Opinions

Het mag inmiddels geen verassing meer heten. Adam Sandler is weer te zien in een weinig inspirerende en totaal niet grappige komedie. Ditmaal wordt zowaar Chris Columbus ingeschakeld om zijn carrière weer op de rails te krijgen, maar dat zal de regisseur van onder meer Home Alone (1990) en Mrs. Doubtfire (1993) niet kunnen bewerkstelligen. Wat een potentieel leuke film had kunnen opleveren, slaat de film op vrijwel alle fronten de plank mis. De humor in de film, niet geheel onbelangrijk in een komedie, is ronduit slecht te noemen. De pogingen hiervoor falen grandioos en zijn kenmerkend voor Sandler. Veel popculture verwijzingen die totaal niet aanslaan en rare stemmetjes die niet eens in een gniffel resulteren. De scène waarin Sandler beledigend een vergadering verlaat, is hier wel een pijnlijk voorbeeld van. Josh Gab speelt voornamelijk weer Olaf uit Frozen, maar dan vooral heel schreeuwerig en onsympathiek. Het irritatiegehalte bij zijn personage is vrij hoog te noemen. Het verhaal rommelt daarnaast aan alle kanten en leunt zwaar op de nostalgie. Wie opgegroeid is in de jaren ’80 en ’90 zal de retrogames en de muziek wel kunnen waarderen en de special effects zien er nog vrij aardig uit. De 3D is dan wel een gemiste kans en kon beter toegepast worden bij een film als deze. Met Pixels zet Sandler zijn bedroevende reeks van slechte komedies voort en mag gerust worden overgeslagen.