Opinions

Pretentieloze erg leuke horror-light komedie.

Regisseur voegt weinig overbodige ballast toe aan het verhaal zodat het lekker vlot verloopt allemaal.

De hele cast heeft er plezier in een dat is te merken. Vooral de hoofdrolspelers Judah Lewis en Samara Weaving hebben een erg leuke wisselwerking.

Leuk!

Wederom erg leuk. Duidelijk dat McG opdracht kreeg om een vervolg te maken en daar best zin in had. Alle personages nog wat meer aangezet, en ja, de verrassing is minder dan in het eerste deel maar toch is de hele film fris en loopt over van enthousiasme. De kleine verrassingen die er her en der inzitten werken dan ook nog eens leuk.

Tof.

Film gedragen door Waterhouse.

Eerste tien minuten creeert ander verwachtingspatroon dan wat het werkelijk wordt. Een sfeer-wereld scheppende film die nergens echt piekt, de scene 's-nachts in de woestijn is wel tof, en iets te lang aanhoudt.

Maar zeker de moeite waard.

Leuk!

De plotomschrijving hierboven vermeld genoeg wat je moet weten over deze film. Regisseur de la Iglesia weet de leuk spelende cast vlot de film door te helpen.

De mengeling van genres welke wordt toegepast werkt erg goed en het laatste stuk wordt de spanning opeens in sneltrein vaart omhoog gegooid zonder al dat te voren teniet te doen.

Aanrader.

En voor degene die deze leuk vonden is dit Los Parecidos (2015) ook aan te bevelen.

Blijkbaar verguist door velen. Gister dan de extended versie gekeken en ik moet zeggen.... het viel allemaal wel mee.

Nu weet ik niet hoe het met de originele versie zit, ik lees over plotgaten en hak-op-tak gebeuren, maar de extended versie had dat eigenlijk niet zo. Wellicht een droom van Bruce Wayne die wat misplaatst is en waar niets mee gedaan wordt dus (gelukkig).

Het verhaal, het concept achter de film, is eigenlijk ook heel behoorlijk, het uitspelen door Lex Luthor ook nog te doen. Misschien met wat meer finesse in het script was het echt goed geweest.

Probleem in de film zit hem in de motivatie van de twee hoofdrolspelers. Ja, er zit een kern in, alleen wordt die erg slecht gebracht. Het draai-moment van Batman is natuurlijk te snel maar het idee erachter (Superman geeft wel om mensen, yaki haki) wel oke. Alleen de uitvoer is erbarmelijk. Te wijten aan scriptschrijvers en regisseur op dat moment.

Op gebied van invulling van karakters is het wel goed gedaan. Cavill doet het naar behoren en Affleck is een goede Batman. En credits voor Snyder: de knok scenes van Batman zijn beter dan die wat Nolan heeft gedaan op dat gebied. Stem van Affleck's Batman is beter dan die van Bale maar dat is niet zo lastig...

Wonder Woman wordt rustig gebracht maar mag op einde wat meeknokken met de jongens. Xena in overdrive. Leuk.

Wat me wel af en toe stoorde was de soundtrack die van redelijk ok naar heel slecht ging. Junkie XL en Hans Zimmer halen duidelijk niet beste in elkaar naar boven (junkie xl is sowieso maar matig over het algemeen...).

Al met al genoten van een leuke superhelden film.

Eens gaan kijken of de andere twee grote blockbuster superhelden films van 2016 slechter of beter zijn.

Voorlopig 3,5 sterren.

Gister gekeken en kon er eigenlijk vrij weinig mee; verhaaltechnisch wel te verstaan. Je valt ergens middenin, het wordt vrij traag verteld en er gebeurd eigenlijk heel weinig in die 110 minuten.

Het concept van het verhaal is wel heel sterk en het meta-gebeuren in de film hint daar veelvuldig naar maar laat ook veel leegte in de vertelling.

De soundtrack is met momenten erg goed (bijvoorbeeld bij gevechten) om op andere momenten een soort van typische heroisch melodietje te laten horen.

Maar buiten kijf staat dat de beelden wel erg sterk waren. Aantal mooie grote opnames van de stad. En door licht te gebruiken op juiste momenten wordt de donkere toon van een mooi contrast voorzien.

Tja. Als travel guide voor IJsland zou het hebben gewerkt als er niet zo depressief werd gedaan. Enkele mooie opnames.
En de depressiviteit is natuurlijk wel logisch gezien het gegeven maar helaas weet het drama niet te pakken en zweeft de film net te lang op een bepaalde gemoedstoestand door.

Hoe de film afloopt is wel een halfje extra waard in een film als dit.. geen twist of andere oplossing

Dat was best leuk.

Minimale setting. Beetje vreemd maar als je bij de conclusie komt zit het toch wel behoorlijk goed in elkaar. Netjes gedaan van regisseur en scriptschrijver. Malone & Smith leveren ook goede prestatie af.

Gister, natuurlijk met de muts (vanwege de ijzige kou), naar Brimstone geweest.

En om met een bizarre vergelijking te beginnen: bij Rogue One waren er zoveel recensies die hamerden op de "oorlog" en het "volwassen" aspect in die film maar ik vond dat in Rogue One niet meer of minder dan in andere films. En nu bij Brimstone wordt in sommige recensies het geweld aangehaald. En ja, het is af en toe heel erg naar, vooral het geweld jegens kinderen en vrouwen maar daaromheen is het niet meer of minder dan een Django of Hateful Eight van Tarantino. En op de nare momenten is de suggestie soms nog erger dan wat visueel getoond wordt in Brimstone.

Wat deze film bovenal zo sterk maakt zijn de acteerprestaties. Dakota Fanning is echt heel sterk maar ook Emilia Jones laat een puik staaltje acteerwerk zien, haar naam zou hierboven gewoon bij vermeld moeten worden (ipv Harington). Pearce als vertolker van het kwaad (in zijn puurste vorm) mag over the top lijken in wat hij doet maar het past bij zijn karakter. Toch wel knap dat je zoiets verdorvens kunt acteren. Het accent maakte het geheel af.

Om op dat laatste verder te gaan: het Nederlandse accent en gesprokene werkte goed. Het gaf net dat extra stukje authenticiteit aan de film.
De setting en gekozen hoofdstukken structuur creeerden een sterke "unheimlischen" sfeer in de film. Visueel vielen vooral de scenes op de ijsvlakte op. Kleine smetje dat Holkenberg nog niet continu kwaliteit weet te leveren, op enkele momenten net iets te.

Het is zeker geen vermakelijke of leuke film, die termen passen gewoonweg niet bij Brimstone maar het is wel een goede film. Een erg goede film zelfs.
De opbouw van Fanning's personage door de hoofdstukken heen, de opbouw van Pearce zijn karakter door de hoofdstukken heen om uiteindelijk in het laatste hoofdstuk tot climax te komen.

Een wolf in schaapskleren, een valse profeet. Script piekte in die scenes. Puur kwaad versus liefde..

Overduidelijk geen Bayformers dit. En dat merk je dan vooral in de actiescenes. Bij Bay was het allemaal groot, snel en ging er veel kapot. Je merkte veel meer de impact van metalen blikken die erop los ramden en schoten in de omgeving. Maar Knight kiest voor een volledige andere aanpak.

Buiten de openingsscene blijft de actie net als het verhaal klein en dicht bij elkaar. Bumblebee en Charlie vullen elkaar aan waarbij zij een 'coming of age' momentum heeft en Bumblebee zich zelf opnieuw ontdekt.

De Transformers zijn met veel oog voor detail gemaakt en de actie scenes zijn door het kleine karakater en kleurgebruik goed te volgen, dus veel meer in stijl van de 2007 Transformers film dan de wat latere delen waar dat aspect af en toe uit het oog werd verloren. Begrijp me niet verkeerd de grootsheid van Bay's actie climax in het laatste stuk van The Last Knight wordt nergens gehaald door Knight maar dat is in dit verhaal ook niet zo nodig.

Wat wel merkbaar is dat er een ander schrijversteam is geweeest deze keer. Met een duidelijke opdracht om wat aspecten van de vorige delen eruit te slopen. De humor is vrijwel geheel anders en hij werkt wonderwel. Voor de fans van de Bay delen zitten er een paar leuke easter eggs in verstopt. Wil je Bumblebee vergelijken met andere films dan zou ik het bijna een mashup van Pete's Dragon (de live action), Transformers 2007 en wat Iron Giant willen noemen. En vanuit comic aspect lijkt het op de rustigere afleveringen uit de jaren '80 en wat op de meer recentere Spotlight serie (van IDW).

Jammer dat Bumblebee wat weinig bioscoop aandacht krijgt deze kleine variant heeft genoeg bestaansrecht naast de steden slopende actie van Bay.