Opinions

"I don't wanna be them. They wanna be me."

Echte schoonheid zit van binnen. Dean, het vriendje van Jesse, is het enige personage die achter deze opmerking staat. Een opmerking/mening die niet in dank afgenomen wordt door Jesse. Want Jesse weet dat ze diep van binnen iets is, wat ze voor de buitenwereld verborgen probeert te houden en dit compenseert met haar onweerstaanbaar knappe en natuurlijke schoonheid. Eentje waar Ruby als een blok voor valt en eentje waar Gigi en Sarah behoorlijk hinder aan ondervinden.

De film valt op twee manieren te bekijken, namelijk vanuit het perspectief van Jesse en vanuit het perspectief van Ruby, Gigi en Sarah. In beide gevallen levert het een ijzersterke filmervaring op. Eentje van een buitengewone schoonheid. Een schoonheid die tegelijkertijd verleidelijk, gevaarlijk en bezoedelt is.

Want schoonheid, daar gaat het hier om. Maar deze schoonheid is niet echt. Deze is gemaakt, van plastic; het is nep. Maar probeer daar maar eens doorheen te prikken als je tegenover het karakter van de op het oog kwetsbare Jesse staat, indrukwekkend en meedogenloos gespeeld door Elle Fanning, die hier misschien wel haar beste rol in haar nog prille carrière tot nu toe te pakken heeft.

Het is bizar en verontrustend om te zien, wat men er voor over heeft om échte schoonheid te bezitten. Dit wordt op quasi-symbolische wijze in het laatste half uur van de film behoorlijk expliciet in beeld gebracht en levert een aantal momenten op die nog lang bij zullen blijven.

Maar omdat de schoonheid die Jesse beweert uit te stralen allemaal gemaakt is en niet oprecht, levert het gevolg hiervan een desastreuze eind-conclusie op.

The Neon Demon is zonder twijfel mijn beste film van 2016 en sloeg in als een bom toen ik hem in het filmtheater zag. De beelden, de acteerprestaties en de fantastische muziek levert een combi op, zoals alleen Nicolas Winding Refn deze kan maken. Alleen al de catwalk-scene bewijst dit al en is overigens dé scene uit de film.

De regisseur heeft in zijn loopbaan met zijn films een onuitwisbare indruk op me achter weten te laten, maar met The Neon Demon overtreft hij zichzelf. Een meesterwerk van een unieke en uitzonderlijke klasse, maar zeker geen film voor iedereen. Maar dat is maar goed ook, anders kan er ook niet stevig over gediscussieerd worden !

Overigens wat ik al eerder zei over de muziek, deze is zonder meer fantastisch. Check die soundtrack dus ook: Cliff Martinez - The Neon Demon (2016) - MusicMeter.nl