Log

Gezien in het vliegtuig in etappes. Ik slaap slecht in vliegtuigen, deze film heeft me daarentegen meerdere malen zo slaperig gemaakt, dat ik best veel van de vlucht heb kunnen slapen. En dat is best een prestatie, want het onderwerp vind ik eigenlijk erg interessant. 0,5*.

Altijd leuk om Plaza te zien, maar verder is deze film aan de matige kant. Ik had het idee dat de dialogen wat stroef verlopen, maar het is lastig precies een vinger op te leggen. Het plot rondom het karakter Chad is enorm voorspelbaar. Dieptepunt van de film is de Justin Bieber scene. 1,5*.

Gekeken omdat Pascal tegenwoordig de hype is. Voor mij een beetje apart, ik heb hem ook gezien in Narcos, waar hij er wat mij betreft beter uitziet, maar goed. Als acteur stelt hij in ieder geval niet teleur. Dat doet deze film ook niet. Het is allemaal niet erg vernieuwend, maar de film schetst een aardig profiel van een professionele koppelaar, die zelf nogal cynisch is. De uitwisseling van gedachten tussen haar en het karakter van Pascal is met name interesant. Dat de afloop zich laat raden doet verder niet veel afbreuk. 3*.

vote posted

Begint aardig, en is redelijk stomend, maar wordt steeds ongeloofwaardiger. Het andere stel kan dingen in illegale dingen in een contract zetten, dat maakt het niet legaal. Net zoals in Nederland krijgt geldt ook in Canada dat een autopsie uitgevoerd wordt bij een onnatuurlijke dood. De vergiftiging van de partner van de hoofdpersone zou dus de autoriteiten opgevallen moeten zijn. Portretrecht van de hoofdpersone wordt geschonden. Hoofdpersone kan blijkbaar mensen blind maken en er mee wegkomen. Noem maar op. Het kost de film flinke punten. 1,5*.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Toen ik begon met anime kijken vergeleek ik elke film met Miyazaki's Spirited Away. Het was een soort toetssteen voor alles. Gaandeweg zag ik dat er veel meer was dan die film, alleen al in het oeuvre van Miyazaki zelf. Zijn hoogtepunt voor mij, The Wind Rises, is niet bepaald vergelijkbaar. Die film was aangekondigd als zijn laatste, maar met The Boy and the Heron heeft Miyazaki toch weer een nieuwe film uit zijn hoed getoverd.

Opmerkelijk genoeg is dit een film die ik nu juist wel met Spirited Away wil vergelijken, aangezien in beide films de hoofdpersoon terecht komt in een andere, zeer fantasierijke wereld waarbij mij de logica van waarom de ene gebeurtenis uit de andere voortvloeit soms totaal ontgaat. Maar deze film is vele jaren jonger en dat is te zien aan de animatie die spectaculair is. Ondanks het verwarrende plot, heeft de film wel een erg verrassend, maar passend einde. De film evenaart zeker niet The Wind Rises, maar was zeker het uitstel van Miyazaki's pensioen waard. 4,5*.

Erg gaaf, want ontzettend creatief. Ik ben gek op surrealisme en deze film biedt dat in ruime mate. Zeker in het begin blijf je verrast worden. Naar het einde toe wordt het plot dramatischer en transformeert de film langzaam naar zwart/wit, wat ook een interessante vonst is. Wel heb ik het idee dat ook de creativiteit wat afneemt naar het einde toe, het zal ook door het drama komen, maar zorgt wel ervoor dat ik op 4* in plaats van 4,5* uitkom.