Sterk huzarenstukje. Mijn respect groeide naargelang de film vorderde.
Eerst denk je, een film in één take opgenomen, dat moet ik zien (en denk je in eerste instantie ook enkel aan dat als 'gimmick'). Tijdens de film begint het te dagen wat een ongelooflijk voorbereidend en 'on the spot'-werk dat toch wel niet moet zijn, ook (!) van de acteurs. Na een halfuur schatte ik de film op een 3,5 (mooie sfeer, een stijl waar ik wel van hou) maar die steeg naar het einde toe uiteindelijk toch naar een 5,0. Ik kan niet iets bedenken dat ik 'minder' vond, voor mij geen scènes die te lang duurde, en het verhaal is niet 'over the top'. Het ontrolt zich heel goed waardoor het wat mij betreft altijd geloofwaardig blijft.
En die verstilde scènes tussendoor... waar de camera even achterblijft, met Nils Frahm op de achtergrond, zeer mooi.