Opinions

Een weinig succesvolle sjacheraar staat centraal in deze film, Bruno is de naam. Hij leeft met zijn vriendin Sonia en baby Jimmy in de marge. Het acteerwerk en het script vind ik de pluspunten van deze film. Mij persoonlijk spreekt deze film niet echt aan.

Barbara Lennie vind ik een fijne actrice sinds ik haar in Magical Girl (2014) heb gezien. Als er een film met haar voorbij komt dan kijk ik m dan ook graag.

Hier is een tamelijk fascinerende situatie ontstaan die fraai in beeld wordt gebracht en verbeeldt wordt door de twee hoofdrolspelers.

Frisse film met een leuke cast en het ziet er allemaal fraai uit. De chemie tussen Enola Holmes en de Lord ben z'n naam kwijt, is ook sterk aanwezig. Ms Brown lijkt de film haast moeiteloos te dragen met haar sprankelende spel en ook de bijrollen zijn aardig ingevuld. Het plot is wat ondergeschikt maar door de vaart en het plezier wat ervan afspat een fijne film.

Zo lijpe shit ouwe.
Best een belevenis deze film, was zelf ook knetterlijp tijdens het kijken maar heb toch wat kritische kanttekeningen. Zo vind ik de herhalingen van dezelfde situaties wat overbodig, zoals van het fatale ongeluk. En af en toe doen me de hallucinaties vooral denken aan een opgepompte screensaver. Iets heel anders, die zus hè, die is niet helemaal 100% of heb ik het mis? Ze zegt op een gegeven moment dat ze niet langer het mentale vermogen heeft van een 5-jarige, maar veel hoger dan 12 jaar geef ik haar verstandelijk vermogen niet.
De film heeft me wel gepakt, zat er helemaal in. Een thema als de dood en een onderwerp als drugs spreken me dan ook aan.
Gave film, 4 sterren

Kijkbaar dit, maar het is echt een B-film, een soort tv-film.

Acteerwerk en de dialogen zijn pover. Het verhaal is ook niet echt origineel of sterk.

Matig.

De in en in goede mens Robert McCall (misschien niet zijn echte naam) neemt het eigenhandig op tegen de Russische mafia te Boston. Hoewel in en in goed knippert onze held nog niet met z'n ogen als hij vijf man omlegt. Het levert een onderhoudende verstand-op-nul-film op met Denzel Washington in een rol die hem goed ligt.

Onderhoudende film met een verhaal dat elementen bevat van 1984 (Orwell) en Brave New World (Huxley). Visueel is de film niet bovengemiddeld interessant maar het kan er mee door, acteerwerk van de heer Bale is in orde. Prima vermaakt.

Het idee is tamelijk origineel en pakt ook best goed uit. De heer Hitler heeft zo nu en dan best scherpe observaties over de moderne maatschappij en de confrontaties met gewone Duitsers zijn leuk om te zien. Ook wordt Hitler sterk neergezet door Masucci. Het plot met de tv optredens, de vloggers en de film kan mij een stuk minder bekoren. Maar al met al toch leuk om gezien te hebben.

Onderhoudende gevangenisfilm met een volhardende en inventieve protagonist die het respect van vrijwel al z'n medegevangenen weet te winnen. Van de andere personages komen we eigenlijk meer te weten dan van Frank Morris.

Degelijk.

In deze film wordt een beeld geschetst van de impact van de heer Escobar op kleine schaal, in familiekring. Dit is een interessant uitgangspunt maar de uitwerking houdt niet over wat mij betreft. Zo is het eerste uur saai en traag te noemen. Het laatste deel is echter spannend en krikt mijn waardering wat op.

Misschien is twee Nederlandse films kort achter mekaar kijken wat teveel van het goede maar alla. Het verhaal vind ik wel geinig, hoewel weinig origineel maar het acteerwerk is over het geheel genomen niet al te best. Met name Bastiaan Ragas lijkt zijn teksten voor te lezen.

Sterk drama over een vrouw die heel graag een kind wil adopteren. Ze lijkt blind voor de onaangename signalen die ze op haar weg tegenkomt en gaat er helemaal voor.

De typering misdaad begrijp ik in zekere zin want er worden smerige spelletjes gespeeld en Malena zelf gaat ook zeker niet vrij uit. Maar eigenlijk is dit een honderd procent drama.

Knap gespeeld door Barbara Lennie en ook de rest van de cast is in orde. Het filmwerk is hier en daar prachtig met statische beelden van de omgeving tot handheld achtig werk in bijvoorbeeld het ziekenhuis.

Geen niemendalletje.

Het kleine broertje van El Laberinto del Fauno, een sfeervolle film voor het overige niet heel interessant. Goed acteerwerk, aardig verhaal en sfeervol en mooi dat thema fantasma.

Drie sterren

Deze Spaanse klassieker bekeken en ik vind hem toch een tikje tegenvallen. Dat de film destijds zo hoog werd aangeschreven en de tijdgeest in ogenschouw nemend kan ik me de hoge waardering evenwel voorstellen.

Het tempo van de vertelling is laag en hoewel ik daar geen probleem van maak, gebeurt er niet veel.

Ana Torrent draagt de film en dat is buitengewoon knap. Het verlegen maar dappere meisje Ana heeft een enorme uitstraling en een expressief gezicht. De symboliek ligt in deze film voor het oprapen en is veelbesproken.

Niet mijn favoriete Spaanstalige film.

Boeiende film over een ontsnapte man die zich ontpopt als een ware overlever, wiens technieken soms behoorlijk onorthodox zijn. Deze hoofdpersoon spreekt geen woord, maar wekte desondanks mijn sympathie op. Mooie beelden van de verschillende landschappen bovendien.

Aanvankelijk een wat kabbelend gebeuren met jonge mensen die tamelijk zorgeloos van de zomer genieten. De romantische verwikkelingen die volgen zijn tamelijk saai en langdradig als je het mij vraagt. Wat op de achtergrond gebeurt is eigenlijk interessanter.

Het is mooi gefilmd, prachtig helder zwart wit.

Comedy die zichzelf gelukkig niet serieus neemt waardoor een geinig sfeertje ontstaat. Dit sfeertje en de bijrollen zoals die van Mr Jones en Mr Damon vind ik de sterkste punten van de film. Voor de vier hoofdrolspelers zie ik een minder succesvolle carrière in het verschiet. De muziek met als hoogtepunt het optreden van David Hasselhof en aan het begin Mr Damon vind ik ook sterk.

Door de bewuste fouten van de makers zoals de Manchester United fans in hartje London en vele anderen is de film haast meer een persiflage op de kennis van Amerikanen over Europa dan over het continent zelf.

2 en een half sterretje

Een haast serene sfeer heerst er in Santa Irene waar met name Eva indruk maakt. De broedertwist is een tamelijk leeg subplotje wat mij betreft. Aardig om gezien te hebben maar ben er niet ondersteboven van. Daarvoor is het te voorspelbaar.

Aangename film dit die het typisch Amerikaanse college gebeuren en de kameraadschap in een sportteam goed weet te vangen. Door de chemie tussen de acteurs onstaan geinige situaties maar echte dijenkletsers zitten er niet tussen. Het valt mij overigens nog mee dat we de heren nog op een honkbalveld in actie zien. Hield er rekening mee dat dat als een soort gimmick niet gebeuren zou.

Een hoop creativiteit en leuke rollen van het gezin wat een aantal mooie scènes oplevert. Voor mij persoonlijk echt teveel actie, ik vind dat al gauw vervelend worden. Krappe voldoende.

Will Ferrell speelt een man die binnen een dag zijn baan, vrouw en huis kwijtraakt waarop hij besluit om op een stoel in de voortuin te gaan zitten omringd door de spullen die vrouwlief op straat heeft gezet.

Een komedie is het niet, maar ook niet puur een drama. De film is behoorlijk traag en zo nu en dan hartverwarmend. Ferrell doet het best aardig in een voor hem ongebruikelijke rol.

Het verhaal is behoorlijk interessant en tamelijk bizar. Door de makers wordt een hoop op typisch Amerikaanse wijze gesuggereerd wat niet helemaal wordt waargemaakt. De laatste afleveringen brengen weinig nieuws en voelen tegelijkertijd afgeraffeld aan.

Erg veel talking heads bovendien.

Zeker te doen op een brakke middag maar het is niet meer dan een aflevering Cluedo op de Balkan. De plot is wel geinig en Hercule Poirot die houd je niet voor het lapje. In de reeks is dit wel een van de minderen die ik heb gezien.

Behoorlijk trage film waarin op de keper beschouwd niet zo gek veel te zien is maar wel een hoop wordt gesuggereerd.

De cast is voor mij onbekend, op Baer na die de echtgenoot speelt. Het acteerwerk is redelijk.

De muziek, vooral die van Sjostakovotsj is fraai.

Onderhoudend maar niet veel meer dan dat. De knettergekke Stalin komt niet echt uit de verf. De film bevat ook een kleine verwijzing naar de in 1952 geboren Vladimir Poetin.

Benieuwd als ik was naar wat de heer Scott hiervan gebrouwen heeft ben ik gaan kijken. Het ziet er allemaal piekfijn uit met name de 7 plagen maar toch mist er iets en dat ligt denk ik toch wat aan de cast. Daarnaast kent de film een paar behoorlijk saaie stukken. Redelijk.

Sterke film dit. Het verhaal wordt fraai uit de doeken gedaan, het klopt gewoon in deze film. De sfeer die wordt neergezet, het tempo.

De teksten zijn soms behoorlijk bruut wat de film iets authentieks geeft.

Heb er van genoten.

Redelijk onderhoudende film met een bijdrage van de heer Paulusma. Acteerwerk is heel behoorlijk alleen vind ik de gehele film op het einde wat uit de bocht vliegen en aan kracht verliezen. De heer Brody speelt overtuigend een linkse pluis.

Gortdroge biopic met name ook qua stijl. De experimenten die getoond en besproken worden zijn interessant en het doorbreken van de vierde wand werkt hier verfrissend.

Heb deze film twee keer gezien waardoor hij nu wat saai overkomt, maar ben hier al met al slechts gematigd enthousiast over. En Milgram is Hebreeuws voor granaatappel.