Candyman (1992)

Absoluut 1 van de betere horrorfilms en mijn favoriete. Heb hem nu al meerdere keren gezien en blijft me intrigeren. Het droefgeestige sfeertje van een achterbuurt in Chicago, de mythe rond de Candyman, de onheilspellende bijen, de psychologische spelletjes, de duistere muziek.. Ik smul er van. Tony Todd heeft het ook gewoon in hem om de engerd te spelen dus deze rol stond hem op het lijf geschreven. Er volgden nog 2 andere delen, maar deze blijft wel de betere en moet elke horror liefhebber gezien hebben, want zo worden ze niet meer gemaakt. 5 sterren

You called? Reizen in het buitenland zijn altijd een mooie gelegenheid om een filmpje op Netflix mee te pakken, wat niet opgenomen is in het Nederlandse aanbod. Zo ook Candyman, een film die ik normaal niet snel zou kijken, maar op deze manier toch een kans gaf. Ik had her en der wel wat verhalen gehoord maar verwachtte eigenijk een simpele slasher. Groot was de verassing dat Candyman een verassend intelligente horror is die een stuk dieper gaat dan de omschrijving doet vermoeden. Dit alles vergezeld van een prachtig hypnotiserende soundtrack, die steeds beter wordt naarmate je hem vaker hoort. En daarnaast stamt deze horror nog uit de goede oude tijd waarbij ze nog gebruik maakten van praktische effecten in plaats van spuuglelijke CGI! Hoewel het verhaaltechnisch dus wel goed zit was ik wel enigszin teleurgesteld door Candyman zelf. Hoewel zijn verschijning tot op zekere hoogte ook wel heel tof gedaan is, joeg hij mij op geen enkel moment schrik aan. Ook de haak die als moordwapen gebruikt werd, vond ik vandaag de dag behoorlijk achterhaald overkomen , al moet je er natuurlijk wel rekening mee houden dat je naar een film uit 1992 zit te kijken. Nog een nadeel vond ik dat, hoewel het verhaal sterk is, het wat mij betreft wel iets vlotter op gang had kunnen komen. Toch is Candyman in zijn totaliteit zelfs anno 2018 nog, een frisse wind op horrorgebied. De balans tussen drama en horror is precies goed, en bevat nét dat einde wat een tikkeltje over de kop gaat maar de film wel met een klapper laat eindigen (in positieve zin). En dan die geweldige soundtrack weer.. 3,5*

Meer een artistieke horrorfilm De associaties van Candyman met termen als "gore" en "shocking" vind ik erg overtrokken. Het gaat echt wel meer om sfeer : de ranzigheid van de grootstad met graffiti, beton, afvalbergen, volgescheten en bespetterde toiletten (dat was nog het meest gore aan de film). Het gebruik van vuile kleuren moet het decor van stedelijk verderf nog troostelozer maken dan het al is. Verder ook de bijna mystieke muziek met zware orgels en hemelse chorussen. Helen, die onderzoek doet naar een hardnekkige urban legend, "the candyman", wordt geconfronteerd met een sinistere figuur die haar wil toevoegen aan zijn angstaanjagende legende.. . In zekere zin is Candyman net als Freddy Kruger een moordenaar die enkel kan verder bestaan als mensen erin geloven. . Toen ik deze film zag op VHS vroeger deed het me weinig, misschien omdat mijn mindset voor horror er toen niet op afgestemd was. Het is nog steeds een film met gebreken (Candyman is niet bepaald iconisch en angstaanjagend). maar ik zie ook heel wat kwaliteiten die me vroeger niet waren.opgevallen. Virginia Madsen zet hier misschien wel de beste rol van haar carrière neer.