelen op wat ie is, los van de fantastische prestatie die Alicia heeft neergezet. Het maakt de film stiekem wel beter dan dat ie is, maar het zal mijn score niet nog meer verhogen alleen maar omdat Alicia erin zit. Hoe graag ik het ook zou willen. Dat zou hetzelfde zijn als ik mijn score voor bijvoorbeeld Avengers: Age of Ultron (2015) zou verhogen, alleen omdat een andere favoriet van mij (hallo Zwolle84 ) Elizabeth Olsen erin zit (alhoewel ik van mening ben dat haar aanwezigheid wel degelijk een positieve invloed op de film heeft).

Los van dit gegeven, kan ik wel concluderen, dat ik tevreden de bios uit kwam. Dit t.o.v. een slordige 17 jaar geleden, toen ik met een zuur gezicht de bios verliet, na het zien van de eerste verfilming van de avonturen van Lara Croft, degene met Angelina Jolie. Sterker nog, ik vond die film zo beroerd, dat ik het tweede deel als een scheet in de wind aan me voorbij liet gaan.

Gelukkig is deze verfilming een pak beter, ondanks het matige verhaal, vol met de verplichte clichés die de revue passeren.
Het is echter Alicia, die de film red. Ze draagt de film praktisch in haar eentje, gezien de rest van de cast om haar heen, zo'n beetje fungeren als gebakken lucht. Bordkartonnen personages die nou niet bepaald imponeren. Wat jammer is, want dit ontkracht de film wel.
De film moet het verder hebben van een lekker tempo, waarin in de tweede helft zelfs wat gedenkwaardige actiemomenten zitten.
Dat de film verder zwaar leunt op de gelijknamige game, is onvermijdelijk. Er zitten zelfs scenes in, die rechtstreeks uit de game komen. Het stoorde mij gelukkig niet.

E.e.a. heeft geresulteerd in een film die wellicht vrij snel weer in de vergetelheid zal geraken. Echter zal mij dat een worst wezen, gezien ik als fan van de Tomb Raider-games meer dan tevreden ben. Alicia heeft bewezen met haar rol een geloofwaardige Lara, eentje van vlees en bloed neer te zetten. Haar groei in de film lijkt op die in de game en aan het eind als ze die kenmerkende vlecht in heeft en haar net gekochte pistolen trekt (die uiteindelijk een onafscheidelijk duo voor haar zullen worden) is Alicia opeens ECHT Lara Croft geworden. En opent deze film (hopelijk) een deur naar een vervolg.

Een 3,5! En stiekem is de waardering toch wat hoger uitgevallen dankzij Alicia...shame on me!!