Eerst en vooral worden de verhaallijnen van de liefdesdriehoek en het overspel van de vader goed opgebouwd en ze lopen parallel door elkaar heen. Het gedrag van Lilly tegenover haar vader verandert naargelang haar eigen ervaringen. Op het einde van de film worden enkele gevolgtrekkingen over de eerder opgesomde thema's rondgestrooid. Het intellect stukje wordt tenslotte ook nog eens goed onderbouwd met symboliek, camerapositionering en kleurengebruik.
Er waren wel 2 zaken die mij stoorden. Ten eerste hebben we de vreselijk acterende David/vreselijke rol en de manier waarop Gerri zo vluchtig de dood van haar vader achter zich kon laten maar misschien deed Naomi dit bewust om zich aan de essentie van het verhaal te houden. Een betreurende beslissing mijns inziens. Anders was het een 3,5*, maar nu houd ik het op een 3,0*