Opinions

Oh. Jammer. Maar dit was voor mij beduidend minder dan een Only God Forgives.

The Neon Demon doet me denken aan de videoclip Bad Romance van Lady Gaga. Een uitvergroting inclusief een waarschuwing over de illuminatie zoals Gaga dat ook al deed..

De beelden en soundtrack waren wel oké maar in vergelijking met OGF vond ik vooral beeld tegenvallen. Refn miste scherpte.

En het moment dat Refn met beeld en geluid helemaal los kon gaan is het meest lelijke stuk in de film. De mode show met de driehoeken. Zoveel mogelijkheden en dan zoiets povers laten zien.
In het verhaal ook nog eens het belangrijkste moment de transitie van Jesse. Onder invloed komen van. Het begin van het einde.
Vanaf dat moment wordt de hele film een stuk minder. Helaas.

Elle Fanning acteert wel sterk, grappig als je drie weken eerder Super 8 hebt gezien. Rest van de cast doet het ook goed inclusief Reeves.

Gave film. Mutanten in een iets andere setting. Een het feit dat niet meteen de hele wereld gered moet worden is sowieso in dit geval al een bonus.

Een variant als dit kan me beter bekoren dan sommige grootschalig DC of MCU films.

Op basis van de verhalen her en der had ik een film verwacht met meer ranzigheid en slechte grappen. Viel hartstikke mee. Uiteindelijk nog zelfs met moraal op de brave manier.

Beste goede film met flinke kritiek op nieuwsvergaring en de vercommercialisering daarvan. Niet nieuw uiteraard maar de verpakking brengt het op een frisse manier.

Gyllenhaal laat zien dat hij typetjes sterk weet neer te zetten. Aangezien zijn karakter alleen maar aan zelfverrijking denkt is er totaal geen gevoel bij de hoofdpersoon alleen maar een hoofdschudden als hij met zijn camera ongelukken en slachtoffers filmt.

De nachtscenes zijn goed gefilmd met veel kleur erin. De Dodge Challenger is natuurlijk ook helemaal top.

Noah,

laten we ermee beginnen om te zeggen dat het erbij een boekverfilming om gaat of je de essentie van het verhaal naar het witte doek weet te vertalen en niet letterlijk woord voor woord. Althans, dat is de manier hoe ik ernaar kijk. Een boekverfilming die de essentie perfect vertaalde was de Lord of the Rings trilogie, een boekverfilming die er compleet naast zat qua essentie was the Hobbit.

Noah is enkele hoofdstukken uit de Bijbel en qua essentie een best belangrijk moment. God reinigt de aarde maar geeft Noah de opdracht om de dieren te redden.
Het conflict wat Aronosky kiest voor Noah is de vraag : moet de mens overleven of niet?

En naar mijn idee is Aronofsky er heel goed in geslaagd om de essentie van het verhaal in het Boek te vertalen naar het witte doek. Ja, hij neemt een aantal vrijheden (bijvoorbeeld in de Bijbel staat dat alle drie de zonen een vrouw meenamen op de Ark, in de film slechts een broer. maar hij introduceert die vrijheden om het conflict in Noah uit te spelen.

Op het gebied van acteerwerk was mijn verwachting hoger gespannen dan op gebied van film als geheel. Dit omdat ik in de drie films die ik van Aronofsky heb gezien (The Fountain 5*, Reqium for a Dream 4*, Black Swan 4,5*) juist het acteerwerk werkelijk fantastisch vind. Helaas weet geen acteur dat hele hoge niveau in Noah te behalen. Crowe, Watson, Connelly, etc deden het adequaat. Ze vielen nergens door de mand maar het was ook niet het beste acteerwerk.

Iets dat ik in de bioscoop echt positief vond was het geluid in de film, misschien dat het door het Dolby Atmos systeem in de JT bioscoop komt, maar de achtergrond geluiden in weidse omgevingen, grotten, het beklemmende geschreeuw buiten de Ark klonken allemaal heel goed.
Eveneens de soundtrack van Clint Mansell is weer ijzersterk. Bij vlagen doet hij heel sterk denken aan de soundtrack welke hij voor the Fountain heeft geschreven, maar dan pompeuzer zonder negatief daarin door te slaan.

Het camerawerk en de special effect waren behoorlijk, de 3D oke (maar in de trailer van Edge of Tomorrow was de 3D beter).

Al met al genoten van de film, die zoals gezegd de essentie goed heet weten te behouden.

4*