Opinions

Erg sterke prent.

De openingsscène in de tram en de daarbij perfect passende soundtrack bewijst al meteen hoe sterk Steve McQueen met beelden is.

Ik ben niet zo'n fan van Fassbender, maar hier heb ik niks op hem aan te merken. Integendeel...

Heel overtuigend zet hij het aan het inlossen van zijn seksuele verlangens verslaafd personage neer. Blikken, beelden en slechts schaarse dialogen met gepaste momenten van 'rust' geven meer dan genoeg stof om deze film zeer fascinerend te houden. En wat nauwkeurig gekozen stukjes Bach doen met beelden van de stad New York!

Ik kan eigenlijk weinig verkeerds zeggen over deze film. De scenes op zijn werk zou je misschien kunnen zien als opvulling, maar om iemands verslaving weer te geven brengt eigenlijk alles bij aan de geloofwaardigheid (en ernst) van de verslaving.

En net wanneer ik dacht 'oke, nu heb ik wel genoeg naakt gezien', was er een blik van Fassbender, of een spanning in de muziek, die de scene toch weer nodig en niet overbodig maakte.

Een van de intrigerendste films die ik al zag en zeker een van de betere van de laatste jaren.

(en de soundtrack in je auto luisteren op een weekdag in het donker naar huis rijdend, dat is een aanrader!).

Een film met een hoek af, dat is het minste wat je ervan kunt zeggen.

Vond het aanvankelijk een aangename beetje verrassend toffe film, dus vrij positief over het algemeen. Maar de hele climax (de danswedstrijd, de weddenschap, het liefdesverhaaltje) heeft hem voor mij toch minstens een volle ster gekost.
Daar kregen mijn wenkbrauwen automatisch de drang bij zich op te trekken. Met andere woorden, ik vond het allemaal niet zo echt geslaagd dat laatste halfuur. Daar waar het in het eerste uur er allemaal positief onconventioneel (voor een hollywood-prent) was, zat het er het tweede uur een beetje 'naast' voor mij.

En waarom kreeg Jennifer Lawrence de oscar :-/?
Ik moet Beasts of the Southern Wild en Zero Dark Thirty nog kijken, maar hoe dan ook leek in elk geval de prestatie van Emmanuelle Riva nog van een heel andere categorie dan deze (al kun je de twee misschien ook weer moeilijk vergelijken).

Sympathiek rolletje wel voor Chris Tucker:-) En goddank voor Robert de Niro, dit geeft weer hoop voor op een 'revival' zijnentwege.

Op zich wel een interessant portret van een getergde, wat verloren ziel.

Mooie kleuren, mooie sfeer/tijdsgeest, de muziek is een pluspunt.

Soms zijn de slow-motions nuttig, soms overbodig, datzelfde geldt ook voor de close-ups en flash-backs.

Maar telkens Julianne Moore en (zeker) die Nicholas Hoult met zijn té blauwe ogen en angora-konijn-trui in beeld kwamen, maakte de film een sterke duik in mijn achting. Het acteren van Nicholas Hoult was (zwaar) ondermaats (misschien beter om hem bv. in High School Musical te casten?), en de scènes waar ze samenspeelden trok hij hier bijna Colin Firth in mee.

Firth had naar mijn mening de film zeker in zijn eentje kunnen dragen, maar ik weet dat je met een verfilming van een boek zit en het verhaal zich daar niet toe had geleend, maar toch...

2,0