Zomergasten (+Wintergasten)

Het gaat wat worden vanavond...

Wat een gedoe allemaal, nodigen ze eens iemand met een mening uit, is het weer niet goed. Tot en met aangiften aan toe. Ga dan een hobby zoeken.

Ik vind de uitspraken van Abou JhaJha redelijk tegen het ongenuanceerde aan. Maar daar is hij in het televisie/social media tijdperk absoluut niet de enige in. Ik ga het gewoon een kans geven en misschien weet hij wel te verrassen. Daarnaast acht ik Erdbrink sterk genoeg om de diepte in te gaan betreffende zijn uitspraken en houding.

Bedankt Leon de Winter (en ander huilie huilie volk). Beloven ze je een soort ongenuanceerde relschopper, dan krijg je een intellectuele 'modelallochtoon'. Sympathieke gast verder, maar deze Zomergasten is vooralsnog de tamheid zelve.

Weinig chemie in deze aflevering tot nu toe. Zijn standpunten zijn zo knettergek nog niet (tot nu toe), alleen er komt te weinig diepgaande argumentatie bij kijken. Hier moet Erdbrink ook meer op in gaan en niet gelijk over dochters van joden beginnen. Beiden kunnen ze volgens mij een stuk sterker voor de dag komen.

Chemie mist inderdaad volledig. De getoonde fragmenten zijn vele malen interessanter dan het draaikonten tussen de interviewer/de geïnterviewde. Al denk ik dat Erdbrink niet in de eerste aflevering Jahjah had moeten doen. Eerst het format in de vingers krijgen, dan de balans vinden tussen persoonlijke toon en politieke scherpte. Nu is het slappe hap: tam, saai, overbodig en herhalend

mwah lastig begin, maar het herstelde best goed.

Rare afsluiting. Niet eens een introductie van die meesterlijke keuzefilm die er aan komt!

Jawel, die introductie is eerder voorbij gekomen.

ow..

Volgens mij doen ze dat standaard wat eerder in het programma. Waarom weet ik eerlijk gezegd niet. Misschien om je iets meer onbevangen naar de film te laten kijken!?

Blijf bij mijn eerdere post: zo voorspelbaar en statisch als een Zomergasten zijn kan. Vond Aboutaleb vorig jaar spannender, die had nog een legitieme reden om politiek correct te zijn...

Jahjah is, om zijn eigen woorden te gebruiken, een naar mens. Het (terechte en helaas vaak vertroebelde) onderscheid tussen kritiek op zionisme en antisemitisme maakt hij misschien intellectueel (voor de VPRO-bühne) wel, maar elke vezel van deze man straalt Jodenhaat uit: het totale gebrek aan empathie en zelfs lichtelijke geamuseerdheid dat hij aan de dag legde op het moment dat Erdbrink een aantal recente aanslagen op Joden te berde bracht was veelzeggend.

Een interessante gast was het wél: ondanks dat Jahjah inderdaad vaak niet het achterste van zijn tong liet zien kregen we een inzichtje in de beleveniswereld van een Arabier in Europa. Helaas wist hij hierbij, ondanks zijn bovengemiddelde intellect, atheïstische insteek en Vlaamse tongval, toch niet het stereotype van de boze oosterling te ontwijken, of zegt dat iets over mij als roomblanke kijker? Ze hadden wat mij betreft dan ook wat langer op Saïd's Orientalism door mogen gaan.

Van de fragmenten vond ik met name aan Waltz with Bashir erg indrukwekkend, die film moest ik maar snel eens opsnorren. Erdbrink was soms wat al te opgewonden, maar deed het niet onaardig. 2,5*.

Ik vond het een uitstekende avond (moet nog een uurtje). Erdbrink had de touwtjes inhoudelijk veel sterker in handen dan Wilfried de Jong ooit heeft gehad maar zonder dat dit ten koste ging van het verhaal wat Jahjah wilde vertellen. Jahjah deed het goed, de Jodenhaat waar otherfool het over heeft heb ik helemaal niet gezien. De tweets van de man interesseren me verder niet, ik vond z'n verhaal gisteren veel minder vreemd dan de praat die sommige zionisten uitkramen. Goed dat dit geluid ook de ruimte krijgt op de publieke televisie en in de gedrukte media.

Vond het fragment over Pruitt Igoe wel erg fraai, heb eerste deel niet gezien, maar dat maakte de uitzending eigenlijk al de moeite waard.

Boeiende aflevering met een paar verrassende fragmenten: Pruitt Igoe, Jeremy Corbyn, Emel Mathlouti, Colin Wilson, Jacques Brel... In de tijd van de AEL was er in België veel ophef rond Jahjah, maar uiteindelijk is hij vrij gematigd. Wel doet hij soms ongenuanceerde uitspraken, zoals "Mensen die Brussel verlaten, zij nare mensen." Erg diplomatisch is hij niet, inderdaad meer activist dan politicus.

Erdbrink deed het meestal goed, gaf flink wat tegengas. Een paar keer legde hij z'n gast wel woorden in de mond: "Jij bent Arabisch nationalist." De suggestie dat hij wellicht mensen kende die een aanslag wilden plegen, was een uitschuiver. Desondanks zaten er veel goede stukken in en kijk ik uit naar volgende afleveringen.

Vind je dit zelf ook niet een ietsepietsie een boute stelling? Alsof Jahjah een spreekbuis is voor alle mensen met een etnische/raciale achtergrond.

Hij is toch ook een leider / vertegenwoordiger van die groep (NB de groep die zichzelf identificeert als zijnde 'Arabier')? Denk dat een aantal aangedragen thema's (de outsider/twee werelden, de Palestijnse kwestie & Israël, wantrouwen jegens politie(k)) in die gemeenschap wel redelijk breed gedragen worden.

Het laatste zonder meer, maar een simpele afwijzing van geweld jegens Joden (Erdbrink gaf een paar voorzetten op maat) was al te veel voor Jahjah. Kreeg daar een heel onbestemd gevoel bij.

Volgens mij zei hij wel iets van "natuurlijk vind ik dat ..." enz. enz. Ik snap het wel hoor, hij zit daar natuurlijk niet om te vertellen hoe erg het is dat er geweld tegen joden wordt gebruikt. Dat wil niet zeggen dat hij dat als 'niet erg' beschouwd.

Zo'n man heeft duidelijk het idee dat 'zijn' kant van het verhaal te weinig belicht wordt, en gezien de ophef die Joodse organisaties maken is dat idee niet eens zo gek, en dus wil hij dat deel van het verhaal nu voor het voetlicht brengen.

Als je ziet wat een haat er soms tussen verschillende volkeren overblijft na een gewapend conflict, vooral als er nooit genoegdoening heeft plaatsgevonden (vraag eens een Armenier of Koerd wat hij ervan vindt dat er Turken omkomen, maar na WO II vast ook Nederlanders richting Duitsers), dan vind ik de opstelling van Jahjah die het dus in z'n eigen dorp zelfs heeft meegemaakt nog tamelijk genuanceerd.

Hij had alleen heel argwanend Nederland (mij incluis) met een paar woorden kunnen geruststellen om daarna 3 uur vrijuit over zijn kant van het verhaal te praten (want je hebt gelijk: dat is zéér onderbelicht). Maar nu bleef het constant sluimeren, zeker gezien het verleden van deze man. De haat waarover je spreekt is dan wel begrijpelijk, maar van een politicoloog / opiniemaker / zomergast op enige leeftijd heb ik hogere verwachtingen.

Jammer. Ik vond het laatste uur ook echt sterk. Jahjah trekt het uit de culturele achtergrond met Corbyn onder meer, en zijn pleidooi voor progressieve radicaliteit en later voor diversiteit en voor Brussel was echt begeesterd. Sowieso erg makkelijke prater, en dat maakt zo'n avond ook makkelijk kijkbaar.

Erdbrink lijkt me als presentator meer van de stijl van Luyendijk. Hij houdt het vrij zakelijk maar weet goed waar hij heen wil met het gesprek, en kan het gesprek daar ook brengen. Beetje onwennig was 'ie wel, maar bevalt me nu al uitstekend.

Je eerste punt vind ik dubieus. Hij is een Vlaams staatsburger met een dubbele nationaliteit, die zich in het publieke debat mengt met zijn Arabisch-nationalistische opvattingen. Daarmee spreekt hij wellicht zaken uit die breder gedragen worden, maar desalniettemin spreekt hij nog altijd uit monde van zichzelf. Zoals Leon de Winter (goddank!) niet de hele Joodse gemeenschap vertegenwoordigt; zo vind ik dat die absurde pretentie ook niet aan Jahjah mag kleven.

Maar hij is toch voorman van een aantal bewegingen (Movement X, AEL). Dan kun je iemand toch wel (deels) als leider/vertegenwoordiger zien? En daar doelt Otherfool volgens mij ook op.

Donkerwoud Jajah was in 1996 gehuwd met een Belgische en is zeer kort daarna van haar gescheiden. Later zei hij over dit huwelijk dat het alleen bedoeld was om de Belgische nationaliteit te verkrijgen (lees met de daaraan verbonden voordelen).

Eén van de beruchte uitspreken van Jajah. Aan de Vlaamse krant Het Laatste Nieuws sprak hij in 2004 zijn steun uit voor het doden van buitenlandse troepen in Irak: "Elke dode Amerikaanse, Britse of Nederlandse soldaat beschouw ik als een overwinning".

Na de terreuraanvallen van 11 september 2001 op de Verenigde Staten zei Abou Jahjah dat hij een gevoel van victorie voelde.

Dit alleen maar om weer te geven dat hij echt niet zo correct is als velen denken. In Zomergasten heeft hij zich echt gedragen als een wolf in schaapskleren.

Dat over 9 september is ook besproken in de uitzending.

En wat die buitenlandse troepen in Irak betreft: is het vreemd als een Vietnamees het als een overwinning beschouwt wanneer er Amerikanen worden gedood tijdens de Vietnamoorlog? Is het vreemd dat een Nederlander het als een overwinning beschouwt als er een Duitser wordt gedood tijdens WO II? De oorlog in Irak had geen enkele legitimiteit, de Amerikanen en Britten waren daar indringers die honderdduizenden Iraakse doden op hun geweten hebben, en vanuit Arabisch perspectief is woede daarover wat mij betreft zeer goed te begrijpen.

Vond het een wat nare avond. Je kan iemands visie bijna altijd wel verantwoorden en/of herleiden naar diens achtergrond en levensloop. Maar van veel van zijn uitspraken werd ik "als mens" gewoonweg een beetje misselijk (over 9/11, over de politie en de mensen die wegtrekken uit Brussel). Voel dan toch wel een flinke kloof.

Eerlijk gezegd geen flauw idee of de man veel gelijkgestemden heeft. Anders dat bepaalde ideeen best breed gedragen worden door boze puberjongens, maar ik weet niet goed wie dan zijn achterban zou zijn. Mijn Egyptische stiefvader iig niet, die heeft een hartstochtelijke hekel aan dit soort figuren. Dat vreemde gedweep met radicalisme. Keihard aanpakken, dat werkschuw tuig. Al zal hij het in grote lijnen wel met zijn Israel-standpunt eens zijn.

Overigens vond ik Jahjah in alles een karikatuur van een jaren zestig marxistische student (oid) Een beetje tof doen met Hannah Arendt. Over semantiek tussen islamofobie/antisemitisme beginnen. Leonard Cohen en Jacques Brel als smaakmakers. Allemaal niet erg, maar het: ik ben ingekapseld door VPRO salonsocialisme zat er wel goed in. Denk niet dat hij het speelde. Wel dat hij erkenning zocht bij de gevestigde linkse elite in NL.

Eens met DW. En ik denk dat het voor de kritische televisiemakers (als die nog bestaan) steeds moeilijker wordt om iemand te vinden die nog iets te zeggen heeft wat wezenlijk bijdraagt aan de grote zwart-wit discussie van deze tijd.

Ik bedoel maar: hoe ouder ik word hoe meer ik merk dat alles al eens eerder is gezegd en gedaan.

Dat was ook de reden dat Koot en Bie er mee stopten. Ze merkten op tijd dat ze in herhaling dreigden te vallen.

Was iedereen maar zo kritisch tav de eigen uitlatingen en meningen.