MovieMeter top 1000 project - Editie 2017

Nog 50 te gaan

bijgewerkt

Zelf sta ik op 639. vermoedelijk eindig ik ergens tussen de 675 en 680?

Als filmkind van de nineties ben ik heel blij met Heat. Wat een film.

Lotr lang geweldig gevonden, maar die liefde is wat bekoeld. Dat is echt niet een van de beste films ooit gemaakt voor mij. Hij gaat mee naar het onbewoonde eiland (ik had hem zelfs op106), maar dit is te hoog...

693 hier, die 751 zit er dus niet meer in maar zal niet ver uit de buurt eindigen.

En Heat ... wel een aardig Moby trackje op het eind

Ik sta nu op 608. Echt veel ongeziens komt er niet meer bij, maar ze zijn er nog wel. Pan's Labyrinth, The Neon Demon en La Notte zijn de hoogste drie ongeziene films voor mij op dit moment.

Precies. Het is geen mooifilmerij, maar wel effectief. Ik vind het leuk, maar zou het niet in de top 100 terug willen zien.

We hebben ondertussen al 14 films gehad die in 2013 in de top 50 zaten. En 12 films die in 2015 in de top 50 zaten.

Ik zit op 559 van de 950.

Weer wat nieuwe dingen in te halen.

Ik sta op 619/1000 voor 2013 en 621/1000 voor 2015.

Zit wat in dezelfde richting dus.

Heeft Manhunter de lijst eigenlijk gehaald?

Dan had ik dus niet goed geteld....

Ik ben overigens erg streng voor Hitchcock geweest dit jaar. Staat maar twee keer in mijn lijst. Ik zie mezelf zomaar ineens niet in een rijtje met Psycho staan. Had best gekund.

Dan was hij al langs gekomen

John Milton wrote:

(quote)

Precies waar Byôsoku 5 Senchimêtoru (2007) voor mij misging, dat wanstaltige liedje op het eind

Liever een prachtige film met een wanstallig liedje op het eind, dan een doorsnee film met een aardig ambient trackje om af te sluiten

Staat op 1124.

Jammer. Die zie ik liever in de lijst dan Silence of the Lambs.

Sta op 647/950

El Laberinto del Fauno belachelijk laag!

Ben benieuwd op welke plek Ucho en (AndyWarhol's) Flesh zijn geeindigd. Ook allebei niet in de lijst terecht gekomen.

Ik moet hem nog zien, Ramon K .

Staat al jaren op de lijst! Ik ga hem komend jaar kijken, zodat ik hem kan overwegen. Beloofd.

En Onderhond, Heat is geweldig. That's all there is to it. Waingro...

Ik ga nu niet de hele lijst 1 voor 1 afgaan natuurlijk.

Ucho op 2014 en Flesh op 1618.

En Bloodsport?

(zal ik het anders formuleren; welke film heeft de laatste plaats gehaald?)

Niet laatst, al zou je dat denken.

Maar ik neem aan dat een hele berg film slechts één stem heeft gekregen?

Vandaar dat ik deze vraag stelde..

Ik zal zien wat er mogelijk is.

Ik ben ook weer bij. Wel jammer dat ik batch 230 t/m 51 nu in één ruk gezien heb waardoor de films niet altijd de aandacht krijgen die ze wel zouden krijgen als ik ze per tiental gezien zou hebben. Enfin....

Volgens ICM 398 op 950 gezien

Daarvan 153 in mijn lijst.

I feel you.

Ik zit er bovenop om de ICM lijst bij te houden, maar al je even werkt of een avond iets anders doet, mis je shit. Wat doe je eraan.

Desalniettemin: als ik kijk wat dit aan tijd kost, verschoon ik me bij voorbaat van iedere vorm van commentaar op wie het ook organiseert.

Overigens zou ik echt niet op of om kijken naar American Honey mocht die hier niet zo bizar hoog gestaan hebben. Die moet toch ook wel een van de meest onaantrekkelijke posters ooit hebben.

En waarom zou dat argument dan opeens minder valide zijn? Ik probeer er alleen mee aan te geven dat de film, zoals nu, meestal te eenzijdig wordt benaderd (wat ik volkomen begrijp en stiekem ook leuk vind). En het laatste wat Korine zou willen doen is ergens voor pleiten, haha. Sullivan's Travels heb ik overigens niet gezien.

Spring Breakers is voor mij een droom. Je kan stellen dat die leeg is waar je als je wakker wordt uiteindelijk geen zak aan hebt. Maar je kan ook van de beleving genieten. Escapisme dus, maar dat wordt in de film niet veroordeeld, vandaar dat ik het een ode noem (maar ik zie het dus niet alléén als ode). En ja, dat kan je bij meerdere escapistische droomfilms zeggen, dus? In veel films wordt escapisme eerder neergezet als iets tragisch of verwerpelijks (bijvoorbeeld als uitkomst van een falend systeem of individu). Uiteindelijk is een droom leeg én prachtig. Dat is Spring Breakers voor mij. Die dualiteit. Je weet niet of je ervan moet genieten of het moet veroordelen. Het is een ervaring, geen sociaal commentaar. Korine laat alleen de oppervlakte zien, aan ons om deze te omarmen of te verwerpen, of iets daartussenin.

Wat betreft de preutsheid in hedendaagse grote producties zullen jullie wel gelijk hebben. Ik zie die films weinig, maar mijn indruk was dat ik de laatste jaren toch vaak full frontal nudity en hard geweld tegenkwam, terwijl ik dat minder koppel aan de Hollywoodperiode van pakweg de jaren 90 en 00. Maar dat zal wel aan mijn selectieve kijkgedrag liggen.

31 lijstjes voor Psycho (1960) tegenover 19 voor The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring. Apart!

Dus, McSavah, IS Spring Breakers escapisme, en niet een ode aan escapisme of een weldoordachte film die ons een duaal gevoel moet geven. Dat is mijn punt. Duizenden van dit soort films geven wat deze film geeft; bier, tieten, geweld. Alleen heb ik bij deze film het idee dat de liefhebbers er meer van maken dan het in werkelijkheid is, omdat er toevallig een gerespecteerde (door cultaanhang) 'arthouse' regisseur/naam aan vastkleeft. En dus snap ik niet dat deze flauwe, commerciele, film de top 100 binnendringt. En dat was mijn punt.

Het is een bij vlagen mooi vormgegeven lege huls, die hier op MM veel te veel credit krijgt. Met een mooi verhaal wordt dat dan weer 'recht' gepraat, maar feit blijft gewoon dat dit een simpele exploitationfilm is, en buiten de vorm om, niet eens een hele goede. Persoonlijk vond ik 'm ergerlijk slecht zelfs (ik heb in het topic daar wel eens verwoord waarom ik dat vind). Echt een MM hype wat mij betreft en ik verwachtte 'm wel ergens in de top 1000, maar zeker niet bij de bovenste 100. Daar misstaat ie echt. Over 20 jaar hoor je hier niemand mee over vermoed ik.

In ieder geval.. zo denk ik erover.

Hebben we het eerste schandaal te pakken... El Laberinto dat daalt kan natuurlijk niet.

Het stijgen van the Fellowship verzacht de pijn gelukkig.

Slechts één Eric Rohmer in deze lijst!