Breaking Bad

Jij, 5 jaar geleden. The times they are a-changin'.

Eens met Macmanus trouwens. Ik kan ook weinig met je kritiek. Voor de vragen die je stelt in je bericht van 0:32 zijn inderdaad stuk voor stuk, zonder "heel veel goodwill", plausibele verklaringen te geven, maar vooral van je verwijt dat de serie "weinig karakterontwikkeling" bevat begrijp ik niks.

Dat ging toch echt om iets anders hoor. Jij sabelde elke film neer en je had 4 films (of zoiets) op 4,0*-en staan en alle andere films lager. Dus vrijwel alle films die je zag kregen een negatieve recensie, simpelweg omdat je heel weinig films leuk leek te vinden. Ik vind juist heeeel veel leuk, alleen schrijf ik er geen recensie meer bij. Maar er zullen bergen positieve berichten terug te vinden zijn van mij bij films die ik leuk vind. Heb ze alleen niet aangevinkt als recensie.

Er zullen er best een paar tussen zitten (gaf ik ook al aan), maar het gros blijft staan vermoed ik.

En over die karakterontwikkeling: buiten Walter, misschien Skyler en Jesse..... bijna niemand. En dat in 62 afleveringen.

Die staat op 3,61* gemiddeld. Met 15 meningen waarvan één 3tje en de rest scoort hoger. Daar kan ik echt niets toevoegen.

Pertinent onwaar. We hoeven hier verder niet diep op in te gaan, maar ik vond het gewoon komisch om jou te zien "stuiteren" na iets waar jijzelf in het verleden ook mensen van hebt beticht. "Je moet ook wel een beetje uitkijken dat niet bijna alles wat je schrijft bij films negatief is. Lees zelden een positief, leuk verhaal bij een film Ramon." vs. "Verder moet iedereen natuurlijk zelf weten wat ie doet hier op MM, maar jouw usernaam springt me steeds enkel in het oog met een snerpende negatieve recensie. En nooit het omgekeerde."

Dank voor je verheldering wat betreft de karakterontwikkeling. Afgezien van de personages die je noemt was daar inderdaad nauwelijks sprake van, maar ik zit daar bij bijpersonen ook niet op te wachten. Aantal afleveringen vind ik in dit geval ook irrelevant.

Okay, maar dan quote je wel erg selectief. Maar ik snap nu waar je op doelde.

En ik noemde het aantal afleveringen (ik doelde op de speelduur) om aan te tonen waarom ik dus vind dat er weinig karakterontwikkeling plaatsvindt in BB. Personages als Hank, Marie en Walt's zoon ontwikkelen zich amper. terwijl je in zo'n serie toch uren de tijd krijgt. Misschien wel een euvel van meer series (in relatie tot film).

Zijn natuurlijk ook keuzes geweest en het lijkt me goed om de focus op Walt, Jesse en in mindere mate Skyler te houden op dit gebied. Het is maar de vraag in hoeverre je zit te wachten op meer diepgang bij een personage als Marie. Ik persoonlijk heb het niet gemist.

Je kan met enthousiasme altijd wat toevoegen aan de meningen. Maar niks moet uiteraard.

Niet helemaal eens, zeker niet wat betreft Hank. Hank ontwikkelt zich van arrogant en kinderachtig mannetje zoals we hem leren kennen in de pilot tot een complexer en volwassen karakter en uiteindelijk zelfs de sympathieke held van de serie. Tot hij zich teveel doodstaart op Walter pakken en zijn niveau daalt (het boeit hem niet of Jesse dood gaat, als hij zijn Heisenberg maar krijgt). Dit wordt hem uiteindelijk fataal.

Wat betreft Walter Jr. is een minimale karakterontwikkeling lijkt me juist op zijn plaats. Hij krijgt, op de relatieproblemen van zijn ouders, weinig tot niets van al het gedoe mee. En dat zien we terug in zijn gedrag, hij blijft gewoon zichzelf. Enkel als hij de waarheid ontdekt, zien we hoe hij ineens opkomt voor zijn moeder, terwijl hij voorheen altijd partij koos voor zijn vader. Dat laatste telefoontje tussen Walter en zijn zoon is niet voor niets wat Walter doet beseffen om alles maar op te geven.

Hoe uitgebreid wil je iedereen hebben? Ik vond bijvoorbeeld Gus Fring al genoeg ontwikkeld, door middel van flashbacks. Maar veel personages zijn gewoon te geheimzinnig of te snel weg. (Hector, Mike, Krazy-8, Tuco, etc)

Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Ik vind Hank helemaal geen complex karakter. Dat ie na zijn verwondingen in een eerder seizoen wat serieuzer wordt, en na de onthulling van Walter zelfs obsessief en verbeten, maakt 'm toch niet complex of volwassen of ontwikkeld? Want uiteindelijk heeft Hank altijd maar 1 enkele drijfveer: zijn werk. En zodra het script eindelijk een situatie creeert waaruit diepgang kan ontstaan (de onthulling van Walter) stagneert de zooi: Hank wil Walter pakken! Geen mogelijk dilemma, geen innerlijke strijd, geen overwegingen ('moet ik de kinderen van Walter hun vader ontnemen', 'Walter is immer familie van me geweest, een goede vriend geweest, een goed man geweest dus wat zouden zijn motieven zijn geweest etc). Het script grijpt zulke kansen niet aan.

Dat is echt niet zo duidelijk hoor. Volgens mij is Walter echt kwaad; zijn vrouw viel 'm aan met een mes, zijn zoon verlinkt 'm aan de politie en zelf is ie er met Holly vandoor.

Zou wel heel rare timing zijn.

Ik ben eens door mijn 'log' gaan bladeren en ik denk dat je ook een beetje hebt overdreven. Ik heb eigenlijk amper gereageerd op MM. Ik schrijf ook bijna nooit reviews. Maar genoeg daarover.

Hier heb je zeker een punt, waar ik ook wel aan dacht tijdens het kijken. Met name het psychologisch aspect tussen Hank - Walt had meer uitgediept kunnen worden.

Wat betreft Hank helemaal eens. Verwachtte daar uitdieping maar bleef helaas uit. Enorme gemiste kans ja.

Ik zie het toch wel eens langskomen. Het positieve een stuk minder. Wat je geloof ik al toegaf eerder. Maar of het gigantisch veel is dat zal indd wel meevallen. Zo belangrijk vind ik het nou ook weer niet.

Maar indd weer over brba:



Als Walt met Sal zitten te wachten met waar ze heen worden gezonden. Zegt Sal nota bene nog dat het een aardige zet was maar hij er maar een paar maanden mee wint.

Ik begrijp dat stuk over Hank wel. Maar uiteindelijk is hij wel neergeschoten door toedoen van Walter. Zijn verbetenheid is wel te verklaren. Maar een gesprek waarin hij er nog over nadenkt zit er indd niet in. Maar dat komt toch voornamelijk door de scene in de garage.

Ben opzich ook eens dat de serie geen karakterstudie is, maar veel meer een thriller. Waar veel linken naar westerns zitten, de bad guys zijn zeker bad guys met gevoel voor theater. Net als de veel karakters ook zeker wel een a la Tarantino coolheids factor hebben. Gillian verkoopt het imo nooit als the next The Wire. De genrefilm is nooit ver weg. Maar het schrijfwerk maakt het zeker plausibel en het scenario tempo is gestaag en sterk. Nog daargelaten dat de serie er geweldig uitziet en elke rol perfect is ingevuld. Hoewel iemand als Hank echt geen geweldige acteur is. Maar toch trekken de dialogen hem naar een beter niveau.

De wensen rieken soms ook naar wensen van voetbal supporters. Speel aanvallender want dan winnen we wel. Laat elk karakter nog 5 afleveringen overpeinzen want dan vind ik het beter. Maar voor hetZelfde geld sla je de serie totaal dood of verlies je de wedstrijd met 10-0. Dit leest misschien als een cop out. Maar als filmmaker/scenario schrijver kun je niet alle drama eisen inwilligen. De Tree of Life zou veel al niet al zijn kracht inboeten als het voor een lineair verhaal had gekozen. Breaking Bad had veel kracht ingeboet als het voor droger drama was gegaan als bijv de dardenne broertjes.

De term complex is weliswaar subjectief, maar ik doel er vooral op dat Hank niet dat arrogante platte karakter blijft zoals we 'm in het begin leren kennen. We zien hem met zichzelf in de knoei zitten als hij moet kiezen tussen promotie en zijn eigen gezondheid, terwijl hij zichzelf koste wat kost groot wil houden voor de buitenwereld. Hoe hij constant de buitenwereld wil laten lijken alsof het allemaal goed is, maar op een gegeven moment instort in de lift bij Marie, vond ik toch wel een sterk moment voor het karakter. Hiermee wil ik niet zeggen dat hij het meest diepgaande en complexe karakter ooit is (dat is lijkt me ook helemaal niet de bedoeling), maar er zit zeker wel wat in.

Was voor mij toch overduidelijk. Walter neemt Holly bewust mee omdat hij weet dat het afgelopen is. Hij realiseert zich dit allemaal al als hij ziet hoe zijn gezin uit elkaar is gevallen als zijn zoon hem aanvalt. Hij heeft vervolgens een plan; hij neemt Holly bewust mee en belt zijn vrouw zodra hij weet dat de politie is gearriveerd. Je ziet aan het telefoongesprek (een prachtige scène imo) ook precies wanneer Skyler doorheeft wat hij probeert te doen. In het begin is ze nog verontwaardigd en wil alleen weten waar haar dochter is, tot ze doorheeft dat hij een rol speelt om haar te beschermen. Dan kalmeert ze en beide worden emotioneel. Daarna zorgt Walter dat Holly, zoals gepland, weer bij haar moeder terecht komt.

Als je niet mee hebt gekregen dat Walter dat telefoontje pleegt om zijn gezin te beschermen dan vraag ik mij echt af hoe goed je op let.

Dat telefoontje is heel dubbelzinning hoor; daar hoef je niet zo denigrerend over te doen. Ik heb de scène nog eens gezien en wat Walter in het eerste gedeelte van dat telefoontje tegen zijn vrouw zegt (de beschuldigingen), dat meent ie hoor! Daarna, en dat klopt inderdaad en dat heb ik de eerste keer niet opgemerkt, legt ie het er zo dik op dat ie zijn vrouw vrijpleit (en zij realiseert zich dat). Dat ik dat de eerste keer niet opmerk heeft puur te maken met een verschil in beleving: de fanboys vinden alles wat Walter doet 'wel best' (om het even plat te zeggen), maar ikzelf heb op dat moment in het laatste seizoen problemen met de beweegredenen en handelingen van Walter. Die doet dingen die wat mij betreft 'out-of-character' zijn: eerst trapt ie als een rookie in de list van Jesse (geldmotief), dan wil ie het geld (voor zijn famile!) weggeven om Hank (die W's leven wil verwoesten) vrij te kopen, daarna stuurt ie Jesse richting gewisse dood met een steek na nog wel (Jane), dan gaat ie als een gek naar huis, ontvoert ie zijn dochter in totale waanzin (en die ontvoering was absoluut niet gepland!) en dan verwacht ik natuurlijk nooit dat ie een ingecalculeerd telefoontje gaat plegen (of binnen een gesprek een 'berekende' twist maakt).

Dat is geen onoplettendheid. Misschien denk jij als kijker met een passie voor de show minder na dan ik op die momenten omdat je er meer (op een positieve manier) inzit dan ik.

Het hele telefoontje is in scéne gezet. Bovendien moet je juist meer je best doen met inleven om te begrijpen dat hij dit doet om z'n gezin te beschermen, in plaats van dat hij echt boos is. Dat is juist het omgekeerde van de zogenaamde fanboy mentaliteit.

Had gekund, maar gezien de geschiedenis waarin vooral het omleggen van die 10 getuigen Hank heel diep heeft geraakt en nog diepere wonden heeft achtergelaten dan toen hij neergeschoten werd ook wel verklaarbaar.

Past tevens ook wel in het beeld dat ik van agenten in tv series heb; die tonen weinig coulance.

dat was dus duidelijk wel om die agenten te misleiden, dat leek me toch overduidelijk...
Het wordt in de aflevering erna zelfs nog even verduidelijkt in een gesprek tussen walter en Saul(?) dacht ik.

Jij zou daar als Jesse zijnde natuulijk niet weg willen? Ik zou er ook alles aan doen om daar weg te geraken, je moet het toch op z'n minst een keer proberen... Je gaat je toch niet je hele leven laten opsluiten zonder ook maar íets te proberen??

Maar het was natuurlijk wel een stijlbreuk; alle keuzes die Jesse tot dan toe heeft gedaan zijn toonbeeld van weloverwogen, goed doordachte, alle mogelijkheden beschouwende daden.

Denk ik nou aan een andere Jesse? Of was dit sarcasme?

Ik was net hetzelfde aan het denken...

Moet haast wel sarcasme zijn.

Het gaat niet om mij of jou, maar om het personage Jesse. Je benadert het nu wel erg simplistisch allemaal. Jesse zit het hele seizoen al te zuchten en te steunen. Hij ziet 't totaal niet meer zitten en zit moreel in de knoop. Hij komt pas in actie (!!) als ie ontdekt dat Walter Brock's leven moedwillig in gevaar heeft gebracht (die vrouw en dat kind betekenden alles voor hem). Dan komt er de woede!

En nu moet ik geloven dat Jesse opeens zo'n drang heeft om te overleven, dat ie vrouw en kind in gevaar gaat brengen? Kom zeg!

Jij mag ook wel wat water bij de wijn gaan doen hoor... roze bril af en zo.

Jesse wou gewoon ontsnappen. Ik kan me voorstellen dat je helemaal doordraait in zo een ''hok"' en dan nog opgesloten. Daarnaast moest hij nog onder dwang werken.

Het lijkt me dan logisch dat hij probeert te ontsnappen als hij een mogelijkheid ziet.
Hij kan dan alsnog Brock etc redden.
Aan de andere kant dacht hij maybe niet meer aan Brock etc, maar draaide hij langzaam gewoon door.


ff offtopic

Bestaat er misschien een kans dat Aaron Paul (Jesse) terugkeert in Better Call Saul. Het is weliswaar een prequel, maar Saul was toch al de advocaat van Jesse, voordit hele gebeuren.

Misschien zien we Jesse in een gastrol of cameo langskomen in de tijd dat hij nog een simpele dealer was.

Dus jij snapt niet dat iemand als Jesse (of eender wie) die daar opgesloten zit in dat hok er liever uit wil Geef eerlijk toe, dat is toch de normaalste zaak ter wereld dat je daar weg wil!! Ik vond altijd dat jij veel zinnige commentaar gaf bij films enzo maar dit slaat werkelijk nergens op.

Anderhalve week later dan de rest van de wereld de finale der finales gezien. Mooi, passend einde, met als absoluut hoogtepunt de keukenscène. Walt en Skylar nog 1x samen, een laatste blik op zijn familie . Emotioneel.

Het moment dat Skinny Pete en Badger hun maskers afdeden kon je me overigens oprapen. Funny shit.

Arme Huell, die wacht nog steeds tot Hank en Gomie terugkomen.

Breaking Bad is een absoluut meesterwerk gebleven tot de laatste seconde.