Manier van communiceren op MM

Ik ben het er mee eens dat er heel snel geroepen wordt dat een user het niet snapt maar bij dergelijke opmerkingen is zo'n opmerking wel op zijn plaats hoor. Het moet van twee kanten komen natuurlijk.

Het punt is niet dat er gezegd wordt dat iemand het niet snapt, het punt is hoe lang men er over door gaat. Komt het van één kant, dan moet je het lekker laten gaan.

Ik begrijp een ding niet. Ik merk vaak dat er een-op-een discussie's worden gevoerd in een "openbaar" topic. Uiteraard is iedereen vrij om dit te lezen (indien je de discussie interessant genoeg vind) 9 van de 10 discussie's kunnen van mij apart ook privé. Daarom vraag ik mij af wel eens af, of het het waard voor anderen is om je schrijven te lezen? en ben je erop uit dat andere geneigd zijn om in jouw een-op-een discussie(s) te mengen? wat is het nut? wil je graag gelezen worden of? je gelijk bevestigd hebben door andere users? i don't get it.

Een-op-eendiscussies kunnen wel degelijk interessant zijn. Haal ook daar vaak genoeg nieuwe inzichten uit.

Debatten op tv, lopen ook regelmatig uit de hand, maar daar is dan een toezichthouder. Dat is hier niet. Het begint met een algemene vraagstelling, dan ontstaan één op één discussies tussendoor....Dat zou eigenlijk via pm kunnen inderdaad.

Ik heb trouwens ook nog een vraag. Ik heb het zelf nou ook een aantal keer gedaan. Maar was het een tijd geleden niet zo, dat je niet over andere users mocht praten?

Wel jammer dat Reinbo weg is, was toch wel een van de bekendere gezichten op MM (in ieder geval iemand die ik vaak tegenkwam, zal wel smaak overlap zijn geweest).

Iemand die hier in het forum een laserdisc topic gaande houdt heeft mijn respect: dan weet je dat je met een échte filmfanaat te maken hebt. Maar goed aan de andere kant als je hier 60000+ posts hebt kan ik me voorstellen dat het zoveel van je tijd gaat kosten dat je er beter afstand van kan doen, dat is op het verslavende af (als het dat al niet is). Begrijpelijke actie, hopelijk komt hij weer terug nadat hij wat afstand heeft genomen en na prioriteiten gesteld te hebben, wat selectiever kan reageren.

Ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand mij beschuldigt dat ik de film niet snap. Lijkt me wel hilarisch trouwens.

Mwah, je kan er toch gewoon aardig naast zitten. Dat heeft iedereen wel eens, denken dat het bij jou anders is lijkt mij een grove inschattingsfout. Al kan je het risico wel beperken als je recensies hanteert van een paar regels .

Zoveel mensen snappen helemaal niks van de films die ze zien.

Heeft grotendeels met beleving te maken.

Het begrijpen van een film is voor mij niet genoeg om een film goed te vinden. Genoeg films gezien met een goed plot en die van mij toch geen voldoende kregen omdat ik ze op visueel vlak gewoon oerlelijk vond. Van dan weer andere films begreep ik aanvankelijk geen barst maar audiovisueel waren ze zo schitterend dat ze van mij na mijn eerste kijkbeurt al meer dan 4 sterren kregen. Zij oogden voor mij als bewegende surrealistische schilderijen waarbij de inhoud van het verhaal ondergeschikt was aan de cinematografie.

Dus kritiek op mij omdat ik zogenaamd een film niet begrepen heb kan daarom ook het beste achterwege gelaten worden. Het gaat er nu eenmaal om hoe ik een film bekijk. Spring Breakers is voor mij daar een goed voorbeeld van. Als ik die meiden lelijk vind en voor de rest op visueel vlak de film voor mij niet te pruimen is, dan mag het plot wel zo ingenieus zijn en dan mag ik het wel zo goed begrepen hebben, de film krijgt van mij niettemin een dikke onvoldoende. En ik denk dat veel andere users er ook zo over denken.

Snappen is in die zin een wat dubbelzinnige term.

Enerzijds kan het gebruikt worden om aan te geven dat iemand een film intellectueel niet begrijp (verhaal en/of motivaties van personages verkeerd heeft geïnterpreteert of niet begrijpt).

Anderzijds kan het ook gebriukt worden om aan te geven dat iemand een film niet aanvoelt. Zo kan je bijvoorbeeld ook de clou van een grap begrijpen, maar ze nog altijd niet grappig vinden.

Dat is beleving, dat is persoonlijk. Maar de stelling dat de film niks voorstelt zonder Hudgens, Benson, Korine en Gomez is wel een erg vreemde bewering. Ontstijgt een beetje een subjectieve waarneming. Ook vreemd dat je een 7 er aan kwijt kan, puur omdat de dames lekker zijn?

Wel eens met OH, 'snappen' dekt de lading niet echt, waardoor er al snel misverstanden ontstaan.

Je leest ook best vaak dat iemand een film of verhaal vaag vindt, zonder argumentatie als iemand ernaar vraagt, dat valt dan meestal in de eerste categorie. Iets wel snappen maar niet waarderen is bij wijze van spreken in één zinnetje uit te leggen.

Ik doelde eerder op situaties waar "snappen" als kritiek op een recensie gebruikt wordt.

Niet alleen omdat ik de dames lekker vond maar voor de rest was de film audiovisueel voor mij natuurlijk ook dik in orde.

en btw Spring Breakers heb ik wel degelijk begrepen althans na mijn tweede kijkbeurt. Op mijn cijfer 3,5* had dat verder geen invloed. Dat bleef gelijk.

Snappen is toch ook subjectief. Mensen die zeggen dat anderen een film niet snappen kunnen er zelf ook naast zitten. Het hele woord snappen bij een film vind ik dan ook meestal intellectuele superioriteit uitstralen waardoor vaak geen enkele discussie meer mogelijk lijkt.

Dat is zeker waar. Daar is dat discussiëren voor. Maar als mensen blijven vasthouden aan hun eigen standpunt, kun je wel ophouden.

Duidelijk, ook niet echt een film dat je moet beginnen over 'snappen' imho . Hing ik gewoon iets te veel gewicht aan je post waar dit uit voortvloeide.

Er is inderdaad veel grijs gebied, al zijn er ook zaken objectief vast te stellen natuurlijk. Wel met je eens dat er ruimte moet zijn tot discussie en je je moet kunnen verplaatsen in de mening van een ander. Zonder ruimte voor discussie en een ik zie het goed en jij fout tendens is er geen enkele vruchtbare insteek tot discussie. Al is het vaak een geval dat je elkaar kan verrijken, en er niet echt een absolute waarheid. Voornamelijk in the eye of the beholder idd.

Je kunt uit elkaar houden:

1. Persoon x snapt de film niet (stand van zaken).

2. Persoon y meent dat persoon x de film niet snapt (kentheoretisch probleem).

Geval 1 (in de intellectuele zin van "snappen") geldt eenvoudigweg wel of niet. Maar hoe kun je weten of 1 al dan niet waar is in een concreet geval? Niemand heeft directe toegang tot 1. Dat is het probleem van geval 2: iedereen kan er naast zitten en niemand heeft de wijsheid/waarheid in pacht, niemand is onfeilbaar. Alleen de kracht van het argument zou hier idealiter een rol moeten spelen.

Waar ik gisteren vooral op doelde, m.b.t. het wel of niet snappen van films is de waarde die je hecht aan bepaalde elementen van een film, bijvoorbeeld symboliek. Je hebt hier van die figuren rondlopen die helemaal lyrisch worden als er een metafoor te bespeuren valt, het thema breder te trekken is of er een bepaalde filosofische gedachte achter een film zit. Ik krijg dan soms het gevoel dat een aantal dan al snel geneigd is om een hoge score te geven aan film.

Wat overigens hun goedrecht is hoor, maar ga dan niet verbaasd zitten doen als iemand anders die symboliek wel gezien heeft, maar het simpelweg helemaal niet zo bijzonder of knap vindt. Niet elke kunstzinnige toevoeging, hersenspinsel van de regisseur of metafoor krikt bij mij de score op in ieder geval. Ligt er maar net aan.

En dat levert dan dus vaak de reactie op in de trend van: 'je hebt het niet begrepen'.... O jawel, ik vond het alleen niet zo geniaal als jij. Daar komt het dan vaak kort op neer. Het blijft toch allemaal gevoelsmatig en subjectief in de filmkunst, als je het mij vraagt.

[quote=4012398 Het hele woord snappen bij een film vind ik dan ook meestal intellectuele superioriteit uitstralen waardoor vaak geen enkele discussie meer mogelijk lijkt. [/quote]

Juist, en ook hier weer gaat het erom hoe iemand het dus brengt.

Alleen maar tegen iemand zeggen 'je hebt de film niet begrepen" vind ik

behoorlijk arrogant.

Uitleg geven op een normale toon en zelf openstaan voor deze uitleg kan je eigen

inzicht bij een evt herziening van gedachten doen veranderen.

Films als Donnie Darko en Mulholland Dr. zal ik bijvoorbeeld nooit helemaal snappen. Een groot deel zal ook aan de eigen interpretatie worden overgelaten. Denk zelfs niet dat de regisseur of schrijver 100% alles van zijn eigen film weet uit te leggen. Wanneer dan een user even komt vertellen hoe de vork in de steel zit kan ik me daar wel eens aan storen. Aan de andere kant zijn er ook users die mij weer op een totaal nieuwe manier naar deze films laat kijken, wat ik dan weer als verrijking zie.

@ merijn82

Ja, klopt. Ik heb er zelf ook al weinig mee maar sommigen weten het tot kunst te verheffen om in alles een zeer diepgaande symbolische materie te zien. De barbie films zijn bvb één grote maatschappelijke aanklacht tegen de kunstmatige uiterlijk vertoon cultuur in de modellenwereld. Dat mag natuurlijk, maar als ik het gewoon een kinderfilm vind moet je er niet mee aan komen dat ik eendimensionaal denk.

Degene die claimen het helemaal te snappen lullen ook uit hun nek. Het gaat om de waarheid van de kijker, in een multi-interpretabele structuur zit niet één ultieme waarheid. Grootse misvatting.

Je kan het makkelijk afdoen en wegmoffelen met één zinnetje, maar wil je zoiets echt pareren moet je toch blijk geven van het écht wel begrepen te hebben.

Het is zo'n 'guilty until proven innocent' techniek waarbij je als reviewer altijd de dupe bent. Ofwel zwijg je (wat vreemd is), ofwel start je een discussie waar vaak met een hoop onwil en genitpick naar zaken wordt gezocht die toch maar aangeven dat je het niet begrepen hebt.

Ofwel geef je gewoon je ongelijk toe, wat geen schande is.

Juist de 'experts' schrijven vaak de groots mogelijke onzin om aan te tonen dat ze het allemaal precies snappen. Maar dat vind ik ook wel weer leuk.