Lost

Zoals Ataloona het omschrijft is ook zoals Damon Lindelof het ook bedoelt heeft. Ik heb de verwarring hierover nooit begrepen. Vanaf seizoen 4 was een van zijn standaard zinnen "whatever happened, happened" en daar is seizoen 6 geen uitzondering op. Zo veel interpretaties zijn hier gewoon niet op.

@Curly1985: ik vind de fantasie en simpelweg eigenwijsheid van fans om het verhaal te begrijpen niet te wijten aan de schrijvers. 'Lost' is een uitzonderlijk geval, maar sommige mensen doen wel erg hun best om de plot niet te begrijpen.

De nieuwe film van matthew fox heeft nu ook een trailer. Het lijkt mij een vrij standaard maar vermakelijk actie-filmpje die ik zeker wil zien. Al is het alleen al om dr. Shephard in zo een psycho-rol te zien.

Alex cross trailer

Iemand die hem nog herkent?

Ben nu aan seizoen 4 toe en zie de bui al hangen zonder de voorafgaande berichten te lezen. Ik wordt bang bij het idee dat er te veel afleveringen gepropt worden in een seizoen en vrees dan ook dat we met "niet werkelijk kunnen" geconfronteerd zullen worden.

Tot nu toe was de serie uitstekend, hoe verder je kwam, hoe beter het werd. En dat na "Breaking Bad", ook een fantastische serie! Ze zijn allebei anders van opzet en "B.B" is nog niet afgelopen maar alle twee fantastisch bedacht.

Als ik sterren kon geven: B.B= 5 sterren en Lost= 4 1/2 sterren.

Laat je niet bang maken joh. Seizoen 4-6 zijn uitstekende seizoenen. Ze zijn alleen wat anders van smaak dan seizoen 1-3. Daar draaide het echt om het overleven, vanaf daar komt er een veel dieper verhaal in. Soms warrig, maar bijna altijd boeiend.

Ik ben aan het bedenken of ik de serie dit jaar ga herkijken. Dat heb ik toch al enkele jaren in mijn hoofd.

Dat raad ik je aan! Vorig jaar ook gedaan, blijft een heerlijke serie waar je zo weer in zit.

Hebben de makers/schrijvers eigenlijk het einde en de serie ooit zelf uitgelegd?

Heb zelf destijds seizoen 1 en 2 achter elkaar kunnen kijken, daarna alles gekeken via het Amerikaanse schema. Inclusief dus dat vreselijke half jaar wachten steeds tot het volgende seizoen weer begon. Ben daarom wel een hoop kwijt. Net als bij Prison Break wil ik ook voor Lost een herziening plannen. Alleen kost het wel enorm veel tijd...

Same here. Daarom is het lekker om in één keer alles te kunnen kijken. Probleem is idd de tijd die je erin moet steken. Voetbal is bijna afgelopen, geen WK of EK en geen OS, dus films op een laag pitje en genieten van Lost.

HELAAS, vandaag afscheid genomen van de serie Lost.

Fantastisch, als je van avontuur en sciencefiction houdt, adviseer ik jou deze serie te gaan kijken!

Het zakt wel eens een beetje in maar in zijn geheel vond ik deze serie top!!!

Met een sterren niveau zou ik deze serie 4 1/2 sterren geven.

Jammer dat ik er door heen ben maar ga hem zeker over enkele jaren weer eens zien.

"Tot dan".

Ook ik heb de afgelopen maanden/weken de serie in zijn geheel teruggekeken. Blijft een absolute top serie. Toen ik het op tv volgde vond ik het vanaf seizoen 3 qua kwaliteit sterk achteruit gaan maar in deze herziening heb ik daar niks meer van gemerkt. Nergens eentonig en vrijwel altijd spannend. Leuke toevoeging aan de cast rond seizoen 4/5 vond ik ook Jeremy Davies als Daniel Faraday en Ken Leung als Miles. Zeker die laatste werd al snel één van mijn favoriete characters. Seizoen 6 toch wel het minste van allemaal (Al wordt zelfs in seizoen 6 nog een sterk niveau aangehouden). Vond echter het hele gedoe rond die tempel etc. niet zo interessant. Daarbij werd Sayid's character ook volledig verneukt in dat seizoen.

Ik heb het een aantal jaar uitgesteld, maar het is er toch van gekomen: ik ga Lost opnieuw kijken. Daar heb ik echt gigantisch veel zin in zeg! Destijds raakte ik verslaafd en heb ik jaren alles via het Amerikaanse tv schema gekeken. Nu kan ik heerlijk 6 seizoenen achter elkaar kijken.

Ik heb nu de 2 pilotafleveringen gekeken en ik zit er meteen weer in. De pilot is ook erg spectaculair en boeiend, met de vliegtuigramp en ook meteen het eerste mysterieuze, een poolbeer op het eiland.

To be continued...

Ben zojuist begonnen, de eerste 7 episodes gezien. Ben redelijk verslaafd. Lekker mysterieus, leuke personages, interessante flashbacks tot nu toe met soms een verrassende wending. Evangeline Lilly is ongelofelijk leuk!

Je komt nog wel heel wat wendingen tegen hoor! Veel plezier ermee!

Een hele late reactie op je post, kleine Walt is groot geworden. Kende het nummer natuurlijk van de radio maar nooit geweten dat hij dat was.

Harold Perrinau komt ook nog even voorbij.

Review seizoen 1

Ik hou van Lost. Vele jaren terug toen seizoen 2 geloof ik net voorbij was in Amerika ben ik het gaan volgen en al snel had ik 2 volle seizoenen gezien en bleef ik kijken, tot aan de langverwachte seriefinale. Maar dat ligt allemaal alweer jaren achter ons. Ik wilde de serie erg graag eens opnieuw zien en ben weer begonnen met seizoen 1.

Seizoen 1 stond me samen met seizoen 2 altijd bij als nog lekker ongecompliceerd het Lost verhaal kijken dat in het teken staat van overleven en gevonden willen worden. Pas in latere seizoenen gaat de serie erg de sci-fi kant op, maar hier gelukkig nog niet.

We maken kennis met een grote groep overlevenden van een vliegtuigramp, die met Oceanic flight 815 neergestort zijn op een eiland. En vanuit dat punt bouwt het verhaal zich langzaamaan op van het pure overleven na de crash tot het ontdekken van het eiland, waar steeds meer vreemde dingen opvallen. Tussendoor leren we de personages kennen aan de hand van hun gedrag op het eiland, maar nog belangrijker, aan de hand van flashbacks over hun verleden. Ik was meteen verkocht bij de verhalen van onder andere Sun, Jin, Kate, Sawyer, Hurley, Sayid en Locke. Van onder andere Jack, Claire, Charlie, Michael (Waaaaaaalt! Waaaaaaaaaaaaalt! Waaaahahaaaaltttt! ), Walt, Boone en Shannon was ik minder gecharmeerd, al mag Shannon er wel wezen! Het is knap dat de makers van Lost een stel verhaallijnen al door elkaar heen weven, iets wat in latere seizoenen nog meer op zal vallen. Ik vond het ook wel mooi dat personages langzaamaan veranderden. Sawyer is een eikel, maar wel iemand die ook een klein, maar goed hart heeft. Locke leek een zielige gehandicapte man, maar werd steeds meer de grote ontdekker en de verlegen, afstandelijke Koreaantjes wekten sympathie op. Zeker Jin vind ik intrigerend. Een goed mens, maar ook iemand die heel veel waarde hecht aan zijn cultuur. Zijn flashbacks als hij voor Sun haar vader klusjes op moet knappen vond ik erg sterk. Ik had medelijden met hem. Sawyer zijn verhaal was ook boeiend, zeker als blijkt wie nou echt Sawyer is...

Lost draait om de onderlinge chemie tussen de personages. Locke en Jack, Sun en Jin, Kate en Sawyer..noem het op. Het levert regelmatig sterke dialogen op en wendingen die je net niet had verwacht. De echte spanning ontbreekt nog in seizoen 1, maar dat wordt dus door de verhalen ruimschoots goedgemaakt.

Steeds meer ontdek je als kijker wel dat het een vreemd eiland is. We zien een poolbeer, een ''junglemonster'', een Française die al 16 jaar vast zit en een verborgen luik die niet van de buitenkant open gemaakt kan worden. Het is dat ik al weet wat er in zit, maar de spanning richting het opblazen van dat luik bouwen ze wel erg goed op. De seizoensfinale mag er ook zeker zijn.

Ik verheug me ontzettend op seizoen 2. Seizoen 1 is misschien wel het allerbeste seizoen van de serie, maar gelukkig weet ik dat het tot het einde toe sterk blijft.

Seizoen 1 zou ik 4,5* geven.

Ik ben Lost ook weer helemaal aan het herkijken.

Ten tijde van seizoen 1, 2 en 3 was ik groots fan. Héél groots fan.

De dvd-boxen van seizoen 1 en 2 zijn grijs gedraaid.

Toch kon het me vanaf seizoen 4 een stuk minder boeien. Het werd me te verwarrend, te vaag, te vergezocht en toen ben ik met een stuk minder passie naar de serie gaan kijken. Ik heb het laatste seizoen zelfs maar half gezien.

Nu een aantal jaartjes verder en een aantal jaartjes wijzer ben ik toch opnieuw heel nieuwsgierig geraakt en ben ik weer helemaal terug in de vibe Ik zit nu in seizoen 4 en het is toch leuk dat het vanaf nu weer redelijk verrassend voor mij gaat worden, aangezien ik het toen een stuk slechter heb gevolgd, waardoor ik het allemaal ook een stuk minder begreep

Veel plezier er dan mee!

Review seizoen 2

De cliffhanger van seizoen 1 was zo enorm spannend, dat ik destijds echt niet kon wachten om met seizoen 2 te starten. Gelukkig begon ik Lost in die jaren pas te volgen vanaf seizoen 3, dus ik kon op mijn gemak seizoen 1 en 2 achter elkaar kijken. Dat voordeel heb ik nu ook gelukkig tijdens mijn grote herziening van de serie.

Seizoen 2 blijft met gemak op het geweldige niveau van seizoen 1 hangen. Er is een uitstekende mix gevonden tussen het uitdiepen van de vele personages in combinatie met nieuwe gebeurtenissen op het eiland. En er is toch wel vrij veel gebeurd in dit tweede seizoen. We ontmoeten overlevenden van de vliegramp uit het achterste deel van het vliegtuig. De belangrijkste namen zijn Ana-Lucia, Libby, Mr Eko en Bernard. Vooral Ana-Lucia en Mr Eko nemen een belangrijke positie in tijdens dit seizoen. Ik vind het jammer dat ze er weer te snel afscheid wordt genomen van een aantal. Ana-Lucia en Libby overleven dit seizoen niet. Nou vond ik dat bij Libby wel jammer, aangezien ik Hurley wel wat geluk gunde. Van de reguliere cast valt Shannon weg. Nou voegde ze niet veel toe, maar storend was ze ook niet. Maar het gaf wel weer een reden voor spanning tussen beide kampen, wat weer sterk was.

De grootste verhaallijnen spelen zich af in ''the hatch'' en met de strijd tegen ''the others''. Beide verhalen zijn wel interessant. Het invoeren van de code, het ontdekken van alles van Dharma en de vondst van Penny in de slotaflevering weten me echt te pakken. De sfeer die je door het hele seizoen voelt is erg sterk voelbaar. Er gebeuren rare dingen, maar ondertussen worden de verhalen in het reguliere kamp niet vergeten. Pas in latere seizoenen ontspoort het verhaal helaas een beetje, maar daar ben ik nu nog niet. Ik heb ieder geval weer genoten van alle flashbacks. Op die van Charlie na dan. Dat junkiegedrag van hem is vrij irritant. Rose en Bernard boeien me ook niet zo, maar bij de rest toch wel. Sun en Jin blijven toch wel het leukste. Het was ook wel mooi om te zien hoe Jin zijn strikte gedrag een beetje liet vallen en wat socialer is gaan doen. De wrijvingen tussen Jack en Locke gingen me wel een beetje storen. Twee van die haantjes die elkaar geen ruimte gunnen. Af en toe best vermoeiend. Al leverde het rondom het gevangen houden van Henry Gale wel aardige momenten op als beiden niet weten wie er nu gelijk heeft.

Lost seizoen 2 heeft wederom een zeer hoog niveau gehaald, van begin tot eind. Je raakt als kijker steeds meer gewend aan de groep, maar je blijft ook erg verlangen om steeds meer te weten te komen over het eiland, the others en Dharma. Daarom ga ik ook niet lang wachten met de start van seizoen 3.

Seizoen 2 zou ik net als seizoen 1 de score van 4,5* geven.

Dat mag ik hopen Haha, goede review hoor. Op naar seizoen 3 dan maar... Veel plezier!

Het moment van de dood van Libby en Ana Lucia was me toch een shocker toen ik het voor de eerste keer zag. Heb een uur lang met open mond naar het beeld lopen staren na de credits. Briljant goed opgebouwd! Echt iets wat ik never nooit zag aankomen en wel het verhaal verder dreef, ondanks dat het zonde was

Na een paar maanden geleden te zijn begonnen kijk ik nu een avond in de week een paar afleveringen. Vroeger is de hele serie langs me heen gegaan dus had nog nooit een seconde gezien. Inmiddels drie seizoenen gehad en erg tevreden. Bijzonder interessant plot, hoog spanningsgehalte maar minder interessante personages helaas. Wanneer ik dit vergelijk met andere series die ik kijk/keek zoals Prisonbreak en Sons of Anarchy is dit toch minder.

Ondanks dat gewoon een fan en zin om van de week weer met het vierde seizoen te gaan.

Ja, het probleem ligt me ook vooral aan de personages. Ik had de hele reeks gezien en vond de personages toen wel leuk (maar toen zat ik ook met verstand op nul te kijken). En hoewel ik de serie ga herzien, hou ik mijn hart al vast voor de acteurs. Er zijn namelijk naar mijn weten maar zeven personages die ik echt interessant vond. En daar hoort al jammer genoeg geen vrouw bij. Met name Kate vond ik een misser van formaat. Daar konden ze zoveel uit halen, maar helaas. Na een tijd kwam ze me de spuigaten uit.

Maar alleen al voor Michael "Ben" Emerson , Terry "John" O'Quin en Nestor "Richard" Carbonell gun ik de serie een herziening.

Locke hebben ze ook wel redelijk om zeep geholpen in seizoen 5 & 6. Kan je letterlijk nemen zelfs. Zijn dood was alleen nodig omdat hij de meest geschikte 'candidate' was en dan waren ze vrij snel klaar geweest met seizoen 6.
Om hem nog in de serie te houden mocht hij de black smoke spelen. Ik vond dit alles een van de mindere twists van de serie.Al was O'Quin wel behoorlijk badass als de black smoke

Ja, da's ook wel waar. Het concept van The Smoke Monster had men veel beter moeten uitwerken. Of gewoonweg niet gebruiken.
Maar naast de personages, lag het me tevens aan de makers zelf. De serie had gewoonweg geen ballen aan zijn lijf. Zo had men de grootste moeite om een hoofdpersonage uit de reeks te doen verdwijnen. Dan verwachtte (hoopte) ik dat er iemand zou sterven, ging die vlieger natuurlijk niet op. Dat ze Jin en Sun in de laatste afleveringen lieten sterven, vond ik de moeite niet meer, want iedereen ging er toch aan.

Grappig, ik ben met seizoen 3 begonnen en in het begin van dat seizoen zit een Jack-aflevering. Ik vroeg me al af waar ik zijn ex Sarah van herkende. Dat is dus Julie Bowen uit Modern Family (Claire Dunphy), wat ik volg. Grappig om te zien.

Julie Bowen - IMDb

Sowieso zitten er best een stel bekende namen in Lost. De vrouw van John Locke in zijn flashbacks is weer Katey Sagal, ook wel Peggy Bundy. Best leuk om zulke namen te zien.

Review seizoen 3

Jazeker, ik ben verslaafd aan Lost. Ik heb jaren tegen het herkijken van de serie aangehikt. Want het is altijd maar afwachten of een 2e keer alles zien nog steeds leuk is. Maar ik raas hard door de serie heen. Zelf had ik altijd in gedachten dat seizoen 3 niet zo heel best was, maar gelukkig zat ik ernaast. Ik vrees nu overigens wel dat ik seizoen 4 dan bedoelde.

Seizoen 3 verschilt van seizoen 1 en 2, die grotendeels over het ontdekken van het eiland en het overleven gingen. In seizoen 2 werd de cast al wat uitgebreid en in seizoen 3 wordt die groep nog groter, aangezien The Others en Dharma een nog grotere rol in hebben genomen. Nieuwe hoofdpersonages zijn Benjamin Linus en Juliet. Beiden spelen een sterke rol en voegen echt wat toe aan de serie. Ben lijkt in eerste instantie maar zwak, maar is een charismatische, gevaarlijke en zeer intelligente leider die harde maatregelen niet schuwt. Juliet is aan de ene kant een koele killer, maar ook iemand met gevoel. Doordat de focus nu grotendeels op dit kamp ligt, hebben we dit seizoen wel minder te maken gehad met de oorspronkelijke groep. Ze zijn wel bij het verhaal betrokken, maar wel in groepen. In het begin krijgen we afleveringen lang Jack, Kate en Sawyer in de hoofdrol en op het einde zijn vooral Jack, Locke en Sayid weer belangrijk. Het seizoen komt moeizaam op gang in de eerste 5, 6 afleveringen als Jack, Kate en Sawyer gevangen zijn genomen. Dat duurde allemaal vrij lang en er werd ook te weinig verteld wat er nu aan de hand was, zodat ik het een tikkeltje langdradig vond worden.

Maar daarna wordt het toch een zeer interessant seizoen. Diverse flashbacks maken de meeste verhalen van de Oceanic overlevenden compleet (vooral Locke zijn verhaal vind ik erg pakkend, net als het achtergrond verhaal van Ben en Juliet) en beide kampen raken in elkaar verweven. Daaromheen zwerft Locke, die nog met zijn vader te maken krijgt. Uiteindelijk vermoord Sawyer hem. Die twist zie je wel aankomen, maar is alsnog sterk gedaan.

Het slot van dit seizoen draait erg om van het eiland af te komen. Er wordt gecommuniceerd met de buitenwacht, Penny komt weer met haar reddingspoging in het verhaal voor en de duikboot van Ben wordt opgeblazen door Locke, waardoor daarmee niemand kan verdwijnen. De cliffhanger is erg spannend, met de opoffering van Charlie in het onderwaterstation, het beeld van Penny op de tv en met de eerste flash-forwards met Jack en Kate. Ik weet nog goed dat ik destijds enorm onder de indruk van dat slot was en dat geldt eigenlijk nog steeds wel.

Verder valt op dat er dit seizoen een hoop doden vallen. Een groep handlangers van Ben sterft, maar ook Mr Eko (heel erg jammer), Charlie (ben ik geen fan van, maar had ook weer niet dood hoeven te gaan) en Paulo en Nikki (totaal niet boeiend en hun dood was vrij heftig aangezien ze levend zijn begraven). Het zorgt er wel voor dat het seizoen de nodige emoties kent. Het acteerwerk is bij bijna iedereen van erg hoog niveau (denk aan Kate die Sawyer bijna voor haar ogen geëxecuteerd zag worden en het uitschreeuwde!) waardoor emotionele momenten daadwerkelijk erg pijnlijk aanvoelen.

Seizoen 3 begint stroef, maar is daarna weer ontzettend sterk. Ik geef er 4* voor.

Toch wel de vetste cliff-hanger die ik ooit heb gezien. Het moment dat kate uit de schaduw komt lopen Lost op zijn best.

Seizoen 3 is sowieso mijn favoriete seizoen en dat eigenlijk alleen door de laatste paar afleveringen. Seizoen 3 heeft ook mijn minst favoriete aflevering: Die waarin Locke zijn stem kwijt is en in zijn flashbacks bij die famillie komt die een wietplantage hebben.