Horrorfilm challenge zomer 2016

Tenebre (1982) - FTV - 18 juli 2017 - 3 punten (56 films - 204 punten)

http://2.bp.blogspot.com/-KL284Rt8cw4/T0cMfpTAq5I/AAAAAAAAHUI/skQ4LxZJK8o/s1600/Tenebre.-.Der.kalte.Hauch.des.Todes.1982.German.AC3D.DL.720p.BluRay.x264.mkv_snapshot_00.47.36_%5B2012.02.23_19.59.03%5D.jpg

Mijn tweede Argento (1ste was Suspiria) en hoewel deze me al beter meeviel omwille van een toch duidelijker verhaal, waren er voor mij toch heel wat momenten waar ik verveeld heb zitten toekijken. Ook hier weer vrij vlakke karakters en matig verhaal. Daar waar ik bij Suspriria de prikkeldraadscène nomineer als enige memorabele nomineer ik bij Tenebre de scène met de dobbermann. Maar echte interessante moorden heb ik niet gezien.

The Raven (1963) -FTV– 4 punten – 18 juli 2016 (62 films -205 pnt.)

Review: Indrukwekkende cast , Vincent Price, Peter Lorre, Boris Karloff en zelf een zeer jonge Jack Nicholson. Helaas geen indrukwekkende film. Het geheel was te frivool en de horror was ver te zoeken. Toch was de film best vermakelijk. Hier en daar waren de grappen ook zelfs best komisch. Voor wie geïnteresseerd is in het gedicht hier een fijne bewerking: Omnia - The Raven (Lyrics) - YouTube

The Raven (1963)

La Sorella di Satana (1966) - FTV - 4 punten (30 films, 121 punten)

http://www.benitomovieposter.com/catalog/images/movieposter/25549.jpg

Review: Ergens in de achttiende eeuw word een afzichtelijke heks ter dood veroordeeld door haar te verdrinken in een meer. Tweehonderd jaar later rijdt een jong koppel (gespeeld door Barbara Steele & Ian Ogilvy) langs ditzelfde meer. Ze rijden het meer in en wanneer ze de jonge vrouw opvissen... blijkt ze te zijn veranderd in de heks!

Regisseur Michael Reaves maakte 2 jaar voor 'Witchfinder General' deze Italiaanse productie.

De film is een stuk minder bruut dan die film, maar toch heeft deze ook wel zijn charmes.

Met name de make-up van de heks vind ik erg geslaagd en hier en daar komt ze nog best bedreigend over. Daarnaast past Van Helsing (gespeeld door John Karlsen) ook wel in dit verhaal. Karlsen zet niet zo'n memorabele performance neer als Peter Cushing, maar weet wel een degelijk personage neer te zetten. Het samenspel met Ogilvy is ook wel aardig.

Helaas zijn er ook een paar factoren die ik wat minder vind aan de film. Zo doet men een schamele poging om wat komedie toe te voegen met wat stuntelende politieagenten. Dat type komedie spreekt mij gewoon niet aan en vind ik wat te ouderwets, maar ik vind het ook gewoon niet bij de rest van de film passen.

Ook had ik gehoopt op een wat prominentere rol voor Barbara Steele, maar helaas krijgen we haar niet enorm veel te zien.

Hier en daar wat gedateerd, maar verder wel een redelijke film.

2,5*

Manos: The Hands of Fate (1966) - FTV - 18 juli 2018 - 4 punten (57 films - 208 punten)

http://horror.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2015/10/manos-the-hands-of-fate-bluray-e1437771316259.jpg

Omwille van het feit dat ik al slechtere "horror" heb gezien zoals Monster a Go Go en The Beast from Yucca Flats, ga ik deze toch niet de laagste waardering geven. Hoewel over het algemeen best wel een saaie zit heeft de film zo wel zijn momenten zoals wanneer de Master zijn armen spreidt en daarmee de gigantische handen op zijn cape onthult. Proficiat aan de designer ervan Ook de catfight tussen de vrouwen van de Master was best wel te pruimen.

Het verhaal zoals verwacht zwak, personages idem. Het kleine meisje leek me samen met de hond nog het meest normale. Het lieve kind moet toch ook bij momenten gedacht hebben hoe raar bepaalde volwassenen zich wel kunnen gedragen. De soundtrack was tingeltangel van een pianist die duidelijk nog in opleiding was en de overgangen van het ene beeld naar het andere was soms zo raar en ik weet zeker dat er een paar keer een personage een beweging deed dan plots weer terugging naar de vorige positie en vervolgens weer dezelfde handeling deed. Einde was dan toch nog best goed gevonden.

Ben ik weer..



Tales from the Hood (1995) - FTV - 3 Punten - (17-07-2016)

90's blaxploitation. Of nja, meer black pulp. In de stijl van de vele andere anthology films, maar nu met een sterke raciale en culturele ''boodschap''. Police brutality, huiselijk geweld, gangs... wat dat betreft juist erg in de stijl van blaxploitation films. Maar ditmaal met een typische 90's knipoog. Super cheesy met veel ludieke effecten. Met name die in de tweede short, met de stiefvader die op brute wijze in elkaar wordt gevouwen en de derde met charmante stop motion effecten springen er voor mij bovenuit. Deze periode is rijk aan dit soort films. Vaak zijn ze pijnlijk overlooked, maar deze Tales from the Hood valt in dat opzicht nog wel mee



Nightbeast (1982) - FTV - 3 Punten - (18-07-2016)

Nog meer snorren. Nog een alien. Samen met Alien Factor was dit de double bill voor mijn brakke zondagavond. Je stapt zelden met een bredere grijns je bed in.. ? Wát een films. Ik vind Nightbeast, zijn derde feature film (door Troma uitgebracht), de betere van de twee. Verschil is klein, maar de vuurgevechten met talloze laserstralen en simpelweg de look van de alien zijn spot on. Als die slijmerige, misvormde alien-kikker in beeld is, dan is het feest compleet. Sla alle logica uit de weg, gooi er zoveel mogelijk seks en gore in en je hebt je handen vol aan deze Dohler trash. Op naar de volgende!



The Alien Factor (1978) - FTV - 3 Punten - (18-07-2016)

Snorren. Aliens. Don Dohler in twee woorden omschreven. Waanzinnige cult regisseur die op shoestring budgets volledig los ging met (vooral) sciencefiction verhalen in een horrorjasje. Alien Factor is zijn eerste feature film en bevestigt direct zijn reputatie. Wanstaltig slecht geacteerd, maar wat wil je met dit soort backyard sci-fi? ? Het gaat natuurlijk om de aliens, die (evenals in Dohler's Nightbeast) wel erg maf voor de dag komen. Het einde is dan de absolute kers op de taart. Het gevecht met de Lemoid (....) is om in te lijsten!! Met de onthulling die daar direct na komt, is het plaatje compleet. Dohler is een held!



Fiend (1980) - FTV - 3 Punten - (18-07-2016)

Makkelijk vergeten Dohler. Niet de meest sprankelende film van de beste man. Verhaaltje is wel weer redelijk ludiek en de bekende visuele effecten zijn ook weer van de partij. Grappig dat hij z'n eigen kinderen in de film laat spelen en z'n dochtertje laat vermoorden én afvoeren in een ambulance. Als je dat zo hoort / ziet (werd ook besproken in de documentaire ''Blood, Boobs & Beast'') lijkt Dohler niet bepaald de vriendelijke buurman, vader en oom die hij in werkelijkheid wel was. Grappig genoeg heeft hij zelf erg weinig met horror. Het zijn vooral zijn partners, TV-kanalen en investeerders die schreeuwden om de 3 B's. Tof werkje, vooral door de herkenbaarheid van Dohler met veel duistere synths en Don Leifert, met snor, die als enige ''acteur'' zich weer een weg weet te slaan door deze pulp ?



Blood Massacre (1991) - FTV - 3 Punten - (18-07-2016)

Dohler's beste werk! Meteen gekeken na Fiend (1980) en de documentaire over Don Dohler genaamd ''Blood, Boobs & Beast'' (toevoegverzoek ingediend). Wat mij betreft zijn beste werk. Alhoewel hij er zelf niet de beste herinneringen aan over heeft gehouden, met name hoe de film gedraaid werd (eerst op video, toen moest het van de investeerders tóch op 16mm en daarna eigenlijk nog een keer een re-shoot, maar toen heeft hij vriendelijk geweigerd). Film is daarna nooit goed afgemaakt, wel in elkaar gegooid en het resultaat is rommelig... maar vreemd genoeg zéér kijkbaar en in vergelijking met z'n eerder werk een stuk beter geschoten.

Scheelt ook wel dat Dohler dit keer met iets (het is niet veel) meer budget mocht werken en dus meer ''echte'' acteurs tot z'n beschikking had. Dat in tegenstelling tot vrienden en familie die zijn beruchte sciencefiction horrorfilmpjes van de late jaren 70 en 80 gestalte moesten geven. Hier gooit hij het weer over een hele andere boeg. Veel exploitatiever en met veel guts & gore, naakt en redelijk duister en sadistisch. Rol van Liz is geweldig gespeeld door Robin London, die naar verluid op de set ook al zo maniakaal rondliep om in character the blijven.

Verder wel herkenbaar Dohler, gelukkig! Veel donkere synths en prima effecten. Wel een iet wat donkere print gezien, schijnt een betere (reworked) versie rond te zwerven ergens, dus hopelijk wordt dat ooit nog uitgegeven. Blood Massacre is in ieder geval een absolute must voor de Dohler fans, al zijn die hier schaars. De beste man verdient echt véél meer aandacht, en dit bad vs bad home invasion achtige vehicle is dan wellicht het beste punt om in te stappen.



La Setta (1991) - FTV - 3 Punten - (18-07-2016)

Ik wil Soavi wel meer waarderen, maar zowel hier als bij Deliria lukt het nét niet. De ideëen zijn er wel, en hij heeft best een eigen stijl, maar de enige film waar het echt goed samenkomt is Dellamorte Dellamore. Deze ''Setta'' is mede geschreven en geproduceerd door Argento en dat is wel te merken. Ik mis allleen een natuurlijke connectie tussen Soavi's handtekening en de voorzetjes die Argento idea-wise geeft. Op zich levert het een hele interessante film op, met name tijdens de droomsequenties, maar het valt ook vaak genoeg dood. Opening is trouwens erg mooi met A Horse with no Name! En Curtis als protagoniste werkt hier prima.



Drive-In Massacre (1976) - FTV - 3 Punten - (18-07-2016)

Pffrt, heb ik die brakke YT versie gezien... blijkt 88 Films deze in hun slasher reeks te hebben uitgegeven op blu-ray. Die dan maar binnenkort bestellen en hopelijk snel herzien. Typisch zo'n krakerig obscuur slashertje die wel een oppoetsbeurt kan gebruiken. Niet de meest spectaculaire uit z'n tijdperk, maar met 70 minuten op de teller propt het z'n schaarse bloederige momentjes wel in een makkelijk te verteren, exploitatief snackje. Doet nog best veel on screen en de drive-in is als locatie natuurlijk goud waard. Ook lang niet zo ruk geacteerd als doorgaans het geval is ?

68 films gezien en daarmee 213 punten.

Die docu kan ik aanraden, erg van genoten. Ik wilde daarna ook in Dohler's werk duiken, maar het is er nooit van gekomen. Bedankt voor het weer op de kaart zetten jeroentjuhhhhh, misschien dat ik ze ook eens ga bekijken voor deze Horror Challenge.

Ik zie nu dat ik in 2014 "Blood Massacre" al een keer bekeken had, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik me daar weinig/niets meer van kan herinneren. Tijd voor een RW dus.

The Dunwich Horror (1970) - FTV - 3 punten - 18 juli 2016 (totaal 30 films, 103 punten)

Saai is het eerste woord dat bij me opkomt, onovertuigend het tweede. Lovecraft en z'n Cthulhu-mythos heb ik altijd al nogal pulpy en kitscherig gevonden, en een film als deze helpt daar niet bij. Er gebeurt niet zo heel veel in de film, en als er wel wat gebeurt komt dat meestal onbeholpen en licht lachwekkend over. Onbedoeld, want de film neemt zichzelf wel degelijk vrij serieus. Maar het verhaal en de acteurs (met name Dean Stockwell en gekke opa Sam Jaffe zijn storend) zijn niet zo geweldig, en van special effects die bestaan uit wat beschilderde dansende hippies, beelden die over elkaar worden gelegd of het gebruik van goedkope filters word ik ook niet bang. Toch, af en toe heeft het wel wat charme en komen er fraaie beelden voorbij, en ondanks alles ik heb toch wel een beetje een zwak voor Lovecraft verhalen, ook al kan je het niet serieus nemen. Twee sterren kan ik er wel aan kwijt.

The Brood (1979) – FTV – 3punten – 18juli 2016

horrorthriller van David Cronenberg, een hele tijd een verwarende film tot je op het einde te weten komt hoe de vork op de steel zit, en moet zeggen wat een giniaal verhaal, de baring van de woede, schitterend in beeld gebracht.... eigenlijk hoe meer je de film na het zien overschouwd hoe beter hij word,sfeer is top evenals de muziek super goed samen zorgen ze voor een beklemmend gevoel van wat voor raars en angstig gebeurd er toch, acteerprestaties: vooral die van Samantha Eggar schitterend gewoon hoe ze je de woede zo kan laten voelen , dit vraagt naar meer van David Cronenberg!!! 4*

(34film:82punten)

The Thing (1982) – FTV – 3punten – 19juli

SF-horrorfilm van John Carpenter, wat een mega sterke film, dit was het wachten waard om deze film te zien, voor mij na het zien van deze film één van de beste horrorfilms ooit gemaakt, alles in deze film is af,acteerwerk,verhaal en vooral die special effects puur genieten, je word onmiddellijk het verhaal ingezogen de spanning loopt op tot het hoogste punt, wie wat of waar zit “The Thing” niets of niemand kunnen ze nog vertrouwen, en alles overgoten met die meesterlijke magische muziek van Ennio Morricone het dramadeuntje zit nu nog in mijn hooft na te bonken, mega grote 5*

(35films:85punten)

11. Låt den Rätte Komma In (2008) - FTV - 18 juli - 2 punten (11 films - 42 punten)

Heb het meestal niet zo met de horror-films van deze eeuw, maar omdat ik de laatste tijd zo vaak positief ben verrast door Scandinavische films en series heb ik deze Zweedse Drama/Horror toch een kans gegeven. En daar heb ik zeker geen spijt van.

Een jongen wordt gepest op school en voelt zich daardoor heel eenzaam. Als er een mysterieus meisje in het appartement naast hem komt wonen raken ze langzaam bevriend. Er duiken wel steeds meer mysterieuze doden op in de omgeving...

Het acteerwerk vond ik erg goed. Kåre Hedebrant en Lina Leandersson deden het heel sterk gezien hun leeftijd. Ook het jeugd-drama vond ik hier erg goed werken, terwijl ik dit meestal niet zo geslaagd vind.

De film brengt vampirisme vanuit een originele invalshoek en heeft er een soort realistische menselijke kijk op. Het mag dan een jeugd-drama zijn, er zitten een aantal erg donkere en lugubere scènes in de film. Veel aspecten van de vampier-mythe komen ook terug in de film, vooral dat een vampier eerst uitgenodigd moet worden in je huis.

De film is mooi opgenomen. Tomas Alfredson kan goed omgaan met het widescreen-formaat en gebruikt de focus op een originele manier. Verder heeft de film ook een heerlijk sfeertje, door de mooie beelden van de Zweedse sneeuw. Krijg het al koud als ik er naar kijk. Niet heel slim om de film deze zomer op te zetten trouwens, heb nu namelijk weer heel erg zin in de winter (ben een van de weinige mensen met een hekel aan de zomer).

De muziek, die niet heel vaal voorkomt om zo een verstilde sfeer te creeëren, vond ik wel goed. Een fijne klassieke soundtrack, die goed past bij de toon van de film.

Låt den Rätte Komma In is weer een prachtige Zweedse film. Die zowel meeslepend, ontroerend als macaber is. Een aanrader.

12. Deliria (1987) - FTV - 18 juli - 3 punten (12 films - 45 punten)

"Don't just stand there, KILL HER!"

Naar Deliria was ik al een tijdje erg nieuwsgierig. Nu ik hem heb gezien was de film toch anders als ik had verwacht. Ik verwachte een soort moderne versie van The Phantom of the Opera en het is toch een beetje een Halloween-kloon geworden.

De debuut-film van Michele Soavi, net als Lamberto Bava de 'leerling' van Dario Argento en Mario Bava. Soavi speelde eerder in A Blade in the Dark en was assistent regisseur van Tenebre.

Het plot is zeker niet Deliria's sterkste punt. De setting van een theater waar voor een musical wordt gerepeteerd lag mij persoonlijk niet zo, maar het was wel origineel. Ondanks dat de film in amerika is uitgebracht onder de titel Stage Fright heeft de film helemaal niets te maken met Stage Fright (1950) van Alfred Hitchcock.

Het acteerwerk en de Engelse dub waren voor een dergelijke film eigenlijk helemaal niet slecht. Ik vond de film ook heel Amerikaans overkomen eigenlijk. Het was duidelijk te zien dat Soavi de internationale markt voor ogen had.

Ik vond de film moeilijk opgang komen, maar toen de moorden eenmaal begonnen werd de film toch erg vermakelijk. De moordenaar met het uilenmasker en wapens variërend van bijlen en boren tot kettingzagen, was erg gaaf. De film heeft een aantal zeer goede kills en ook zitten er een aantal erg mooi geschoten scènes in. Soavi maakte zelfs een knipoog naar Tenebre met een shot waar iemand bukt en de moordenaar achter hem staat. Voornamelijk naar het einde toe zaten een aantal gave scènes.

Simon Boswell maakte een deel van de soundtrack van Phenomena en Dèmoni 2, fenomenale tracks. Ook hier zorgt hij voor een fijn 80s sfeertje, al valt de muziek wel een beetje uit toon af en toe.

Al met al is Deliria geen meesterwerk maar wel een erg vermakelijke Italiaanse Slasher/Giallo.

Door een fout van mijn kant heb ik de tussenstand verkeerd doorgegeven.

Arno74 heeft 27 punten, ik had een RW als FTV geteld. Bas I. heeft er ook al 27.

Persoonlijk vind ik deze een stuk beter dan Halloween alleen al omdat de moordenaar tenminste een background verhaal heeft en zowaar een motief (Meyers heeft dat nauwelijks), de settings van een theater vind ik veel interessanter dan een huis. Ik zeg niet dat Halloween slecht is en het zal ook wel een kwestie van smaak en persoonlijk inlevingsvermogen zijn van mijn kant, maar buiten de soundtrack kon ik toch maar weinig leuks halen uit die klassieker. Ook was het trouwens niet de eerste in het genre, maar dat wist je al wel. Ik ga sowieso nog Reazione a catena en Black Christmas kijken. Ik betwijfel of ze mijn favoriet kunnen verslaan:

Communion (1976)

Slasher elementen, goed uitgewerkt plot en karakters, gemaskerde moordenaar en het is niet van vooraf aan bekend wie die killer is.

Nu dat Stage Fright me beter beviel dan verwacht kijk ik toch wel uit naar Phenomena. als die tegenvalt weet ik dat Argento niet voor mij is weggelegd, maar anderzijds zijn er ook weinig Fulci's die me echt hebben kunnen bekoren. Na de challenge mijn aandacht verleggen naar Mario Bava denk ik

PS schuif die knappe review van jou van let the right one in maar onder de neus van Zwolle84 die even geleden zo de loftrompet schalde over de remake

Halloween vond ik eerst heel erg tegenvallen, vooral omdat ik Carpenters latere films zoals The Fog en The Thing zo ongelooflijk goed vond en de film zo'n status heeft. Maar na de eerste twee delen van The Friday the 13th reeks te hebben gezien, die nog meer tegenvielen (had een heel sfeervolle en spannende film in het bos verwacht) vond ik Halloween toch een stuk beter eigenlijk. Het motief is mij eigenlijk ontgaan bij Deliria. Bij Halloween wil hij zijn zus vermoorden, omdat hij de rest van zijn familie al een kopje kleiner heeft gemaakt. Dat steeds maar weer terug komen van de moordenaar vond Carpenter ook vreselijk, het dubbelzinnige einde van Halloween was helemaal niet zo bedoeld.

Communion ben ik erg benieuwt naar en staat inmiddels hoog op mijn watch-list. Ik denk dat jij Phenomena wel wat beter dan Tenebre zal vinden, maar verwacht absoluut geen heel goed acteerwerk of heel erg uitgewerkt plot. Als je die nou ook niet bevalt zou je nog Profondo Rosso kunnen proberen, sommige vinden Argento's 80s stijl maar niets, zijn jaren '70 films zijn heel anders eigenlijk. Maar Argento kan je ook gewoon niet liggen denk ik. Black Christmass vond ik een leuke slasher, eigenlijk de eerste (als je Psycho niet meetelt dan), zelf keek ik hem met Kerst wat de film qua sfeer ten goede deed.

The Presence (2010) FW 18/07 => 2 Pt (Totaal 100)

Slome spoken.

Ook al is de setting gegeven en is er potentieel, lukt het maar niet een goede sfeer te creëren.

Enkel bij momenten is er een opflakkering, zoals de nachtelijke gang naar het WC, maar voor de rest blijft het tergend langzaam, is er nul spanning en blijft het verhaal vrij wazig. De plotwendingen noch de twist op het einde konden het geheel verder boeiend maken.

The Flesh Eaters (1964) FW 18/07 => 4 Pt (Totaal 104)

Een verrassend sfeervol zwart/wit werkje met een iets minder einde.

De intro is al snel gezet en tot aan het eiland loopt alles vrij vlot. Het middenstuk is wat langzaam maar een aanwezige professor zorgt daar voor heel wat sfeer. Ook goed, de komische insteek met een aangespoelde Robinson Crusoe ?

Spannend is het nooit maar de hangt een heerlijke sfeer en het verhaal blijft ergens wel boeien. Enkel naar het einde toe, wordt het wat buiten proportisch en eerder lachwekkend. Spijtig voor een toch mooi geheel.

A Cadaver Christmas (2010) FW 19/07 => 2 Pt (Totaal 106)

Zombies! No, Cadavers! ?

Een zombiekomedie met de nadruk op komedie! Zo slecht uitgewerkt dat het al weer goed is ?

In een school worden met Kerstmis per ongeluk zombies verwekt en een reinigingskracht is vastbesloten hen tegen te houden.

Acteerwerk is bagger, verhaal superdun, clichés bij de vleet, plotgaten en onlogica om het lachwekkend slecht te maken maar tempo, gore en hilariteit om het onderhoudend te maken. Niet ieders ding maar ik heb me toch wel vermaakt met die pulp ?

Night of the Living Dead (1... RW 19/07 => 3 Pt (Totaal) 109

En nog een toppertje uit mijn geboortejaar

Ook na een zoveelste kijkbeurt, nog steeds een toppertje!

"De" eerste zombie die bepalend was voor al wat volgen zou, zelf nu no komt de basis van het verhaal zo vaak terug. Mensen zijn opgesloten, hebben onderling onenigheid en worden bovenop nog bedreigd door iets ongekend maar uiterst dodelijks van buitenaf. Dat in combinatie met prachtige sfeerschepping zal, zelfs zwart/wit, altijd vermakelijk blijven!

Ik vind het origineel ook zeker niet slecht hoor, heeft alleen weinig replaywaarde door de vrij droge verpakking. De remake is wat dat betreft een heel pak beter.

22. The Shining 1980 - RW - 2 punten - 19 juli 2016 (totaal 57 punten)

''Mr. Hallorann, what is in room 237''

De eerste rewatch van de challenge is mij prima bevallen, blijft een goede film met geweldige cameravoering. Ben absoluut geen Nicholson fan en misschien mede vandaar ook dat ik Duvall helemaal niet zo irritant vind hier, niet meer of minder dan Nicholson in ieder geval. Moet wel zeggen dat Nicholson hier wel erg goed tot zijn recht komt, wat op een koppen kan die man trekken, geweldig.

http://img.cinemablend.com/cb/7/7/d/2/d/4/77d2d447a4829f3413721e4b1b83cdf945d77b7b9beea674ed6a68e7cd53df16.jpg

De opbouw is geweldig en de onheilspellende sfeer is zelfs na de eerste keer kijken nog zo goed voelbaar,de muziek draagt daar erg veel aan bij. De volgende keer maar eens de langere versie kijken want ik heb nu al twee keer de korte gekeken. Heb er weer van kunnen genieten, en nu wat meer met een glimlach, de uitbarstingen en praatsessies met Jack zijn ontzettend vermakelijk. Ook vind ik de rol van dat jochie toch best wel indrukwekkend.

Inderdaad een hele goede remake. Vind dit één van de betere remakes die ik zag, ooit eerst het origineel gezien en werd toen helemaal omver geblazen. De remake zag ik een paar jaar later op vakantie in de bios en was echt onder de indruk van de sfeer en de regie van Matt Reeves, erg goed gedaan, ben ook een fan van Moretz geworden mede door deze film.

Veel plezier ermee, het is een vermakelijke film.

29. The Neon Demon (2016) - FTV - 2 punten - 18 juli 2016 (29 films, 111 punten)

http://i2.cdn.turner.com/cnnnext/dam/assets/160531143429-the-neon-demon-2-super-169.jpg

"Beauty isn't everything. It's the only thing."

Eindelijk Refns nieuwste kunnen zien, zijn celebration of narcissim, zoals hij het zelf noemt. Ik vond hem sterk, ballsy, prikkelend, provocatief en esthetisch indrukwekkend, maar ik miste toch net iets. Wellicht dat de 9/10 ervaring van La Tortue Rouge een paar uur ervoor daar ook wat mee te maken had, maar dat valt moeilijk te zeggen. Ik wil hem graag nog een keer zien, vooraleer ik een definitief oordeel vel. Prachtig gefilmd, heerlijke soundtrack waar ik al weken naar luister en fijn geacteerd. Ik had wel na al die podcasts wat meer van die laatste 20 minuten verwacht.

Voorlopig een verdiende 4*

een waar horrorpareltje deze film die scandinaviërs kunnen er wat van !!

Hoe meningen en interpretaties kunnen verschillen. Ik zag eerst de remake en dacht wow eindelijk een eens een vampierenfilm die ik nog wel wil zien (ik weet niet waarom maar vampierenfilms weten mij nooit te grijpen). En later zag ik het origineel en ik kon me daar meer bij inleven. Als ik ze dan vergelijk, zie ik niet in wat de remake interessanter of beter maakte. Volgens mij bracht het niets nieuws, integendeel het liet vond ik een paar niet onbelangrijke scènes weg die er toch in hadden moeten blijven. Maar die ene scène zal wel weer te schokkend zijn geweest voor het Amerikaanse publiek. Of zoals baspls het zou zeggen, klootjesvolk toch die Amerikanen

Willy Wartaal jammer dan wel dat Moretz zich nu al 2 maal via remakes in de picture heeft gewerkt eerst Let me in en daarna Carrie. Ze zou zo eens een film moeten hebben waar zij de eerste is en haar met dat hoofdpersonage vereenzelvigen zoals Sissy Spacek met Carrie bijvoorbeeld.

Over vampieren gesproken:

30. Vampire Hunter D: Bloodlust (2000) - FTV - 2 punten - 19 juli 2016 (30 films, 113 punten)

"Humans are nothing more than livestock, we prey on them as they prey on beast! This is the rule of nature!"

https://static.hummingbird.me/gallery_images/images/000/001/618/original/1618.jpg?1375599397

Na gisteren Michael Dudok de Wits onvergelijkbare en tevens woordeloze La Tortue Rouge te hebben gezien, kwam Vampire Hunter D. - Bloodlust nogal rauw op mijn dak. Een beetje alsof je 's alsof je onder krekel-getsjirp van een vergezicht staat te genieten, en opeens met je hoofd tegen een steen gekwakt wordt terwijl er twee spitse tanden in je nek gezet worden. 'Hee, dat is niet aangenaam...'

Ik verkondig zelf af en toe dat van een film niet alle aspecten geweldig hoeven te zijn, om ervan te kunnen genieten. Dat zelfs een film waarvan bepaalde aspecten enorm knullig zijn, nog genoeg positieve punten kan hebben op andere vlakken. Dat moest ik tijdens het kijken van deze film herhaaldelijk tegen mezelf zeggen: 'maar de animatie is mooi! Maar de animatie is mooi! Kijk dan!'. Het was echter moeilijk om daarvan te genieten, met het oeverloos geleuter van de meest clunky dialogen. Je zou verwachten van een Japanse animatie die specifiek eerst in het Engels is gemaakt, dat ze juist dát aspect goed op orde zouden hebben. Nog onder de indruk zijnde van gisteren, van hoeveel emotie en informatie je zónder woorden over kunt brengen, leek Vampire Hunter D - Bloodlust bijna een kakafonie aan gewauwel te bevatten. En dat brak de boel toch behoorlijk op.

Wellicht dat het voor anime fans erg meevalt, maar ook de manier van verhaalopbouw, hoe de karakters met elkaar praten en hoe de actie wordt verbeeldt, lijken mij in een film als deze simpelweg (nog steeds) niet helemaal te liggen. Ik heb het grootste respect voor de films van o.a. Hayao Miyazaki, Satoshi Kon en Isao Takahata, maar een anime fan in hart en nieren zal ik vermoedelijk nooit meer worden. Ik ben wel benieuwd hoe de grote namen van mijn jeugd me nu zouden bevallen, Akira, Wicked City en Ghost in the Shell. Films die ik sinds eind jaren '90 volgens mij niet meer heb gezien. Hopelijk beter dan dit.

2,5*

Scars of Dracula (1970) FW 19/07 => 3 Pt (Totaal 112)

http://1.bp.blogspot.com/_kRBTLr-TZ68/S-TYgmwQkJI/AAAAAAAAOyw/d71xh-49yD4/s1600/PDVD_240.BMP

Vijfde en toch wel beste Hammer Dracula met Lee.

Waar de voorgangers er telkens een schepje blood en gruesome toevoegden gaat er hier onmiddellijk een hele vracht bovenop, super dus ?

Het verhaal blijft ongeveer steeds hetzelfde en sfeer en setting zijn als steeds zeer goed. Ook het acteerwerk valt best mee, Christopher Lee zoals gekend top, en met Jenny Hanley hebben we hier ook weer een zeer mooie bruid voor Dracula ?

Minpuntje zijn dan wel die vleermuizen, op zich een mooi idee maar de uitwerking is o zo slecht ?

Dracula (1992) RW => 2 Pt (Totaal 114)

http://batona.net/uploads/posts/2014-09/1410675901_07.gif

Deze nog eens herzien na de eerste vijf Hammer Dracula's Met Christopher Lee.

Lee blijft wel degelijk de onklopbare Dracula qua dreigende uitstraling maar Bram Stoker's verhaal is hier dan toch tot heden het best uitgewerkt, al vind ik persoonlijk de romantiek hier "te", wat ook teveel tempo wegneemt uit het verhaal.

31. The Last Warning (1929) - FTV - 5 punten - 19 juli 2016 (31 films, 118 punten)

"Who killed John Woodford?"

http://www.moma.org/d/assets/W1siZiIsIjIwMTYvMDQvMjAvNng1aXA3Z21vMF90aGVfbGFzdF93YXJuaW5nXzEuanBnIl0sWyJwIiwiY29udmVydCIsIi1yZXNpemUgMjAwMHgyMDAwXHUwMDNlIl1d/the-last-warning-1.jpg?sha=48eccb1e1677b571

Paul leni zal voor de silent film liefhebbers geen onbekende zijn, na films als Das Wachsfigurenkabinett (1924), The Cat and the Canary (1927) en The Man Who Laughs (1928). The Last Warning zou Leni's laatste film worden, voor hij vroegtijdig overleed aan bloedvergiftiging door een ontstoken tand. Hoewel de momenteel beschikbare kopieën niet denderend zijn (er heeft afgelopen maand wél een nieuwe restauratie in het MOMA gedraaid, so fingers crossed), is alsnog te zien dat Leni wel opereert als vakman aan het einde van het silent tijdperk. Deze vroege Universal horror is voor zover ik kan achterhalen in drie verschillende versies uitgebracht, onder andere ook met geluidseffecten. Voor mij persoonlijk is het echter iets teveel een whodunnit/mystery, zoals de quote boven ook al aangeeft. Not much horror here. Maar wel een fijne score/soundtrack. Niet Leni's beste, maar ik zal hem als de restauratie uitkomt nog een kans geven. Deze YT versie was niet optimaal.

3*

Ben meestal niet zo enthousiast voor nieuwe films, maar na alles wat ik over deze film heb gehoord ben ik toch wel nieuwsgierig geworden moet ik zeggen. Drive vond ik ook een prima misdaad film en de muziek was al helemaal goed. Mijn moeder wilde nog met me naar de film, maar dit lijkt me nu niet echt het soort film waar je met je moeder heen gaat... Dat word wachten tot de film uit is op Bluray.

Touch of Death (1988) - FTV - 19 juli 2016 - 3 punten (58 films - 211 punten)

http://horrornews.net/wp-content/uploads/2013/03/Touch-of-Death-Fulci-1988-Movie-5.jpg

Ik vind dit zeker wel een vermakelijke Fulci, niet zijn beste maar zeker niet zijn slechtste. Ik kan er toch zeker wel een stuk of 4-5 bedenken die minder goed waren dan deze. het is allemaal wel lekker ranzig vooral de openingsscène en de zwarte humor die het met zich meebracht kon ik best wel smaken. Overdreven comedy werd het gelukkig nooit. Een beetje jammer dat de dames precies opzettelijk onaantrekkelijk waren gemaakt. Niet dat hier echt een motief nodig was, maar zoals al aangehaald door Richard_Voorhees had ik ook liever een duidelijk motief gehad. Want de ene keer leek het voor het geld (speelschulden), dan weer voor de kick, voor opwindende opnames en was er nog zo die dubbele persoonlijkheid met die stem. Na 45 minuten echter is het niet meer interessant, vooral omdat Lester geen slachtoffers meer maakt. Het einde had ik ook wel zien aankomen. En ja zowat alle gore scènes werden gewoon overgenomen in A Cat in the Brain die zeker wel gelijkenissen met deze toont.

En de letterlijke vertaling van de Italiaanse titel "Quando Alice Ruppe lo Specchio" is "When Alice Broke the Looking Glass", dat slaat eigenlijk wel nergens op. Was die vrouw op de poster eigenlijk wel in de film En blijkbaar was Alice de operazangeres...

Ik hoopte even dat ik deze film nog niet had gezien, maar toch wel. Ondanks de aanwezigheid van Laura LaPlante die ook al in Cat and the Canary straalde, vond ik dit duidelijk de minste van Leni, erg rommelig. Beste naar mijn mening blijft The Man who Laughs met net als in Hands of Orlac en Cabinet of dr. Caligari een ijzersterke Conrad Veidt.

En ik ben het helemaal eens dat een silent zoveel meer kan zeggen dan een film waarin zo veel wordt gesproken. Ik had deze conclusie ook gemaakt tussen Cat and the Canary silent en de eerste gesproken versie uit 1939. Daar waar de silent bijzonder sfeervol was gewoon door camerawerk, belichting, actie, expressie en weinig dialoog; stoorde ik mij mateloos aan de vele dialogen in de eerste talkie. Ik had ook zoiets van hou nu toch eens je kop allemaal en geef mij een sfeervolle mysterieuze film in plaats van die onnozele klucht. Maar blijkbaar hadden wel meer films daar last van in de jaren 30, een overdosis aan dialoog waardoor het allemaal toch minder genietbaar werd of zelfs ronduit slecht.

Veel werd er niet over gezegd maar de moordenaar was blijkbaar vroeger ook een toneelspeler maar zijn carrière raakte in het slop, hij sloeg helemaal door en belandde dus in een gesticht, maar zinde op wraak op zijn collega's.

Nu is het wel een jaar geleden maar volgens mij was het eerste slachtoffer van Michael zijn oudere zus, zo begint de film toch. Andere familieleden vermoordde hij niet. Zijn ouders sturen hem naar een instelling en dan komt hij als volwassene/tiener terug op Halloween naar zijn geboorteplaats en vermoordt random enkele mensen. . Nu goed het maakt niet uit, diepgaand is het geenszins. Maar dat is niet meteen eigen aan een pure slasher.

La Casa dell'Esorcismo The House of Exorcism (1975) -FTV– 3 punten – 19 juli 2016 (63 films -208 pnt.)

http://www.donbosco-bo.it/documenti/locand/F12118.JPG

Review: Helaas naar wat het blijkt de verkeerde versie! Toch erg genoten van de film. Prachtige sfeervolle beelden afgewisseld met lugubere moorden en een weirdo verhaal. Ik begreep van de reacties dat de exorcisme en naakt scene`s niet in de origineel bedoelde film hoorde. Erg benieuwd geworden hoe het origineel eruit ziet. De film is zeker een review waardig!

Lisa e il Diavolo (1973)

Crimson Peak (2015) - FTV - 19 juli 2016 - 2 punten

http://images.static-bluray.com/reviews/13121_5.jpg

Een typische Guillermo del Toro. Gelukkig maar, want met het slechte Pacific Rim dacht ik dat de man z'n talent was verloren. Crimson Peak is weer het gothic sprookje in een stijl die minder belegen is dan Tim Burton. De film straalt warmte en magie uit. De setting is geweldig, de sfeer is even passend. Helaas moet de man werken met toch wel een wat mager script. En de cast doet haar best maar is niet meteen opvallend. De vouwen gaan nog, maar de mannen zijn vrij onopvallend.

Resultaat is een mooie magische film die vooral het oog streelt, maar verder toch op de honger doet wachten. Maar de film toont wel dat de regisseur het nog niet verleerd heeft en we hopelijk nog een goeie film mogen verwachten in de toekomst.