Meest overgewaardeerde films op MovieMeter (en IMDb)

Hier kan ik kort over zijn: deze emoties golden voor mij niet.

Alle personages zijn vrij uniek door hun karakter inderdaad. Maar dat heeft te maken met de afwezigheid van hun karakter. Ik ken geen enkele film waarin de makers zo weinig moeite hebben gedaan om te verhullen dat elk figuur niks anders is dan een wandelend plotelement. Ze zijn gewoon leeg en zonder verhaal. Alleen die Darko heeft nog enkele karaktertrekjes, maar die vind ik dan weer irritant.

Ik had het voor deze film al niet op Swayze en Barrymore en dat is hierdoor alleen maar erger geworden. Gyllenhaal voegde ik hierna ook toe aan de lijst non-acteurs. Vind ze allemaal vervelend.

Hier zit mijn grootste probleem. Het verhaal vind ik niet alleen vaag, maar ook volslagen belachelijk. Komt nog eens bij dat de film zichzelf ongeloofelijk serieus neemt zonder een greintje humor. En dat kan echt niet als je zoiets totaal onzinnigs verteld. Komt nog eens bij dat ik soms het idee heb dat sommige mensen deze film lijken te eren alsof het een nieuwe religie is die al je levensvragen beantwoord.

Geld dus niet voor mij, maar laat je door mij niet de film verpesten

The Shawshank Redemption. Het is een mooie film maar absoluut niet de nummer 1 waardig.

Shawshank Redemption in dit topic al veel genoemd, nu na verscheidene herzieningen ben ik het er volkomen mee eens. Een zeer vermakelijk hollywood filmpje, echter geen meesterwerk dat als beste film mag worden bestempeld in de toplijsten.

The Godfather

Sin City

Pulp Fiction

- Saw

- Saw II

- Carrie

- mr. and mrs. smith

- x-men 2

Juist, zeer overgewaardeerd. Heb twee keer een poging ondernomen, maar de film kon me simpelweg niet boeien.

Saw

Lord of the Rings trilogie

The Shawshank Redemption

The Green Mile

True Romance

fightclub

Van de films die ik de afgelopen tijden heb gezien:

- Donnie Darko en vooral Eternal Sunshine of the Spotless Mind,. erg simpel en weinig boeiend filmpje waar iedereen weg van schijnt te zijn.

Munich..vond er weinig aan.

A beautiful Mind

21 Grams

Groundhog Day. Dat zo'n prul het tot de Top 250 schopt is echt niet te begrijpen. Eén van de slechtste comedies die ik ken.

Even een paar belachelijk overgewaardeerde films van de laatste 10/15 jaar (opvallend dat het steeds recente films zijn eigenlijk, maar niet verbazend):

-Shawshank Redemption

-Usual Suspects

-LOTR trilogie (eigenlijk kindervermaak)

- American History X (zoveelste film over racisme, maar hee, het heeft een grove scène en precies weer in een tijd van een nieuwe babyboom die naar films gaat, dus top!)

-Fight Club

-Forrest Gump (onbegrijpelijke hollywood braafheid en onzin.. brabbelverhaaltje)

-Lock, Stock and Two Smoking Barrels (overdreven cool ogende kloon van Tarantino)

-Boondock Saints (zie hiervoor)

Op uitzondering van Lotr en Forrest gump ga ik met je akkoord.

Ben je Se7en niet vergeten?

Misschien staat ie wel iets te hoog, maar dat is een film die behalve een standaard thrillerverhaal ook nog interessante verhoudingen laat zien (met name tussen het leven van Freeman en dat van Pitt). Ik vind dat die dus wat meer boven zijn simpele genre wordt uitgetilt en om meerdere redenen wel interessant is.

Maar alles wat iedereen hier zegt blijft natuurlijk subjectief, een ander zal er wel alleen de oudere films uit pikken of hele andere in ieder geval..

Altijd leuk als kinderen een mooie fantasiefilm krijgen met zulke prachtig uitgewerkte werelden, boeiende verhaallijnen, schitterende muziek en zelfs goede acteerprestaties. Maakt het voor de volwassenen leuker om mee te kijken

Ik ben het met je eens dat die film overschat is, maar waarom wordt iedere gangsterfilm na Pulp Fiction toch altijd meteen een Tarantino-kloon genoemd? Ik zie wel overeenkomsten, maar ik vind dat Ritchie toch wel genoeg eigen truukjes heeft om niet met Tarantino vergeleken te hoeven worden.

Die goede acteerprestaties heb ik goeddeels gemist ben ik bang, meer dan wat standaard heroiek kon ik niet ontdekken. En dat hebben we al in genoeg andere epische drama's gezien toch?

Maar wat betreft het laatste punt heb je helemaal gelijk! Alhoewel ik na deel één had gepast bij mijn kinders denk ik

Truukjes indeed! Weinig substantie of eigen idee.. Maar het is wel leuk als ontspanningsfilmpje op een druilerige dinsdagavond hoor

Tarantino staat er natuurlijk om bekend om erg veel substantie en eigen ideeën in z'n films te verwerken ...

Als er iemand is waarvoor geldt "beter goed gejat dan slecht verzonnen" is het Tarantino wel. Al jat hij eigenlijk ook helemaal niet goed

Goede acteerpresaties gemist? Let vooral op Ian McKellen, Sean Bean, Ian Holm, Bernard Hill en Christopher Lee. Toegegeven, het zijn allemaal oudjes (Bean uitgezondert), maar hun acteerprestaties zijn erg goed.

Maar mijn berichtje over LotR was natuurlijk meer bedoelt om aan te geven dat het niet helemaal een kinderfilm was (al was het geen sterke poging). En al was het een kinderfilm, dan zou hij toch nog steeds in de top 250 mogen staan. Of zijn kinderfilms automatisch minder dan volwassene films?

Onderhond heeft natuurlijk gelijk. Ik geloof zelfs dat Tarantino meer jat dan Ritchie. Erg veel kan het me niet schelen, aangezien ik Tarantino's films veel leuker vind dan die van die Brit. Ik zie trouwens dat je Snatch wel waardeert, terwijl die film mij persoonlijk veel meer aan Tarantino deed denken.

Het gevoel wat ik heb bij Tarantino is niet zozeer het bij elkaar jatten van materiaal om zijn films te 'vullen'.

Naast homage en tongue-in-cheek-geekgedrag probeert hij de magische (of filmmythische) waarde van de (hergebruikte) elementen voort te laten leven in zijn films.

Ik zag laatst een Charles Bronsonfilm, die je zou kunnen labellen als een prequel van de Keitel-figuur (Wolf) in Pulp Fiction, zoals hij wellicht zijn zaakjes geregeld zou hebben toen hij nog vol aan de bak moest. Zelfs voor Pam Grier in Jacky Brown zou je een onofficiële verleden in de oude blaxploitations kunnen vinden.

Bij de hype in kinderboekenland Hart van Inkt op dit moment, heeft de schrijfster een soortgelijke mechanisme, nl. haar voorliefde voor kinderboeken. Haar hoofdfiguur kan karakters uit boeken tot leven lezen. Ze bestaan niet alleen binnen het vacüum van het verhaal, maar hun 'historie' heeft net dat extraatje.

Over LOTR zullen we het, gezien je nickname, ws. niet eens worden.. maar onderhond heeft "natuurlijk" gelijk

Tarantino jat inderdaad links en rechts zijn films bij elkaar, Pulp fiction niet uitgezonderd. Maar misschien ontgaat meneer onderhond het ironische concept waarmee Tarantino werkt.. de film heet niet voor niets "pulp fiction". De film pretendeert ook niets anders te zijn dan een samenraapsel van zorgvuldig gekozen tergugblikken en filmclichées. Tarantino is misschien ook wel de eerste en enige regisseur die daar juist volmondig voor uitkomt. De kunst van zijn films (zeker de eerste twee) is echter om vanuit dat eclectische idee een nieuwe vorm en goedlopende spannende film te creëren. Ultieme exploitation cinema wordt een nieuw fris concept! Ik vind dat hij daar als geen ander (niemand vóór hem en zeker niet na hem) in slaagt. Heeft toch ook iets met talent voor scriptschrijven te maken. Vanuit deze optiek heeft de man iets geheel revolutionairs en nieuws gedaan, vanuit verschillende bestaande elementen iets verfrissends gesmeed. Vergelijk het met een goede sample-goochelaar in muziek. Daarnaast heeft hij ook nog dingen toegevoegd aan de oude genres die hij heeft geplunderd.

En dat Ritchie minder jat zegt mij niet zoveel, want als hij zich toch voor 90% baseert op de werkwijze van Tarantino hoeft dat verder ook niet. Het wiel was al uitgevonden namelijk Iedereen die de 'britse' aanpak van Ritchie roemt heeft bovendien teleurstellend weinig oudere britse misdaadfilms gezien ben ik bang, want daarin zijn alle elementen waaruit Ritchie gretig plukt ook al ruimschoots vertegenwoordigd.

Pijltje omhoog: Wat is die orbit een wijze kerel.

Ik bedoel dat Onderhond gelijk heeft dat Tarantino veel jat. Dat is gewoon waar.

Volgens mij denk je dat ik Tarantino veroordeel omdat hij al die concepten jat, maar dat doe ik helemaal niet. Ik vind het doorgaans, en zeker in Pulp Fiction, juist heel leuk.

Sergio Leone slaagt er in Once Upon a Time in the West zo goed in dat bijna niemand nog opvalt dat veel gejat is uit andere film. Toegegeven, de trage en muzikale stijl is wel geheel van hem, maar veel plotelementen niet. En bekijk ook The Hudsucker Proxy van de Coens, waar ook veel elementen uit andere films terug te vinden zijn.

Maar Ritchie's bedoeling is niet net als Tarantino eerbetonen te leveren aan oude films. De aanpak van Ritchie is dan ook heel anders. Op deze manier kun je iedere hippe misdaadfilm na 1994 wel een Tarantino-kloon noemen, maar dat zou flauw zijn. Natuurlijk is Ritchie wel beïnvloed door Tarantino, maar hij wijkt toch genoeg af om een eigen stijl te hebben. Of die stijl beter is laat ik in het midden.

Totaal onvergelijkbaar met de stijl of de manier waarop Tarantino het misdaadgenre heeft bewerkt. De knipoog is veel vetter, de dialogen veel prominenter en er is veel meer gedaan met de wetten van het genre dan Leone bijvoorbeeld deed.

Veel hippe misdaadfilms van ná 1992 zijn dan ook in min of meerdere mate beïnvloed door Tarantino.. ik denk niet dat je daar nog aan ontkomt. Zelfs een meesterlijke serie als sopranos heeft dingen (de atypische gangsterdialogen) van Tarantino overgenomen.. waarom? Misschien omdat Tarantino toch wat beter is dan de hippe Tarantinobashers nu proberen te laten lijken.

En Ritchie tuurt rechtstreeks in zijn eigen achtertuin terug en maakt beslist een eerbetoon aan films zoals the italian job/ long good friday of get carter. Bekijk de stereotype Cockney schurken er maar op na en het clichée neerzetten van de helden/criminelen in zijn films.. copycat!

En waar slaat deze nou weer op:

AHX is een visueel perfecte film. Norton acteert echt perfect. Nog nooit zo'n acteerprestatie gezien. Soundtrack is ook uitmuntend.

Ook de "zoveelste racisme film" opmerking van jou, tss... Weet je wel niet hoeveel misdaadfilms, hoeveel westerns, hoeveel romcoms, hoeveel slapstick, hoeveel horrorfilms, hoeveel thrillers, hoeveel drama's, hoeveel oorlogsfilms er zijn?

Dan is het aantal racisme-films toch beduidend minder...

De film gaat overigens helemaal niet om die specifieke geweldadige scène. Als je dat denkt, ben je een grote idioot die niet goed naar de film heeft gekeken. Het gaat om de bekering van Norton die (volgens mijn mening) erg goed is weergeven. En ja, als je dat niet vindt, wil ik graag de disscusie met je aangaan.

Films die het onderwerp rascisme behandelen bestaan al vrij lang. Maar men mag niet ontkennen dat er recent een periode is geweest waarin men relatief veel "skinhead-films" maakte.

Jouw vergelijking met toch wel vrij algemene genres lijkt me totaal uit de lucht gegrepen.

Ontkennen dat "de grove scène" niet het meest memorabele van AHX is, lijkt me hypocriet.

(Erg leuk zo een nutteloze discussie waar iedereen bij zijn oorspronkelijke standpunt zal blijven )

Nee, is helaas niet uit de lucht gegrepen. Er zijn nog altijd meer 'from rags to riches' verhalen, of romcoms dan racisme-verhalen. En dat zijn vrij algemene genres ja, maar racisme is ook een vrij algemeen begrip, of wil je mij soms wijsmaken van niet?

Hypocriet? Neen. Praat de volgende keer voor jezelf, wil je? De meest memorabele scene is voor mij nog altijd de discussie aan tafel. Iedereen heeft een eigen mening, iedereen heeft ook zijn/haar meest memorabele scene. Met Gizzmann als voorbeeld.

(Erg leuk zo een nutteloze discussie waar iedereen bij zijn oorspronkelijke standpunt zal blijven )

Ik zie er de humor niet van in.