Opinions

Ik had weinig verwachtingen maar hey, ik ben aangenaam verrast.

Veel spanning, de film komt goed op gang, we hoeven niet te lang op actie te wachten. Een familie gaat wildkamperen, maakt daar al rare dingen mee en strandt in the middle of nowhere met weinig benzine. Daarna is het rennen om te overleven geblazen. Vooral het geluid in de film voegt veel toe aan de spanning, gebrom van het haardvuur, zwaar geadem van de bange personen en geluiden die doen denken aan de Tripods van War of the Worlds.

Vooral bij de scenes in de tunnel, in de schuur en in het bos zat ik op de bank met samengeknepen billen.

Acteerprestaties ok, geluid ok, wezens ok, je krijgt ze niet teveel en niet te weinig te zien.

De laatste scene vond ik erg mooi (de camera die filmt hoe Riley wordt meegenomen waarna de camera terug op aarde wordt geflikkerd). Toch ook bizar, dat ding had allang moeten verbranden en daarna verbrijzeld moeten zijn. Wat voor merk is dat? Maakt Nokia toevallig ook camera's?

Ik vind deze film niet in het hokje horror passen, afgezien van wat brekende botten zit hier geen horror materiaal in. Wel SF of een paranormale thriller. Prima film in zijn genre. Ik vond 'm net zo eng als The Blair Witch Project.

3,5 ster.

Nee, dit vond ik niks. Behalve één schrikmoment (de demon op het plafond)

Ik irriteerde me mateloos aan dat perfecte Amerikaanse gezinnetje. Slank, lang, blond, perfecte gezichten en in pastelkleuren gekleed. *Kots*

Gejat werk, een demon met een flauw gezicht. Wel een goede scene, die in de kelder met die lift. Dat was lekker creapy, omdat je de demon niet zo goed kon zien. Zodra we hem eenmaal goed in beeld hebben gehad was de kracht van de film verdwenen.

Kunnen we van muziek spreken? De geluiden/muziek waren wel eng te noemen, maar zullen me niet bij blijven.

2 sterretjes. Voor de enge scene beneden en mijn enige schrikmoment. (Ik was de enige van de 4 kijkers die schrok)

In één woord: bizar.

Ik ben benieuwd naar de meningen van anderen, ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken.

Interessant, het concept van een spooktweeling, die het leven van Fay over wil nemen. Fay is heerlijk aan het puberen en krijgt steeds meer op haar bordje. Haar vader is terminaal ziek en haar moeder doet het met een ander en verstopt dat niet eens, die zit gewoon in een auto te vozen met een ander op haar eigen oprit, waar haar zieke man het kan zien. Intussen krijgt Fay problemen op school, deels door haar rivale Monica die haar uit jaloezie in alles kopieert, en deels door haar eigen concentratieproblemen en waanbeelden. Het feit dat Fay en Monica beide lang rood haar hebben is verwarrend, we denken als kijker dat zij degene is die Fay overal stalkt, zeker wanneer Monica kort na Fay haar lange rode lokken kort knipt in hetzelfde kapsel. We komen er pas later achter dat Fay een tweelingzusje had, die in de baarmoeder is gestorven omdat de ouders destijds moesten kiezen, of één baby sterft of beide baby's plus de moeder. Monica is een stoorzender die nog meer verwarring toevoegt aan Fay's leven, maar de echte bron van problemen is dus het tweelingzusje, die Fay's leven over wil nemen omdat zij het oneerlijk vindt dat zij moest sterven.

Tsja, we worden als kijker een paar keer goed op een dwaalspoor gezet. De film is meer een puzzel, er zijn geen echte schrikmomenten, maar een paar druppels bloed en een hoop drama. Zeker mooie beelden en zeer goed acteerwerk. Een indrukwekkend geheel dat gestaag naar een climax toewerkt. We kennen Jonathan Rhys-Meyers van August Rush. Weke knietjes krijg ik van die man.

3 sterren. Maar het kan zijn dat ik dit later aanpas.

Acteerwerk in orde, typetjes, reisscènes en de muziek waren erg aangenaam. Die scene van de buurman die al bellend het lijstje met informatie komt halen, prachtig!

Een mooi werkje dat gewoon niet af is. Hét vraagstuk, het grote leitmotiv van de film wordt niet beantwoord, op het einde had ik geen bevredigd gevoel, als een konijntje dat twee uur lang achter z'n worteltje aanrent en 'm dan niet krijgt, er mist gewoon iets. En dat kost punten.

2,5 ster.

Wow. Vanavond voor de tweede keer gezien en het was niet minder eng dan de eerste keer.

Mooie opbouw, een realistische vriendinnengroep, niet alleen maar perfecte actrices maar lekker gemengd. Daarbij heeft één van hen een geschiedenis. Ze acteren prima, het gaat erom hoe ze reageren tegenover het gevaar in de grot en niet hoe ze lachend met een biertje op de bank zitten toch?

Het lijkt een standaard verhaal, maar het gegeven dat de wezens eigenlijk eerst mensen waren met dezelfde voorouders als wij, die ge-evolueerd zijn tot blinde grotwezens vind ik mooi gevonden, voor mij weer een bron voor denkstof. Beetje bij beetje worden de wezens geïntroduceerd, niet te snel en niet te langzaam, met de schrikmomenten op precies het juiste moment. Toen je het wezen in de camera zag vooral. Ik had zo'n legendarisch schrikmoment dat mijn kat, die op mijn schoot zat, niet wist hoe hard ze weg moest komen en heeft een paar krassen op mijn been achtergelaten.

Lekkere gore, ranzige details, dramatische muziek en genoeg actie, maar wat de film nu écht zo'n succes maakt is de drukkende, claustrofobische sfeer. (Toen dat stuk tunnel in stortte kon ik echt even niet kijken). Lekker donker, de dames zijn overgeleverd aan de situatie met hun beperkte materiaal.

4 sterren van mij en aanhang.

Minder verrassend dan deel 1 maar dat is normaal. Goede schrikmomenten maar niet zo uitmuntend getimed als deel 1, veel gore, veel spanning en claustrofobie (dat stuk onder water en dat stuk toen die dame met de vlecht vast kwam te zitten) dat was echt even genieten! Ook het wraakelement tussen Sarah en Juno was vermakelijk.

Ik heb echter een aantal problemen met deze film:
Het is werkelijk waar belachelijk dat Sarah weer terug de grot in gaat. Als ik dat was, was ik never nooit gegaan en zeker niet terwijl ik nog in shock ben van de eerste keer. Daarbij, ALS ik was gegaan, had ik twee pistolen bij me willen hebben, een paar messen, en giga EHBO kit, eten, water en weet ik hoeveel batterijen en zaklampen. Zij stond daar enkel in kleding en een helm, kom nou!

Ze moet dus terug om haar onschuld te bewijzen. Kom zeg, je vertelt het verhaal en laat je kleding checken want dat bloed is echt niet allemaal van haar vriendinnen geweest, ze kunnen zo checken dat bepaald DNA niet helemaal menselijk is. Maar ja, als een regisseur net zo logisch nadenkt als ik komt er natuurlijk nooit een sequel

Die doos van een Sarah heeft niet genoeg haar best gedaan om de anderen te waarschuwen dat er gevaarlijke wezens in de grot zitten en laat de anderen er gewoon hun leven riskeren.

Dat bloed was veel te lichtrood.

Die meid die vastzat tussen die rotsen kon er ineens wel doorheen glippen onder stress omdat er zo'n beest achter haar aanzat. Dat had ze met haar collega's erbij op een voorzichtige manier kunnen proberen én haar helm kunnen redden.

Die collega's lieten haar wel erg snel in de steek en behalve een beetje grienen lijkt ze niet heel erg gestresst. Ik had ze gesommeerd bij me te blijven of hulp voor me te regelen en ze nooit verder de grot in laten gaan. Vooral Sarah vond ik gemeen, ze wist dat er wezens zaten, en toch liet ze haar tussen die rotsen achter als voer voor die wezens.

Je aan iemand vastketenen met zulke wezens om je heen? Nee, een helder denkend mens heeft in die situatie het liefst zijn twee handen vrij.

Die hand afhakken vond ik overbodig. We hebben allemaal in Titanic gezien dat de ketting van een set handboeien prima bezwijkt onder de kracht van een bijl, dit was gewoon een beetje extra goedkope gore en wraak tegen een klootzak van een man.

Toen Sarah op die rots naast het "toilet" lag liep het vrouwtje langs haar heen en steunde met haar hand op haar hoofd. Grotwezen of niet, ze horen nog wel warmte te kunnen voelen, een zintuig dat zeker goed ontwikkeld hoort te zijn aangezien ze het zich zijn kwijtgeraakt. Ze eten immers vers vermoord vlees, dat nog warm hoort te zijn. Ik kan me niet voorstellen dat zo'n wezen een warm hoofd met haar erop en met dezelfde schedelvorm als die van haarzelf voor een rots aan ziet.

En, nu ik erover nadenk geldt dit ook voor de eerste film: Er is iets misgegaan in de evolutie van dit wezen. Een wezen dat in een grot leeft wordt inderdaad helemaal blind en waarschijnlijk ook wit, maar deze wezens jagen boven de grond. Een nachtdier boven de grond maakt gebruik van het beetje licht dat er nog wel is en ontwikkelt meer staafjes in zijn ogen zodat ze met behulp van een klein beetje licht toch nog aardig kunnen zien, en met een beetje geluk een membraan als die van een kat om deze functie nog beter te optimaliseren. Deze wezens zijn blind, hoe gaat dat jagen in zijn werk? Ze rennen rond, knallen tegen een boom, struikelen over takken en maken herrie zodat alle dieren genoeg tijd hebben om weg te rennen. Hoe vinden ze die dieren? Blijkbaar niet op de tast, ook niet op het gehoor of echolocatie, twee zintuigen die belachelijk goed moeten zijn ontwikkeld om op deze manier te kunnen overleven. Als dat het geval was geweest in deze film hadden de wezens de mensen allang moeten weten te vinden, ook al stonden ze stil. De wezens horen de grot goed te kennen en weten met behulp van echolocatie dat er een "zacht" object staat. Wat betreft het gehoor, een aantal keren staat er een wezen echt vlakbij doodsbange mensen en hoort nog steeds niet het snelle geadem, dat kan écht niet. Zelfs een mens met zijn beperkte gehoor zou dat horen. Zo'n wezen zou zelfs de hartslag moeten kunnen horen, vooral van een bang persoon. Nee, dit wezen had IRL nooit kunnen overleven

Maar goed. Ik heb wellicht weer te ver doorgedacht.

2 sterretjes voor het vermaak en de goede muziek.

Ik ben volledig zonder verwachtingen in dit avontuur gedoken. Ik heb zelfs de trailer niet gezien en gelezen waar het over gaat.

Flauwe hap, en dat met zo'n budget. De beelden zijn mooi, maar het verhaal is gejat van The Hunger Games en de tweede helft ervan valt in het niet vergeleken met de opbouw van het verhaal. Er gebeurt teveel in de tweede helft, het voelt afgeraffeld.

Ik vind de hoofdrolspeelster net zo'n typetje als Katniss, alleen heeft Katniss een wat eigenwijzere uitstraling en kenmerkende stem, deze Triss was iets te lieflijk. Ook de liefde tussen de twee hoofdrolspelers spat niet bepaald van het scherm. Ik dacht eerst dat Four (wat een belachelijke naam) een enorme klootzak was, die Triss helpt om haar daarna keihard uit te leveren aan de groep die divergents neerhaalt. Daar zat ik steeds op te wachten. Toen ze toch zoenden vond ik het maar lauw.

Nee, ik vond het maar niks. Ik ga de tweede film wél zien om de volgende redenen: Ik wil weten wat er achter de muur is, en ik wil meer te weten komen over wat er met de aarde is gebeurd.

2 sterren, en dan ben ik nog gul.

Tsja, niet een film die me bijblijft. De acteurs vind ik niet fantastisch, en Joan Allen is zo'n vrouw die best mooi is voor haar leeftijd, maar niet zo'n vrouw met zoveel charme dat ze je blik blijft vasthouden.

Makkelijk verhaaltje: Je man blijkt moordenaar te zijn. Wat doe je? Ik vind dat we er als kijker te snel achter komen dat hij Beadie is, er is maar weinig suspens. Zonde. Daarbij heb ik de hele film zitten wachten op de climax (de lekkere buurvrouw gaat eraan) maar die komt niet. Een ander element, de spionerende man, is erg cliché. Uiteraard doorgestoken kaart dat hij van dit suburb schandaal op de hoogte was. Daarbij vond ik de confrontatie tussen de spionerende meneer en Darcy één en al slappe hap. Een beetje goede filmmaker gooit er een verrassende ontknoping in. Alles wat er in het ziekenhuis gezegd werd waren trappen in een wijdopen deur.

Zo slecht maak ik ze niet vaak mee. Thriller? Een rustig kabbelend beekje zul je bedoelen.

1 ster.

Vanavond gekeken, spannend verhaal. Wat een hoop geld niet met mensen doet. Wat zouden jullie doen? Houden? En waar verstop je het dan om deze dingen te voorkomen? Gevoelige vraagstukken gemengd met nieuwe mogelijkheden, en risico's die het vieze geld met zich meebrengt.

Mooi gedaan, we leven goed mee met de karakters, de twee hoofdpersonen spelen de pannen van het dak, maar dat zijn we dan ook gewend van deze acteurs. Ook was ik blij verrast Omar Sy in deze film aan te treffen, die we kennen van de film "Intouchables". De film heeft me van begin tot eind geboeid.

4 stuks van mij en aanhang.

Zojuist gezien.

Ik vind de personages te dierlijk neergezet. Sommige koppen hebben meer van een gorilla dan van een mens en de geluiden zijn die van een aap. De Cro-magnons hebben duidelijk een meer ontwikkelde taal, maar bij hen snap ik de beschildering op hun lichaam niet. Door die grijze kleur krijg ik spontaan meer sympathie voor de Neanderthalers. Wat een nare bedoening, gevangen worden en dan al die vrouwtjes moeten bevruchten. Was even lachen, al die vrouwen die op dat bankje zitten te wachten en steeds een stukje opschuiven! Verder kinderachtige humor, maar dat komt gewoon omdat de humor toen nog niet zo verfijnd is als de humor van nu, en dat is ook logisch als je geen ontwikkelde taal hebt. Ik wed dat ik me in die tijd rot gelachen zou hebben als iemand een steen op het hoofd van zijn maatje zou laten vallen.

Ook deze film, net als clan of the cave bear, gaat van de theorie uit dat de Cro-magnons zich vermengd hebben met de Neanderthalers ipv de arrogante theorie waarin de Neanderthalers uitgemoord zijn door de veel slimmere en "betere" moderne mens. Fijn om te zien!

Tja, en de muziek, beetje hetzelfde niveau als dat in de film Clan of the cave bear. En nu begrijp ik ook waar de Franse film RRRrrr!!! zijn muziek vandaan heeft.

Fantastisch onderwerp, toen ging het leven echt om overleven, om belangrijke dingen. Ondanks het feit dat wij als moderne mens nu ontzettend veel kunnen en dat we heel ver zijn gekomen met onze kennis, voel ik me ronduit belachelijk met alle objecten om me heen die ik eigenlijk niet eens nodig heb en omdat ik me vies voel zodra ik 24 uur niet gedoucht heb. We zijn veel te ver van de natuur afgedwaald. Ik ben er zelfs allergisch voor! (hooikoorts)

2,5 ster.

Verschrikkelijk. Ik had al een paar reacties gelezen maar koppig als ik ben, moest en zou ik een film met mijn lievelingsthema bekijken.

De opbouw gaat prima, wat een idee, de natuur keert zich tegen de mensheid. Het stukje waarin de hoofdpersonen vluchten en met de wind mee rennen in het weiland vond ik best spannend. Alleen de acteerprestaties van Wahlberg, Deschanel en dat meiske waren onder de maat. Zowel Wahlberg als Deschanel horen niet thuis in zo'n film. Doe dan een Eva Mendez of Nicholas Cage of Bruce Willis ofzo! En dat kleine meisje voegde werkelijk waar niks toe.

De muziek vond ik mooi, maar dat kan ook niet anders met James Newton Howard.

2 sterren voor de opbouw, de scene met dat oude vrouwtje, de muziek, een paar mooie beelden en interessante kills. Meer pers ik er niet uit vandaag.

Prachtig. Schitterende beelden van die tijd.

Cotillard speelt de pannen van het dak (ga maar even Pools leren voor een film, ze had nog best veel tekst!) en Phoenix deed het ook goed. Renner kon me iets minder overtuigen.

Wat een verhaal, wat een vechtlust van de ene zus om de andere zus weer terug te vinden zodat ze samen het geluk kunnen najagen in dit nieuwe land. Prostitutie, bloed, wanhoop en corruptie, alles is voorbij gekomen. In die tijd glipte je nog makkelijk door de mazen van het systeem om dingen gedaan te krijgen.

Mooie beelden, muziek, verhaal en goede cast.

Ik vind 'm 4 sterretjes waard.

Gezien in HD op groot scherm thuis met geluid van betere kwaliteit.

Tsja, beetje slap allemaal. De muziek is niet om over naar huis te schrijven. De opbouw was aardig lang, maar dat vind ik persoonlijk juist fijn, ik houd van opbouw, op de één of andere manier kan ik de spannende momenten dan beter waarderen. De allereerste scene vond ik ook niet verkeerd, lekker creapy. Ook vind ik het belangrijk om de personages te leren kennen, maar dat is iets wat hier fout ging. De twee jochies laten niet heel veel van zichzelf zien, behalve de oudste wanneer hij aan zijn klasgenootje vertelt over het overlijden van zijn moeder. Hij lijkt dit meisje eindelijk te veroveren maar we zien niet of de twee echt bij elkaar komen, misschien is het maar beter ook want dat had de film wel een heel zoetsappig geheel gemaakt.

De allerspannendste scene vond ik die in dat gat dat volliep met water, mooie race tegen de klok. Ja, toen heb ik even op mijn nagels zitten bijten. Daarna vond ik die in die buis wel top.

De klappertornado op het einde was mooi gedaan maar ik vond het jammer dat die shot in de tornado waarbij je in het oog van de storm naar de lucht kijkt helemaal uitgekauwd is uit vorige tornado films, waaronder Twister. De film doet pogingen om er nieuwe elementen in te zetten, zoals de vuurtornado, die overigens best mooi gedaan was maar ongeloofwaardig werd toen die jongen erin meegezogen werd. Een tornado van dat formaat zuigt je een paar meter op en smijt je weer naar beneden, je gaat er niet helemaal mee de lucht in, ronddraaiend om de tornado. De shot van Pete boven de wolken vond ik mooi gedaan, je ziet de angst in zijn ogen, vermengd met bewondering voor de natuur en bewondering voor deze laatste ervaring.

Ik heb overigens nog een foutje gedetecteerd, op het moment dat de twee jongeren in dat vol lopende gat zittten zie je een stuk beton bewegen alsof het van plastic was. Het was dus waarschijnlijk een stuk plastic

Slap verhaal, slappe personages en slappe dorpsgekken. Mooie beelden, muziek wat minder, een veel te weinig wetenschap. Mij maak je blij met details over meteorlogie en de wetenschap in het algemeen. Tsja, verder dan 2 sterren kom ik niet.

Een rauwe mannenwereld. Volop hoeren, honden die elkaar afmaken, houthakkers, junkhuizen, even tussendoor een hert villen, wapens, in elke scene minstens een fles drank en teveel peuken, gewoon een cop neerslaan en rondrijden zonder rijbewijs, dat is allemaal kennelijk heel normaal daar in dat stadje in Texas.

Mooi verhaal. Interessant detail is dat de echte Gary Poulter zijn eigen vader speelt, wat heel moeilijk moet zijn. Cage doet het uiteraard fantastisch, hij heeft het testosteron-gehalte, dat al rijkelijk aanwezig was, behoorlijk verhoogd door zijn imposante uitstraling.

De film heeft me tot het einde kunnen boeien, al vond ik de overgang van de ene rauwe scene naar de andere soms wel erg bruut.

3,5*

Het begin vond ik erg goed, pakkend, spannend, je zit direct in het verhaal. Maar vanaf het moment dat de drugs zich in het lichaam van Lucy begint te verspreiden gaat de geloofwaardigheid naar beneden. Het element Morgan Freeman als professor is mooi gedaan, hij legt uit wat er gebeurt, maar zijn aandeel in de film had wel wat meer mogen zijn. Het had allemaal wetenschappelijker gemogen, richting documentaire. De special effects zijn prachtig, de muziek is ook goed, soms zitten er leuke ideetjes in, zoals de energie van bomen en andere mensen kunnen zien en een bepaald gebied achteruitspoelen in tijd. Zonder tijd bestaat niemand, mooi!

Het einde vind ik kilometers te ver gezocht. Het stuk in het vliegtuig vond ik ronduit belachelijk. Ze valt uit elkaar en even later was haar lichaam weer heel, pfff. De film rammelt aan alle kanten. En daar is Besson 10 jaar mee bezig geweest? Op het Franse tempo zeker.

2,5 ster.

Na jaren trouw meelezen met jullie recensies, hier dan mijn eerste.

Gisteravond zonder verwachtingen vooraf Mama gekeken, thuis, op groot scherm, met videoprojector en goed geluid.

Mooie thriller, met een thema dat me erg aanspreekt. In sommige opzichten vernieuwend, met een paar klassieke bangmakers van andere films. De deur toch openmaken bijvoorbeeld, het spook achter de hoofdpersoon die ‘s nachts rondsluipt in het grote huis, kinderen die naar iemand kijken die de ouder niet kan zien en knipperende lichten bij spirituele activiteit. Beter goed gejat dan slecht bedacht, maar toch een beetje slapjes.

Het intro was erg pakkend, ik keek direct uit naar de rest van de film. Ik was bang voor de meisjes, die op erg jonge leeftijd in een luguber huisje in het bos alleen achterblijven. Er zijn wat dingetjes die ik apart vond, nl dat ze de auto pas na vijf jaar vinden! Waarom is daar niet eerder naar gezocht ? De auto is in een slip geraakt, die sporen zijn toch duidelijk te zien in de sneeuw ? Even het gebied onder aan de heuvel uitspitten en klaar? En dat huisje staat daar vlakbij! Ook vind ik de oma van de meisjes een bijzonder leeg karakter (ik moest denken aan CC Babcock), wat misschien ook wel de bedoeling was. Ze is compleet overbodig in de film, heeft voor mij echt helemaal niks toegevoegd, behalve wat extra moord. En blijkbaar is haar lichaam via de doorgang in de kast naar het huisje bij het meer gesleept?

Wanneer de twee mannen de meisjes vinden sloeg de schrik me om het hart, ze zijn net als dieren helemaal verwilderd. Dat stukje waar ze beiden bovenop elkaar op de koelkast zitten bezorgde me kippevel ! Ook het stukje waar het meisje weer een bril krijgt en haar handen bekijkt vond ik mooi.

Afijn, de meisjes verhuizen naar een normaal huis met hun oom en zijn rockchick, die in het begin dmv de negatieve zwangerschapstest mooi heeft laten zien hoe erg ze niet op kinderen zit te wachten. Als de oom verongelukt is de frustratie van de partijen als ze enkel met elkaar opgescheept zitten goed te merken. Die afstand zorgt voor ongemakkelijke momenten, iets dat voor mij iets toevoegde aan de enge scenes. Niemand wil dat de meisjes en de rockbabe close worden, de meisjes zelf niet, de rockbabe niet, en ook mama niet. Toch vindt de liefde een weg, het oudste meisje heeft genoeg realiteitsbesef om te kiezen voor de levende mama. De jongste is « te ver heen » zullen we maar zeggen. Toch komt er een momentje dat de jongste inziet dat de levende rockchick iets te bieden heeft dat mama niet kan bieden : warme adem op haar koude handjes. De consulten vond ik ook bijzonder, maar ik vraag me wel af waarom er niks is gedaan met de foto's die zijn genomen tijdens de moord van de dokter?

Het einde vond ik, net als de mensen hierboven, veel te dramatisch, Spaans temperament ? Dat had wel wat ingetogener gemogen. Mama heeft zich iets teveel laten zien, waardoor ik haar verschijning niet meer eng vond, en de houding van haar armen zelfs erg lachwekkend. Ik begreep dat haar eigen baby aan die tak is blijven hangen toen ze van de rots afsprongen en dat de baby daar is overleden. Ik had verwacht dat ze haar eigen babylijkje mee zou nemen en de meisjes met rust zou laten, maar ze vond een levend babytje blijkbaar toch interessanter. Ik had zoiets van: ach, is ook beter zo, het kleintje wilde alleen mama.

Spannende film, heel intens, veel nieuwe dingen, maar de schrikmomenten, die essentieel zijn in dit genre, vond ik uitgekauwde versies van eerdere films. Mooie muziek, beetje een kruising tussen de muziek uit Harry Potter en wat Tim Burton films, en een paar mooie beelden.

Ik vind Jessica Chastain wel leuk zo. Weer eens wat anders dan zo’n popperig mager actricetje. De rockoutfit en haar vormen maken haar heel sexy. De kleintjes acteren fantastisch, niks op aan te merken!

3 sterren.

Gisteravond gezien, groot beeld en goed geluid.

Prachtige film, wat een acteer- en camerawerk! Nicole Kidman is geknipt voor deze rol omdat ze van zichzelf al zo'n ijzige uitstraling heeft. Klassieke omgeving, oubollige, popperige kleding en krullen, rijke lui en mooi ouderwets speeldgoed voor de kinderen (jaja, ik ben een detailmens).

De alleroverheersende zware en onheilspellende sfeer is hetgene dat de film gevormd heeft tot thriller. De setting, de ziekte van de kinderen, het kille personage van Kidman en dan het plot, alle ingrediënten voor een asgrauwe en zware ouderwetse thriller zijn er.

Geen korte schrikmomenten, wel beklemmende momenten die me een aantal keer achterover in de bank drukten met de nagels tussen mijn tanden. Bv dat stuk tussen de meubels met witte lakens erover, de stukjes waarin het meisje Victor zag, het stukje in de mist buiten en dan de opmars naar de climax, die op een fantastische manier is afgewerkt.

Hoe Kidman de papieren verscheurt, en je begrijpt dat zij degene is die wordt opgeroepen! Hoe eigenlijk wordt uitgelegd hoe het oproepen van geesten in zijn werk gaat, hoe geesten verstoord worden, hoe onrustig hun "bestaan" is. Ook begrijp je op het laatst dat de nieuwe echte bewoners last moeten hebben gehad van het feit dat Kidman overal de gordijnen steeds dichtdeed, en dat ze ten einde raad alle gordijnen hebben weggehaald.

Je kan inderdaad de vergelijking maken met the Sixth Sense, maar deze film heeft toch echt een andere invalshoek die the Sixth Sense laat verbleken.

Ik vond het jongetje superschattig, het meisje maar een leeg, snotneuzerig karaktertje neerzetten. Doe mij maar het oudste kindje uit de film Mama. Maar het meiske had wél gelijk: it did happen.

Mooie rol van de huishoudster, klassieke, rustige, onderdanige en hardwerkende dame, je zou haar bijna als oma willen.

Wel heb ik nog een paar vragen. Waarom kwam de man van Kidman ineens terug? Ik denk niet om nog een keer met haar het bed te delen, want hij liep niet over van enthousiasme dat hij weer "thuis" was. En waarom kwamen die drie huishouders aankloppen? Alleen om Kidman ervan te overtuigen dat ze eigenlijk dood is?

Bijzondere film in het genre.

Dikke 4*

Ik heb deze film dit weekend gekeken, goede kwaliteit en goed geluid op groot scherm thuis met een goede bak popcorn.

Pfoeh! Indrukwekkend en een hoop stof tot nadenken.

Het begint rustig aan, we krijgen het begin van het liefdesverhaal te zien, leren de personages oppervlakkig kennen. Daarna slaat het noodlot toe. Susan wordt op haar werk geconfronteerd met één van de eerste mensen met symptomen van deze bizarre ziekte die iedereen op de wereld lijkt te krijgen. De film krijgt door deze epidemie een apocalyps-achtig gevoel.

De zintuigen vallen één voor één uit, waar een soort aanval aan vooraf gaat die een verband heeft met het betreffende zintuig. Michael is kok, en via zijn werk kunnen we zien wat er tijdens zo'n crisis gebeurt in de keuken van een restaurant en hoe hij en zijn collega's het smaakvermogen verliezen. Er worden zo goed en kwaad als het kan hulpdiensten ingezet, een tv bericht gemaakt voor de mensen die niks meer kunnen horen, hulpbehoevenden worden voorzien van voedsel. De mens lijkt flexibel te zijn maar dat kan natuurlijk maar tot op zekere hoogte. Het horror-einde van de film hangt in de grauwe beelden in de lucht. Je vraagt je de hele tijd af waardoor zo'n ziekte ontstaat, waarom, en hoe het einde en de grootste nachtmerrie van de mens in scene gezet zal zijn.

Het liefdesverhaal wordt op een dramatische manier verteld maar ik vond het einde echter niet realistisch, ik had er iets anders van gemaakt. Misschien had de filmmaker een enquête moeten houden om te weten te komen wat de gemiddelde mens zou doen in zo'n situatie? Als ik al mijn zintuigen dreig te verliezen dan weet ik het wel. Leven wat ik leven kan, een pistool aanschaffen en wachten tot het licht uitgaat en dan mezelf van kant maken, plus het inslaan van veel voedsel om die tijd te overbruggen, zoals mensen normaliter in een crisissituatie doen.

Daarbij vond ik het raar dat Michael, nadat hij zijn gehoor kwijtraakt, Susan belt, niet wetend of ze nog kan horen of niet. Wellicht was een smsje een betere optie? Maar ja, dat zou natuurlijk de drama voor ons kijkers teniet doen.

Ik houd persoonlijk van een wat meer realistischer kijk op de zaken. Deze film laat de impact op de wereld bij het uitvallen van het zicht niet goed zien. Er zijn geen mensen die ronddolen en sterven van de honger, geen mensen elders op de wereld die helemaal in paniek raken nadat ze ook hun zicht zijn verloren. Ook eerder in de film lijkt men het heel normaal te vinden om in een restaurant te gaan genieten van waarschijnlijk veel te duur eten, dat alleen in substantie en temperatuur nog een beetje opgepept kan worden. Ze leren gewoon gebarentaal en gaan met die banaan. Zou dat echt de reactie de mens zijn? Aan het einde van de film "zien" we enkel twee in het donker zoenende geliefden, de rest van de wereld is er niet meer bij betrokken. Dat vond ik jammer. Toch valt er iets voor te zeggen, het macabere idee dat alleen het gevoel nog overblijft maakt dat de film voor mij in het hokje horror past, alleen dan wel een verdomd subtiele vorm.

De scene waarin de twee elkaar wanhopig zoeken, Susan haar auto parkeert, haar zicht kwijtraakt en ongeveer weet waar Michael staat en ze elkaar op de tast vinden, vond ik even slikken en is me het meest bijgebleven.

Ik ben zelfs 's nachts wakker geworden, heb mijn vriend een knuffel gegeven, zijn huid geroken en heb het lichtje van mijn mobiel aangedaan om te checken of ik nog wel kon zien. Zo'n indruk heeft de film gemaakt, en wat dat betreft kan ik zeggen dat de boodschap van de film zijn doel heeft bereikt.

Prachtige muziek die mooi bij het verhaal past, mooie beelden, mooie en goed acterende mensen. En als bonus de belangrijke boodschap: geniet, luister, voel en profiteer van wat je hebt.

4 sterren.

Ik ken deze film al heel lang. Voor de eerste keer gezien in de bios toen hij net uitwas, alleen sprak ik toen nog geen Frans. Toen vond ik er ook niks aan. Nu, zon 10 jaar later? spreek ik de taal vloeiend en begrijp ik alle grappen, inclusief de rijkelijk aanwezige woordgrappen en vind ik de film hilarisch. (Bichevolley, oftewel hertvolley ipv beachvolley, l'âge de Pierre, dus iedereen heet Pierre, en wat meer ingewikkelde woordgrappen zoals "qu'est-ce que vous fêtez? Non, non, c'est qu'est-ce que vous faites!"

Hij is onder de Fransen ook geliefd. Ga eens naar een festival in Frankrijk, gegarandeerd dat er iemand roept: "ca va être tout noir!" en gegarandeerd dat er iemand terugroept "ta gueule!!"

Beetje rommelige film die het moet hebben van de humor, maar ik vind 'm in zijn soort briljant. Toch blijft er een vermoeden hangen dat wanneer al deze bekende acteurs er niet in hadden gezeten (stuk voor stuk Franse topacteurs en cabaretiers), de film hoogstwaarschijnlijk zwaar bagger was geweest.

3,5*

Ik blijf dit een prachtige film vinden. Ik had 'm in het begin al eens gezien maar gisteravond heb ik 'm samen met mijn buitenlandse vriend gekeken, met ondertiteling. Hij kon de film erg waarderen, vooral de humor. (gevoel voor tumor ha ha) Prachtige grappen, droge gesprekken, lekkere open cultuur in die vriendengroep en familie. Ik moet er niet aan denken te douchen met mijn vriendje met mijn vader in de badkamer!! En dan die scene waarin die meid gewoon het café uitgedragen wordt en vervolgens even goed genomen wordt door de twee heren En dan dat lachje, vooral in de auto! Die hebben we een stuk of 5 keer achter elkaar geluisterd. Erg aanstekelijk!

Cees Geel doet het fantastisch. Zijn humor sleept hem en zijn familie en vrienden door de moeilijke periode. Hij is de ster van de positieve en negatieve gebeurtenissen, de drijfveer van de groep. Wat een karakter, zoveel geld vergaren door allerlei bedrijfjes, waarvan een groot deel zwart. En wat een omstuimig leven, vol luxe en dwaasheid, een ex-vrouw in Thailand, half Thaise kinderen die in Nederland komen wonen.

Mooi verhaal van vriendschap tussen een enigszins bekakte homo tandarts en de grootste macho die je je kan voorstellen. Veel clichés over Nederland, zware onderwerpen die al vele discussies hebben opgeroepen. Het bloot stoort me niet, het hoort bij de film.

De film is duidelijk is twee helften op te delen, het neerzetten van het karakter en zijn uitbundige leven, en dan het wederzien van de twee vrienden met het nieuws dat de hoofdpersoon kanker heeft. Beide helften zijn even pakkend, enkel heel verschillend. Ik vond alleen de dochter van Gees niet zo prettig acteren en ook niet leuk om naar te kijken.

Het einde is perfect en zet euthanasie in een goed daglicht. Gewoon rustig thuis met familie en vrienden, mooie vergelijking met een letterlijke sprong in het diepe. Ik kon het niet drooghouden, gelukkig zijn ze zo slim geweest om een vrolijk liedje op de aftiteling te zetten, toen kon ik weer ademhalen.

4*

Ik vond 'm goed! Wat er vooral uitsprong voor mij zijn de prachtige, vlekkeloos in elkaar overgaande beelden. Mooi gefilmd met mooie belichting. Het acteerwerk was ook in orde.

Het plot komt inderdaad overeen met Scream, er worden mensen afgeslacht zonder al te lange spannende momenten en niemand weet wie er onder het masker zit, het is aan ons om het te raden. We worden meegenomen naar de activiteiten van de stad om zich in het verhaal te verdiepen en de moordenaar op te sporen.

Teenager Jami zit middenin het hele gebeuren en helpt waar ze kan.

3,5 ster.

Tsja, origineel idee, een film vanuit het oogpunt van zombies (ze zijn wel lekkerder geworden met de jaren)

Goed acteerwerk van iedereen, behalve van de vriendin van Julie, die vond ik erg matig.

Het verhaal is echter op een standaard romantischecomedy-manier neergezet, uiterst geschikt voor het fantastierijke en dromerige hormonenbrein van tieners, ik had echter een aantal vragen:

-Julie rouwt niet om haar opgegeten vriend, ze lieten ons hun relatie ook nauwelijks zien en de invloed van zijn dood op Julie. Ze zit een beetje te grienen in dat vliegtuig maar dat kan ook van angst zijn.

-Waarom is Julie niet eerder ontsnapt? Ze had R allang een knal kunnen verkopen en tenminste proberen weg te rennen, maar ze laat zich zo vastpakken en meenemen.

-Ik vind ook dat er weinig informatie wordt gegeven over hoe de epidemie heeft plaatsgevonden en de impact op de wereld. Ik vond het verhaal vrij snel naar het liefdesverhaaltje toerennen.

Tsja, schattig, maar wel een film die je zo weer vergeet. En ook iets teveel overeenkomsten met Twilight, en dat is niet positief.

2,5 *

De hoge score snap ik écht niet. Dit is tijdverspilling. Bij de eerste menselijke zombie heb ik 'm uit gezet, het was niet meer te verdragen.

Ik heb nog nooit zo'n erge film gezien. A good marriage was nog goed hierbij vergeleken, en zelfs het gedrocht Roadtrain was nog te doen.

Een verzameling van foute clichés, radiobestuurbare bevers, handpoppen en menselijke grom-geluiden.

En de dames acteerden ook al niet geweldig. Iemand hierboven geeft 3,5 ster !! omdat hij een paar tieten heeft gezien. Zo iemand ziet er niet vaak een paar in het echt vermoed ik, zulke stemmen zouden verwijderd moeten worden.

Een halve ster voor de haarstylisten van de ladies, want hun kapsels zagen er altijd piekfijn uit.