Log

De Spaans-Italiaanse thriller “La Última Señora Anderson” speelt zich af in Engeland en draait om de welgestelde Arthur Anderson, wiens vorige echtgenotes onder verdachte omstandigheden zijn overleden. Wanneer ook zijn derde vrouw dood wordt aangetroffen in het zwembad, raakt hij opnieuw verwikkeld in een web van verdenkingen, verzekeringsgeld en politieonderzoek, geleid door de vasthoudende inspecteur Dunphy.
De film onderscheidt zich door een luxueuze, sfeervolle cinematografie, met opnames in een statige Engelse villa die doet denken aan de klassieke Hammerfilms en ook heel effectief gebruikt werd voor “Vampyres" van José Ramón Larraz. De soundtrack zorgt voor een dromerige, melancholische sfeer, vooral in de scènes waarin de spanning direct voelbaar is.
Het plot begint als een klassieke whodunit, met een sterke eerste akte vol mysterie rond de opeenvolgende sterfgevallen in Andersons omgeving. De film bevat typische giallo-elementen: onverwachte wendingen, verdachtmakingen, dubbelspel en een vleugje erotische spanning, mede dankzij de mysterieuze nieuwe buurvrouw Julie Spencer. Een obscure prent die naar mijn gevoel zeker de moeite waard is.

“Un Posto Ideale per Uccidere” is een stijlvolle en intrigerende giallo van Umberto Lenzi, die een geslaagde mix biedt van suspense, mysterie en erotiek. Een jong, vrijgevochten hippiekoppel (Dick en Ingrid) reist door Italië en bekostigt hun reis door naaktfoto’s te verkopen. Hun avontuurlijke en roekeloze levensstijl brengt hen uiteindelijk bij de villa van de mysterieuze Barbara waar de sfeer al snel omslaat van speels naar dreigend. De gastvrouw heeft namelijk haar man vermoord en wil het koppel voor de misdaad laten opdraaien.
Umberto Lenzi weet een broeierige, gespannen sfeer te creëren, waarbij het Italiaanse landschap zowel verleidelijk als gevaarlijk oogt. De felle kleuren en dynamische cameravoering versterken het visuele karakter van de film en plaatsen het verhaal stevig in de jaren zeventig, compleet met bijbehorende mode en culturele referenties. Ray Lovelock en Ornella Muti als het jonge koppel brengen een energieke chemie en geloofwaardigheid in hun rollen, waardoor hun afdaling in gevaar des te meeslepender wordt. Irene Papas schittert als de enigmatische Barbara en weet zowel te intrigeren als te verontrusten.
Het verhaal zit vol onverwachte wendingen en wist mij tot het einde te boeien. De balans tussen suspense en erotiek is typisch voor het giallo-genre, zonder dat het gratuit wordt. Een aanrader voor liefhebbers van klassieke Italiaanse cinema

“Saltburn” heeft blijkbaar veel stof doen opwaaien door zijn uitzinnige scènes en uitgesproken stijl, maar eerlijk gezegd vond ik het allemaal niet zo denderend. De film grossiert in overdaad en opzichtige rijkdom, maar weet daar geen scherpe satire van te maken. Ondanks de prachtige decors en het spel met klassenverschillen, blijft het allemaal aan de oppervlakte. De kans om een ouderwetse klassenkomedie neer te zetten, laat regisseur Fennell liggen.
De protagonist Oliver Quick is een buitenstaander die zich een weg baant in de wereld van de rijken, maar zijn motieven blijven vaag en zijn karakterontwikkeling is minimaal. In plaats van een intrigerende antiheld krijgen we vooral een karikatuur voorgeschoteld. Ook de rijke familie waar hij tussen belandt, is vooral een verzameling excentrieke types zonder echte diepgang. Hierdoor blijft het lastig om als kijker mee te leven of echt betrokken te raken bij het verhaal.
“Saltburn” is visueel aantrekkelijk en het acteerwerk is degelijk, maar het geheel voelt te veel als een stijloefening zonder hart.Voor wie houdt van over-the-top satire en absurde plotwendingen is dit misschien een aanrader, maar voor mij was het vooral een teleurstellende bedoening die zijn eigen ambities niet waarmaakt.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Een duister plattelandsdrama dat evolueert naar een beklemmende thriller die zich afspeelt op een afgelegen paardenboerderij in Pennsylvania. Kate is een dame die gebukt gaat onder het verlies van haar vrouwelijke levenspartner en met veel moeite de boerderij probeert draaiende te houden terwijl haar financiële situatie steeds nijpender wordt. Bovendien heeft ze voortdurend zorgen met haar dochter Claire, die worstelt met een ernstige drugsverslaving.
Wanneer Claire onverwacht terugkeert, getraumatiseerd en onder het bloed, wordt duidelijk dat haar problemen groter zijn dan ooit. De komst van Claire’s agressieve vriend Ryan en de gevaarlijke dealer Jackie sleurt moeder en dochter steeds dieper in een web van criminaliteit en morele dilemma’s.
De vertolkingen zijn overtuigend en cineast Pearce kiest voor een sfeervolle regie en een sombere, realistische stijl met een dreigende soundtrack, die de zwaarte van het verhaal onderstrepen. De film bouwt langzaam op, met veel aandacht voor de emotionele dynamiek tussen moeder en dochter. Halverwege schakelt het verhaal onverwacht over naar thrillerterritorium, met verrassende plotwendingen.
Aanbevolen voor liefhebbers van karaktergedreven thrillers met een duister randje. Ik heb me in elk geval vermaakt.

vote posted

Schotland 1986. Een aantal jongeren verdient geld door mensen op te lichten met valse geestenverhalen, gebruikmakend van medium-imago van een overleden moeder. Angela begint last te krijgen van hallucinaties, vergelijkbaar met die van haar moeder, die zelfmoord pleegde. Ze nemen een opdracht aan van Mrs. Greene, die klaagt over meisjesgeesten. Vijftien jaar eerder werden haar pleegkinderen dood aangetroffen met dichtgenaaide monden, en haar zoon Herman werd beschuldigd. Ondanks Angela's bezwaren accepteert haar broer Jackson de klus uit geldnood. Dit brengt hen echter in groot gevaar.
De film heeft te veel plotlijnen en thema’s, wat het rommelig maakt. Het mist verrassing en echte angst, en het slot is gehaast en onlogisch, waardoor veel vragen onbeantwoord blijven en de climax onbevredigend is.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Na het niet onaardige “Get Out waren mijn verwachtingen voor Jordan Peele’s tweede film, “Us”, redelijk hoog gespannen. Helaas weet de film die niet waar te maken. Waar “Get Out” een scherpe maatschappijkritiek en een strakke spanningsopbouw had, voelt “Us” vooral als een overambitieuze poging om te veel thema’s en symboliek in één verhaal te stoppen. Het script is ook nogal rommelig. Het resultaat is een film die chaotischer en minder gestructureerd is dan zijn voorganger, waardoor de boodschap en de impact verwateren. De prent blijft voor mij steken op een matig niveau.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

De jonge novice Narcisa (goed vertolkt door Aria Bedmar) arriveert op een voormalig klooster - nu een school voor meisjes - om er les te geven. Haar komst wordt al snel gevolgd door vreemde gebeurtenissen, dromen en bovennatuurlijke verschijnselen die haar geloof en geest testen. Het klooster blijkt duistere geheimen te verbergen.
“Hermana Muerte” is een conventionele horrorfilm die draait om spanning en sfeer. De film heeft een benauwende en mysterieuze sfeer, versterkt door het claustrofobische klooster en de religieuze symboliek die door Plaza wordt ingezet. De sets en cinematografie zijn zorgvuldig: het klooster wordt overtuigend weergegeven, en de cameravoering is doordacht en effectief.
De film bevat verschillende symbolische elementen zoals een bloedende rozenkrans, dromen over ogen, en een gemummificeerde hand, die niet altijd logisch in het verhaal zijn ingebed. Het script kan verwarrend overkomen, hoewel de angstsfeer aanwezig is. Geen topper, maar wel onderhoudend voor fans van religieus getinte horror.

Een groep criminelen ontvoert de dochter van een maffiabaas, met als einddoel het losgeld van 50 miljoen dollar te bemachtigen. Ze nemen het meisje mee naar een groot, afgelegen huis, maar al snel blijkt dat Abigail geen gewoon kind is: zij is een vampier en begint een bloedig kat-en-muisspel met haar ontvoerders.
“Abigail” brengt een mix van horror, humor en gore, met veel bloed en special effects die het gore-gehalte hoog houden. De balletachtergrond geeft Abigail een unieke karaktertrek aan het titelpersonage en de jonge actrice Alisha Weir speelt haar rol overtuigend. Wellicht is de film vermakelijk voor liefhebbers van moderne horrorkomedies, maar het over-the top gaande script kon me persoonlijk maar matig bekoren. Ik verkies bloedernstige horror nu eenmaal boven komedie. Toch een nipte 5/10.