Top 5 filmergernissen

Maar men speelt toch ook een buitenlander die niet in zijn eigen taal praat?! Je moet het zien.

Het helpt toch juist? In het echte leven praat ze - wed ik - ook Engels tegen Tom Hanks. Overigens vergeet je voor het gemak ook nog eens dat Tom Hanks dan tegenspel krijgt in een taal die ie niet begrijpt, maar geacht wordt in het verhaal (hoe onlogisch dan ook) wél te begrijpen.

Van alle rare ideeen die ik je ooit hier zag spuien is dit de meest vanlotjegetikte. Ik snap dat jij niets met realisme hebt en het zoveel mogelijk wil verbannen, maar het zou wel heel erg koddig zijn als men dit zou proberen. En helpen zou het de acteurs zeker niet.

Ik begrijp die fobie voor dialecten sowieso niet. Als er engelstaligen in de buurt zijn, praat men doorgaans Engels. Met accent.

Pas als twee Duitsers tegen elkaar Engels gaan praten, zolas in menig Amerikaanse film snap ik het protest een beetje.

Nederlanders hebben trouwens de grootste afkeer van hun eigen accent; heel vreemd.

Alhoewel ik genoeg Duitsers ken die enkel Engels met elkaar praten, doe het zelf ook wel vaker met de Nederlanders van mijn Engelstalige studie.

Is maar een lijntje veranderen in het script. In veel films is het gewoon irritant. Laat Jacky in z'n Amerikaanse films maar gewoon chinees praten, komt hij veel beter uit de verf.

Verder kan je dan wel weer doen of ik met iets uberweirds kom, maar ik ben dus duidelijk niet de enige die er zo over denkt. Getuige de laatste film van Ki-duk dus. Vond het een enorme vooruitgang.

Dat is toch onzin. Ik vind Jacky ook veel beter in zijn Hong Kong films maar als ie zonodig een film in Amerika moet maken dan moet ie wel Engels praten. Zou wat zijn als ie bv in Rumble In The Bronx een hele confersatie in het chinees houdt tegen die gasten. Hoe moeten die dan reageren. Die snappen er geen ruk van. Maar ja, blijkbaar vind jij dan de film beter.

Alsof je Chan wél verstaat als hij Engels spreekt ... Vind zijn acteerwerk er ook niet positief op vooruitgaan in z'n Amerikaans werk. Stunts blijven hetzelfde, maar als er dialoog aan te pas komt ... laat die vent toch gewoon Chinees praten. Wat boeit het verder?

Omdat Jacky dan misschien wel beter tot zijn recht komt, maar de rest van de cast niet meer. Dan krijg je alleen maar nog vreemdere en dommere gezichten en niet op een leuke manier.

Vreemdere en dommere gezichten? Zou niet weten waarom eigenlijk. Alle Amerikanen trekken standaard een vies gezicht als ze een andere talen horen?

Dat denk ik wel ja. Als iemand mij op straat in het Duits of Engels aanspreekt niet zal ik niet vreemd opkijken, maar als iemand in het chinees/japans/koreaans/spaans/zulu ofzo tegen mij gaat lopen praten dan kijk ik hem toch wel vreemd aan idd. En ik neem aan dat de meeste mensen dat hebben. Van wtf?

Film is echter geen realiteit. Een personage in een film kan iemand die Chinees tegen hem spreekt ook gewoon "verstaan". Ook kwestie van 2 lijnen in het script toe te voegen.

Mee eens.

Maar dit geld alleen voor films waar dit in kan. In Chan films kan dat gemakkelijk.

Maar Asano sprak in Mongol dan wel Mongools, maar het klonk nergens naar. Hoewel ik me er niet aan kon storen, had ik toch liever een echte Mongool de taal horen spreken, geen Japanner.

Zal wel. Het lijkt mij iig dat het er dan een stuk belachelijker uitziet.

Ja maar die mensen lijken veel meer op elkaar dan een chinees en een amerikaan. Een japanner of chinees kun je nog wel redelijk overtuigend een mongool laten spelen, maar als de hoofdrolspeler een amerikaan zou zijn die Engels gaat praten tegen zijn volk staat dat toch voor geen meter.

Als ik uiteindelijk mocht kiezen had Asano gewoon Japans mogen praten. Al is daar natuurlijk nog wel een extra nuance, aangezien Asano een historisch figuur neerzet.

Als je ze niet uit elkaar kan houden wel ja. Even overtuigend als een oerduitser een Nederlander te laten spelen.

Als ik naar het strand van scheveningen of zandvoort ga dan weet ik dat het vol ligt met Duitsers, maar dat merk ik toch pas echt als ze beginnen te praten. Anders weet jij niet zeker of het een Duitser, Belg of Nederlander is. Ligt er een Turk of Marokkaan naast dan zie je dat gelijk dat ie hier niet origineel vandaan komt. Bij een chinees ook. Maar als ik kijk naar een film over Ghengis Khan en ze laten een Chinees de hoofdrol spelen dan zie ik het verschil niet. Met een Japanner misschien nog net.

Eh...ja?

Hm.. volgens mij is dit meer een gevalletje frustratie of zo, want die gaat natuurlijk helemaal nergens meer over.

Mjah, doe mij maar subs als ik een film met Chan kijk, zowel in het Chinees als in het Engels.

Verder zie ik niet wat er zo frustrerend is aan mijn bericht, begrijp gewoon helemaal niet waar Vascago op doelt, slaat wat mij betreft ook nergens op wat hij zegt.

Ik bedoel gewoon dat het er vaag uitziet als Chan in bv. Los Angelez chinees tegen een groep amerikanen begint te praten en wij op tv de engelse vertaling eronder zien staan en dat die Amerikanen dan vrolijk instemmend knikken. Ik denk dat ik dan in een deuk lig en dat zou niet op een positieve manier zijn.

Zie het probleem echt niet.

Mja, door op een dusdanige manier af te wijken van wat gebruikelijk is creeer je een onrealistisch en/of humoristisch effect. Je moet niet vergeten dat film voor een heel groot deel communicatie is waarbij de interpretatie van de kijker essentieel is.

Ik vond er in Bi-mong weinig humoristisch aan anders. Onrealistisch zeker, maar realisme is niet bepaald iets waar de film naar op zoek is, net als 99% van alle films.

Of je doelt op van die mensen die nogal lomp beginnen lachen bij zaken die ze niet kunnen plaatsen. Doorgaans 30% van het publiek wanneer een Aziatische film nog eens de bios haalt. Vaak erg genant, dat wel.

Ik heb Bi-mong niet gezien dus kan de situatie niet in haar context plaatsen. Maar wat ik wel weet is dat Kim Di-Duk bijzonder goed is in vreemde situaties accepteerbaar maken voor zijn publiek en daar dan ook veel zorg aanbesteedt. Een situatie zoals hierboven door Vascago beschreven geeft een context aan waarbij we blijkbaar een soortgelijke situatie hebben zoals bij Bi-Mong. Bij 99% van de (gemiddelde) films werkt een dusdanige truc echter niet omdat deze irrelevant is voor het effect bij het publiek, want bij een normale constructie zijn dit soort situatie's niet gangbaar en vaak irrelevant, de reactie bij het publiek zal dus niet zo vreemd zijn wanneer ze dit niet serieus nemen en/of er om lachen.

En dan is er ook nog zoiets als de manier waarop je iets interpreteert. Ik denk dat jij het liefst hebt dat er bij film op een totaal andere manier met je gecommuniceerd wordt dan wat gangbaar is of wat werkt bij de meeste mensen of zelfs groepen liefhebbers van artistieke-, klassieke-, geluidsloze-, etc- films. Ik heb een soortgelijk iets met humor en als je dingen op een andere manier aanvaardt of leuk vindt zul je veel situatie's moeten accepteren waarbij je niet altijd direct aangesproken wordt. Mits dit niet al te vaak gebeurt heb ik daar bij een film meestal geen moeite mee.

Nochthans doét Ki-duk niks. Hij adverteert het niet, vestigt er geen aandacht op, doet er ook niks mee. Het gebeurt gewoon.

Mjah, met zo'n instelling zaten regisseurs nog steeds stille films te maken uiteraard.

Ik zeg niet dat een experiment niet het proberen waard is. Maar je moet wel weten wat je doet en daar in de gehele film mee omgaan in plaats van zomaar wat losse, "interresante" ideetjes in je film strooien.

Kan die opmerking niet echt plaatsen bij de huidige discussie. Je kan het best niet gaan mixen tussen scenes door, eens je voor een oplossing kiest waar iedereen z'n eigen taal spreekt kan je dat ook best aanhouden (type Miike/Godard films uitgezonderd).

Verder is het gewoon een erg basic idee/concept dat je toepast of niet. Het vereist ook niet dat je "er mee omgaat".

Het heeft er absoluut mee te maken. Wanneer je afwijkt van iets wat gangbaar is en niet precies weet hoe het gaat uitpakken lijkt mij er in meer of mindere sprake van een experiment. En wat betreft je opmerking dat het geen "omgang" vereist, tsja daar ben ik het niet mee eens.

Gisteren het boek van Tom Mes over Miike gekregen en toevallig staat er in een interview met hem ook iets in over dit "issue". Zal het wel eens quoten, maar het zal verder niemand verbazen dat hij hetzelfde vind als ik.

Zou wat zijn als Onderhond iets gaat quoten van een derde - ter ondersteuning van zijn mening - als hij het er niet mee eens is.

Het is overigens best wel een grappige discussie om te lezen, geen van allen geeft ook maar een millimeter toe.

Touché

Wie zegt dan dat er in een discussie enkel zaken mogen gequote worden door personen als het ook hun mening ondersteunt Beetje kneuzige manier van discussiëren wordt het dan.

Ter ondersteuning van je mening kan je toch ook een derde quoten en het dan (duidelijk en juist) weerleggen? Of ben ik nou gek? Kan best volgens mij.

Als ik overigens een top 5 van ergernis films zou samenstellen, zouden er waarschijnlijk niet eens alleen maar 0,5* in staan.. aangezien die films veel al gewoon heel slecht zijn en niet altijd irritant. Een film waar ik me bijv. echt dood ergerde aan bijna alles, was A Time To Kill, weliswaar is zoiets niet bevorderlijk voor het cijfer, maar deze heeft (net) geen 0,5* staan.