Horrorfilm challenge zomer 2016

22. Witchfinder General (1968) - FTV - 4 punten - 15 juli 2016 (22 films, 93 punten)

"You're forgetting our powers... he could be a witch..."

http://dscast.weebly.com/uploads/3/1/0/3/31039037/2336375_orig.jpg

Witchfinder General was een van de klassiekers die hoog op het lijstje stond voor deze challenge, sterk aangeraden door o.a. Woland en te vinden op menig lijstje, zoals The 100 Best British Films. Total Film verkoos hem zelfs tot 15e beste horrorfilm ooit. Maar maakt hij die status ook waar? Voor mij niét helemaal.

Het fenomeen heksenvervolging is een onderwerp dat me altijd ontzettend heeft geïnteresseerd. Er zijn weinig dingen zo eng als een massa bijgelovige simpele zielen die door iemand met kwaadaardige bedoelingen tegen een individu wordt opgezet. Helemaal wanneer je uitspreken tegen dat soort waanzin levensgevaarlijk is, want dan ben je (natuurlijk) al snel óók een heks en sta je zelf bovenop de brandstapel, of bungel je, al dan niet onder luid gejuich, onderaan een touw. In zo'n klimaat speelt Witchfinder General.

Vincent Price is redelijk geboren voor dit soort rollen, en veel aspecten van de gruwelijkheden in deze film zijn tijdloos, en de film zelf in zekere zin dus ook. Toch werd hij voor mij tijdens deze eerste kijkbeurt nét teveel geplaagd door minpuntjes uit de tijd waarin hij werd gemaakt, zoals dialogen die klinken alsof ze het script voorlezen, plotseling in- en uitzoomen en onnatuurlijk rood ketchupbloed. Natuurlijk kunnen zulke zaken tot op zekere hoogte onderdeel van de charme van oudere horrorfilms zijn, maar juist bij een in principe historische film (al wordt de historische nauwkeurigheid nogal in twijfel getrokken), haalt dat soort hammyness me er soms toch net iets teveel uit voor die 4* of hoger waardering.

Bij verschijnen werd de film door veel critici als onnodig sadistisch beschouwd, maar het was een box office succes dat zijn bescheiden budget van £83.000 meer dan tienvoudig terugverdiende. Voor moderne ogen valt veel van het geweld in het post torture porn tijdperk behoorlijk mee, maar sommige scènes zijn ook nu nog intens naar, met name als je een angst voor levend verbranden hebt. De slechts 25-jarige regisseur Michael Reeves stierf 9 maanden na de release van de film aan een overdosis, wat de cult status van de film nog verder vergrootte.

Een vooral qua onderwerpkeuze interessante film dus, met een fijne rol van Price, die voor mij vooralsnog net iets teveel mankementjes heeft om tot de Canon van de echt grote horrorfilms door te dringen. Verder was het wel een erg mooie companion piece voor The VVitch: A New-England Folktale (2015).

3,5* met ruimte voor ophoging bij herziening.

Oeps, je hebt gelijk. Ik heb meer koffie nodig zie ik...

The Rawhide Terror (1934) - FTV - 5 punten - 16 juli 2016 (totaal 24 films, 84 punten)

Sjezus, wat was dit slecht. Oorspronkelijk was dit schijnbaar bedoeld als eerste episode van een serial. Ik kan me voorstellen dat je als tv-baas of geldschieter stikt in je koffie als je deze ellende ziet, en heel verbazend is het niet dat de serial er nooit van gekomen is. De makers hebben toen maar besloten om het als losse B-western te releasen. Het enige horrortintje is dat een 'onbekende' langzaam aan wraak neemt op het tuig dat zijn ouders heeft omgelegd; maar dan klinkt het meteen al weer een stuk spannender dan het is. De uitwerking is dramatisch, met bandieten in indianenkostuums die ik op schooltoneel beter heb gezien, acteerwerk van echt verschrikkelijk niveau, en zelfs namen consistent houden in het script was al teveel gevraagd. De film is rechtenvrij en bijzonder makkelijk gratis te vinden, maar mijn tip: bespaar jezelf de ellende.

Al is dit wel een topper qua punten/minuut ratio

Blood Feast (1963) FW 16/07 => 4 Pt (Totaal 92)

https://riversofgrue.files.wordpress.com/2015/05/blood-feast-horror-review-5.jpg

De allereerste Splatter film.

Blood Feast 2: All U Can Ea... was me op gebied van splatter al bevallen maar was voor de rest zeker niet goed.

Zo ook dit origineel.

Eigenlijk heb ik me hier vooral geamuseerd over het erbarmelijke acteerwerk, net een opgevoerd toneelstuk, die tussendoorse shots, de begeleidingsmuziek... Kortom, eerder een komedie met wat gore momenten ?

De splatter, en daar is het hem hier toch om te doen, is qua uitwerking voor de huidige tijd uiteraard vreselijke pulp. Echter moet het toentertijd zeker een grote inpakt gehad hebben. Hopen afgehakte ledematen, uitgehaalde ingewanden en liters opvallend rood bloed! Een genot toch voor elke genrefan ?

The Nest (1988) - FTV - 16 juli - 3 punten (13 films - 41 punten)

https://mikestakeonthemovies.files.wordpress.com/2015/01/nest-1988-everett.jpg

Vieze creepy crawlies kakkerlakken in jaren 80-horror die volgens de bekende formule te werk gaat. Eerst wat overlast, dan de eerste slachtoffers en vervolgens de all-out-kakkerlak-invasie. Uiteindelijk gooien we daar nog een gigantische schep bovenop, maar vooruit de FX zijn leuk dit keer.
Door te veel op formule te drijven blijft het achter bij genre-klassiekers als Squirm, Bug (1975) en Slugs.
3*

23. The Abominable Dr. Phibes (1971) - FTV - 3 punten - 16 juli 2016 (23 films, 96 punten)

"What lovely music for a murder... or two... or three... or nine."

https://www.grindhousedatabase.com/images/The_abominable_dr_phibes_1971.jpg

De film volgt het titelkarakter Dr. Anton Phibes, die het medische team dat zijn vrouw vier jaar eerder behandelde, de schuld geeft van haar dood. Een voor een wil hij hen allen op creatieve wijze over de kling jagen met zorgvuldig uitgewerkte moorden, gebaseerd op de Bijbelse plagen van Egypte uit het Oude Testament. Oh goody.

Na Witchfinder General (1968) gisteravond, is dit mijn tweede Vincent Price film achter elkaar en de zesde film die ik van hem zag. Vergeleken met zijn rol van Matthew Hopkins in die film (welke Price als zijn beste rol ooit zag), is zijn Dr. Anton Phibes personage hier nogal andere koek. Beiden zijn gevaarlijk en behoorlijk geschift, maar de invulling is totaal anders. Een mooi contrast dus. Waar Witchfinder General behoorlijk historisch is/lijkt, oogt The Abominable Dr. Phibes van drie jaar later als een campfest, in de positieve zin van het woord. Een theatrale, megalomane bad guy die schwierig het orgel bespeelt en mooie vrouwelijke hulpjes heeft in de meest merkwaardige gewaden. En dit alles natuurlijk in een mooi fel gekleurd decor met een orkest van poppen. Yes sir.

Schlock is het wat mijn betreft niet, daar is de film te leuk en visueel aantrekkelijk voor. Maar camp is het beslist wel. Niet alle special effects zijn geweldig, maar de creatieve moorden en manier waarop ze het hebben uitgevoerd zijn nog steeds de moeite waard. De score is bijpassend, en liefhebbers van Price, oudere horrors en de betere campfilms doen er goed aan om The Abominable Dr. Phibes eens te bekijken.

3,5* naar boven afgerond.

Nee die heb ik nog niet gezien, die gaat bij mij op het lijstje.

18. Jason Lives: Friday the 13t... FTV - 3 punten - 16 juli 2016 (totaal 46 punten)

https://riversofgrue.files.wordpress.com/2013/06/anigif_enhanced-buzz-32427-1377037715-16.gif?w=450

Jaartje geleden ongeveer dat ik begon met de reeks en stopte na A New Beginning , goed moment om het weer op te pakken en er nog eens vijf tegenaan te smijten. Bijna een volwaardige komedie is het geworden op dit moment, er zijn momenten waarop het grappig is maar zeker niet alles is even leuk. Spanning is er nauwelijks meer en het lijkt hier vooral op een herhaling van zetten plus een dosis humor. Jason was altijd al beresterk maar lijkt hier nog meer kracht te hebben, jammer dat op de momenten dat het de film goed uitkomt hij zo nu en dan weer de kracht heeft van mijn bejaarde buurman. Ook een minpunt vond ik het ''transformeren'' van het rottende vol met maden zittende en bijna ontbonden lichaam van Jason naar de Jason die daarna weer vrolijk rondloopt met een redelijk in tact lichaam. Had hij in eerste instantie dan al zo ontbonden moeten zijn toen ze hem hadden opgegraven? Het is zonde dat Jack Shepherd vervangen moest worden, hadden ze dan misschien niet beter zonder Tommy Jarvis verder kunnen gaan, iets wat Miszmi volgens mij ook al aangaf. Matige film die toch wel vermaakt net als de andere delen, denk niet dat een enkele Friday the 13th film een voldoende van mij zal krijgen. Misschien met de kennis die ik nu heb van deze films is het mogelijk dat deel 1 en/of 2 hoger uit zou kunnen vallen in mijn beoordeling in de toekomst. Was toen voornamelijk zo ''teleurgesteld'' Jason niet te zien in deel 1 en zelfs niet met masker in deel 2, had nog geen idee toen.

24. Rapsodia Satanica (1915) - FTV - 5 punten - 16 juli 2016 (24 films, 101 punten)

"Amore, Morte? Dimmi il mio destino?" (Love, death? What is my destiny?) - Alba d'Oltrevita

https://silentsplease.files.wordpress.com/2014/12/0001rapsodiasatanica.jpg

Na Der Student von Prag (1913), nu nog een Faust adaptatie, ditmaal van de jonge regisseur Nino Oxilia, over de oude Gravin Alba d'Oltrevita die een pact met de duivel (Ugo Bazzini) sluit om weer jong te zijn, op voorwaarde dat ze nooit meer verliefd zal worden. Rapsodia Satanica is een van de hoogtepunten van de vroege (Italiaanse) film tot 1915, waar ik gelijk meer zin door krijg om toch eindelijk Cabiria (1914) eens op te zetten. Die duurt echter die meer dan 100 minuten langer. En is (helemaal) geen horror

Zorgvuldig belicht, in beeld gebracht, met pijn en moeite ingekleurd en met Lyda Borelli had de film een van de grootste Italiaanse sterren van die tijd in de hoofdrol. Ondanks de relatief korte speelduur van drie kwartier, lijkt Rapsodia Satanica niet in de eerste plaats een plotgestuurde film. Met name in de tweede helft wordt overgegeven aan dromerige beelden, waarin Borelli zich in wapperende sluiers door weelderige gangen en over haar landgoed beweegt. Er wordt hierbij optimaal gebruik gemaakt van de ruimte en objecten als spiegels daarin, om Alba’s geestelijke staat weer te geven, tot uiteindelijk het onvermijdelijke moment van de afrekening met Mephisto komt.

Een horrorfilm is het (niet geheel verbazingwekkend) echt nauwelijks, maar toch blijft dat Faust thema mij persoonlijk wel fascineren. Ook Alba moet diep van binnen weten dat ze met de keuze die ze maakt een pad inslaat, dat niet goed af kan lopen. Toch kan ze zich niet beheersen, kan ze niet anders dan toegeven aan wat ze zo begeert: haar jeugd, haar leven, haar schoonheid... In essentie is de Faust legende niet veel anders dan een verhandeling over de gevolgen van het maken van een keuze waarvan we diep van binnen weten dat het niet de juiste is. Iets van alle tijden, als je het mij vraagt.

http://s3.amazonaws.com/auteurs_production/post_images/19190/vlcsnap-2015-07-07-21h50m07s2.png?1436305919

Pietro Mascagni’s (o.a. Cavalleria Rusticana) speciaal voor deze film geschreven score tilt het geheel naar een nog hoger niveau. Hij werd daardoor pas in 1917 uitgebracht, maar dat moet ook voor de makers het wachten waard zijn geweest. Of Oxilia bij de première in april van dat jaar aanwezig was, kan ik niet met zekerheid achterhalen, maar lang heeft hij er helaas hoe dan ook niet van kunnen genieten: hij bezweek in november van dat jaar aan de gevolgen van een granaatscherf die hij in de Eerste Slag om Monte Grappa opliep. Ik ben oprecht benieuwd naar wat hij nog meer gemaakt zou hebben.

Hoewel Nino Oxilia’s verbeelding van het Faustdrama mij gedurende de hele speelduur bijzonder geboeid heeft, zou ik hem niet direct aan de meeste horrorfans aanraden. Liefhebbers van rustig doch sfeervolle, mooi gefilmde (vroege) stomme films daarentegen die nu ook toevallig aan de horror challenge meedoen, scoren met Rapsodia satanica echter bijzonder aangenaam 5 punten.

4*

The Mummy's Curse (1945) - FTV - 4 punten - 16 juli 2016 (26 films, 107 punten)
http://www.learnaboutmovieposters.com/newsite/books/hollywoodonbayou/Prints/MummysCurse.jpg
Review: De afsluiter van de Kharis reeks is ook niet al te best.
In het begin is het nog wel vermakelijk. Vooral met de werklui die allemaal verschillende typetjes met verschillende (overdreven) accenten (Mexicaans, Italiaans, enz.) voorstellen. Hierbij is met name het personage dat gespeeld word door Napoleon Simpson wat aan de racistische kant. Dat kon men in het Amerika van toen nog ongestraft doen.
Wanneer de mummie weer aan het lopen gaat word de film echter weer een herhalingsoefening van de voorgaande films. Hij gaat weer in opdracht van een priester achter zijn geliefde prinses Ananka aan. Het gaat weer om een soort reïncarnatie die zelf niet weet dat ze de prinses is. We worden zelfs nog een keer getrakteerd op de voorgeschiedenis van de twee personages (hoe ze begraven werden, enz.).
Hij is wel weer makkelijk uit te kijken (duurt ongeveer 60 minuten), maar een topper kan ik het wederom niet noemen.
Misschien interessant voor de die hard Universal lovers, maar eigenlijk was deze 'serie' al wel gedaan na de eerste, originele The Mummy (1932). De 'sequels' voegen wat mij betreft weinig toe.
2*

Die vond ik ook niet zo best. Same 2* here.

Grappig, ik had exact deze film ook klaarliggen en was er zelfs mee begonnen, maar na een paar minuten toch besloten dat ik niet in de stemming was voor een silent als deze. Helaas ben ik overgestapt naar the Rawhide Terror, niet bepaald een succesnummer.

kun je rustig afkijken dus

Dank voor de tip Jeroen, maar ik ga nu eerst voor (hoogstwaarschijnlijk) wederom een klassieker van de grootmeester Herschell Gordon Lewis.

Two Thousand Maniacs! (1964) - FTV - 4 punten - 16 juli 2016 (totaal 25 films, 88 punten)

Mijn derde Herschell Gordon Lewis, dus ik wist wel ongeveer wat soort film ik moest verwachten. Veel bloed, slecht acteerwerk, en originele kills voor het minimale budget. The Wizard of Gore beviel mij toch het beste. Blood Feast was me een beetje te amateuristisch qua acteren en kwaliteit, al was er best wat bloed en gorigheid te zien. Deze Two Thousand Maniacs! is wat dat betreft een stuk beter gemaakt, met zowaar echte acteurs en best een leuk verhaal. De setting is sowieso gaaf: een dorpje vol met debiele rednecks die wraak willen nemen op wat willekeurige noorderlingen. Maar de film is een gemiste kans: de sfeer van de film kan ik wel wat mee, maar er gebeurt bijzonder weinig. De kills die er zijn, zijn leuk, maar het zijn er niet veel. Misschien dat ik toch ooit maar de remake moet gaan kijken. 2.5* dan maar.

Voor mijn 50ste film voor deze challenge wilde ik toch zeker zijn dat het een film was waar ik van kon genieten, vandaar een re-watch van

Piranha (1978) - RW - 16 juli 2016 - 2 punten (50 films - 181 punten)

http://www.sagovarld.se/wp-content/piranha_poster_02.jpg

Een van die films die passend zijn om te bekijken tijdens de zomer is wel deze. Al doet Jaws me bitter weinig, ik ben blij dat ie bestaat anders was Piranha er wellicht niet geweest. Ok de piranha's zien er niet meteen geweldig uit, maar dat geeft niet. De dreiging is er wel degelijk en iedere keer dat de beestjes in actie komen zorgt het voor spanning, paniek, bloed... Wat mij betreft komt het toch realistisch over moest zo een situatie zich voordoen. Na deze toch al een stuk of 5 keer (of misschien meer) te hebben gezien, merk ik ook een aantal leuke nieuwigheden op. Zo heb ik nu eindelijk gemerkt dat Barbara Steele een kleine maar zeker niet onbelangrijke rol in speelt. Een van de politiemannen was trouwens aan het kijken naar een horror sci-fi uit de jaren '50 "The Monster that Challenged the World"

Bride of Frankenstein (1935) FTV– 5 punten – 16 juli 2016 (58 films -186 pnt.)

Review: Ook het vervolg op Frankenstein mag er wezen. Echter heeft deze film een wat luchtiger komischere opzet. Bij de scene`s met het monster werkt dit wel redelijk goed maar bij de typetjes rondom de hoofdrolspelers vond ik dit wat minder goed uitpakken. Al met al een prima opvolger van het eerste deel. Gek dat ik deze nog nooit gezien had?

Bride of Frankenstein (1935)

Na het lezen van je review ga ik deze toch niet kijken, ik heb hier nog eentje van deze regisseur op de lijst die ik wel wil zien voor de challenge aanbevolen door een maatje van imdb:

The Gruesome Twosome (1967)

Maar eerst me proberen te worstelen doorheen Monster a Go-Go

Revenge of the Creature (1955) - FTV - 4 punten - 16 juli 2016 (27 films, 111 punten)
http://www.scifi-movies.com/images/contenu/data/0002017/affiche-la-revanche-de-la-creature-revenge-of-the-creature-1955-8.jpg
Review: The Gill Man goes King King.
Deze sequel vind ik nog wel redelijk vermakelijk. Het acteer werk is best goed te pruimen, het monster ziet er weer goed uit (ik blijf het een tof pak vinden) en er valt in het eerste en laatste deel genoeg te beleven.
Het is alleen een beetje jammer dat de film in het midden wat inzakt. Wat mij betreft wat te weinig te weinig actie en wat teveel geouwehoer in het water park en rondom de opbloeiende 'liefde' tussen de twee wetenschappers.
Op een gegeven moment zat ik echt te wachten totdat de Gill Man eindelijk de ketting zou doorbreken. Daarna, wanneer hij weer in actie mag komen, word het eigenlijk weer best entertaining en maakt hij nog de nodige slachtoffers. Van mij had hij nog wel wat bruter mogen zijn (zo spaart hij een jong meisje in het water park. Maar goed, dat is iets waar zelfs nu nog een taboe op is.
Een redelijk vervolg.
2,5*

Holidays (2016) FTV 2 punten - totaal 14 punten

Een omnibus van verschillende kortverhalen, elke verhaal speelt zich af op een andere feestdag. Zeker niet slecht, enkele verhalen zijn echt wel goed gevonden. Vooral het verhaal van Valentijn, Pasen, Halloween en Oudejaarsavond springen er uit! De moeite om eens te bekijken. 3 sterren

Monster A Go-Go (1965) - FTV - 16 juli 2016 - 4 punten (51 films - 185 punten)

http://horrornews.net/wp-content/uploads/2010/11/Monster-a-go-go-2.jpg

Woland had helemaal gelijk dat deze kon wedijveren voor de slechtste horrorfilm met The Beast from Yucca Flats. Ik kan uiteraard vergelijkingen gaan maken met wat de één beter of beter gezegd minder slecht deed dan de andere, maar dat zal weinig verschil maken in mijn eindoordeel. Ook Monster is een saaie film vol amateurisme, zwak verhaal, vlakke karakters en ook weer die akelige voice-over van een verteller. Iets meer dialoog dan Yucca Flats maar flauw en slecht verstaanbaar, niet dat het veel zou hebben uitgemaakt had ik het wel allemaal begrepen. Heel onnozel einde ook. Ok een paar mooie vrouwen dan toch waardoor Yucca Flats de strijd verliest

Le Foto di Gioia (1987) - FTV - 3 punten 16/17 juli 2016 (28 films, 114 punten)
http://1.bp.blogspot.com/-nnaRKsBt0uI/TXWMHlujuOI/AAAAAAAAAcA/8H9rZCzmFjQ/s1600/fotodigioia3.jpg
Review: Ik vind dit nog een best redelijke giallo uit een periode waarin dit genre niet meer 'in de mode' was.
Lamberto probeert wat dingen van zijn vader en Argento te kopiëren en slaagt hier deels in.
Het vele gebruik van rood en blauw is erg banaal gebracht en had best wat subtieler gemogen. Toch vind ik de scenes tijdens en na de eerste moord en in de kledingzaak nog best mooi geschoten.
Verder is het niet verkeerd om naar de rondborstige Serena Grandi te moeten kijken. Acteren kan ze echter ook nog wel redelijk. De andere personages komen ook nog wel redelijk uit de verf, m.u.v. de detective die de moorden onderzoekt. Die loopt er de helft van de tijd bij alsof hij geen idee heeft waar hij nou mee bezig moet zijn.
Daarnaast slaagde Bava er wel in om (voor mij) tot de onthulling de dader geheim te houden. Ik had mijn vermoedens op een heel ander personage dan degene die het uiteindelijk werd. De 'shock' van de onthulling komt dan weer niet over, alleen het sadistische stuk dat volgt mag er dan weer wel zijn.
Smaken verschillen nou eenmaal, want ik kan er niet bij waarom deze film zulke lage waarderingen krijgt.
3*

Silent House (2011) – FTV – 2punten – 16 juli

horrorfilm van Chris Kentis en Laura Lau, Heel moeilijk te beoordelen, eigenlijk niks vernieuwend deze remake van La Casa Muda, de acteerprestaties in deze film zijn dan gewoonweg pure klasse, vooral de hoofdrol van Elizabeth Olsen is super sterk ze draagt de film zonder enige moeite, jammer genoeg was de horrorsfeer niet zo sterk en vooral het camerawerk was soms enorm storend,ondanks dit toch een 3*

(28films:69punten)

#9 - Grave Encounters (2011) - RW - 1 punt (punten totaal: 22) - 16/17 juli 2016

http://fc09.deviantart.net/fs70/f/2013/136/7/0/3_by_artemhummel-d65gpc8.jpg

Dit is nu denk ik al mijn derde keer dat ik Grave Encounters aan re-watchen ben maar, ik moet denk ik maar ophouden want het is eigenlijk elke keer dat ik Grave Encounters opnieuw bekijk begint hij saaier te worden. nog meer clichématig en eigenlijk vervelend.

Het verhaal van Grave Encounters is prima. De scenes waren erg gaaf. Hoe dat het verhaal soms ietwat traag verliep. Vooral de tong scene was gaaf en liet me daadwerkelijk gewoon weer schrikken, is nu een jaar of twee geleden dat ik deze gezien heb. Ben Wilkinson ontdekt een tong op de grond en vallend bloed, hij kijkt omhoog en ziet daar zo'n spiritueel figuur hangen in het hoekje van de kamer. Bij het vluchten komt hij ze achterna, toen hij uit het niets aankwam rennen was heerlijk en, ik voelde mijn adrenaline lekker vloeien door mijn lichaam! Maar dit was niet de enige scene die gaaf was, ook de operatie scene op het eind was prima.

Ondanks het feit dat ik me wat meer verveelde en soms begon te irriteren omdat dit mijn derde re-watch is kon ik de film nog prima hebben. Hier en daar een goeie schrik momenten en een spannend zweertje bleef er nog steeds hangen. Ook al is het verhaal hier en daar traag maar, het concept redelijk chill. En daarom blijf ik bij mijn cijfer!

Volledig spoiler bericht: Grave Encounters (2011)

Volgend doel: eerst lijstje afwerken voordat ik er meer films bij pleur !

The Invitation (2015) – FTV – 2punten – 17 juli 2016

horrorthriller van Karyn Kusama, wat een verrassende film een waar horror meesterwerk!!! vanaf het begin voel je dat er iets niet klopt en dan loopt de spanning en de angst beetje voor beetje op en gaat zo door tot het het hoogste punt in jouw geest bereikt is en dan moet het beest los, en of het beest los komt, het grijpt je zo naar de keel dat je het eerste half uur na de film moet bekomen, man dit is een waar horrormeesterwerk !!!!! oververdiende dikke 5*

(29films:71punten)

25. Drag Me to Hell (2009) - RW - 1 punt - 16 juli 2016 (25 films, 102 punten)

"So, you wish to know something of your destiny. Very good. We shall see what the fates have in store."

https://rarehorror.files.wordpress.com/2014/03/dragmeto2.jpg

Voor de punten was het niet de moeite was het niet de moeite waard, maar na Matchstick Men leek het me leuk om er een Alison Lohman Double Bill van te maken. En gezien de horror challenge was Drag Me To Hell een uitstekende keuze. Ik wist al dat het samen met vriendin kijken de eerste kijkbeurt niet zou evenaren: met koptelefoon op alleen thuis in het donker is echt het summum wat dit soort films betreft. Ook in DTS schrik je wel, maar het is niet hetzelfde als de bubble waar je met goede headphones inzit.

Sam Raimi en Greg Nicotero (TWD make-up) zijn eigenlijk namen genoeg om deze te proberen. Baanbrekend is Drag Me To Hell wellicht niet, maar effectief vond ik hem nog steeds, ondanks dat de jump scares me nu iets meer opvielen...

3,5* blijft staan

The Taking (2014) FW 16/07 => 2 Pt (Totaal 94)

Exorcisme van Alzheimer ?

We hebben tegenwoordig inderdaad al teveel van dit soort handycam filmpjes gehad die nagenoeg nooit ergens vernieuwend zijn. Zo ook hier is het weer een zoveelste "heb ik al gezien" verhaaltje.

Waar het verhaal aanvankelijk nog interessant is, het onderzoek van een Alzheimer patiënt en het mysterieuze gebeuren hierbij, loopt het eenmaal halfweg wat uit de hand door weeral uit de oude vaatjes te gaan tappen. Ook dat camerawerk, hier bij momenten heel schokkerig met bovenop storingen en beelduitval, is alles behalve gezellig om te blijven zien. Het einde is deshalve al helemaal weinig boeiend te noemen.

Spijtig, want Deborah Logan wordt zeer goed neergezet en de sfeerschepping is bij momenten best goed.

Had het verhaal meer mysterieus gebleven met een eventueel open einde en stabieler camerawerk had ik de film persoonlijk geslaagd gevonden.

8. The Phantom of the Opera (1... - FTV - 17 juli - 5 punten (8 films - 32 punten)

"Beneath your dancing feet are the tombs of tortured men! Thus does The Red Death rebuke your merriment!"

De eerste verfilming van The Phantom of the Opera die ik zie, en de eerste Amerikaanse silent (voorheen alleen films van Fritz Lang gezien).

Een mysterieus spook bedreigt operazangeres Carlotta en eist dat ze wordt vervangen door Christine Daaé. Na de opvoering van Faust neemt het spook haar mee naar de catacomben onder de opera...

The Phantom of the Opera is een bijzonder sfeervolle silent, die bij vlagen ook nog vrij modern overkomt. De mysterieuze catacomben onder de opera en de scène op het dak, echt geweldig. De kwaliteit van de film zit hem ook in het sterke acteerwerk. De bij-rollen zijn allemaal prima maar verbleken volledig in vergelijking met Mary Philbin en (vooral) Lon Chaney. Ongelofelijk wat een natuurgetrouwe emotie die man onder een dikke laag make-up kan geven.

Mijn versie had twee geluidsporen. Kon eigenlijk maar moeilijk kiezen, het waren allebei mooie klassieke soundtracks. Heb uiteindelijk voor de modernere gekozen omdat daar mooie orgelmuziek in zat en de oudere een beetje eentonig was.

Een aantal scènes van de film waren al in kleur. Vooral de rode cape op de dak-scène vond ik erg indrukwekkend.

Als Kuifje-fan kon ik niet helpen op te merken hoe één shot achter de coulissen, waar je de duivel uit Faust links in beeld ziet, door Hergë is nagetekend in Kuifje en de 7 Kristallen Bollen als Kuifje en Kapitein Haddock een bezoek brengen aan de opera en een oude bekende tegenkomen.

Misschien lag het aan de manier waarop Chaney het personage vertolkte, maar ik vond The Phantom eigenlijk wel sympathiek. Telkens weer wordt hij bedrogen, vond het eigenlijk maar gemeen. Dat einde was ook echt geniaal, the power of suggestion.

Een echte aanrader deze zwijgende film. De film is erg sfeervol. De setting is heerlijk, je waant je haast in Parijs. Van begin tot einde blijft de film boeien. Ben benieuwt of een latere verfilming deze nog kan overtreffen.

Sugar Hill (1974) - FTV - 3 Punten - (16-07-2016)

Voor mij ook één van de betere blaxploitation films... en al helemaal als het om horror gaat. Sugar Hill heeft álles. Marki Bey speelt het met de bravoure van een Pam Grier + de mix van klassieke voodoo en de met spinnenwebben bedekte zombies, die nog het meest doet denken aan de zombie slaven uit Demoni 3 (1991) , maakt dit tot een énorm genietbaar genrewerkje. Niet al te bloederig, maar als blaxploitation liefhebber heb je je handen wel vol aan Bey met haar zombie-leger, uit op wraak. De witte high class is nergens meer veilig!

Lekkere themesong ook



Ganja & Hess (1973) - FTV - 3 Punten - (16-07-2016)

Een film die de term ''Blaxploitation'' écht niet mag krijgen. Wordt er wel onder gerekend in veel lijstjes omdat het een goedkope (all black) productie uit de 70's is, maar de insteek én de uitwerking doet veel meer neigen naar ART dan naar EXPLOITATION. Hoewel er serieus maar één(!) blanke rol is (ergens in een droom, niet eens relevant), zit er geen anti-wit boodschap achter. Toch wel een vereiste (of in ieder geval een heersend stijlmiddel). Ganja & Hess onderscheidt zichzelf door het thema ''vampirisme'' toe te passen op culturele problematiek. Gekoppeld aan diepe dialogen, veelal religieus (alsmede de soundtrack, met veel gospel en dat op een zeer experimentele manier gesampled tot een surreële mengelmoes aan demonische geluiden). Duane Jones (NOTLD) speelt een rol in deze door Bill Gunn geschreven, geregisseerde film mét een rol voor zichzelf. Enorm verrast door deze bizarre, kunstige 70's cult.



J.D.'s Revenge (1976) - FTV - 3 Punten - (16-07-2016)

Mwha. Staat op IMDB als horror, maar erg relevant is het niet. Het verhaal van een overleden gangster die via hypnose het lichaam van een jonge student overneemt en vervolgens zijn omgeving en oude vijanden tormenteert klinkt gaaf, maar ik vond het redelijk vlak en voorspelbaar uitgewerkt. Turmann lijkt wel fijn in z'n rol te zitten als bezeten psychopaat, maar is w.m.b nét niet over de top genoeg. Eigenlijk een film die redelijk representatief is voor de stijl en kwaliteit van de blaxploitation (horror) films uit die periode. Meer dan Sugar Hill (1974) en Ganja & Hess (1973) dat waren, die wisten nog behoorlijk eigen te zijn ... en die zag ik vlak voor deze film. Misschien dat het daarom wat minder werkte. Ze zijn in ieder geval vele malen slechter gemaakt, no doubt about it.



The Neon Demon (2016) - FTV - 2 Punten - (16-07-2016)

Nog geen stukje over geschreven, wil er echt eerst een RW aan toewijden. Zelden zo in conflict geweest over een film. Hele film vrij veel aan het analyseren geweest, ik zag Jodorowsky óveral, paar scenes die ik qua ensemble staging anders zou willen zien (had veel problemen met de flow en compositie van de eerste badkamer scene in de club, heb liever veranderende verhoudingen binnen één shot), maar eindigde de film met een openbaring, ineens was dat gevoel er. Kan niet wachten om hem verder te ontleden voor mezelf en de lijnen met Jodorowski the onkrachten ofwel bevestigen.

61 films gezien en daarmee 192 punten.