Evolutie vs. creationisme

Zowel bij de Evolutie theorie als bij de Big Bang, spreekt de wetenschap Zelf het al tegen.

Uiteindelijk wel. Want als het heelal eerst kleiner was dan onze handpalm, en nu alles in zich heeft, moet hij wel in modeculen zijn gaan groeien. En DAT kan niet volgens de Natuurwetten.

De Wetten spreken tegen de Evolutie als het gaat om, uit dood materie kan geen leven ontstaan. Daarbij los gezien van dat het niet kan, als het al kon, dan moet dat begin wezen wel in 1 keer goed zijn geévolueerd want anders zou het al gelijk sterven.

Hé kijk, ik heb een forumdraad uit 1880 gevonden

Bron?

En waarom heeft de aarde eigenlijk zwaartekracht?

Een wijs mens zei ooit:

The true mystery of the world is the visible, not the invisible.

(Oscar Wilde in The Picture of Dorian Gray)

Of je het nou leuk vind of niet, wij weten allemaal hoe een snotje uit eigen neus smaakt, dat oorsmeer bitter is, dat je eigen scheet toch het lekkerst ruikt, zelfbevrediging lekker kan zijn en in bed met een partner snuffelen & proeven we ook graag van de raarste plekjes. Mede daardoor gaat mijn voorkeur uit naar de evolutie theorie.

Afgelopen week ben ik naar dierenpark Emmen geweest en bij het bavianeneiland zag ik exact dezelfde taferelen voorbij komen ter bevestiging van mijn vermoedens.

Jawel hoor. Zwaartekracht is de vervorming van de tijd-ruimte door de massa van een object. Albert Einsteins relativiteitstheorie.

Jij bent voor mij trouwens ook onzichtbaar. Besta jij dan ook niet?

Zwaartekracht ontrafeld - Nieuws - Reformatorisch Dagblad - refdag.nl

Maar ik geloof dus nog steeds niet dit alles met evolutie te maken heeft. De aarde, het leven, (het heelal) zit te complex in elkaar. Dat krijgt de evolutie in geen miljarden jaren voorelkaar.

Het probleem van de evolutie

Sommigen hebben aangenomen dat de evolutietheorie als uitleg van het leven God onnodig zou maken.

Er worden enkele problemen over het hoofd gezien. Want zelfs als we ervan uitgaan dat wetenschappers op een dag voldoende 'missing links' hebben opgelost om te kunnen bevestigen dat leven gedurende een zeer groot tijdsbestek is verschenen en zich geleidelijk aan ontwikkeld heeft, zou er volgens de wet van oorzaak en gevolg nog steeds een Schepper nodig zijn. Ten gevolge daarvan menen ook wetenschappers die de evolutie aanhangen dat het universum in al zijn complexe oneindigheid niet 'zomaar' ontstaan is.

Velen ontkomen er niet aan de mogelijkheid of zelfs de aannemelijkheid toe te geven dat een intelligent Ontwerper voor de nodige ingrediënten voor het leven heeft gezorgd, en de wetten in werking heeft gezet volgens welke het leven zich zou hebben ontwikkeld.

Bron: God bestaat - 1stap.com

Probleem met Einsteins theorie is wel dat het niet goed werkt op het niveau van de kwantummechanica (de aller-aller kleinste deeltjes) maar daar is tegenwoordig de snaartheorie voor bedacht. Maar ik ben geen natuurkundige dus helemaal het fijne weet ik er ook niet van hoor

Ik zie de link tussen oorzaak en gevolg en de noodzaak van een schepper niet echt eigenlijk. Dus omdat het universum complex is hebben we de verklaring van een schepper ID nodig? Waarom dan? Dat zegt eerder iets over menselijke tekortkomingen...

Dat je iets niet kunt begrijpen of bevatten (in dit geval) wil nog niet zeggen dat het niet waar is en dat het niet kan worden aangetoond.

Fantastisch dat er (hele) betrouwbare aanwijzingen zijn voor een evolutie, maar het uiteindelijke bewijs hebben we gewoon niet. Dat geldt ook voor God zou je dan kunnen zeggen. Uiteindelijk maken we een keuze op grond van eigen bevindingen of gewoon logisch nadenken en jezelf erin verdiepen.

Je bezondigt je hier een beetje aan een antinomie van de zuivere rede, JacoBaco, zoals Kant heeft aangetoond in zijn Kritik Der Reinen Vernunft, namelijk de stelling dat de wereld een beginpunt heeft in tijd en ruimte. Dat is een stelling die zowel weerlegbaar is als bewijsbaar ten gevolge van ons gelimiteerde denken: vergelijk het met een treinspoor, de rails lijkt in de verte in één punt samen te komen, maar als je het spoor afloopt blijkt dat nooit het geval te zijn.

Ik zie niet in waarom daar een Ontwerper voor nodig is. Vergeet niet dat evolutie miljarden en miljarden jaren heeft geduurd: dat is een tijdsspanne die we ons onmogelijk voor kunnen stellen. Stel nou dat de wereld in zeven dagen zou zijn geschapen, dan had ik gezegd: dat is zo' kort tijdsbestek, daar heb je wel een schepper voor nodig - maar ruim vier miljard jaar? In die tijd kan er zo onnoemelijk veel gebeuren, daar heb je geen Ontwerper voor nodig.

Who the fuck is God dan? Een ouwe opa bovenin op een wolk in een tjille zetel? Glaasje whiskey erbij en 'n beetje de boel opstoken?

Nee, maar dat is wel de antropomorfe voorstelling die veel mensen van God hebben. Echter ook al in de middeleeuwen was de algemene consensus onder filosofen dat God - om mijn docent Middeleeuwse Wijsbegeerte te citeren - niet 'een soort mannetje' is. Sterker nog, er waren genoeg filosofen die meenden dat God een begrip is dat niet te bevatten is voor de mens.

Jullie kunnen mij niet overtuigen en andersom ook niet. Als jullie mij willen afschilderen als kortzichtig of wat dan ook, dan vind ik dat helemaal prima. Dit blijft een immense kut discussie waarin in een zeldzaam geval iemand overtuigd wordt van de andere zijn overtuiging.

Kut discussie vind ik dit absoluut niet, zeer interessant onderwerp. Maar ik geloof gewoon niet in verhalen van 2000 jaar geleden.. Als je goed bent voor andere mensen zijn ze ook goed voor jou en dan maakt het toch geen flikker uit of je alcohol drinkt of seks hebt gehad voor je huwelijk.

Dat komt omdat iedereen van zichzelf altijd denkt dat 'ie zo erg gelijk heeft

Zelf sluit ik het bestaan van God absoluut niet uit, maar ik vind het mogelijke bestaan van God geen reden om de evolutietheorie maar te verwerpen, eenvoudigweg omdat ik die theorie heel aannemelijk vind klinken.

Maar je moet de zaken wel zuiver houden. In de evolutieleer heeft god niets te zoeken.

Absurd dat nog recentelijk in dit land werd geopperd om aandacht te besteden aan ID in de biologielessen op de middelbare school.

Dat heeft dan meer met karma te maken, denk ik. En dat komt weer van het boeddhisme en het hindoeïsme volgens mij. En dan nog kun je niet altijd voorkomen dat een ander jou iets ernstigs aandoet, hoewel je dat zelf wel doet. (goed doen/zijn voor je naaste) Maar goed, ik wil graag in God geloven en dat doe ik ook wel, maar de evolutietheorie maakt dat toch ook weer verdomde lastig (soms). Voor mij althans. Voor andere is het een (veel) minder moeilijke keuze. Iedereen mag het zelf weten, ja. Maar ik zie het (leven) als een beproeving.

En nu ga ik bier zuipen!

Als volgens jou 'niets' niet bestaat, geloof je dat? Ja toch? Dan geloof je in iets. Raar maar waar.

Nog een doordenkertje:

Wie zegt niet, dat onze melkweg met al zijn planeten erin slechts één miniscule cel in een veel groter, alles omvattend geheel is? Net zoals onze eigen cellen zeg maar.

Doe er nu mee wat je wil.

Nee hoor. Ik baseer dat op een wetenschappelijke theorie, product van een wetenschappelijke consensus. Jij gelooft toch ook niet dat vliegtuigen vliegen dankzij liftkracht en aerodynamica i.p.v. elfenstof en blije gedachten? Neen, dat weet jij, zonder een andere verklaring mogelijk te achten.

Het is een aloude drogreden, niet meer dan een semantisch spelletje, dat ongeloof ook een geloof zou zijn. Net zoiets als zeggen dat mensen die niet voetballen, eigenlijk ook voetballen.

Je geloof kan toch de wetenschap zijn?

Nee. Wetenschap is een projectie en een op betrouwbare aanwijzingen gebaseerde voorspelling van de werkelijkheid, zonder ruimte voor dogma's. 'Geloof' zoals we dat hier behandelen, is een aanname van verklaringen die deze werkelijkheid overstijgen, enkel gebaseerd op dogma's.

Natuurlijk heeft het woordje 'geloven' verscheidene betekenissen en zal het ook wel in de wetenschap gebruikt worden (menen, denken, aannemen etc.) - maar in deze topic hanteren we er een zeer specifieke definitie van, namelijk het geloof in het bovennatuurlijke. Vandaar mijn opmerking dat het een 'semantisch spelletje' is.

Maar als je zegt "ik ben nu niet aan het voetballen" ben je daar in je hoofd mee bezig, terwijl je ook niet aan het biljarten bent maar daar denk je op dat moment niet aan. Op die manier ben je dus meer aan het voetballen dan aan het biljarten, omdat je er mee bezig bent.

Of stel je mist je maatje waarmee je elke week een film kijkt maar die nu ziek is. Je denkt aan hem dus is hij er wel, in je gedachte. Tegelijkertijd is Jan Smit er ook niet, maar daar denk je op dat moment niet aan. Iets missen is op die manier dus tegelijkertijd iets hebben.

Ik geloof dat je de vergelijking te ver doortrekt.

Hoezo? Heeft toch ook betrekking op de vraag of niet geloven ook geloven is?

Dat zal wel, maar mijn voetbalvergelijking was helemaal niet zo bedoeld.

Dan geloof je toch in de wetenschappelijke theorie, het product van een wetenschappelijke consensus?

Ik denk dat je het echt niet begrijpt. Draai of keer het zoals je wil, maar iedereen gelooft in iets, of niets, zoals je wil.

Ook het menselijk brein heeft zijn beperkingen.

Ik houd het er maar op dat ons 'denkraam' veel te klein is om de mysteries van het ontstaan van het heelal, leven etc. te kunnen bevatten.

Maar zelfoverschatting belet de mens om in de beperkingen van dat kader te geloven.

Met al onze ' wetenschap' weten we waarschijnlijk nog zo goed als niets.

Het zal mij verder een zorg wezen