Meest overgewaardeerde films op MovieMeter (en IMDb)

Jij kunt zeker niet wachten tot The Fast and the Furious deel 8 t/m 27 uitkomen?

Tja, wat moet ik hier nou van vinden, het meest treurige nog is je opmerking.

Die zullen ongetwijveld beter zijn dan Drive!

Die Avatar van Und3rdog is oh zo Onderhond's

The Butterfly Effect (2004)

Er komen hier top titels voorbij waarbij ik denk hebben die mensen echt geen verstand van klassiekers of komt dat niet in jullie woordenboek voor, zou zeggen google het woord Klassiek maar eens.

Klassiekers zijn nét het ideale vijvertje om overgewaardeerde films uit te halen. Je hebt namelijk een film nodig die hoog gewaardeerd wordt om hem overgewaardeerd te vinden.

Het lijstje van 'klassiekers' is zo gevarieerd dat iedereen er wel een titel in kan vinden die hij/zij totaal niet ligt. Blijft altijd een kwestie van smaak.

Wat heb ik er nu mee te maken dat een film 'klassiek' is? ik vind een film goed of niet en overgewaardeerd of ondergewaardeerd. Belangrijkste is dat ik het altijd kan beargumenteren.

Alsof klassiekers een beschermde diersoort zijn waar we met onze poten af moeten blijven. Moet The Butterfly Effect gelden als een moderne klassieker? Prima, maar nog steeds is het één van de slechtste films die ik ooit zag.

Hoe die gedrochten van Woody Allen aan hun hoge waarderingen komen gaat mijn petje te boven. Verder vind ik al die ''stoere'' maffiafilms ook zwaar overgewaardeerd. Scarface nummer 13 in de top 250..

Ik voel me aangesproken want mijn lijst bestaat veelal uit de zogenaamde klassiekers. Ik snap gewoon niet waarom je een film goed moet vinden of kritiekloos moet benaderen alleen maar omdat andere mensen hem heel erg goed vinden en de film een klassiek stempel heeft.

Verder wil ik trouwens Gandhi (1982) toevoegen aan mijn lijst. Bedacht me vanmorgen dat dat ook een overrated niemendalletje is

Heeft toch niks met verstand van te maken? Dus als iemand een bepaalde klassieker slecht vindt, heeft hij of zij er geen verstand van? Dat zou me een mooie bende worden. Ik denk dat iedereen bepaalde klassiekers wel slecht vindt, omdat ze niet in hun straatje vallen. En gelukkig maar, want anders zou het behoorlijk saai worden.

Een tip, gebruik regelmatig, "Volgens mij", "Naar mijn bescheiden mening", "Ik heb er wellicht geen kaas van gegeten maar ...", "Ik zal wel hopeloos verkeerd zijn maar ..." , enzovoort. Je zal zien, minder mensen gaan aanstoot nemen aan jullie berichten.

Twee films van Frank Darabont komen in de top 3 voor. Hoe bedoel je overschat:P

ik <2

MM >3,58

Crash (2004)

Dancer in the Dark (2000)

Haute Tension (2003)

One Life (2011)

Platoon (1986)

Reservoir Dogs (1992)

Smiling Lieutenant, The (1931)

Thelma & Louise (1991)

Whiplash (2014)

Yeopgijeogin Geunyeo (2001)

ik <2,5

MM >3,77

Apur Sansar (1959)

Crash (2004)

Manon des Sources (1986)

Platoon (1986)

Reservoir Dogs (1992)

Shao Lin Yu Wu Dang (1983)

Vita È Bella, La (1997)

Warrior (2011)

Whiplash (2014)

Young Mr. Lincoln (1939)

ik

MM >3,98

Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, Le (2001)

Gladiator (2000)

Green Mile, The (1999)

Herr Arnes Pengar (1919)

Qui? (1970)

Shao Lin Yu Wu Dang (1983)

Shawshank Redemption, The (1994)

Snatch. (2000)

Tengoku to Jigoku (1963)

Vita È Bella, La (1997)

ik ,5

MM >4,17

Arrivano i Titani (1962)

Fior di Male (1915)

Gladiator (2000)

Godfather: Part II, The (1974)

Green Mile, The (1999)

Portrait of Jason (1967)

Rivers and Tides (2001)

Scarface (1983)

Schindler's List (1993)

Shawshank Redemption, The (1994)

Net als met Bollywood worden ook stomme films wel structureel te hoog beoordeeld (komt uiteraard door het referentiekader dat gevuld is met heel veel gelijksoortige en vrij matige films, waardoor alles wat er bovenuit steekt gelijk érg opmerkelijk is)... daar zal ik mezelf ook 'schuldig' aan maken (probeer namelijk films altijd ook voor een gedeelte objectief in hun eigen referentiekader te beoordelen, naast mijn eigen subjectieve beleving van de film), maar bij Herr Arnes Pengar begreep ik de waardering toch niet helemaal.... of het moet dat paard zijn dat ze door het ijs hebben laten flikkeren, dat was wel opmerkelijk...

Verder een weinig verassende set lijstjes van mijn kant denk ik. Platoon en Thelma & Louise verdienen wel hoog nodig een 2e kans, want ik was nog een broekie toen ik die zag. Denk niet dat ik ze opeens héél goed ga vinden, maar ik denk dat ik op dat moment wel érg streng was voor deze films.

Hier kan ik me deels wel in vinden. Het is denk ik ook de lastige spagaat waar een filmliefhebber zich in bevindt als hij/zij films beoordeelt die echt bijzonder verouderd zijn. In zijn tijdsgeest beoordelen wordt dan vaak omgezet in de ogen sluiten voor eventuele nadelen. Ik heb zelf, de afgelopen tijd, twee stomme films gezien(Haxen en een laurie & hardy film waar de naam mij even van ontgaat), maar ik twijfel daarbij enorm over de beoordeling. Je gaat al snel iets overwaarderen. Nou ligt dit bij mij niet direct aan het referentiekader(want veel stomme films heb ik niet gezien), maar ik had al wel een soort vooroordeel over langdradige, saaie cinema waardoor elke ietwat spannende/mooi geschoten scene mij extra opviel.

Ik vind in dit opzicht, hoewel ik het vaak met hem oneens ben, Onderhond wel een verfrissende blik hebben; omdat hij alles naar hedendaagse standaarden lijkt te beoordelen.

Interessante punten worden er aangehaald, maar ik vind stomme films dan wel weer heel anders dan de talkies uit vroegere jaren. Stomme films zijn compleet anders, die waardeer je vooral op andere punten. Niet per se dat deze worden overgewaardeerd.

Ik denk ook niet dat stomme films worden overgewaardeerd, al begrijp ik de redenering wel. Als alle films naar hun tijdgeest zouden worden beoordeeld dan stonden in de top 250 van elk filmjaar minstens 2 films, en wat blijkt, in de top 250 komen we alleen Sunrise (1927) (mooi, maar ook 'traag') en The Great Dictator (1940) tegen. Denk eerder dat het andersom is, dat nieuwe films worden overgewaardeerd. Vandaar ook dat het een goed idee is van MM om films die de laatste 2 jaar zijn uitgekomen nog niet in de top 250 op te nemen.

misterfool, voor een snellere film (niet langdradig of saai) en om je referentiekader te verbreden zou je bijvoorbeeld kunnen kijken naar Sherlock Jr. (1924), duurt slechts 45 minuten en het tempo ligt (op het begin na) lekker hoog.

Als ik zie hoe je films als The General (1926), The Great Dictator (1940) en City Lights (1931) waardeert dan krijg ik eerder de indruk dat je silents structureel onderwaardeert . Vooral City Lights (drama) teert op eigen kracht en heeft weinig met referentiekaders te maken, enorme mimiek in die film die tegenwoordig maar zelden geëvenaard wordt. En The General voelt anno nu nog steeds fris en origineel aan, wat erg knap is. The Great Dictator moet het wel hebben van historisch perspectief en (vooral) van de laatste paar minuten, maar die zijn ook meteen 5* waard.

ik had het uiteraard over mensen die graag stomme films kijken, op de hele massa gezien zijn dat er inderdaad nog wel veel te weinig, maar (wellicht is het een kwestie van overcompensatie oid) in het stemgedrag zie ik dan vaak weinig onderscheidend vermogen (alles is minstens 4 sterren lijkt het). En ook mezelf ga ik dan wel eens te rade... "als een film als dit vandaag de dag gemaakt zou worden, zou ik dat ook nog zo'n positieve waardering hebben"... maar dan zit er meestal toch wel iets in de sfeer en de inventiviteit waardoor ik de film toch in zijn eigen referentiekader gewoon die voldoende kan geven. En heel af en toe wordt je ook écht omver geblazen door een regisseur als bij von Sternberg, Epstein, Kinugasa, Gance e.d.

De films die hierboven nog genoemd worden zijn overigens allemaal binnen het slapstick genre. Er zijn mensen die de stomme film gelijk stellen met Amerikaanse en Engelse komieken en de tijdloosheid van humor onderstrepen. Daar kan je het mee eens of niet mee eens zijn natuurlijk, en mijn ding is het gewoon niet zo. Het historisch perspectief van een To Be or Not to Be is wat mij betreft vele malen interessanter/beter dan the Great Dictator...

heb de zoekmachine even geraadpleegd, als ik kijk van het jaar 0 tot 1929, dan zag ik al/pas 169 films met daarbij 3x 5 sterren en 7x 4,5 sterren

Bronenosets Potyomkin (1925)

Chute de la Maison Usher, La (1928)

Napoléon (1927)

J'Accuse! (1919)

Jenseits der Straße - Eine Tragödie des Alltags (1929)

Jûjiro (1928)

Metropolis (1927)

Novyy Vavilon (1929)

Roue, La (1923)

Sunrise: A Song of Two Humans (1927)

daarnaast 2x een 1,5 en 3x een 2 en 12x een 2,5... opzich nog wel redelijk in balans / normaal verdeeld voor mijn stemgedrag (dus ik heb mijn best gedaan )

de flop5

Forbidden City, The (1918)

Tarzan of the Apes (1918)

Teufelskirche, Die (1919)

Man Beneath, The (1919)

Rose-France (1919)

niet eens de slapstick films, zo streng ben ik dus helemaal niet voor meneer Chaplin

Je ziet in mijn scores ook duidelijk dat de jaren 10 nog echt een ontwikkelingsfase waren en dat pas in de jaren 20 de "filmtaal" compleet (en volledig modern, ik geloof niet in statements over films die zouden verouderen) was. 1927 lijkt dan het absolute summum. En als je historisch terugkijkt zie je dat dit ook het jaar was dat de geluidsfilm definitief zijn intrede deed. In de jaren daarop verschoof dus de focus, filmtechnieken moesten worden aangepast aan geluidsregistratie, het publiek kon al met minder moeite naar binnen worden gehaald (gelukkig, want een film als Metropolis deed de meest succesvolle studio van zijn tijd toch in het bankroet belanden!) e.d. en het resultaat is dat het een paar jaar duurde voordat men dit te boven kwam.

dat is ongeveer mijn referentiekader

Maar ik beoordeel alles dus op deze manier, het is niet dat ik alleen door een filmhistorische bril naar cinema kijk. Ook bij alle films die dit jaar uitkomen beoordeel ik blockbusters in het referentiekader van de blockbusters, arthouse binnen de arthouse e.d. Anders ben je binnen de filmwereld toch altijd appels met peren aan het vergelijken. En met een puur subjectief standpunt doe je volgens mij niet alleen de films te kort, maar ook jezelf... je sluit je dan af voor wat de filmmakers voor intenties hadden, wat ze wilden communiceren, en kijkt alleen maar in hoeverre het past met een aantal zaken die je ooit voor jezelf als belangrijk hebt gesteld...

Ik heb 7 titels uit de Jaren 20 in mijn Top 500 gezet, er zaten 9 titels in de preselectie. Voor mijn gevoel was dat precies goed, niet onder- en niet overgewaardeerd.

Die staat toevallig bij mij klaar om bekeken te worden, komt dus heel binnenkort aan de beurt. Je commentaar helpt niet om de hoge verwachtingen die ik bij die film heb te temperen . Ik ben benieuwd. De speech van Chaplin blijft trouwens grandioos.

Ik heb nog slechts 25 films gezien van vóór 1930, waarvan iets meer dan de helft komedies. Moet wel zeggen dat ik lang niet uitgekeken ben m.b.t de jaren '20, een heel bijzonder tijdperk. Ben het wel eens met je kijk op de stille film en je manier van waarderen.

Qua waardering heb ik 3 op 4*, 11 op 3,5*, 5 op 3* en 5 op 2,5*, ben ze ook niet echt aan het overwaarderen denk ik. Wel probeer ik steeds de betere uit te pikken om te bekijken, ik denk ook dat de meeste mensen dat doen, en dan is het niet vreemd dat je bij die hooggewaardeerde films veel hoge scores ziet. De laaggewaardeerde stille films zullen veel minder kijkers trekken, dus heb je ook veel minder lage stemmen op stille films.

Mijn top 500 (waarschijnlijk wordt het een top 350) is nog in de maak, en daar komen ook 7 films uit de jaren 20 in, plus City Lights (1931) en The Great Dictator (1940). En wie weet ook nog To Be or Not to Be... Voor die top 500 wou ik trouwens nog snel wat hooggewaardeerde films meepakken, maar dat is top of flop geworden tot nu toe. Mijn toplijst "meest overgewaardeerde films" groeit harder dan mijn top 500 , dus ik ga wat selectiever worden in het uitkiezen van hooggewaardeerde kandidaten om te bekijken.

American beauty, wat een KUT film!!!!

Haha, dat schreef ik vorig jaar ook. En er zijn er meer die dat vinden.

...dus kijk maar uit met die toplijst.