Geweld in films

En dat terwijl TDK een vrij brave film is. Kijk de laatste Rambo, The Raid of Expendables. Dat is pas geweldsporno.

Er zijn toch heel wat onderzoeken die wel degelijk in de richting wijzen dat geweld in films / op televisie invloed heeft op de mate van agressief gedrag van mensen.

Zie bijvoorbeeld deze link. (Ik kan me herinneren dat ik op MM al wel eens wat andere onderzoekjes heb gepost, maar die zie ik in dit topic niet terug.)

Heb de discussie verder niet gevolgd, en als het over The dark knight gaat dan lijkt me dat een wat ongelukkige aanleiding.

Ik vind TDK behoorlijk extreem. Het is niet alleen vanwege het fysieke geweld maar ook vanwege het psychologische geweld dat ik in deze film afkeur. Juist de personage The Joker gespeeld door Heath Ledger roept mateloze bewondering op onder de fans.

Het gaat hier om een persoon die in zijn geest minstens zo verrot is als de psychopaten die buiten de film bloedbaden aanrichten. De redenering van de meest fans "het is maar een film" vind ik een erg naïeve en kortzichtige redenering. Bewondering voor een filmpsychopaat mag dus blijkbaar, maar voor een echte psychopaat niet. Dat is meten met twee maten.

Een film is niet echt, wordt er dan gezegd. Maar daarbij wordt vergeten dat een film diepe indruk kan maken op ons onderbewuste. Anders gezegd: dat het psychologisch op een heel diep niveau kan aanspreken. De gevaarlijkste redenering is eigenlijk: het is maar een film. Of met een game: het is maar een spelletje. Why so serious? The Joker is maar een stripfiguurtje, er zit verder niets achter. Dat is wat ik hier heel erg vaak hoor.

Maar vanuit psychologish gezichtspunt is The Joker een personificatie van het kwaad die vooral door zijn boosaardige charme en "humor" mateloze bewondering afdwingt. Maar als iemand dan werkelijk doet wat deze filmpsychopaat doet, dan wordt dat ineens afgekeurd. In fantasie mag je dus moorden dat het een lust is, maar in werkelijkheid niet. Merkwaardige instelling...

oke bedankt het is me inmiddels duidelijk.

De waardering is er niet zozeer voor de joker als personage, maar voor de acteerprestaties van Heath Ledger en het sublieme script. Je moet zien dat batman in zekere zin het omgekeerde is van de joker. Batman heeft zichzelf een zeer strikte morele code opgelegd, waardoor zijn heldenwerk niet omslaat naar slechtheid. De joker wijst elke morele code af en is in wezen een anarchist.

De joker is zo interessant omdat we gewend zijn slechteriken te zien met enige moraliteit. Ondanks de afwezigheid van dit is de Joker een zeer 3dimensionaal personage geworden. De waardering is er echt niet omdat de joker bloedbaden aanricht of omdat hij een psychopaat is. Batman oogst minder waardering omdat het, ondanks de zeer sterke acteerprestatie van Bale, een vrij gangbaar personage is.

Er is nooit bewezen dat films, games of ander entertainment zo'n significant effect hebben dat mensen gedreven kunnen worden tot psychopathische daden. Desondanks wordt het steeds weer bij elke tragedie naar boven gehaald door een stelletje moraalridders. Lekker makkelijk, want men hoeft niet kritisch te kijken naar de sociale verhoudingen in een samenleving; dat veel daders sociale verschoppelingen zijn, wordt vaak maar vergeten. Nee, games en films hebben schuld. Scapegoating in optima forma.

Het antwoord heb ik je in april al gegeven. Vroeger was ik mij nog niet zo bewust van de uitwerking van geweld op de psyche. Ik keek naar gewelddadige actiefilms gewoon omdat de leeftijdsgenoten om mij heen dat ook deden. Later kreeg ik meer behoefte aan ander soort films waarin geweld niet de boventoon voert. Die hoge scores heb ik later aangepast omdat mij daar op gewezen werd, maar blijkbaar heb ik nog niet alle scores een upgrade gegeven. Goodfellas vind ik overigens net als de Godfather tot de beste films behoren die er over de maffia gemaakt zijn. Maar de expliciete geweldscenes in die films staan mij tegen. Psychologisch zijn die films ijzersterk. Wat Tarrentino betreft ben ik het helemaal met je eens, wat wordt die man overschat!

Kom op zeg. Iedereen kan fictie en realiteit onderscheiden toch? Ik vind dit zo'n kuldiscussie altijd! Wat doen we met opruiende teksten in de muziek? Of opruiende muziek an sich? Wat doen we met de journaalbeelden van geweld? Een boek als 'American Psycho'? Stripboeken?

De verantwoordelijkheid ligt bij de mens zelf! Simpel. Niet af gaan schuiven op een film. Bah!

@misterfool

Je schrijft: De waardering is er niet zozeer voor de joker als personage, maar voor de acteerprestaties van Heath Ledger en het sublieme script. En even verder:

De joker is zo interessant omdat we gewend zijn slechteriken te zien met enige moraliteit. Ondanks de afwezigheid van dit is de Joker een zeer 3dimensionaal personage geworden.

Het gaat dus wél om het personage van de Joker, en de invulling die Ledger daaraan geeft, die het publiek intrigeren en fascinatie en bewondering opwekken.

Tenslotte schrijf je: Er is nooit bewezen dat films, games of ander entertainment zo'n significant effect hebben dat mensen gedreven kunnen worden tot psychopathische daden. Maar dat is niet waar. Er is wel veel onderzoek gedaan naar de effecten van gewelddadigheid op televisie, zie de verwijzing van eRCee eerder in deze discussie. Deze wetenschappelijke onderzoeken stellen vast dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen gewelddadige films en gewelddadig gedrag.

Compleet eens Ramon. Er zijn tal van zaken die iemand beinvloed zowel op positieve als negatieve manier, maar dat ligt aan zoveel acpecten van binnen het individu en alles om deze heen. Het zal vast dat niet iedereen (even) goed het onderscheid kan maken, maar dat ligt aan het individu (vul invloed/historie/ etc x en y in).

Je trekt een scherpe grens die er niet altijd is. De wereld is niet zo overzichtelijk als deze vaak lijkt. De werkelijkheid van geweld op het journaal begint in de hoofden van mensen, in de gedachtenwereld. En deze gedachtenwereld wordt weer gevoed door fantasiebeelden. Daarom is visuele propaganda ook zo gevaarlijk. Daar zeggen we toch ook niet van "het zijn maar plaatjes."

En er zijn ook onderzoeken die dat tegenspreken; die zeggen dat games en films ervoor zorgen dat jongeren agressieve neigingen kwijt kunnen, en zo juist agressie in real life voorkomen.

Herinner mij nog een onderzoek wat aan bod kwam in het NRC...

Film met veel geweld geeft rust op straat :: archief nrc.nl - vorige.nrc.nl

In hoeverre je er wat aan hebt is de vraag, maar het heeft wel wat humoristisch.

Geloof maar niets van die theorie, verspreid door producenten en consumenten van gewelddadig amusement. Zelfde verhaal als met pornografie. Het is vuur blussen met benzine.

Dus dat sluit je uit? Ik denk dat het allemaal niet zo zwart-wit is. Jouw visie, en verwijzing naar onderzoeken, is niet meer of minder een goede theorie. Het simpelweg door de complexiteit van ieder individu niet zo simpel als ''waarheid'' te betitelen.

Kom op zeg! Intentional Homicide Rates zeggen ons dat het aantal geweldsdelicten juist afneemt..... waar hebben we 't toch over?

Ik ben het met je eens dat je dit niet helemaal kunt uitsluiten want iedereen is anders. Er zullen zeker mensen zijn die door gewelddadige films voldoende bevredigd worden en daarna hun agressie niet uiten.

Maar over het algemeen denk ik dat gewelddadige beelden agressie opwekken. Visuele propaganda en reclame werken namelijk ook zo. En voor visuele communicatie geldt: hoe onbewuster (of hoe dieper) we door beelden aangesproken worden, hoe sterker die beelden ons kunnen manipuleren. Juist omdat we ons er niet van bewust zijn kunnen we van buitenaf (door reclame- en dus ook door filmmakers) worden aangestuurd.

over geweld in films en eventuele invloed op mensen.

Dat onderzoekje is eerder geplaatst op MM, maar het is volkomen nietszeggend, om twee redenen. Ten eerste is, voor zover ik het uit het artikel kan opmaken, de methodologie om te huilen. Er is namelijk niet vergeleken met grote blockbusters zonder veel geweld. Daardoor meet het onderzoek helemaal niet wat het pretendeert te meten, en zegt het alleen dat er ten tijde van de vertoning van een grote film er minder geweld op straat is.

Ten tweede heb je natuurlijk bijzonder weinig aan minder geweld op straat gedurende 2 uur van de dag als dat geweld de overige 22 uur juist meer plaatsvindt.

Grappig, precies dit argument wordt in de VS ook gebruikt van de voorstanders van vrij wapenverkoop. Het standpunt lijkt me, zoals stalker al zegt, te zwart-wit, maar goed, we zijn elkaar hierover al wel eens vaker in de haren gevlogen.

Ik vind stalkers standpunt hierover gemakzuchtig en zelfs gevaarlijk. En dat meen ik.

Tsja, beperking van de artistieke vrijheid zou een grote stap zijn in de richting van censuur; mijns inziens een van de gevaarlijkste dingen in de wereld.

Wat een vergelijking! 'eventuele invloed van geweld in de media' gaan vergelijken met de vrije verkrijgbaarheid van een wapen......

Verder eens met misterfool.

Ik lees de eerste regels van ercee's onderzoekje en ik kan het al meteen niet meer serieus nemen.

Onder meer door deze regel "Een bekend voorval in de moord in 1993 op de 3 jarige peuter James Bulger die zich hebben laten leiden door de film Childsplay". Dat is een bericht dat destijds is verspreid door de Britse tabloids en dat verband is werkelijk door alle betrokken (politie, rechters en mensen die de daders onderzochten) ontkend. Als je die urban myth als voorbeeld gebruikt dan is het een bijzonder slecht voorbereid stukje. Het brengt die hele complexe zaak terug naar de versimpeling die een aantal tabloids ervan maakten.

Ook de verwijding naar The Basketball Diaries en Colombine deugt van geen kanten en duidt op 0,0 onderzoek naar die specifieke moorden. (De moordenaars noemden zich helemaal niet de trenchcoat maffia, het dragen van trenchcoats door bepaalde leerlingen (waaronder de daders) op de school had niets te maken met The Basketball Diaries en het dragen van de trenchcoats stond niet in verband met de moorden).

Ik vraag me dan af in hoeverre de overige voorbeelden (waar ik minder van weet) en het overzichtje van de studies nog wel klopt.

De samenhang tussen bepaalde films en moordpartijen wordt heel vaak gelegd in de vingerwijzende pers. Er blijft heel vaak echt niets van over als je veel intensiever naar zo'n zaak kijkt. En dat heb ik bij bovenstaande twee zaken gedaan. En bij vooral Colombine is er immens veel materiaal. Waaronder dagboeken van beide daders en transcripties van video-opnamen die ze maakten voor de moorden (de opnamen zelf zijn niet vrijgegeven). En dan merk je hoe enorm versimpeld die schoolschietpartij is neergezet in de media. En hoeveel onzin er beweerd is.

Je leest niet goed Ramon. Het argument dat je gebruikt is hetzelfde als in die discussie, dat is wat ik zeg.

Niet mijn onderzoekje he. Ik zocht even vlug wat, kwam dit tegen. Was eigenlijk vooral op zoek naar een studie uit een van de Nederlandse universiteiten (Delft of Tilburg dacht ik) van vorig jaar.

Deze is wel interessant: klik

En daarbij verwijs ik weer terug naar het individue en vooral de nadruk op kan mogelijk opwekken. Je gooit het echt op als een feit, maar op deze manier kun je alles wel heel ruw stellen. Wordt ik als vredenlievend mens, met mijn laatste ''gevecht'' als 12 jarige, agressief van al dat geweld wat ik in films zie? Is de persoon die altijd al een kortje lontje had extra agressief door veel geweld in films te zien? Die laatste schat ik potentieel als grotere kanshebber in, maar het blijft puur speculatie en gooi ik mogelijk tal van andere aspecten over boord.

Aangaande al die onderzoeken... Die waar het NRC naar verwees is zoals gezegd hilarisch, maar dat geldt voor zoveel onderzoeken. Ik denk liever voor mijzelf door de onderzoeken van beiden kanten tot mij te nemen en daaruit mijn eigen conclusie proberen te vormen. Vaak zijn er aan beiden kanten wat haken en ogen.

Dat vind ik te gemakkelijk.

Helaas wordt er een hoop belabberd onderzoek gedaan, en wordt dit onderzoek vaak nog belabberder weergegeven in de media. Dat laat onverlet dat een goed uitgevoerde studie (min of meer hard) bewijs kan leveren.

Dus je zal elke studie moeten beoordelen op onderzoeksopzet e.d., maar als daarop weinig aan te merken valt, dan heb je de resultaten voor lief te nemen.

Het onderzoek waarover in het NRC gesproken wordt rammelt volgens mij aan alle kanten, en ik geef daarvoor argumenten. Aan jou (of anderen) om die argumenten te weerleggen, of om de methodologie van het onderzoek waarnaar ik verwijs in mijn laatste link te bekritiseren.

Ik ben het zonder meer eens met jouw hele bericht. Helaas moet ik bij die link inloggen.

Oh, dat had ik niet gezien.

De titel van het artikel is: Television Viewing and Aggressive Behavior During Adolescence and Adulthood.

Misschien als je hierop googled.

Abstract:

De geinteresseerden wil ik ook wel een PM sturen met het artikel.