Opinions

Take Shelter is een uitstekende drama met fraaie visuele effecten en een sterk verhaal. Michael Shannon speelt een ijzersterke rol als een zorgzame hoofd van het gezin die gekweld wordt door zijn onheilspellende dromen en ver gaat om zijn dierbaren te beschermen. Deze dromen zien er uiterst goed uit en spelen een belangrijke rol in de film. Als kijker ga je ongetwijfeld twijfelen aan de hoofdpersonage; is dit echt of een droom en raakt hij daadwerkelijk helemaal de weg kwijt? Vrouwlief wordt gespeeld door Jessica Chastain en levert ook in deze film een prima acteerprestatie af. Geen enkel moment bestaat er twijfel over de zorgzaamheid en liefde tussen de gezinsleden. Regisseur Nichols neemt zijn tijd om het verhaal op een vrij rustige tempo te vertellen waardoor de personages realistisch aanvoelen en als kijker eenvoudig mee kan leven met het hoofdpersonage en zijn gezin. Het einde is zeer goed gevonden en past volledig in de lijn van de film waarbij je je eigen invulling mag geven.

Het regiedebuut van Seth Rogen en zijn partner in crime Evan Goldberg (samen heeft het duo reeds films geschreven als Superbad, Pineapple Express en The Green Hornet) is gebaseerd op de korte film Jay and Seth versus the Apocalypse uit 2007. Dit concept wordt in deze film verder uitgewerkt en waarbij een hele rits vrienden en bekenden van Rogen worden ingezet waarmee hij heeft samengewerkt in films en series. Zo zijn onder meer James Franco, Craig Robinson, Michael Cera en Danny McBride van de partij.

Rogen en Goldberg leveren met This Is the End een meer dan geslaagde en originele komedie die doorspekt is met typische humor die je van de twee mag verwachten. Veel grove humor dus over onder meer popcultuur, piemels en seks verwerkt in hilarische dialogen in absurde situaties. De film telt dan ook in ruime mate geestige scenes waarbij de groep vrienden aan hun lot worden overgelaten en van alles doen om te overleven. Zo levert het enige pornoblaadje in huis een verhitte woordenwisseling op die flink op de lachspieren werkt. De cast bestaat uit de bekendere, hedendaagse acteurs van het komediegenre die een uitvergrote versie van hunzelf spelen en doen dit op sublieme wijze met de nodige inside jokes. Verder zijn er de nodige cameo’s te bewonderen en is zelfs de soundtrack ook goed voor een grijns. Het prachtig gevonden einde is zalig en tevens goed voor een lach. Vooral de liefhebbers van de humor van Rogen en Goldberg zullen zich uitstekend vermaken met deze film.

Regisseur Wiseman (Underworld, Die Hard 4) kiest voor een andere pad dan de originele film van Verhoeven. Deze Total Recall verfilming is donkerder, serieuzer van toon en barst van de special effects. De twee uur durende film is dan ook prachtig om te zien waarbij de special effects en settingen uiterst fraai ogen en zijn dik in orde. Het verhaal van een verwarde man die op zoek is naar zijn identiteit (de Bourne films) en op de vlucht is van de politie (The Fugitive) kan een interessant film opleveren maar dat wil Total Recall helaas niet worden. Het is moeilijk om enige betrokkenheid te voelen met de personages en voelt vrij saai aan. Ondanks alle visuele geweld was er een gebrek aan spanning, wat toch wel belangrijk is voor een sci-fi, actie film die serieus genomen wil worden. Farrell, Beckinsale, Biel en Cranston deden het ook niet onaardig en doen hun best, maar konden de film ook niet redden. De knipogen naar de originele film zijn wel leuk gedaan.

Leuke en originele komedie uit de jaren ’80 die vandaag de dag nog altijd leuk is en vaste prik is rond de feestdagen. Het komisch talent Eddie Murphy is in topvorm in deze film en is bij vlagen hilarisch als armoedzaaier met een grote mond die het fortuin in zijn schoot krijgt toegeworpen. Tegenspeler Dan Aykroyd is tevens prima in zijn rol en juist het omgekeerde meemaakt; van rijke kakker uit de hogere sociale klasse die alles verliest en daardoor een sloeber wordt waar niemand mee te maken wilt hebben. Mocht er destijds nog twijfel over bestaan, toont Jamie Lee Curtis aan dat ze fysiek een gezonde meid is en ook op komisch gebeid aardig meekan. Verder mogen Paul Gleason als Beeks en Jim Belushi als dronken feestganger, niet onvermeld blijven waarbij met name het personage Beeks een heerlijke, no nonsens eikel is. Met een speelduur van bijna twee uur is Trading Places zo weer voorbij waarin het sociale experiment uitstekend aan de twee kanten wordt belicht en toch nog een goede afloop krijgt.