The Way (2010)

Redelijk verfilmd verhaal met prachtige shots en een goed spelende Sheen. Aan het verhaal ligt het niet en aan Sheen in de hoofdrol ook zeker niet. En ondanks dat de locaties gedurende de tocht ook mooie plaatjes oplevert is het geheel niet heel bijzonder. Vooral de stereotype bijrollen vond ik eerder vervelend dan sympathiek. Een uiteraard blowende Nederlander, een verbitterde vrouw en een Ierse schrijver zonder inspiratie waren voor mij geen interessante personages en leken eerder een rol te spelen om het verhaal interessant te houden dan dat ze dat zelf waren. Het is dan wel gebaseerd op een waargebeurd verhaal maar dit was allemaal iets te dik aangezet en toevallig vond ik. De film kent ook zeker een aantal mooie momenten en scenes alleen niet genoeg om mij de volle 2 uur mee te slepen in hun tocht. Daarvoor zitten er toch te veel clichés in om realistisch over te komen. Aardig om een keer gezien te hebben maar voor mij niet meer dan dat. 3*

Direct na de film had ik een feelgoodmood en had ik prompt vier sterren gegeven. De sfeer, het avontuur, de beelden, het tempo, dat Hollandse typetje ertussen, de herkenbare momenten van het op reis zijn en zomaar ineens 'opgezadeld' zitten met een uiteenlopende mix van persoonlijkheden met verschillende nationaliteiten en een verschillend reisdoel. Het redelijke complete beeld dat de makers proberen te schetsen van de tocht. En Martin Sheen als de starre Tom, die een sterke vertolking neerzette en me om een of andere reden deed terugdenken aan Jack Nicholson in About Schmidt en Michael Douglas in Falling Down. Een week later (nu dus) is er toch weinig blijven hangen van de film. Als ik me zo'n lange tocht voorstel, dan denk ik vooral aan lichamelijke ongemakken, mentaal afzien en afzondering, maar daar ging de film toch niet echt over. Ook herinner ik me enkele zwakke scenes, zoals de scene waarin het Ierse personage werd geïntroduceerd, die acteur vond ik meer weg hebben van een toneelspeler. En de karakters en hun verhaal bleven toch een beetje stereotypisch en oppervlakkig.

Feelgood in optima forma. Heerlijke wandel roadmovie die keurig binnen de kaders van het genre blijft. De clichés buitelen over elkaar heen en nergens wordt het echt spannend. Maar o o o mensen, wat is het heerlijk om af en toe eens te verzuipen in een niets aan de hand film met puike acteurs, prachtige beelden en een soundtrack die je soms lekker mee kunt zingen. En er valt nog wat te lachen ook, dus wij hebben een dikke 2 uur met een glimlach om de mond gezeten. Zo komen we de corona-tijd wel door.