True Detective (HBO)

Tja, als je met zulke comments af komt dan is het inderdaad beter dat je bent gestopt met kijken. Seizoen twee komt inderdaad niet in de buurt van seizoen één, maar het is ook verre van het niveau van een CSI. Had dit seizoen niet in de sporen van het eerste seizoen moeten lopen, dan behoorde het nog steeds tot de top van series die nu nog lopen.

Had het maar her niveau van CSI.

Kijk jij nog, NW? Ik heb nog niet de zin kunnen maken om het weer op te pakken na epi 2...

Ga nog wel proberen hoor.

Nou nou nou wat een spitsvondigheid. Misschien zoeken ze nog schrijvers voor het derde seizoen?

Ik blijf erbij dat Colin Farrell een perfect acteur is voor het format True Detective, maar men kiest er voor om hem een zeer flauwe rol te geven. Vince Vaugn is van zichzelf al erg flauw en de serie nodigt geen moment uit om geboeid te blijven. Met name het visuele is gewoon te matig en is verre van creatief. Ik mis sfeer... Ik mis de grauwheid . Dit seizoen is te gelikt en is gewoon erg laf in zijn uitwerking. Ik ga alsnog wel de laatste drie afleveringen kijken, anders heb ik die eerste 5 voor niks gekeken.

Ik vind het niveau niet eens noemenswaardig ten opzichte van series als TWD, Rectify of Banshee. Zelfs series als Arrow of Salem zijn beter kwa niveau en die vind ik al niet de moeite waard om verder te kijken.

Jij hebt helemaal geen tijd voor zeventjes.

Tja.

That's true (sarcasm detected? zo opmerkelijk is dat toch niet?), goed onthouden. Maar het blijkt in de praktijk (en in een relatie waarin zij ook soms graag iets wil zien) vaak onhoudbaar. Belangrijker echter, ik vind dat ik van mezelf seizoen 2 eigenlijk niet na pas twee epi's mag afserveren na zó van seizoen 1 genoten te hebben. This is not 'Nam... There are rules.

Ik kijk nog, maar met moeite. Laatste aflevering was ook weer om te huilen (of te lachen). Ik kijk ook meer door uit respect wat seizoen 1 was en omdat ik True Detective met een vriend altijd bespreek. Maar beter wordt het niet, onsamenhangende slecht geschreven troep, en het is me echt een raadsel hoe seizoen 1 van Pizzolatto heeft kunnen komen. Zelfs met het ontbreken van Fukunaga, Arkapaw, McConaughey en Harrelson. Ben geen fan van de cast, maar ze kunnen er ook niet veel aan doen, they have nothing to work with.

Ik kijk ook nog steeds maar ik ben echt verbaasd over het verschil in kwaliteit tussen seizoen 1 en 2, het is eigenlijk onacceptabel...

Het is significant slechter dan het eerste seizoen maar ik vermaak me er wel mee. Al zou ik qua waardering 6.5/10 of 7/10 uitkomen. Op IMBD krijgt deze serie een 9.3 wat ik niet helemaal begrijp maar alle series krijgen daar een overdreven goede waardering.

Ik houd heel erg van L.A. decadentie dus ik kan hier zeker wel wat mee en ook de scenes boven L.A. vind ik behoorlijk strak - niet origineel of erg inventief maar met een galmende soundtrack vind ik die beelden altijd wel nice en drukkend.

Samen met Ray Donovan de enige series die ik kijk op het moment waarin ook veel L.A. decadentie in voorkomt dus ik ben gewoon tevreden.

Ja same here, 6,5 is het cijfer dat ik er voorlopig aan zou geven.. Groot contrast met een 9.5 dat ik voor seizoen 1 zou geven. Die imdb score komt vooral dan ook nog daarvandaan veronderstel ik.

Ben net begonnen aan seizoen 1 terug om ze toch even naast elkaar te leggen, en hoewel ik het zeker eens ben dat het drastisch verschilt, is dit seizoen 2 nog steeds classic Pizzolatto, (hoewel met een duidelijk groter ego). De kritiek aan de dialogen en plotwendingen kun je evenvoed ook toepassen op seizoen 1. Verhaal slordigheid wat minder omdat seizoen 1 gewoon een veel simpeler en duidelijker gegeven is, en Pizzolatto's blijkbare ware aard minder goed weergeeft. De enige reden dat seizoen 1 toch zo goed werkt is toch vooral door die 4 namen die je daar noemt (vooral Fukunaga die ze ook alle 8 heeft gedaan), die Pizzolatto's onzin (luister eens naar Rust zijn zweverige dialogen op papier...thank god voor Matthew) goed wisten te vertalen en het op een of andere manier allemaal harmonieus op één lijn kregen. Wat ze toch misslaan en niet zien te begrijpen in dit seizoen 2. Wat verwacht je ook met namen als Justin Lin.. 

Tja er zaten in de laatste aflevering echt verschrikkelijke stukken script tussen. Maar soms zijn er dan toch de rake klappen zoals Bélon al schreef:

Traag tempo, lekker fout-slechte dialogen ("You don't direct me Khe Sanh motherfucker" "Ï'm Chinese" "Go stand in front of a tank then"

Maar daarentegen was bijvoorbeeld de discussie over big dicks totaal nutteloos en niet te begrijpen of te verklaren. Zomaar uit het niets en totaal nietszeggend onzin afgewisseld met weer heerlijke dialogen/oneliners, een echte lijn is moeilijk te ontdekken. Ook de ontwikkelingen zijn soms wel heel ver te zoeken, verwonderend hoe alles steeds weer met alle gemak veranderd.

Precies, en daar zit het grote probleem, zegt eigenlijk alles over de geforceerdheid van de expliciteit en ik weet niet wat Pizzolatto nou probeert te bewijzen. Bedroevend slecht.

De reset van deze aflevering maakt het er niet beter op (over gemakkelijke veranderingen gesproken), en ook nu weten ze geen enkele structuur aan de narratie toe te voegen. Ook die scene met Kitsch en zijn moeder bvb, de scene zelf slaat ook gewoon nergens op, hoe kan de uitvoering zo slecht en thetraal zijn.

Eens, en moet S1 ook nog eensh erzien maar Fukunaga heeft misschien het schrijfwerk van Pizzolatto goed weten te verdoezelen. Al kan ik me nier herinneren dat de fucks en dicks, zo geforceerd gebruikt werden. Bij S1 viel alles goed samen, een regisseur die ze alle 8 deed, een ijzersterke DoP. Kom hier nog op terug als ik het eerste seizoen herzie.

Zonder twijfel, en waarschijnlijk de vele dicks en fucks geschrapt. Hier een interessant artikel dat spreekt over de clash tussen Fukunaga en Pizzolatto, hun creatieve verschillen en ego's en hoe Fukunaga niet meer met Pizzolatto wilde werken na TD 1.

Op Canvas zijn ze eindelijk begonnen met deze serie uit te zenden! Nog iemand die kijkt?

Interesting read, thanks for sharing .

Vrij plotseling! Elke zaterdag een dubbele aflevering. Zou het zo nog een keer kijken.

Wat seizoen 2 betreft, rommelig, zeer matige leads. Nauwelijks de naam True Detective waard als je het mij vraagt.

Ben normaal geen serie-kijker, maar het werd me verplicht voorgeschoteld.

Volgende aflevering kijk ik wel vrijwillig. Vond het heerlijk!

Comedian Mocks 'True Detective's' Second Season With "WTF" Posters in NYC - Hollywood Reporter - Hollywood Reporter - hollywoodreporter.com

Goede grap

Dat seizoen 2 begint zo stilaan toch wel redelijk armoedig te worden. Met als voorlopig dieptepunt die bespottelijke eindscene van aflevering 4.

Het verhaal – if any – dwaalt maar wat voort en nét toen ik rustig voor de tweede maal indutte, werd ik wakker geschoten door dat idiote gedoe. Wát een contrast.

Logica ontbreekt, volledig, stigmatiserende beeldvorming daarentegen vólop. Nu raakt de serie zo stilaan al zwanger van obligate stereotypering, de Mexicanen ontbraken nog. Met "beaners" en "spics" nam Semyon een voorzichtig aanloopje. Ach, de ideeënarmoede.

Sarcasme? Neuh. Nu heb ik wél tijd voor zeventjes. Echter maak ik er zelden tijd vóór.

Liever herzie ik dan een serie. Momenteel seizoen 1 van True Detective. En dan ben ik door m'n series heen. Nog tips toevallig?

Hannibal en Ray Donovan.

Same here, en ik heb TD ook op Blu-ray gekocht na hem eerst als DL gezien te hebben. Was begonnen met tweede kijkbeurt, maar kwam daarna iets tussen. Gaat zeker nog bekeken worden, vermoedelijk meerdere keren.

Verder geen nieuwe tip behalve de reeds vaker uit de doeken gedane series. Ik heb niets nieuws ontdekt helaas

Hannibal die hierboven genoemd werd viel voor mij helaas onder de zeventjes en heb ik na een epi of 7 gelaten voor wat het was. Jammer, want ik wilde het graag goed vinden. Ray Donovan nog nooit gezien.

Goede aflevering en ik vind het wel vet om te zien hoe hardcore Paul en Ray kunnen zijn als het moet.

Het is echt behoorlijk beroerd dit seizoen. Hoewel de laatste aflevering wel het beste was naar mijn mening. Had nog wat spanning. Het plot wordt er echter niet veel boeiender op, en ook de dialogen zijn nog altijd op vele momenten tamelijk pijnlijk. Vooral Vince Vaughn als Frank zegt echt bizarre quasi poëtische dingen, die bijna als een parodie over komen. Bovendien helpt het niet dat hij ze ook gewoon behoorlijk slecht brengt. Z'n vrouw Jordan is daarnaast ook een zeer beroerd karakter. Gelukkig is er Colin Farrell, hoewel zijn tekst op zich niet van een bijster hoog niveau is, zet hij echt een heel goed karakter neer. Elke keer als hij op het scherm is, blijft het boeiend. Ook Rachel Mcaddams doet het overigens niet slecht. Voor de rest is het vaak best mooi in beeld gebracht. Maar man wat is dit een domper vergeleken met seizoen 1.

Goeie MDMA-trip...