Opinions

Niet onaardig deze Argentijnse thriller. Soms een tikkeltje te dramatisch spel van de cast maar het verhaal is onderhoudend.

Verwacht niks wereldschokkends, maar het is een onderhoudende film. Goed kijkbaar, vlot en vrij sfeervol.

Onderhoudende film, mooi in beeld gebracht. Aantrekkelijke vrouwen ook. Het wat ingewikkelde verhaal is hier en daar ronduit theatraal maar al met al prima kijkbaar dit.

De teksten die de heer Scorsese zijn cast laat spuien vind ik geweldig en de heren spelen sterk. Toch kan dit alles er niet voor zorgen dat ik drie en een half uur geboeid heb zitten kijken.

Film1 heeft deze film vandaag laten zien, dit was al lang zo gepland overigens.

Onderhoudende film over het leven van Margaret Thatcher waarin uiteraard de nadruk ligt op haar opkomst en functioneren als MP.

Door het laatste gedeelte van haar leven als ijkpunt te gebruiken en vandaar terug te blikken, geeft de film mijns inziens een wat vertekend beeld. De barones heeft iets aandoenlijks, met behoorlijk wat scenes met humor. Niet echt een Iron Lady , eerder één van porselein.

Het acteerwerk van Meryl Streep en de rest van de cast is haast onberispelijk en alles ziet er fantastisch uit.

Door het lezen van de necrologieën en het bekijken van deze film heb ik een aardig beeld gekregen van de barones.

Iron Man 2 is het een komedie of een actiefilm? En het staartje heeft wat weg van een romantisch drama. Het is in ieder geval niets bijzonders maar Ms Johansson krikt de film met haar strakke pakjes en rokjes voor mij op naar een voldoende.

De rest van de film ziet er ook best aardig uit.

De rol van Mr Rourke vind ik geinig, daar had ook wat meer uitgehaald mogen worden. Het is geen film waarbij ik heb meegeleefd met de karakters, het is goed kijkbaar en daar is dan ook alles mee gezegd.

Gewaagde film die behoorlijk politiek-incorrect is en waarin voornamelijk prachtig Duits wordt gesproken. Het verhaal wordt met humor en vaart verteld. Vermakelijk. Redelijk tot goed, vooral Julia Dietze is me bevallen.

Mr Noé heeft een voorliefde om clubs die een centrale rol spelen in zijn film klinkende namen te geven. The Void vind ik een mooi begrip, Rectum daarentegen is enigszins humoristisch, maar ook plat en wat puberaal. Dit vergelijk kun je tot op zekere hoogte doortrekken voor de complete films.

De confronterende en choquerende verkrachtingsscène schiet mijns inziens haar doel voorbij. Dit is choqueren om het choqueren, haast puberaal kijken tot hoe ver je kunt gaan.

Het bevreemdende camerawerk en geluid, de vertelwijze, allemaal interessant, maar ik heb met moeite de film uitgekeken. Mr Cassel speelt op overtuigende wijze een onsympathieke proleet en ook het overige acteerwerk is prima. Het probleem zit hem in de weerzinwekkendheid en het onrealistische -niet helemaal het juiste woord- van de gebeurtenissen.

Zo vindt de verkrachting plaats op een plek waar een dame met gezond verstand nooit alleen doorheen zou gaan, ook al wordt zo geadviseerd door een verslaafde prostituee. Met andere woorden, cinematografisch is een tunnel een mooie plek om een brute verkrachting te doen plaatsvinden, maar het is niet erg realistisch dat een schitterende vrouw in dergelijke kledij eventjes alleen door zo'n tunnel gaat.Helemaal niet als ze ziet dat iemand anders bedreigd wordt. Nu moet u niet denken dat ik zoiets heb van 'ze maakt het er zelf naar, hoewel deze spagaat in het denken toch de kop opsteekt. In Serieus, die Marcus zal zichzelf nooit vergeven dat hij haar alleen naar huis heeft laten gaan. In die zin is het knap dat Mr Noé de kijker haast dwingt om over dergelijke morele kwesties na te denken. Beethoven is fraai zo aan het einde.
Drie½ bruin sterretje, ik vind de film persoonlijk wat te wild van stijl en hier en daar inhoud

La Isla Minima is best een sfeervolle film met fraaie beelden van het zompige landschap en met degelijk acteerwerk. Verhaal is wel behoorlijk standaard en de ontknoping vind ik nogal teleurstellend. Had meer ingezeten.

Ben hier niet zo kapot van. We krijgen één type beelden voorgeschoteld en de personages worden niet echt uitgediept. Ook maakt een gedeelte van de cast zich schuldig aan over-acting. Het resultaat is een onderhoudende maar ook tamelijk saaie en voorspelbare film. De slotscenes zijn wel aardig eindelijk wat actie.

Visueel aantrekkelijke film waarbij ik de indruk krijg dat de heer Anderson zijn creativiteit wat beteugelt heeft. De thema's Japan en honden zijn geinig en er zit ook zeker humor in de film maar echte dijenkletsers zitten er niet in. Betrap me er wel op dat ik de hond die ik net ben tegengekomen toch iets anders bekijk. Al met al erg leuk om gezien te hebben maar niet indrukwekkend.

Tegenvallend. De typisch Noord-Amerikaanse sfeer is aardig gevangen Detroit leent zich daar ook goed voor. Maar als geheel oogt de film wat goedkoop.

Acteerwerk is matig en het plot is een herhaling van zetten met vrijwel ontbreken van een climax.

Aardige film met een sympathieke cast en een positieve boodschap. Wel is het zo nu en dan een wat kleffe hap.

Deze film heeft mij niet echt weten te bekoren het is dat Charlize Theron meedoet, dat maakt het kijken nog wat aangenaam. Over de actie, tja redelijk en aardig in beeld gebracht maar het verhaal is dermate 13 in een dozijn dat het niet echt weet te bekoren.
Een stel zachtaardige boeven gaat met een wraakmotief , ook al zo'n enorm cliché waardoor de gemiddelde kijker sympathie voelt voor de hoofdpersonen, een kraak zetten. De humor in dit soort films komt ook altijd maar weer van dezelfde plank.
Ik ga verder geen woorden meer vuilmaken aan deze film terecht dat ik zo lang heb gewacht dit te kijken.

Mooie film met sterk acteerwerk en scenario. Het gegeven dat alles zich binnen een kleine gemeenschap afspeelt, versterkt de sfeer en kracht van de film, Hoe is het toch mogelijk dat bijvoorbeeld Nederlandse films zo schril afsteken bij Deense cinema? Hopelijk is één of andere student daar nu op aan het afstuderen.

Indie film gebaseerd op het boek De dood van Ivan Iljitsj geschreven door Tolstoy. In een Brett Easton Ellis achtig milieu met veel cocaïne maken we kennis met een aantal personages die behoorlijk realistisch overkomen, egoïstisch en verdorven als ze zijn. Goed voorbeeld van het egoïsme en het volslagen losstaan van de realiteit zijn de scenes tijdens de begrafenis.

Een eenzaam en leeg bestaan heeft Ivan. Ik vrees dat het de makers gelukt is om een realistische schets te maken van de wereld van B- en pornofilms. Het acteerwerk en ook de soundtrack met werk van Wagner en Chopin zijn in orde. Leuk om Tiffani Thiessen weer eens te zien trouwens daar had ik in mijn tienerjaren een crush op.