Just a joke...

Net een Facebookpagina ontdekt die zalige prentjes verzameld.

Omdat lachen met mensen mag.

Wayne World

Fucking 80's German pedophile

@Apollinisch : Cool Haha!

Ja deze is ook hilarisch!

YouTube - Japanese hidden camera

Tijdens een interview beschoten

Kwam niet meer bij van het:

Iets met spijker en kop. Eén van de redenen waarom ik zo'n hekel heb aan social media.

Dan delen wij dezelfde mening.

Oud of niet oud. Bekend of niet bekend, ik kon hem nog niet.

Niet iedereen is er van gecharmeerd. Ik vind het best grappig.

Was vorig jaar nochtans heel vaak in de media.

Beetje flauw misschien, maar toen ik dit de eerste keer zag moest ik toch wel hardop lachen.

Het kan natuurlijk nog flauwer

haha

Even één speciaal voor Kos:

pff, bedank zonder t op het eind

En Griekenland wel met hoofdletter, maar Nederlandse niet. Op zich ook al ironisch natuurlijk.

Dan nog even een foto over echte liefde:

En waarom is deze speciaal voor Kos dan?

En de joke is ook tamelijk sneu.

Ja ik lig er ook niet echt dubbel om..

Briljant!

Ik schreef voorheen nog weleens irritatiegebeurtenissen in het Irritatietopic, maar die is helaas al lange tijd gesloten en verwijderd! Dan maar hier

Vanochtend bespreking gehad in het Willem Einthovengebouw van Universiteit Leiden, voorheen Fysiologie. Ik keek er al best naar uit om weer naar dat gebouw te gaan; als jong kind kwam ik hier regelmatig omdat mijn moeder ons altijd meenam naar de studentenborrels die daar plaatsvonden. Altijd gezellig zo in die entreehal tussen al die grote mensen en hoge tafels met hapjes. De grote trap, die overigens nog in originele staat is, altijd van boven naar beneden aangekleed met brandende waxinelichtjes. Ik speelde als kind altijd in de grote stijle zijgangen. Ik weet het nog allemaal zo goed, kortom: jeugdsentiment!

Maar zoals altijd gaat er op een ochtend dat ik een afspraak heb, hoe op tijd ik ook van huis vertrek, altijd wel iets mis als het gesneeuwd heeft de voorgaande nacht. Het begon eigenlijk al meteen met irritaties vanwege mijn voorligger: een vrouw in een afgeragde Ford Fiesta. In de kleine file die zich voordeed in Oegstgeest had zij de gewoonte minimaal 10 meter tussen haar en haar voorligger te houden. Soit, maar om dan bij werkelijk elk bewegend object dat van rechts of van links in haar gezichtsveld komt opdoemen keihard op de rem gaan staan, als een sinterklaas ruimschoots voorrang geeft aan automobilisten die dat volgens de regels helemaal niet hebben, en er vervolgens 10 seconden over doet om weer op te trekken, dan denk ik: neem alsjeblieft de fiets!

Mijn ogen wenden zich steeds frequenter naar het klokje in het midden van mijn dashboard. Nog maar een kwartier... Ik rij vervolgens nog harder dan dat ik normaal al doe en vind vlakbij de eindbestemming een parkeerterrein, waar ik na het voorlaten van een grote groep scholieren op de fiets, eindelijk mijn betreding kan doen. Het is echt flink zoeken naar een plekje maar uiteindelijk vind ik er dan een. Ik zet de motor uit, pak m'n spullen en doe de deur open. Echt weer wat voor mij op DAN pas een amateuristisch op een raam geplakt A4tje te zien met 'Niet parkeren in verband met blablabla'. Snel weer instappen en een ander plekje buiten het terrein zoeken. Inmiddels had ik nog maar 5 minuten dus op tijd komen zat er vervelend genoeg niet in.

De parkeerplekken bij een nabijgelegen studentenhuis was de enige optie. Hier stond ik in het verleden wel vaker en je kunt er altijd een plek vinden. Ik rij er snel heen en constateer dat mijn eerdere bevindingen wederom juist waren. Ik schuif m'n auto over een wegdek van natte bladeren waardoor hij een flinke glijder maakt. Leuk, maar je moet er maar van houden.

Wederom weer met alle haast uitstappen en met vol tempo naar het gebouw lopen. Het is inmiddels 5 over 9 en ik weet vervelend genoeg dat ze op me aan het wachten zijn.

Opeens onverwachts om de hoek verschijnt er een vrouw. Het leek alsof ze via een onzichtbare tijdmachine zo vanuit het hippietijdperk intrede deed naar de huidige tijd. Niet alleen haar kapsel was erg opvallend, ook haar bovengebit die voor minimaal de helft uit gouden tanden bestond. Slim van haar, zo heeft altijd een backup voor de volgende crisis, dacht ik even. Ze loopt met een vragende blik op me af en vertelt me vervolgens dat ik me ervan bewust moet zijn dat er elke ochtend op dat parkeerterrein door de gemeente wordt gecontroleerd op auto's zonder parkeervergunning. Ik was me van geen kwaad bewust totdat ze met haar lange nagels naar een bord wees, drie meter van me vandaan. Kosten: 375 euro en een weggesleepte auto. Ik was deze bijzondere dame, een soort financiele fee, erg dankbaar en liet dat ook merken. Ondanks mijn gebaren en na twee keer gezegd te hebben dat ik enorme haast heb, bleef ze toch het gesprek aanhouden. Op een gegeven moment zei ik dat ik echt moest gaan, liep weg en bedankte haar nogmaals hartelijk voor de tip. Ik voelde me wel een beetje lullig want ze bedoelde het allemaal zo goed. Een stuk verder schuif ik m'n auto in een parkeervak en loop snel naar m'n afspraak. 20 minuten te laat maar dankzij die vrouw toch een knoepert van een boete bespaard gebleven, want ik ben echt een typ die fluitend met open ogen onwetend langs zo'n bord wandelt en de pech heeft dat er dan gecontroleerd wordt. Dus mevrouw, mocht u dit lezen; sorry voor de manier waarop ik u beschreef maar nogmaals bedankt!!

Bedankt dat je dit wilde delen, en de moeite en tijd er voor nam om het te schrijven.

Het zijn gewoon weer "just one of those days" ik herken mijzelf er wel een "beetje" in. Vooral dat nonchalante en/of iets niet in de gaten hebben! U-96 schreef:want ik ben echt een typ die fluitend met open ogen onwetend langs zo'n bord wandelt en de pech heeft dat er dan gecontroleerd wordt.

Maar goed, morgen weer een dag